მეკითხებიან, რამდენის წლის ხართ? რა ვუპასუხო?! ნაღდად არ ვიცი. გუშინ, ვიყავი ალბათ ოცის და დღეს უნდა ვიყო სადღაც ორმოცის. ...არა გაგიმხელთ! მე შვიდისა ვარ,...
გათენდა..... არ დავწერ, რომ ჩემთვის აენთო, ამ ღამეს გაგცვალე მთვარეზე საერთოდ, გათენდა.... არ მინდა, რომ ფიქრი დამეწყოს. გათენდა... არ მინდა, ცხოვრება...
დადუმებულა ჩემში სიცოცხლე სისხლი არ მიჩქეფს როგორც რიონი ყოველი სტროფის დაწერის შემდეგ ფიქრში ტივტივებს გალაკტიონი. აღელვებული ფიქრები ქარში დაქანაობენ როგორც...
მტკივა და მტკივა ეს დეკემბერი, ყულფივით მახრჩობს ჯვარცმული სივრცე, და ისე მსახრავს უსახო ფერი, ლამის გათელილ გალავნად ვიქცე. თითქოს ვიღაცა მიძენს და მყიდის...
დედი, გზირის მზერასავით გდევდა მუდამ ავი ბედი, სოფლის ბოლოს, ალაგესთან რა უმწეოდ დამიბერდი. დედი, ჩვენი სახლის ზემო ხაკისფერი ღრუბლებია, შორს მიდიან სამუდამოდ...
დღეები, როგორც მახრჩობელები, როგორც გველები, სისინით დიან, გამარჯვებული მიმზერს იუდა, მე წაგებული ქართველი მქვია. გულში სევდაა ბოღმად გაჩრილი, ყველა ჭრილობა...
ეს გზა, რომელიც ახლა დაიწყო, ეს გზა, არ ვიცი, საით მიმიყვანს, ზის ჭორიკანა მარტივი ქალი, თავის დიეტურ ლექსებს მიკითხავს. და გამურული ყავის ფინჯნიდან ცდილობს...