მეათე თავი - დიდი მაგიდა
სანამ ბონდი ლინდს თამაშის წესებს უხსნიდა და შესაძლო ვარიანტებს უხატავდა, სულ გადაავიწყდა მათ შორის მომხდარი პატარა ინციდენტი. შიფრესთან შერკინების წარმოდგენამ სახე აულეწა და პულსი აუჩქარა. ეს ფაქტი ვესპერს შეუმჩნეველი არ დარჩენია. მასაც გულზე მოეშვა და ბონდს საუბარში აჰყვა.
ჯეიმსმა ფული გადაიხადა და მთავარ მიმტანს მადლობის ნიშნად შთამბეჭდავი თანხა დაუტოვა. ვესპერი წამოდგა და რესტორნის დარბაზის გავლით სასტუმროს კიბისკენ გაემართა.
ბონდის `ბენტლი~ კიბესთან უცდიდა პატრონს. ვესპერი სასტუმროში წაიყვანა და შესასვლელთან მაქსიმალურად ახლოს გააჩერა მანქანა.
ბონდმა და ლინდმა გეზი კაზინოს ერთ-ერთი სათამაშო დარბაზისკენ აიღეს.
გზაში თითქმის არ უსაუბრიათ.
ვესპერმა შეამჩნია, რომ ჯეიმსს ცხვირის ნესტოები ოდნავ აწითლებული ჰქონდა, სხვა მხრივ სრულიად მშვიდი და გაწონასწორებული იყო და თავდაჭერილად უღიმოდა კაზინოს თანამშრომლებს, რომლებიც დიდი სიხარულით ხვდებოდნენ. დარბაზში შესვლის წინ წყვილს წევრობის ბარათებიც კი არ მოსთხოვეს. ბონდს წინა დღეების თამაშის შემდეგ ყველა იცნობდა. მისი ნებისმიერი თანმხლები პირი კი ისეთივე სასურველი სტუმარი იყო კაზინოსთვის, როგორც თავად ბონდი.
სანამ წყვილი სათამაშო დარბაზის სიღრმეში შევიდოდა, ერთ-ერთი `რულეტის~ მაგიდიდან ფელიქს ლეითერი წამოხტა და ჯეიმსს ძველი მეგობარივით მიესალმა. ბონდმა ლეითერს ქალბატონი გააცნო. მოხიბლულმა ფელიქსმა ჯეიმსს მიუგო:
- რადგან ამ საღამოს `ბაკარას~ თამაშს აპირებთ, ნება მიბოძეთ, მის ლინდს კომპანია გავუწიო და ვაჩვენო როგორ კოტრდება `რულეტის~ ბანკი. სამი იღბლიანი ციფრი მაქვს და ვიმედოვნებ, გამიმართლებს. დარწმუნებული ვარ, იღბლიანი ციფრები ქალბატონსაც ექნება. ამასობაში თქვენი თამაშიც გახურდება და ჩვენც საყურებლად მოვალთ.
ბონდმა ვესპერს გახედა და მის პასუხს დაელოდა.
- სიამოვნებით წავყვები ბატონ ლეითერს, - თქვა ქალმა, - თუ თქვენს ერთ-ერთ იღბლიან ციფრს მე დამითმობთ სათამაშოდ.
- მე იღბლიანი ციფრები არ მაქვს, - არც გაუღიმია, ისე უპასუხა ჯეიმსმა. - მარტო ისეთ რიცხვებზე ვდებ, რომლებსაც მოგების შანსი მეტი აქვთ. რადგან წინააღმდეგი არ ბრძანდებით, მე დაგტოვებთ. - ბონდმა წასვლისას ბოდიში მოიხადა. - ჩემი მეგობრის საიმედო ხელში გტოვებთ, - თქვა მან, გაიღიმა და სალაროსკენ აუჩქარებელი ნაბიჯით წავიდა.
ლეითერმა ჯეიმსის სნობიზმი შეამჩნია.
- ბონდი ძალიან სერიოზული აზარტული მოთამაშეა, მის ლინდ, - უთხრა ფელიქსმა ქალბატონს. - დარწმუნებული ვარ, დღესაც გაუმართლებს. ახლა კი გთხოვთ, წამომყვეთ და იხილოთ, როგორ იღბალს მოგვიტანს 17 ნომერი. მალე თქვენ მშვენიერი შეგრძნება დაგეუფლებათ, რასაც მე არაფრის გულისთვის დიდი თანხით დაჯილდოების გრძნობას ვეძახი.
