არსად დარბაზის კარი დაკეტილი იყო. ნაძვის ხეს რთავდნენ. ხოლო პატარა სასტუმრო ოთახში ლოდინით გული ელეოდათ ბავშვებს _ შინაურებსაც და მიწვეულებსაც. არც ერთ თამაშს...
ჩანაწერები სენაკიდან კარი პირველი მდინარის ნაკადები... უწყვეტი ნაკადები, მაგრამ ისინი, წინა წლებში რომ იყვნენ, ისინი არ არიან. ყურებში მოცურავე ქაფის...
სფინქსი გამოცანის გარეშე ერთ საღამოს Café de la Paix-ს გარეთ მჯდომი ბრწყინვალე და გაცვეთილი პარიზული ცხოვრების შემყურე ვერმუტს ვსვავდი გაკვირვებული, ჩემს წინ...
პლატფორმა ერთი წელია, რაც მამაჩემი მოკვდა. არ მჯერა, რომ ამბობენ, ადამიანი ნამდვილ ზრდასრულობას მხოლოდ მშობლების სიკვდილის მერე აღწევსო. ნამდვილ ზრდასრულობას...
მდიდარი და ღარიბი ლოტი წლების მანძილზე თავის დას ბესის ერთსა და იმავეს ჩასჩიჩინებდა: არ დაგავიწყდეს, ერთ მშვენიერ დღეს სიბერე აუცილებლად მოვა და სანამ...
გაზაფხულივით პატარა გოგონას ხელი დედისთვის ჩაეკიდა და მიდიოდა. დედა ხანდახან ჩერდებოდა მაღაზიების ვიტრინების დასათვალიერებლად. მაღალქუსლიანი და დაბალქუსლიანი,...