გაზაფხულს ხეთა ჯარიც თან ახლდა, ტყეს სად ჩააცვა მწვანე წვრილთვალა?! ხედავ, ბუნება ისევ განახლდა, მთა-ბარმა ფერი ისევ იცვალა!...

უფალო, ყური მოაპყარ ჩემკენ, თხოვნა მაქვს მცირე და უმნიშვნელო, რაკი არ მკითხე და ისე შემქმენ, grigol abashidze ukanaskneli satxovari leqsebi poezia...

იჯდა ქრისტე და, მდუმარე დიდხანს, სილაზე თითით რაღაცას წერდა, ჩაქოლვის დასტურს ელოდნენ მისგან. და არ ცხრებოდა ყაყანი მტერთა. grigol abashidze sindisis...

გადაიარე, შავო ღრუბელო, მოთქმავ მიყუჩდი, ცამდის ასულო! ვაი დალო და ვაი ჭუბერო, ვაი გოლგოთის გზავ, უსასრულო! grigol abashidze ra damadzinebs poezia...

გვიან მივხვდი: ყოველი, ცუდიც, კარგიც მოაქვს დროს. ჩემს ბედს ვგმობდი, რომელმაც შენს დაცემას მომასწრო. grigol abashidze orgvari sinanuli poezia...

თბილისის ზეცას, ღრმას და უძიროს გადაეფარა მწუხრის ზეწარი. სახლთა ამ ჩონჩხებს როგორ ვუცქირო! ამ უბედურ დღეს რად მოვესწარი! grigol abashidze naxandzral...

“მდინარეთა ზედა ბაბილონისათა დავსხედით და ვტიროდეთ... ძეწნათა ზედა და შორის მისსა მუნ დავკიდენით საგალობელნი ჩვენნი”.. grigol abashidze koshmaruli...

თქვენ მიაღწიეთ მიზანს სასურველს, თეთრო ვეშაპო, შავო ურჩხულო ჩვენს მოსასპობად სხვები აღჭურვეთ, თავს დაგვახვიეთ ყველა ურჯულო. grigol abashidze tumc unapiro...

თუ ვღონდები, რაღად ვმღერი, მთმენი ჭირთა ათასფერთა?! ვერ გავაძღე თვალი ცქერით, გული ძგერით არ დაბერდა. grigol abashidze tvali cqerit guli dzgerit poezia...

ზღვამ აგრე იცის, ქარიშხალი ყალყზე შედგება, აიჯაგრება და მრისხანედ დაიგრაგნება, grigol abashidze dzgvam agre icis leqsebi poezia...