მშვიდობას ვეტყვი, მალე ქართულ ზეცის საფირონს, და მცირე ტაღად შევერწყმები ზღვას, უნაპიროს. ქარს, იმქვეყნიურს დავუხვედრებ, მალე, წინ აფრას; დიდებულია!...

დარდი შემიპყრობს თუ არა, დავადგები ამ მოკლე ქუჩის თავს, ბოლომდე ჩავივლი და ისევ უკან მოვდივარ… არ ვიცი რამეს მაგონებს მშობლიურს, თუ ისე, უბრალოდ ამოვიჩემე…...

ნეტავი ღამით სარკმელს ვინ უზის, ვინ უხმობს ნატვრებს დანაგვიანებს, დილით კი, ზეცის ფერებს ფირუზის, მიართმევს ლექსებს მარილიანებს. nana mefarishvili netavi...

ერთი სიცოცხლე არ მყოფნის ვხვდები, ვერაფერს ვასწრებ, წარსულს ვბარდები. მე, ყოველ დილით მუზებთან ვკვდები და შუაღამისას კვლავ ვიბადები. nana meparishvili erti...

ისე მოვკვდები, როგორც თოლია, როგოც, არწივი დაჭრილი მკერდში, შენზე ფიქრები ქარს გაჰყოლია და ჩემ სიცოცხლეს მოჰყვება გვერდში... ისე მოვკვდები, როგორც წამები,...

მოდი, მომირჩინე ჭრილობები, თვალებს რომ ატყვია ნაკადულად... ისე ვცამტვერდები, ვხრიოკდები, შენზე ოცნაბაც კი დაკარგულა......

ზოგჯერ ხელი, ჩაკიდული, უნდა გახსნა, რომ გაიგო, სიყვარული რაფერია... მცირე, ძაფის მარწუხებიც უნდა ახსნა, ისევ მოვა, თუკი შენი საფერია......

დილამშვიდობის, უფალო, შენი ფეხის ხმა მესიზმრა... იყო სადა და უბრალო ჩემს უკან, შენი ფეხის ხმა... და ვგრძნობდი იმ შენს ნაბიჯებს, მიწაზე რომ არ აბიჯებ......

უშენოდ, მკერდი მეკვეთება, ისე ვემსგავსები ამორძალებს... ისევ სიყვარული მეჩემება დედამიწას რომ ამოძრავებს... ჩემში მეომარი არ გამქრალა, მაგრამ იმედი კი...

ჩემში ორი ქალია... ერთში წვიმს და ქარია, მეორეში დარია... ჩემში ორი ქალია... ერთი გულის მონაა, მეორე კი, გონების... გული ჩიტის წონაა... გონება კი,...