მე არ მინდა მეშინოდეს უკან მოხედვის ცათა მოჭედვის კარის მოკეტვის, მე არ მინდა ვიგრძნო შენი ღალატი ისედაც დიდია სევდის ნამატი ... არ მინდა ჩემზე ადრე წახვიდე...

ო, ეს ღიმილი გაშლას გავს ვარდის! და ვიცი, შენთვის ჯერ მზეს არ უთქვამს, რომ მაგ წამწამთა ტალღებში ჩადის და დილით მოჰყავს შენს ამოსუნთქვას. შენ ღმერთი გქვია,...

რას არ არ აკეთებს წლები იმისათვის, რომ ადამიანის ბუნება შეცვალოს; რა ხრიკებს არ მიმარღთავს ცხოვრების ორომტრიალი, რომ შენი ხასიათი უარესობის წყვდიადში...

ძალიან ბევრი რამ დამიგროვდა სათქმელი... ძალიან ბევრი….. ვგრძნობდი, როგორ მოაპობდა გზას სულის სიღრმიდან წამოსული ცრემლების ნაკდი, როგორ მიხუტებდა გულში...

ის ლამაზი არ იყო, ის ჩვიდმეტი წლის იყო, და მე ის მიყვარდა. ჰო, ნამდვილად მიყვარდა. მისი ხელები ყოველთვის, ყინულივით ცივი იყო, იმიტომ, რომ მას ხელთათმანები...

რაც საკუთარი თავი შევიყვარე, მივხვდი, რომ დარდი და ნაღველი - მხოლოდ გამაფრთხილებელი სიგნალებია, რომლებიც მამცნობენ, რომ ჩემი ჭეშმარიტი ბუნების წინააღმდეგ...

ცხოვრება ყველაზე იშვიათი რამაა დედამიწაზე. ხალხის უმეტესობა უბრალოდ არსებობს....

უნდა ილაპარაკო ცოტა და თქვა ბევრი...

ქალი უნდა იყოს როგორც ძვირადღირებული კონიაკი მასავით მიუწვდომელი და მხოლოდ რჩეულთათვის განკუთვნილი, თუ მისი გემო ყველამ გასინჯა მაშინ ის უბრალო ჩამოსასხმელი...

"მე შენ მიყვარხარ. არა იმიტომ ვინც ხარ შენ, არამედ იმიტომ, რომ ვინ ვარ მე, როცა შენს გვერდით ვარ ..."...