ბონდი ძალიან კმაყოფილი იყო იმით, რომ ყველასგან განთავისუფლდა და ისევ საკუთარი თავის ბატონ-პატრონი იყო. ახლა უკვე შეეძლო გონებიდან ყველაფერი ზედმეტი განედევნა და თამაშზე კონცენტრირებულიყო. შუადღეს მიღებული ჩეკის წყალობით სალაროდან თავისი ოცდაოთხი მილიონი ფრანკი გამოიტანა. ნახევარი მარცხენა ჯიბეში ჩაიდო, მეორე ნახევარი მარჯვენაში და ხალხით გადატვირთულ დარბაზში იმ კუთხისკენ გაიკვლია გზა, სადაც `ბაკარას~ დიდი მაგიდა ელოდებოდა.
მაგიდაზე დიდი მზადება მიმდინარეობდა. კრუპიემ სახით ქვევით დაწყობილი ბანქოს დასტები აიღო და ისე აურია, რომ მის პატიოსნებაში ეჭვი ვერავის შეეპარებოდა.
პარტიის წამყვანმა მაგიდის წინ მოაჯირზე გადაჭიმული ხავერდის ზონარი ჩამოხსნა, რაც იმის მანიშნებელი იყო, რომ მოთამაშეებს მაგიდასთან მოახლოების უფლება მიეცათ.
- როგორც მიბრძანეთ, მეექვსე ადგილი შეგინახეთ, მუსიე ბონდ! - უთხრა პარტიის წამყვანმა.
მოთამაშეებმა ადგილები დაიკავეს.
მაგიდასთან სამი ცარიელი სკამი ჯერ კიდევ იყო.
ბონდი შემოღობილში შევიდა, დაკავებულ სკამზე დაჯდა და მის მარჯვნივ და მარცხნივ მსხდომ მოთამაშეებს მისალმების ნიშნად თავი დაუკრა. მერე თავისი პორტსიგარი და შავი სანთებელა ამოიღო და მარჯვენა იდაყვის მალობლად, მწვანე მაუდზე მოათავსა. მიმტანმა შუშის მასიური საფერფლე გაწმინდა და ბონდის ნივთების ახლოს დადგა. ჯეიმსმა სიგარეტს მოუკიდა და სკამის საზურგეს მიეყრდნო.
ბონდის პირდაპირ, ბანკირის სკამი ჯერ ისევ თავისუფალი იყო. მაგიდასთან შეკრებილები შეათვალიერა. თვალით ყველა მოთამაშეს ცნობდა, სახელები კი მხოლოდ რამდენიმე მათგანის იცოდა. მისგან მარჯვნივ, მეშვიდე სკამზე ბატონი სიქსტე იჯდა - მდიდარი ბელგიელი, რომელსაც კონგოში საკუთარი საბადოები ჰქონდა. მეცხრე სკამი ლორდ დენვერს ეკავა. ის გამორჩეული, სუსტი აგებულების მამაკაცი იყო. კაპიტალი შუახნის ძალიან მდიდარი ამერიკელი მეუღლის წყალობით მოეხვეჭა, რომელიც მესამე ნომერ სკამზე იჯდა და თვალში აუცილებლად მოგხვდებოდათ თავისი ხარბი, ბარაკუდასეული პირით. ბონდმა შეატყო, რომ ისინი ძალიან დაძაბულად ითამაშებდნენ და უიღბლობის პირველი მსხვერპლი გახდებოდნენ. ბანკირის ხელმარჯვნივ, ნომერ პირველი ადგილი ყველასთვის ცნობილ ბერძენ მილიონერს ეკავა. ის მთელ ხმელთაშუა ზღვაში ყველაზე დიდი პორტის მფლობელი იყო. ეტყობოდა, რომ ცივად და გაწონასწორებულად ითამაშებდა და პარტიას დიდ ხანს გაჰყვებოდა.
ბონდმა მიმტანს ქაღალდი სთხოვა, რომელზეც ციფრები 2, 4, 5, 8, 10 ჩამოწერა და მიმტანს პარტიის წამყვანთან გაატანა.
რამდენიმე წუთში ბონდს ქაღალდი უკან დაუბრუნდა. ციფრების გასწვრივ მოთამაშეთა გვარები ეწერა.
ჯერაც თავისუფალი ადგილი ნომერი ორი ამერიკელ ვარსკვლავს კარმელ დელეინს ეკუთვნოდა. ბონდის ვარაუდით, ის აქ სამი ყოფილი ქმრის ქონების გასაფლანგად იყო ჩამოსული. თამაშსაც მხიარულად წარმართავდა და დიდი შანსი იყო, ხშირად მოსვლოდა კარგი კარტი. მეოთხე ადგილს ალბათ, მისი ამჟამინმდელი საყვარელი დაიკავებდა.
