Это проклятая сердце Сумасшедшая плутовка, Я у тебя ночь украла, Как карманная воровка....

მე ნოტების სტროფებად გადაღვრას ვცდილობდი და შენზე ფიქრი არ მანებებდა თავს მხოლოდ დრო იყო სიკვდილის მორფინი შენ კი ჩემში დაჩრდილული ზღვა me notebis strofebad...

ბეჩავმა თავსხმა წვიმაში, ვარდი ვაფინე გზებზედა, რამდენჯერ გული გიჟმაჟი, უფრთოდ ვაფრინე შენკენა....

ჩემი სიცოცხლე სიყვარულით გარდაცვლილ ადამიანთა სულით საზრდოობს… უკვე რამდენი ხანია, დედამიწაზე სიძულვილით მეტი ადამიანი კვდება, ვიდრე სიყვარულით, დედამიწაზე...

ნოდარ დუმბაძე ,ნიანგის” რედაქტორი როცა იყო, დასაბეჭდად მოიტანია ნაცნობს რაღაც მისთვის. ნოდარს წაუკითხავს და უხუმრია: წაი, ახლა ძამა და ჯანმრთელობის ცნობა...

მ ე რომ მინდები, ზ ოგჯერ ვგიჟდები.. ე რთხელ დავთვრები დ ა ავფრინდები.....

შ ენ ჩემებრ არვის უყვარხარ, ე გრემც ვართ გედებივითა, ნ ანდაური ხარ, მუდამ ღამ მ ოვარდნილ მეწყერივითა....

ჩამოიხედე გულში, განახვნე გულის კარი, გამეფებულა მწუხრი ცრემლშეუშრობელ თვალში....

სული განუტევა ოცნებამ ამ ღამეს, თუ რამ მაწუხებდა, გულიდან წავშალე!...

რატომ შეეხე გულს სევდიანს, ასე ძალუმად? რად შეახსენე თავი შენი სულის აკორდებს? მე თუკი მოვალ,შენთან მოვალ, ჩუმად, მალულად, როცა მაისი ნუშის კვირტებს ტუჩზე...