მე მიხარია თქვენი გულები და ამიტომაც გიძღვნით სტრიქონებს. როდესაც სუნთქვას ვიგრძნობთ აპრილის, ზამთრის სიცივეს ვინ მოიგონებს?.....

წუთი მინატრია,წუთი ღიმილების, მსურდა არ მქონოდა ბედთან ჩივილები, დილა მინატრია მზით და სიხარულით, მუზა წაკიდებულს დიდხანს სიარული. ღამე მინატრია,ღამე...

ღამე ყორანივით შავი, უფრო ნერვიული ხველა. ყველამ დამანებეთ თავი! თავი დამანებეთ ყველამ! ხშირად ვიხედები უკან, ნისლი გაწოლილა მთებზე. ჩემზე ნერვიულობთ ნუღარ!...

დავიკარგები ფიქრებთან ერთად... მთვარეს ჩავიცვამ წითელ კაბაში... ცას შევიყვარებ თამამს და შენთან გულს მოვიჯერებ ქართან თამაშით... მერე ოცნებებს გადმოვფენ...

"მე დავბრუნდები, ზღაპრული ფრთებით, წვიმისფერ ქალაქს დავხედავ ციდან. მერე რა მოხდა ამ ახირებით, თუ სხვა სივრცეში გაფრენა მინდა. მოვივლი ბავშვურ ოცნების...

სულში ჩამხედე... ხედავ? რა ფერებია სულში... ახლა რომ იყო, ჩემთან... მე ჩაგიკრავდი გულში... დამიძახებდე ნეტავ... დღესაც, როგორმე გავძლებ...… ოღონდ,...

ქარმა გამომწვევად ხეებს ჩაუქროლა და ერთ ლამაზ ფოთოლს გული აუთრთოლა, წამო, წაგიყვანო, ცხრა მთას მოგატარებ, მერე, მერე მოგიყვან და დედას ჩაგაბარებ. ფოთოლს ამის...

..წვიმისფერია სული ხანდახან... გული გრძნობებსაც ითხოვს წვიმისფერს... და შემოდგომის დღეთა კვალდაკვალ ოცნება ჩუმად დროსაც ივიწყებს... ნამიან ფიქრზე როცა...

..მე შენს თვალებზე დავწერე ლექსი და ახლა ჩუმად ვუყვები მთვარეს... კუპიდონს ისარს მე თვითონ ვესვრი თუ ჩემს თავს მალე არ შეგაყვარებს... ამ პატარა ღმერთს ყველა...

ბობოქარ ტალღებში ალმასებს ვეძებდი და ,არგოს,, ჩაძირულ დამტვრეულ ნაფოტებს დალღების ალერსის გარეშე ვერ ვძლებდი ვუსმენდი ნიავის გრიგალურ აკორდებს მოქნილი...