მესამე ადგილი ლედი დენვერს ჰქონდა დაკავებული. მეოთხე და მეხუთე ადგილებს ქალბატონი და ბატონი დუ პონები იყოფდნენ. ეს მეტად შეძლებული წყვილი იყო, მაგრამ ზუსტად ვერავინ იტყოდა საგვარეულო უზარმაზარი ფულით აპირებდნენ თამაშს თუ არა. ბონდმა ჩათვალა, რომ ისინიც დიდ ხანს დარჩებოდნენ თამაშში. ორივეს საქმიანი სახე ჰქონდა, თუმცა მაგიდასთან ისე თავისუფლად საუბრობდნენ, გეგონებოდათ საკუთარ სახლში არიანო. ჯეიმსს ძალიან გაუხარდა, რომ ისინი მის გვერდით ისხდნენ. თუ ბანკის ფსონი ძალიან მაღალი აღმოჩნდებოდა, ის ან დუ პონებს შეუერთდებოდა ან ბატონ სიქსტეს.
მერვე ნომერი ერთი პატარა ინდური სამთავროს მაჰარაჯა იყო და თამაშს ალბათ, ომის პერიოდში დაგროვილი სტერლინგებით აპირებდა. ბონდმა საკუთარი გამოცდილებით იცოდა, რომ აზიელები ცუდი აზარტული მოთამაშეები იყვნენ. სიბეჯითით განთქმული ჩინელებიც კი ყოველთვის გულს იცრუებდნენ თამაშზე, თუკი პარტია ოდნავ მაინც ცუდად წარიმართებოდა. თუმცა, მაჰარაჯას ეტყობოდა, რომ თამაშში დარჩებოდა და საკმაოდ დიდ წაგებებსაც გაუძლებდა, თუ ისინი ერთიმეორეს ზედიზედ არ წაეწყობოდა.
მეათე ადგილი ახალგაზრდა იტალიელს სინიორ ტომელის ეკუთვნოდა, რომელიც, სავარაუდოდ, მილანში ბინების გაქირავებით დიდ ფულს შოულობდა. ბონდმა გადაწყვიტა, რომ ის აჩქარდებოდა და უაზროდ ითამაშებდა. ტემპერამენტიდან გამომდინარე, ნერვები მოეშლებოდა და შესაძლებელი იყო, რამე სისულელე ჩაედინა.
ბონდმა ის იყო შეაჯერა ამ მოთამაშეთა შანსები, დარბაზში უხმოდ და აუჩქარებლად შემოვიდა შიფრე. მისი სიარული წყალში დიდი თევზის მოძრაობას მოგაგონებდათ. შიფრემ მისალმების ნიშნად ცივად გაუღიმა მოთამაშეებს და ჯეიმსის პირდაპირ, ბანკირისთვის განკუთვნილი ადგილი დაიკავა.
შიფრემ კრუპიეს მიერ გაწვდილი კარტის დასტა უხეში, მაგრამ თამაშისგან დასვენებული ხელით მოჭრა, კრუპიესკენ გადაიხარა და დაბალი ხმით რაღაც უთხრა.
- ქალბატონებო და ბატონებო, ფსონი მიღებულია. ბანკში ხუთასი ათასია. - თქვა კრუპიემ და მას შემდეგ, რაც ნომერ პირველ ადგილზე მჯდომმა ბერძენმა ასი ათასი მაგიდის ცენტრისკენ გაწია, დაამატა: - ფსონი მიღებულია.
შიფრე ბანქოს სათავსოსკენ დაიხარა. სქელი საჩვენებელი თითით ოდნავ შეარხია და მოვარდისფრო ალუმინის ენას დააკვირდა. შემდეგ თითი დააჭირა და მოწყობილობიდან პირველი კარტიც გამოჩნდა. ბანკირმა ერთი კარტი ბერძენს გაუწოდა, მეორე თვითონ აიღო. შემდეგ კიდევ ერთი კარტი აიღო და ისევ ბერძენს გაუწოდა, მეორე თვითონ დაიდო.
შიფრე გაუნძრევლად იჯდა. თავისი კარტისთვის ხელი არ უხლია.
ბერძენს სახეზე აკვირდებოდა.
კრუპიემ თავისი გრძელი მოსაზიდით ორი კარტი დელიკატურად მისწია ბერძენის ღია ფერის ბალნიანი ხელებისკენ, რომლებიც მაგიდაზე ისე გაუნძრევლად ეწყო, როგორც ორი ვარდისფერი კიბორჩხალა.
