– ჩემს სამშობლოს იქეთ – ბევრჯერ გულში გამივლია და მქონია განცდა, ამ ზღვებს იქით რა ზღვებია, ამ მთებს იქით რა მთა.....

შენ თუ გინდა ავიჭრები მაღლა ცაში, მიმოვფანტავ ყველა ღრუბელს ნაწვალევს, მზის სხივებსაც მოვიკითხავ მაღალ ციდან ამოვქარგავ მე შენს სახელს ათასჯერ... merab...

როცა დავდივარ შენი ხმა მესმის ნახე ტყეებმაც დაიწყეს რბოლა, ზამთრის პირია მეც კარგად ვხვდები ყინვის ლოდებმაც შეიკრეს ენა... merab saluqvadze sheni fexis xma...

მშვიდობას ვეტყვი, მალე ქართულ ზეცის საფირონს, და მცირე ტაღად შევერწყმები ზღვას, უნაპიროს. ქარს, იმქვეყნიურს დავუხვედრებ, მალე, წინ აფრას; დიდებულია!...

არა არ მინდა, გთხოვთ, ნურავინ ნუ შემიბრალებთ, სიყვარულისთვის, რომელიც გულს შემორჩენია, გემუდარებით, ნურასოდეს, ნუ განიკითხავთ, კაცს, რომლისთვისაც სტრიქონები...

დარდი შემიპყრობს თუ არა, დავადგები ამ მოკლე ქუჩის თავს, ბოლომდე ჩავივლი და ისევ უკან მოვდივარ… არ ვიცი რამეს მაგონებს მშობლიურს, თუ ისე, უბრალოდ ამოვიჩემე…...

ნეტავი ღამით სარკმელს ვინ უზის, ვინ უხმობს ნატვრებს დანაგვიანებს, დილით კი, ზეცის ფერებს ფირუზის, მიართმევს ლექსებს მარილიანებს. nana mefarishvili netavi...

ერთი სიცოცხლე არ მყოფნის ვხვდები, ვერაფერს ვასწრებ, წარსულს ვბარდები. მე, ყოველ დილით მუზებთან ვკვდები და შუაღამისას კვლავ ვიბადები. nana meparishvili erti...

შვილმკვდარი მამის ცრემლი მინახავს, როცა მეორე შვილიც უკვდება, როცა, ერთადერთს, ყიდის ქონებას და ღია ცის ქვეშ ბედს ეურჩება, shvilmkvdari mamis cremli minaxavs...

პირფერობის კარნავალი, მოლოდინით, დაიწყო, სიძულვილმა, სიყვარულის, მძივით კაბა გაიწყო, მერე თასი, ღვინის ნაცვლად, pirperobis karnavali molodinit daiwyo...