ლამპიონები თითებს უთბობს ორთქლით ნოემბერს და შემოდგომა ზამთარს უთმობს წვიმას, ქოლგასაც რადგანაც აწმყო უკვე აღარ ესათნოება მეტეხთან ცხენით შეუტოპავს მტკვარში...

ტუჩებდაცვარულ თბილისზე ცრემლად დაგორდა დილის მზე... დილის მზე ცაზე ვარსკვლავებს, მტკვარზე თოლიებს ხვეტავს.... ცა-დაფა - სუფთა არც ისე.... -აგერ ღრუბელი! -...

ამოვიღე მკერდიდან და უკან არ ჩამეტია... მოვატარე ზეცა, ანუ ქვეცის ზედა სართული.... ჩემს გულს ჩემზე გაცილებით ტრაგიკული ბედი აქვს: ჩემი ბედი რთულია და მისი...

ბათუმი არის წვიმის აფიშა, და ღმერთის გულის ფეთქვა, მკაფიო ლექსამდე სველი ვზივარ კაფეში, ფინჯანი ყავის ორთქლთან ვკაფიობ... მავსებს წვიმების აპლოდისმენტი - ჩემი...

ერთი ხელით ცოტნე ვზარდეთ, მეორეთი ბაღვაში. ერთ ხელს ომში ვიყენებდით, თოხნასა და ბარვაში მეორეთი ძმას ვახრჩობდით, თითს ვუქნევდით ნათესავს ხან ვანგრევდით...

ძირს ვაზნებივით ყრია კვირტები, მარტის დაცლილი ჯერის, სულიდან ლექსი ამოგიხიე, მაინც მიყურებ ყალბად... ამბობ, რომ ლექსის დაიჯერე და ჩემი ნაკლებად გჯერა... (ეს...

ჩემო ნათლიდედაო, ღმერთი შეგეწევაო, ჩემი მონათლული ვაჟი დიდი გაგეზრდებაო, შორი გზიდან ნარები ვარ, _ ცოტა მეშივებაო, ხაჭაპური გამომიცხვე _ ყველი გეშოვებაო,...

ორშაბათ დილა გათენდა, თეთრვირს გაუღეს კარიო, ჯოხი ჰკრეს, ჭალას ჩალალეს; «მანდ ხვრიმე ლურჯი ნარიო!» შემოეყარა ვირს მგელი: «ვირო, შენ ვისი ხარიო?!» «არა...

ბაიაშვილ ავად გახდა, მთვრალს შასცივდა წუხელისა, უცხელებენ ნიორ-წყალსა _ ეგრა სნეულს უშველისა! ნარეცხ მაინც მოუტანეთ ნაარაყალ ჭურჭელისა! მართამა თქვა:...

ცელი ვლესე და ვერგავლესე, გადალესული ყოფილიყვა... ცოლი ვწურთნე და ვერგავწურთნე: თავში უწურთნი ყოფილიყვა. ცელცუდაო და ცოლცუდაო, მთიბელო ვეღარაისაო, ცელლამაზო...