ორი ვარდისფერი კიბორჩხალა კარტისკენ დაიძრა - ბერძენმა ფართე მარცხენა ხელისგული კარტს მოაფარა, თავი ოდნავ დახარა და ზედა კარტის კუთხე ფრთხილად აწია. შემდეგ მარჯვენა ხელის საჩვენებელი თითით ზედა კარტი ისე გადმოატრიალა, რომ მისი მნიშვნელობა მარტო თვითონ დაენახა.
ბერძენს უმეტყველო სახე ჰქონდა. მან მარცხენა ხელისგული ჩამოწია და მაგიდაზე დადო. ორი ვარდისფერი კარტი ისევ სახით ძირს მაგიდაზე გაუნძრევლად იდო და მათ მნიშვნელიბას ბერძენი ჯერ საიდუმლოდ ინახავდა.
შემდეგ მან თავი ასწია და შიფრეს თვალებში შეხედა.
- არა, - ბოლოს მშვიდად თქვა ბერძენმა.
ბერძენის გადაწყვეტილება შემდეგზე მეტყველებდა - მან მესამე კარტი არ მოითხოვა, ესე იგი, ხუთი, ექვსი ან შვიდი ქულა ჰქონდა. ბანკირს შეეძლო მომენტალურად მოეგო, თუ რვიანი ან ცხრიანი ექნებოდა. თუ ბანკირიც არ გახსნიდა კარტს, ბერძენს უფლება ექნებოდა მესამე კარტი მოეთხოვა და ამით გაეუმჯობესებინა ან გაეუარესებინა თავისი მდგომარეობა.
შიფრეს ხელები მაგიდაზე კარტიდან სამი-ოთხი დუიმის მოშორებით ეწყო. მან მარჯვენა ხელით ორივე კარტი აიღო და მაგიდაზე თავშეკავებულად მოისროლა, ისე რომ, მათი დანახვა ყველას შეეძლო.
მას ოთხიანი და ხუთიანი ქონდა, ანუ ერთად ცხრა ქულა, რაც ავტომატურ მოგებას ნიშნავდა.
შიფრემ მოიგო.
- ბანკს აქვს ცხრა, - ხმადაბლა თქვა კრუპიემ. შემდეგ თავისი მოსაზიდით ბერძენის ორი კარტი გადმოატრიალა, - და შვიდი.
ბერძენს ერთი შვიდიანი და დედოფალი ჰყავდა. შემდეგ კრუპიემ კარტი თავისი სკამის გვერდით მდგომი რკინის ყუთისკენ გაწია. ეს ის ყუთი იყო, სადაც წასულ კარტს ყრიდნენ. ბერძენის კარტს ბანკირის კარტი მიაყოლა. ჯერჯერობით ცარიელ რკინის ყუთში კარტის ჩაყრას შესამჩნევი ხმაური მოჰყვა.
ბერძენმა ხუთი ცალი ასიათასიანი ჩიპი წინ გასწია და კრუპიემ ისინი მაგიდის ცენტრში, შიფრეს ნახევარ მილიონიან ჩიპებს მიუწყო. კაზინო ყოველი პარტიიდან პატარა პროცენტს იღებდა. გადახდის ფორმა ბანკირზე იყო დამოკიდებული. მას შეეძლო თანხაზე წინასწარ მოლაპარაკებოდა კაზინოს ხელმძღვანელობას ან თითოეული პარტიის შემდეგ მიეცა წილი. შიფრეს მეორე ვარიანტი ჰქონდა არჩეული.
კრუპიემ ამ პარტიიდან მიღებული პროცენტი ამ პროცენტების შემგროვებელ მაგიდას გადასცა და გამოაცხადა:
- ბანკში ერთი მილიონია.
- მიღებულია, - ჩაიბურტყუნა ბერძენმა იმის ნიშნად, რომ წაგებული პარტიის შემდეგ რევანშისთვის ერთი ხელის თამაშის უფლებას იყენებდა.
ბონდმა სიგარეტს მოუკიდა და სკამის საზურგეს მიეყრდნო. იცოდა, რომ დიდი თამაში დაიწყო. ამ წამიდან ბონდი ხშირად გაიგებდა ამ სიტყვებს. სანამ თამაშიდან გავარდებოდნენ, მაგიდის გარშემო ყველა მოთამაშე რამდენჯერმე წარმოთქვამდა მათ. თამაშის დასრულების შემდეგ კარტის გამოყენებულ დასტებს დაწვავდენენ ან გადაყრიდნენ, მაგიდას ცელოფანს გადააფარებდნენ, მსხვერპლთა სისხლით გამძღარი მწვანე მაუდის ბრძოლის ველი კი მორიგ შეტაკებამდე დაისვენებდა.
