როცა სიტყვებს უბრუნდებათ ძალა, როცა თვალებს აცეცებ და მალავ, როცა გული ხელის გულებს ათბობს მაშინ უკვე სიყვარული გათოვს. irakli gafrindashvili roca sityvebs...

მე, შენგან მინდა რომ მყავდეს გოგო, დიდი თვალებით და კულულებით. მისი ხელი რომ მიჭერდეს თითზე კოცნით უამო მუხლზე „ფუები“. irakli gafrindashvili me shengan minda...

მე მიყვარს ცოლი - ...რომელიც არ მყავს შვილიც - ...ნაწვიმარს გარეთ რომ გამყავს . irakli gafrindashvili me miyvars coli romemlic ar myavs...

ჩუმი სევდა მოგონებებს მიმსხვრევს წარსულიდან გადმონაშთი გავხდი, ჩემი სული იმ ოცნებებს მიზდევს, რომლებსაც მე ხელ გაშლილი დავხვდი....

შენ საქართველოს დედოფლობა დაგშვენდებოდა… დაგშვენდებოდა და რარიგად დაგშვენდებოდა, შენს ერთ სიტყვაზე ქალაქები აშენდებოდა და დაიწყებდა უდაბნოში შრიალს წალკოტი....

ამ სოფლის წესი ეს იყო, ალბათ, ვინც ამაშენა, მანვე დამშალა! მიტომ მასმევდა წვეთ-წვეთად შარბათს რომ ბოლოს მესვა მხოლოდ სამსალა. grigol abashidze am soflis wesi...

რაღა ვიღონო ბედო მსახვრალო, ამდენ უბედუს ცრემლსაც ვერ მოვწმენდ რატომ დამტოვე, ღმერთო მაღალო, ქართველთა მოდგმის დაქცევის მოწმედ! grigol abashidze shxamit savse...

სიტყვა სატევრად უნდა გექცია, თუ აღშფოთებით გული გქვს სავსე. რა დროს ლექსია! რა დროს ლექსია! როცა ქვეყანა გექცევა თავზე. grigol abashidze gmertma shemindos...

ხელისგულიდან ყვავილის ფუცლებს, თუ თოვლის ფანტელს ფაფუკს, სულის შებერვით შენ აქრობ უცებ და შემომძახი: ფა-ფუ! grigol abashidze fafu leqsebi poezia...

შენს რუკას შენი ბრძოლების სარკეს, წეწდა და გლეჯდა ბედი წყეული, ძონძებს ჰგავს შენი მიწა-წყლის თარგი, დაფლეთილია შენი სხეული, grigol abashidze fiqrebi...