საამურია ასე ამბობენ როდესაც გიყვარს თავს დაგტრიალებს შენი ნანატრი ნატერფალები, გაჟღერებული ბუნების ეშხით ეტრფი განთიადს, გალაღებული ტკბილი ჰანგებით ვიღაცას...
სულ არ ითოვებს ეს კარგად იცი გამიღე კარი, ყინვამ გაალღო ის მონატრება წვიმის წვეთებად, მე შენს ნათითურს მივსშტერებივარ პირზე ღიმილით, როგორ მომინდა, ისევ...
როცა ლექსს ვწერ დილაა თუ ბინდია გაზაფხულის ერთი ნორჩი კვირტი ვარ, შავი ზღვიდან მოვარდნილი ქარი ვარ მომავლისთვის მომართული ქნარი ვარ.. merab saluqvadze gulit...
ვერავითარი ჭექა–ქუხილი ვერ შემაშინებს, ვერავითარი ქარ–ბორბალა მე ვერ წამიღებს, წვიმის წვეთებმა შეიძლება მარტო დამნამოს შენმა სიშორემ, მონატრებამ, ცრემლად...