რევანშის პარტიაში ბერძენმა მესამე კარტიც აიმატა, რითიც მდგომარეობა დიდად ვერ გაიუმჯობესა. მას ოთხი ქულა შეუგროვდა ბანკის შვიდი ქულის წინააღმდეგ.
- ბანკში ორი მილიონია, - ჩუმად თქვა კრუპიემ.
ბონდის მარცხნივ მსხდომი მოთამაშეები გაჩუმდნენ.
- მიღებულია, - თქვა ბონდმა.
მეთერთმეტე თავი - გადამწყვეტი მომენტი
შიფრემ ბონდს უინტერესოდ შეხედა. მრგვალი თვალები უაზრო გამომეტყველებას სძენდნენ და თოჯინას ამსგავსებდნენ.
შიფრეს მსხვილი ხელი ნელა მოშორდა მაგიდას და სმოკინგის ჯიბისკენ დაიძრა. ცილინდრის ფორმის ინჰალატორი ამოიღო, სარქველი მოხსნა, ინჰალატორის თავი ფრთხილად მიიდო ცხვირის ნესტოებთან და ღრმად შეისუნთქა.
მერე აუჩქარებლად ჩაიდო ინჰალატორი ჯიბეში, ხელი სწრაფად დააბრუნა მაგიდაზე და ჩვეულებისამებრ, ძალიან ძლიერად შეანჯღრია ბანქოს სათავსო.
მთელი ამ, ცოტა არ იყოს, დამამცირებელი საქციელის მანძილზე ბონდი ცივსისხლიანად უსწორებდა მზერას ბანკირს - მის წინ გაშეშებული ფიგურა იყო - თეთრი სახით, რომელიც უეცრად ბოლოვდებოდა გამოკვეთილი ნიკაპით, მოწითალო-ყავისფერი თმით, მოღუშული წითელი პირით და ფართო სმოკინგში ერთობ თავისუფლად მოქცეული, თვალშისაცემი მხრებით.
კაზინოს განათება ისე იყო მოწყობილი, რომ შიფრეს ატლასის სმოკინგი სინათლეს ირეკლავდა და ბანკირი მწვანე მინდორზე საბალახოდ გამოსულ შავბეწვიან მინოტოზავრს მოგაგონებდათ.
ბონდმა მაგიდაზე ბანკნოტების შეკვრა ისე დადო, რომ არც გადაუთვლია. წაგების შემთხვევაში კრუპიე შეკვრიდან იმდენს ამოიღებდა, რამდენიც საჭირო იქნებოდა. ჯეიმსის ეს ჟესტი ორ რამეზე მეტყველებდა. პირველ რიგში იმაზე, რომ მოთამაშე წაგებას და თამაშიდან გავარდნას სულაც არ აპირებდა და მეორეც, ეს ბონდის უზარმაზარი კაპიტალის მხოლოდ პატარა და უმნიშვნელო ნაწილი იყო.
დანარჩენმა მოთამაშეებმა ბანკირსა და ბონდს შორის დაძაბულობა იგრძნეს და სანამ შიფრე კარტს არიგებდა, მაგიდაზე სიჩუმე ჩამოწვა.
კრუპიემ ბონდს თავისი ორი კარტი საზიდის წვერით მიუჩოჩა. ბონდმა შიფრეს კარტისთვის თვალმოუშორებლად რამდენიმე ინჩზე გაწია მარჯვენა ხელი და თავის კარტს წამით შეავლო თვალი. შემდეგ ისევ ბანკირს ამოხედა, ოღონდ ამჯერად მის მზერაში აუცილებლად შეამჩნევდით უპატივისმცემლობას. ჯეიმსმა ყველასთვის მოულოდნელად ორივე კარტი ამოატრიალა და მაგიდაზე დაყარა.
ოთხიანი და ხუთიანი ჰქონდა. ერთად ცხრა ქულა.
უეცრად ბონდს ყველამ შურის თვალებით შეხედა. მის მარცხნივ მსხდომ მოთამაშეებს კი სინანული დაეტყოთ თვალებზე, რადგან ერთი წუთის წინ ორ მილიონიანი ფსონის მიღებაზე უარი თქვეს.
ოდნავ შემცბარმა შიფრემ თავისი კარტი ნახა და ფრჩხილით უხალისოდ ამოატრიალა. ორი ვალეტი ჰქონდა, ანუ არც ერთი ქულა.
