შენზე ფიქრებს ვებრძვი, დაგივიწყე განა, ტირილს თავს ვუკრძალავ, თუმცა მენატრები მამა, რაც შენ მიგვატოვე ყველა შეიცვალა, გულს მტკენს სიმარტოვე, სულიც დაინამა....

ცივა... უშენობით ტირიან წვიმები, გულში კი ჯერ ისევ სითბოა ულევი... მე შენს მონატრებას...

როგორც მოხუცი მევიოლინე, ვდგავარ სივრცეში დინჯად. ვუკრავ საკუთარ ნერვებზე, ვიცი, რომ მთვლიან გიჟად....

გილოცავთ, ბარბარობას! წმინდა ქალწულის წყალობა არ მოგვაკლდეს!...

ვიდრე შენ მყავხარ, ეს მინდა, რომ გითხრა მანამდე, თორემ რამდენმა სინანულმა წალეკა წლები, გახსოვს, ბაფთიანს მაცილებდი დილით კარამდე და მერე დიდხანს მომყვებოდა...

ჩვენ ღმერთმა შეგვქმნა ერთმანეთისთვის მან მოგვანიჭა ფერი, სინათლე, შენ რომ არ მყავდე რა იქნებოდა? ვერ მივაღწევდი მე 40 წლამდე....

მალე დადგება ის სუსხიანი ცივი ზამთარი იმ მონატრებას გადაპენტავს თოვლის ფიფქები, მე გაგიხსენებ, თვალში ცრემლებით ჩაფიქრებული და ჩავუყვები ნაწვიმარ ბილიკს...

ამღერებულა დაისზე დილა, ჩამოღვენთილა სიცოცხლის სოლო, იქ სადღაც მესმის პოეტის ქნარი, თუმცა ვერ ვპოვე მე შენი გემო....

მე ამ ცხოვრებამ დამიგო მახე და შიგ გავები როგორც ფრინველი, ბევრი ვეცადე ამ კლანჭებიდან ვერ დავიძვრინე ვერაფრით თავი....

გუშინ სიზმარში ლექსი დავწერე აუ იცი რა იყო რა იყო რა იყოო, რაღაცა იყო მუზა მსტუმრობდა საწერ კალამი გვერდით არ მქონდა....