ვნებით ვეზიდები ჭიდან ცისფერ სათლებს, ცეცხლის ალები მაქვს თმებზე მოდებული. ალბათ, მერამდენე შენი კოცნა მმართებს, მაინც ბუტია ვარ ეგრეთწოდებული....

გაზაფხულის თქეში უშხაპუნებს ფანჯრებს, ყველა აივანი გადმოკიდებს ჩანჩქერს და მეზობლის გოგოც გაიხარებს მაშინ, წვიმის ასაღებად გავარდება კარში...

არ ვიცი რა დაგარქვა, არ ვიცი რა გიწოდო, არ ვიცი რანაირად და როგორ მოგიპოვო. არ ვიცი რით გაგართო, არ ვიცი რით გაგათბო, არ მინდა სიზედმეტით მოგბეზრდე და...

არ გაგიკვირდეს ამდენი წერა მე ლექსით გეტყვი, იქნებ შენ მიხვდე მაგ თვალებამდე ძლივს ვაღწევ მზერას, რა დავინახო მე თვალებს იქეთ?.....

შენ ამბობ, ციდან რამდენიმე ნაბიჯში ვცხოვრობ და თავს ვერ ვუყრი უთავბოლო ფიქრის ნაპირებს გარეთ ამინდი შეასრულებს თებერვლის სოლოს, მერე კი ლექსი უხმოდ წასვლას...

მიყვარხარ... მინდიხარ... ოდესმე მიხვდები, იცვლები და მაინც უზომოდ გიხდები......

ხანდახან დარდი ისე მიტაცებს კივილს დავიწყებ ასე მგონია. შენს წინ ძვირფასო ეხლა ვირწმუნე სიქალეს ძალა სულ არ ქონია....

ოთხმოცი ზამთარი, ოთხმოცი ზაფხული, დიადი ოთხმოცი, ოთხმოცი წელია! gilocav ilia kaxaber chichinadze...

ვარ პოეტი, მაგრამ რა პოეტი?! მუზა არ მომდის, ვინ მეტყვის რას ვაკეთებ ამ წერით?! თუ მხოლოდ ლექსები უნდა ვწერო,...

****** მოძღვარო! იქნებ შენ მაინც მიხვდე, შენ მაინც ჩასწვდე ამ სულის კივილს, შენ მაინც გახსნა ეს დარაბები kaxaber chichinadze miniaturebi axalgazrda mwerlebi...