ვიღაცა იტყვის, რომ თოვაა ალოგიკური, შენ, რა თქმა უნდა, ღიმილს მოგგვრის მსგავსი ლოგიკა, შენ დედამიწა ამრეზილი თვალით გიყურებს, როგორც შეშლილი პოეტის ცოლს, ბოლო...

პირველთაგან იყო სიტყვა. და სიტყვა იყო ღვთისა თანა. და ღმერთი იყო სიტყვა იგი. (იოანე. თავი I. მუხლი I.) მივიღე შენი წერილი. მივიღე, მაგრამ არ წამიკითხავს....

არ შეიძლება არ ვიყო ერთ დროს! არ შეიძლება არ ვიყო სადმე! არ შეიძლება არ ვნახო, შევძლო, მარადისოა უჩემოდ დადგეს!...

იადონო, ცისა სწორო! ია დონია(ო). გაიღვიძე, გენაცვალე! მზე ამოსულა(ო). ავი მთვარე წასულია შეშინებულა(ო), ვარსკვლავებიც დაუჩრდილავს, მისსა ნათელსა(ო)....

შენ, რომ მომიხურე კარი,წვიმდა... რა საშინლად წვიმდა, გარეთ ალეწილი მარტის,იდგა... უშენობა იდგა. იდგა მარტოობის დარი, თავსხმა გაზაფხულის წვიმა, მე კი სასწაულად...

დამაცადე,მოვრჩები და წამოვდგები, მტრის ჯინაზე მოვირთვები თეთრად, დავბრუნდები სადაც უკვე არ მელიან, დამინახავ თუ შეკრთები ნეტავ. დავბრუნდები,დამრჩა რაღაც...

თმებში შეკინძული ნამად დამაქვს გაზაფხულის წვიმა შენი ხელებივით თბილი დილის გათენება მინდა... შენი აღელვების დარი მოდი,მომიყევი რამე... ისე უსაშველოდ მინდა...

ეხლა ისეთი მწარეა ფიქრები ჩემი, არ მსურს ვისუნთქო და ვეზიარო არცერთ მშვიდ ზრახვებს. ეხლა ისეა ჩემში ტკივილი სევდის ჩემს თავზე, რატომღაც მინდა შევწყვიტო...

ღამე მშვიდობის მშვენიერო, ღამე მშვიდობის. მშვიდობის არსის და მაგ თვალების სიცოცხლის მსგავსი, მშვენიერების აზრზე ფიქრით დავიდე ბინა, მშვენიერების ფიქრზე ზრუნვა...

შენს წინაშე ვარ მაღალო ცაო, გთხოვ გამიქარვე მძიმე ნაღველი. თორემ ეს გული ტკივილით წვალობს და სიხარულის ვეღარ მნახველი სიკვდილს ნატრულობს ცრემლების ტბაში. ოჰ...