- `ბაკარა~! - წამოიძახა კრუპიემ და ჩიპები მაგიდის ცენტრიდან ბონდისკენ მიწია.
ბონდმა ჩიპები თავის დაუთვლელი ბანკნოტების შეკვრასთან ერთად მარჯვენა ჯიბეში ჩაიწყო. სახეზე ემოციას ვერ შეატყობდით, თუმცა პირველი მოგებით ძალიან კმაყოფილი იყო.
მოგებულის მარცხნივ მჯდომი ამერიკელი ქალბატონი დუ პონი ბონდს მიუბრუნდა და მშრალი ღიმილით უთხრა:
- ფსონზე უარი არ უნდა მეთქვა. ჯერი თქვენთვის არ უნდა დამეთმო. გამზადებული მოგება გამოვუშვი თქვენსკენ და პრაქტიკულად საკუთარი თავი გამოვთიშე თამაშიდან.
- თამაში მხოლოდ ახლა იწყება, - დააწყნარა ბონდმა, - შეიძლება, შემდეგ `პასის~ თქმაზე მართალი აღმოჩნდეთ.
ბატონი დუ პონი მაგიდის მეორე მხარიდან გადმოიხარა და თავის მეუღლეს უთხრა:
- ყველა რომ ყოველთვის სწორ გადაწყვეტილებას იღებდეს და სულ იგებდეს, არცერთი ჩვენგანი არ იქნებოდა დღეს აქ და არც თამაშს ექნებოდა აზრი. - რაღაც ძალიან ფილოსოფიურად კი გამოუვიდა მეუღლის დაწყნარება.
- მე ვიქნებოდი და ჩემთვის ექნებოდა აზრი! - სიცილით თქვა ქალბატონმა დუ პონმა, -იმედია, არ გგონიათ, რომ მე სიამოვნების გულისთვის ვთამაშობ.
თამაშის გაგრძელებისთანავე ბონდმა შეამჩნია, რომ შემოღობილს იქით, მაგიდის გარშემო მაყურებელთა რაოდენობა გაზრდილიყო. უეცრად მან შიფრეს ორი შეიარაღებული პირადი მცველიც დაინახა. ისინი უკვე ბანკირის ზურგს უკან იდგნენ. მცველები საკმაოდ რესპექტაბელურად გამოიყურებოდნენ, თუმცა, არც იმდენად, რომ ბონდს სხვა მაყურებლებისგან ვერ გაერჩია ან მოთამაშეები ჰგონებოდა.
ერთ-ერთი მათგანი, რომელიც შიფრეს მარჯვენა ხელის უკან იდგა, მაღალი იყო და საპანაშვიდე სმოკინგი ეცვა. უმეტყველო, მოყავისფრო სახე ჰქონდა, თუმცა თვალები ჯადოქარივით უელავდა და უკრთოდა. მისი ახოვანი ტანი გამუდმებით ცქმუტავდა და ხელები ნერვიულად ეხებოდნენ შემოღობილს, რომლის იქითაც სათამაშო მაგიდა იდგა. ბონდმა დაასკვნა, რომ ამ კაცს ადამიანის მოკვლა იოლად შეეძლო, - ისე, რომ არც დაინტერესდებოდა, რატომ ჰკლავდა. ჯეიმსმა ჩათვალა, რომ მცველს მსხვერპლის დახრჩობისთვის უნდა მიენიჭებინა უპირატესობა. მასში იყო რაღაც ლენისებური `თაგვები და ადამიანებიდან~, იმ განსხვავებით, რომ შეუბრალებლობა მას თანდაყოლილის მაგივრად ნარკოტიკების წყალობით ჰქონდა შეძენილი, ალბათ უფრო, მარიხუანას წყალობით.
მეორე მცველი კორსიკელ ვაჭარს ჰგავდა. დაბალი იყო, ძალიან შავგვრემანი, ბრტყელი თავი ჰქონდა და თმაზე ძალიან სქლად ესვა ბრიოლინი. ეტყობოდა, ინვალიდი იყო. მის გვერდით სქელი ბამბუკის ხელჯოხი ეკიდა, რომელზეც რეზინის ტერფის დამჭერი იყო დამაგრებული. ნამდვილად ინვალიდი უნდა ყოფილიყო, რადგან კაზინოში ხელჯოხის შემოტანის უფლება მისცეს. კაზინოს წესების თანახმად ხომ, ძალადობის თავიდან აცილების მიზნით, ყველანაირი ხელჯოხის შემოტანა აკრძალულია. როგორც ჩანდა, საკმაოდ კმაყოფილი იყო საკუთარი თავით, რადგან პირი ნახევრად დაეღო და მოურიდებლად აჩენდა თავის საშინელ კბილებს. შავი ულვაში და ფრჩხილებამდე ბალნით დაფარული თითები ჰქონდა. ბონდმა ივარაუდა, რომ ტანიც ასევე ბანჯგვლებით ექნებოდა დაფარული და გახდილი მეტად იშვიათი სანახაობა იქნებოდა.
