თითქოს "იყო და არა იყო რა"…..



რას არ არ აკეთებს წლები იმისათვის, რომ ადამიანის ბუნება შეცვალოს; რა ხრიკებს არ მიმარღთავს ცხოვრების ორომტრიალი, რომ შენი ხასიათი უარესობის წყვდიადში მოისროლოს - გადაჩეხოს და დაასახიჩროს ოდესღაც უმანკო სული, თითქოს "იყო და არა იყო რა"…..
გადის დრო და ნელ-ნელა ხვდები, რომ უკვე დიდი ხანია ფიქრებიც აღარ გეალერსება, რომ სიხარულიც ისეთი გემრიელი და მადის აღმძვრელი აღარ არის, როგორც ბავშობის მჩქეფარე წლებში, რომ სხვისი ტკივილიც ერთი ამოკვნესებაა, გულის სიღრმემდე არ მისული, რომ დარდსაც დარდი აღარ ჰქვია წუთიერი ტკივილის შემდეგ..... რომ....
…. და რა არის ცხოვრება , გარდა იმისა, რომ ბრძოლაა?! …..
აზრი?!….


ნანა სიმონიძე



Loading...

ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.