მე შენზე ფიქრში მზის თეთრი რაში გამომენთება ზღვის სამყაროში; მე შენზე ფიქრში მთვარის ციალში ჩავიხატები წმინდა წყაროში; goete satrfostan axlos ucxouri...
ჩემმა თვალებმა რა შხამი და ნაღველი მასვეს, შედედდა ხსოვნა, მეც იმ შხამის წვეთით ვივსები და ჩემი სულიც გააშიშვლეს ბასრი ისრებით და ვით სამჭედლო, ქშინავს...
ჩემო ხარებავ, რა მაცოცხლებს აწ თქვენგან დევნილს, სად არის ძალა, რომ შთამბერავს ღონიერ სუნთქვას, როცა იმედი დაიშრიტა და სევდა მთუთქავს, miqelanjerlo buanaroti...
მცოდნოდა მაინც – როცა ვიხუმრე და აიწია პირველად ფარდა, რომ სტრიქონები სისხლად იხუვლებს და ეს სიკვდილი იქნება მართლა boris pasternaki mcodnoda mainc roca...