თამაში მოულოდნელობების გარეშე გაგრძელდა, თუმცა მოთამაშეებს ოდნავ გამოცოცხლება დაეტყოთ.
`ცხრიანში~ და `ბაკარაში~ მესამე პარტია ყოველთვის ხმოვან ბარიერს მოგაგონებთ. შეიძლება, პირველ და მეორე დარიგებაზე არ გაგიმართლოთ, მაგრამ თუ მესამეჯერაც არ მოგივიდათ კარტი, ჩათვალეთ, რომ ეს თქვენი Dდღე არ არის. ამ დროს უკვე მიწაზე დანარცხებულად გრძნობთ თავს. სწორედ ასე წაეწყო პარტიები ამ შემთხვევაშიც. ამიტომ ვერც ბანკირი და ვერცერთი მოთამაშე დიდ რისკზე წასვლას ვერ ბედავდა. თუმცა, ბანკში ორსაათიანი თამაშის შემდეგ საერთო ჯამში ათ მილიონ ფრანკამდე უკვე იყო დაგროვილი. ბონდმა არ იცოდა, წინა ორი დღის განმავლობაში შიფრეს რამდენი ჰქონდა მოგებული. მან ხუთი მილიონი ივარაუდა და საერთო ჯამში ბანკირს ოც მილიონზე მეტი არ უნდა ჰქონოდა.
სინამდვილეში კი შიფრეს შუადღისას საშინელი წაგებების მთელი რიგი გადაეტანა და ამ მომენტისათვის მხოლოდ ათი მილიონი გააჩნდა.
ბონდს კი ღამის პირველი საათისთვის უკვე ოთხი მილიონი ჰქონდა მოგებული, რამაც მისი კაპიტალი ოცდარვა მილიონამდე გაზარდა.
ბონდი თამაშით კმაყოფილი იყო. შიფრე ემოციებს მალავდა და უნდა აღინიშნოს, რომ ეს ძალიან კარგად გამოსდიოდა. საერთოდ, არ ლაპარაკობდა. ხმას მხოლოდ ბანკის გახსნისას კრუპიესთვის ინსტრუქციების მიცემის დროს იღებდა და ამასაც ძალიან ხმადაბლა აკეთებდა.
`ბაკარას~ მაგიდა ერთადერთი იყო მთელ უზარმაზარ დარბაზში, სადაც სიჩუმე სუფევდა. მის გარშემო `ცხრიანის~, `რულეტის~ და `ოცდაათი-ორმოცის~ მაგიდებიდან კრუპიეების ხმები, მოთამაშეთა სიცილი, გაოცებული ადამიანების წამოძახილები და წაგებულთა აღშფოთებული შეძახილები ისმოდა და ერთმანეთში ირეოდა.
დარბაზის სიღრმეში კი `რულეტის~ ყოველი დატრიალებისა და თითოეული ამოტრიალებული კარტის შემდეგ მოგებას ითვლიდა გულის მაგივრად მფეთქავ ნულიანი, სქელი კატის ფორმის კაზინოს მეტრონომი.
ბონდის საათზე ორის ათი წუთი იყო, როდესაც სათამაშო მაგიდასთან შექმნილი სიტუაცია მთლიანად შეიცვალა.
პირველ ნომერზე მჯდომ ბერძენს საქმე ისევ ცუდად მისდიოდა. ჯერ მილიონი ფრანკის ერთი ნაწილი წააგო, შემდეგ კი - მეორე. მესამე დარიგებაზე პასი თქვა და ბანკს ორი მილიონი დაუტოვა. ნომერ ორმა მოთამაშემ კარმელ დელეინმაც უარი განაცხადა. მესამე სკამზე მჯდომი ლედი დენვერიც ასე მოიქცა.
დუ პონებმა ერთმანეთს გადახედეს.
- მიღებულია, - თქვა ქალბატონმა დუ პონმა. ბანკის რვიანის წინააღმდეგ უძლური აღმოჩნდა და ავტომატურად წააგო.
