გაბადრულ თვალის ციალი მახსოვს, ეხლაც ჩამესმის შენი სიცილი; როს მოგოგმანდი ჩემს შორი ახლოს, შეგიფერადე თმები გვირილით....

შემართულია ხელი მსახვრალი, ქარიშხლის მერე ნაცრად შთენილი. არა რა რჩება გულს გასახარი, ისე ვით ფერფლი ცად გაფრენილი....

მოგონებების ფერმკრთალი ლანდი, დაფორთხიალობს ფათერაკებით. სტრიქონებს ვებრძვი მშფოთვარე განცდით, დემონებს ახლოს არ ვეკარები....

განკურნავს ოდეს,(მე ასე მჯერა) გულისტკივილს და მუხდალ სადარდელს, შენი თვალების გამჭოლი მზერა, ოცნების სითბო ამწევს ცათამდე....

არავინ უწყის ეს გზა სად მიდის; გზას ვამბობ თორემ სახრეა შინდის;...

დარდი დარდზე უარესი, ფიქრი ფიქრზე ნაშენი; ნეტავ,როდის გამოჩნდება, ღმერთო გზა და საშველი....

მინდა,სიცოცხლე პეპელასავით, თუნდაც სამი დღე, რომ ეს სამყარო მცირეოდენ სიკეთით ვქარგო;...

ისე იქუხა ტრფობის ნაპირთან, გავშეშდი როგორც უტყვი ფიქალი. გამჭოლი მზერა ისე გაჯიქდა, გააცამტვერა ფიქრთა გრიგალი....

შფოთვა დასრულდა, მაგრამ რატომღაც არ მიხარია....