ქალი კი არა ფერია ხარ, ქალად ნაქარგი, ხარ სილამაზე_სალვადორის ფუნჯით ნახატი!!! ქალი კი არა, ცდუნება ხარ, ამქვეყნიური, ხარ ოკეანე_ტალღის ფსკერზე ამოხეთქილი,...

ღამე უძილობას ისე შეეჩვია, ჰაერს შენს მაგივრად ისე ვეხუტები, თითქოს მოვიგონე ყველა უშენობა და რომ შეგირიგდე ისევ გებუტები....

ყვითელი ფოთლები თან მიაქვს ქარს და აყრის ფიფქებად შენს სახლის კარს, გეძახი არავინ არა მცემს ხმას, ყვითელი ფოთლები სიჩუმეს გავს. და მაინც ყვითელი ფოთლების...

გაგაოცებდი ჩემი სულის ცრემლით ფერებით... ფერად-ფერადი სიზმრების თოვით გაგაოცებდი... დაგიკოცნიდი- სულს... გულს... თვალებს ასე სევდიანს... ბაგეს მთრთოლვარეს......

როცა აღმართზე მიეყინა აპრილს კვირტები, როცა ზამთარში უშენობა ჩახერგავს წყაროს. მე წარსულიდან დაფიქრებით დაგაკვირდები, და მაინც ვეჭვობ ჩემზე მეტად სხვამ...

კი არ დავბერდი, არაამედ ცხოვრებისაგან წყალწაღებული მე შენს სიყვარულს ჩამოვეკიდე. გამარჯვებული, გალაღებული მიყვარხარ კიდევ! დავბერდი? არა! ლექსების ფერებს...

აპრილის სინორჩეს გაჩუქებ ჩუქება ადრიდან მჩვევია ჩუქების მეფე ვარ, იცოდე, გავცემ. . . და ყოველი ჩემია...

აპრილს შენს ღიმილში ავამღერებ, და გაზაფხულივით დაგითბები... მაინც, ვერასოდეს დამაჯერებ... რომ არ გყვარებია, ეს რითმები......

უძირო თვალებს დაგიკოცნი... მერე…ჩაგიკრავ გულში... ჩაგეხუტები თავს მოგადებ და ჩაგჩურჩულებ ყურში: კი არ მიყვარხარ... მესუნთქები... როგორც ჰაერი სუფთა... როცა...

თვალებში - ეშხის ამარა ხარ ოდნავ, ნაოჭები გაგჩენია და თუმცა, ბავშვი აღარა ხარ ღიმილი, ბავშვური დაგრჩენია...