შევკრთი. ავენთე. ჩავქრი. ირგვლივ ფუჭად ვუარე. სულ არ ამეხსნა სიყვარული მისთვის ნეტავი. მაგრამ რაღა დროს? უცებ მტკიცა ცივი უარი. boris pasternaki marburgi...
მე დამესიზმრა შემოდგომა მინებს ნადენი, იქ შენ ილხენდი მეგობართა მხიარულ წრეში, და ჩემი გული ციდან ისე, ვით შევარდენი, შენს ხელისგულზე ეშვებოდა ველური გეშით....
იგრძენ, რომ ქვეყნად არსებობა არ არის რთული. და რომ ცოცხლობდე, ეს ხომ სულაც არ არის ძნელი. მზე აენთო და აზეურდა, გაგილღო გული, მოგიგურგურა და გაგითბო სხეული...
ხმაური ჩაცხრა. მივეყრდენი მე სცენის კიდეს, მივაყურადე შორეული ხმების მისნობას. ვცდილობ, გავიგო, რა მოხდება ჩემს თავზე კიდევ, მაგრამ ამქვეყნად ბედ-იღბლისა...
სამი ასანთი, ანთებული ღამეში, ჯერით: პირველი – რათა მომეხილა მე სახე შენი, მეორე – რათა დამენახა შენი თვალები, jak preveri parizi gamit leqsebi ucxouri...
უარყოფილი ღვთით და სატანით, უცოდველი და ცამდე მართალი, მშვენიერი ხარ, არც ვის სადარი, მშვენიერი ხარ, ვით ზღვა ლიცლიცა, jak preveri mshvenieri xar poezia proza...