რა არის სიცოცხლე? უაზრო რამეა, ზოგისთვის ტკბილი და ზოგისთვის მწარეა, რა არის სიკვდილი? მდუმარე მხარეა, ყველასთვის ბნელი და ჩამქრალი მთვარეა. ra aris sicocxle...

ტრიალ მინდორზე თვალცრემლიანმა წერა დავიწყე წყეული ლექსის, ვხედავ ცხოვრება შეთითხნილ ტალახს სიცილ-ხარხარით როგორაც მესვრის. gmerto vigacam damasamaros leqsebi...

სავათნავა მქვიან, არუთინა ვარ, ანაბანა ვიცი, სიტყვით წინა ვარ! სავათნავა grigol orbeliani savatnavas mibadzva...

ნუ მასმევ ღვინოს, — უღვინოდ ვარ მთვრალ შენის ეშხით, — თვარა მიმუხთლებს და წარმოჰსთქვამს ენა ყოველსა, ესდენ ხან კრძალვით დაფარულსა ღრმად ჩემსა გულსა: უიმედოსა...

მნათობო! თვით შენ აღმიხსენ, რა მემართების, რასა ვჰგრძნობ, როს გხედავ ვჰწითლდები, რად ვჰკრთები, ვჰშიშობ და ვჰხარობ? მაშინ რად ენა სდუმდების, როს შენთან უბნობას...

სულით ერთნო, მოლხინენო, აწ შეკრბით თასით, ჯამით, ყანწით, აზარფეშებით! ლხინის სუფრა მოჰფინეთ ყვავილებით; ალავერდა∗ დასვით თარით ნაქებით, grigol orbeliani...

მუხამბაზო, რა ტკბილი რამ ხმა ხარო. ჩამჩი-მელქო გინდ მეძინოს, მაინც სულში მიზიხარ! თვალთ ავახელ, ზედ წამწამზედ მიზიხარ! grigol orbeliani muxambazi qartuli...

რას მიყურებ აგრე გაკვირვებითა, ნუთუ სახე არ გინახავს მუშისა? მკერდი ღია, ოფლით გასვრილ, მტვრიანი, ფერით რკინა, კისერჩაჟანგებული, grigol orbeliani musha...

აჰა ადგილი, აჰა ის არე, სად ხელმწიფობდი მშვენიერებით; ჭალაკი იგი, იგივ მდინარე და გაზაფხული მის ფეროვნებით! grigolo orbeliani mogoneba qartuli literatura...

რა გინდა ჩემგან, არ დამეხსნები? ვიწვი, მედება ეშხის ალები! მინდა დაგწყევლო, — ენა არ მომდევს, ვფიქრობ გეჩხუბო — გული არ მომდევს, grigol orbeliani kintos...