ვარ ცარიელი, - გეუბნები, - აი სრულიად, სული ცარიელ სივრცეებით დაი- სრულია. ხურდაც არ დამრჩა, დამეხარჯა ყველა ხმოვანი, მე უკაცრიელ გზებზე მდგარი ვარ მათხოვარი....

დილა ცისკენ კიბე-კიბე აივლის ბაღში ჩრდილი წამოწვება აივნის მინდა სივრცე მცირესა და უვრცელესს დღეებს შორის იწვეს როგორც უცვლელი. ცა ნისლი თუ ცარიელი ფურცელი...

გამარჯობა, ჩემო თბილის ქალაქო, დაკარგული შენი შვილი მოვედი, საქართველოს მიწა-წყალო, ალაგო, თორმეტი წლის გატანჯული მოვედი. მთაო წმინდავ, მამა დავითისაო, შენ,...

ნუ დაუჯერებ ზღაპრად მოთხრობილს, მაგრამ ეს ლექსი არის ნამდვილი: მე დაჭრილი ვარ, როგორც ხოხობი და თბილისში ვარ ჩამოვარდნილი. მე ისე ლექსს რა გამაბედვინებს,...

მინდა ავვარდე მამადავითზე, იქ აირჩიე, სულო ბინა შენ; მინდა უეცრად მუხლზე დავეცე ჩემი თბილისის და მზის წინაშე. ჩემო ქალაქო! არ დამაკელი შენ სიხარული მზისგან...

მუხავ, მიყვარხარ, ტიალო, გამარტოვებით მდგომარე, ერთი შენ გპოვე გულისა, ქვეყანა შემოვიარე. დაღონებული, მტირალი მიწყივ შენკე ვარ მოარე, მე მიყვარს შენი სიბერე,...

ვინა ჰთქვა საქართველოზე: “ეგ არის ლომი კვდებაო, ჩაუხდა ბედის ვარსკვლავი, მალე მზეც გაუქრებაო, თავს დაჰტრიალებს ყორანი დაჰჩხავის ზედიზედაო!?” თვალთამც...

მზე ჯერ მთათ იქითვე იყო, წინ ალიონი ჟიკჟიკი, ხელში წითელი დროშითა, გამოეგზავნა შიკრიკი. შორს წყარო-წყლებში ჰღუოდა, აცაცა ჩანაჭყიდები, ყვავილ, ბალახზე ნამები,...

მშვიდობით წადი, ბულბულო, მშვიდობით შენი მგზავრობა! იერუსალიმს გაუვლი, ჩაჰძახე ჩვენი წახდომა, ჩვენი მუდმივი დუხჭირი, ჩვენი მუდმივი შეცდომა....

იელვა ცამა, იჭექა, ბურჯღუმ - წინწელი ჰყარაო, მოჰყვა ქვითინს და ტირილსა, ცრემლები ჩამოღვარაო. მიწამ საკინძი გაიხსნა... გულ-მკერდი მოიბანაო, მოჰყვა რთვასა და...