ოქტომბერში თუ ჩვენს მხარეს გაგივლია, შეამჩნევდი მიმობნეულს მინდორ-ველად: პაწაწინა, მარჯნისფერი ყვავილია, იმერეთში ეძახიან "საპოვნელას"....

სულში მოლოდინის ალი ანთია და გარეთ ატმებია მთვრალი, შენზე ოცნებებმა ღამე ათიეს და არც მე მომიხუჭავს თვალი... განთიადიდანვე შენზე ფიქრს ვუნდები, შენ თუ...

ფული არ მინდა... ფულისთვის არ ვწერ, და არც დიდება... ის თქვენთვის დამითმია, დამტოვეთ ისეთი როგორიც ვიყავი, განდიდებისთვის... ლექსები არ მითქვია. zura...

მიყვარხარ ძლიერ... ძლიერ... რაც გადის დრო და ხანი, მე უფრო მეტად მიყვარს შენი პატარა ტანი. შენი შავი თმის ბუჩქი, ეგ თეთრი შუბლის სერი, თვალები გიშრისფერი,...

შენს მონატრებას ვჩურჩულებ სევდანარევი ფიქრებით, ზღვის მოლივლივე ტალღებთან მინდა მოვიკლა წყურვილი....

მივდივარ, შენს სულში ვერ ვნახე ადგილი, ვერ მოგეც სინათლე, საღამოს ბინდი ვარ, მერწმუნე, ეს წასვლა, არ არის ადვილი, გიტოვებ ჩემს გულს და უგულოდ მივდივარ....

ქალად მე ერთხელ მოვედი, მერე იებად მოვალ... აღარასოდეს ვიქნები ისეთი, ახლა რომ ვარ....

ვხედავ ნაოჭებს მაგ შენს სახეზე, განვლილ დროს კვალი რომ დაუტყვია, ნაჯაფარ ხელებს, სევდიან თვალებს, რამდენი ტანჯვა გამოუვლიათ....

შეხედე... ფოთლები დაგვიბერდნენ, ასე უჩუმრად და უჩვეულოდ, სიჩუმის დარღვევა ვერ გაბედეს, ფრაზებს, გაქცეულებს, ვერ ვპოულობ. ნახე... დამიგულა სიმარტოვემ, ბედმა...

შეიძლება ვერ გაგათბოს ჩემმა სიტყვამ ვერ დავხატო...ვერ გადმოვცე რაც მაქვს გულში... შენ ხომ იცი, მე არ ვგავარ ალბათ იმ სხვას ლამაზად,რომ მეტყველებენ გრძნობებს...