წუხელ ქარი ამოვარდა თითქოს, მომირყია ფანჯრის ძველი რაფა, უბერავდა ფანჯარასთან ახლოს, მას უნდოდა მხოლოდ ჩემი ნახვა.. merab saluqvadze salukvadze chems patara...

ვიღაცამ გუშინ მესროლა მთვარე, მთვარე ნამგალა და ნაღვლიანი, ისეთი იყო ბებერი ღამე, მშფოთვარე რაღაც თვალლცრემლიანი.. ვიღაცას სურდა შემოსვლა ჩემთან, merab...

მე კაცი ვარ დიდი გრძნობის მონა, და თვალებში სიყვარული მიკრთის, merab saluqvadze salukvadze kaci var didi grdznobis mona da tvalebshi siyvaruli mikrtis...

ყველაფერს ვხედავ იქნებ ვერ ვხედავ, მაინც ასეა.. დიდ სიხარულს, თუ პატარა სევდას, დღეს უკვე მხოლოდ ერთი ფასი აქვს.. ზოგი თავის ბედს შერიგებია merab saluqvadze...

იქნებ ამაოდ გჯეროდა ჩემი დიდხანს მელოდი გინდოდა გეთქვა, მე ჭრელ სიზმარში გიხილე ღამით, ვიგრძენი გულის ლამაზი ფეთქვა......

ნურასდროს მეტყვი მიყვარხარ! სიტყვა დარჩება უკვალოდ, ქარავანს ჰყვება დაღლილი, ეს ჩამოშლილი საღამო......

გული უნდა მტკიოდეს ჩემს მზეს ვუახლოვდები, ჩემთან ერთად მიჰქრიან, ტკბილი მოგონებები......

მიდიხარ და განშორების სიმღერები მიმღერე, იქნებ ისევ მოგენატრო დაიამო სიბერე. რას გიმზადებს ეს საწუთრო, საით მიემგზავრები? უკან გრჩება მოგონება, ია ვარდის...

ამ გაზაფხულზე ისევ მიხმობს ტირიფი კენტი, გადააფინეს იელებმა მკვდრის მზე მომაღლო მიწას......

ო, რა გადაღლილი ბრუნავს ქვეყანა, ო, რამხელა ცოდვა – მადლი ტრიალებს, თუ მისმენ ახლა, თუ გესმის ჩემი, რა მაცდურად იშლება ყოველ დილით ბებერი ვარდი... მწუხრდება...