- ბანკში ოთხი მილიონია, - გამოაცხადა კრუპიემ.
- მიღებულია, - თქვა ბონდმა და ჯიბიდან ბანკნოტების Dშეკვრა ამოიღო.
ჯეიმსმა ისევ თვალი გაუსწორა შიფრეს, ისევ წამით დახედა კარტს და თქვა:
- არა. - ხუთი ქულა ჰქონდა. საშიში სიტუაცია შეიქმნა.
შიფრემ ვალეტი და ოთხიანი ამოატრიალა. ბანკირმა მესამე კარტი მოითხოვა.
- შვიდია ბანკში, - თქვა კრუპიემ და ბონდის წაგებული კარტის ამოტრიალების შემდეგ დაამატა, - ოთხი.
კრუპიე დაიხარა, ბანკნოტების შეკვრიდან ოთხი მილიონი ამოიღო და დანარჩენი ბონდს დაუბრუნდა.
- ბანკში რვა მილიონია.
- მიღებულია, - თქვა ბონდმა.
და ისევ წააგო.
ბანკირმა ეგრევე ცხრა ქულა გახსნა.
ორ პარტიაში ბონდმა თორმეტი მილიონი ფრანკი წააგო. მისი კაპიტალი მხოლოდ თექვსმეტ მილიონ ფრანკს შეადგენდა, რაც მხოლოდ შემდეგი ბანკისთვის იყო საკმარისი. მეტის გაგრძელება ჯეიმსს აღარ შეეძლო.
უეცრად ბონდს ხელისგულები გაუოფლიანდა. მისი კაპიტალი თვალსა და ხელს შუა ისე გაქრა, როგორც თოვლი მზიან ამინდში. შიფრე აუღელვებლად ელოდებოდა ბონდის გადაწყვეტილებას. თანაც აუჩქარებლად ათამაშებდა თითებს მაგიდაზე. სწორედ ამ დროს ჯეიმსმა მარჯვენა ხელზე ბაცი სვირინგი შენიშნა. ბონდმა შიფრეს მუქ ბაზალტისფერ თვალებში ჩახედა და მათში ირონიული შეკითხვა დაინახა: `აბა, მკურნალობის სრული კურსი ხომ არ გინდა, ჯეიმს?~
- მიღებულია, - მშვიდად თქვა ბონდმა.
მერე მარჯვენა ჯიბიდან დარჩენილი ჩიპები და ბანკნოტები ამოიღო, მარცხენა ჯიბიდან კი - ხაზინიდან გამოგზავნილი ხელუხლებელი შეკვრა. ყველაფერი მაგიდაზე დააწყო და ცენტრისკენ გაწია. მისი მოძრაობებიდან ვერავინ დაასკვნიდა, რომ ეს მისი ბოლო ფული იყო.
უეცრად ბონდმა იგრძნო, რომ პირი ისეთი გამომშრალი ჰქონდა, რომ პარალელი შპალიერთან გაავლო. ზევით აიხედა, ვესპერი და ლეითერი დაინახა. ისინი იქ იდგნენ, სადაც ცოტა ხნის წინ ჯეიმსმა შიფრეს მცველები დაინახა. ბონდი ვერ მიხვდა, რამდენი ხანი იყო გასული მათი მოსვლიდან. ლეითერს მღელვარება ეტყობოდა, ვესპერი კი გამამხნევებლად უღიმოდა.
ბონდმა ზურგსუკან უმნიშვნელო ხმაური გაიგო და იმ წამსვე მიბრუნდა. მის უკან ულვაშებიანი მცველი იდგა და საშინელი კბილების მიუხედავად ჯეიმსს უცინოდა.
- ფსონები მიღებულია, - თქვა კრუპიემ და მწვანე მაუდზე ბონდს ორი კარტი გაუსრიალა - მწვანე მაუდი ბონდს უკვე აღარ ეჩვენებოდა გლუვად. ახლა ჯეიმსს მაგიდა ქვას, მაუდი კი ახალ საფლავზე არაბუნებრივად ამოსულ ბალახს აგონებდა.
კაზინოს განათება, რომელსაც ბონდი აქამდე ძალიან თბილ და სასიამოვნო სინათლედ მიიჩნევდა, ახლა რაღაც საშინელ ფერად ეჩვენებოდა. ჯეიმსმა თავის კარტს დახედა. უეცრად კიდევ ერთხელ დახედა და მიხვდა, რომ ამაზე უარესი ვერაფერი მიუვიდოდა.
შავი მეფე და გულის ტუზი - უარესი რა უნდა ყოფილიყო?!
- კარტი, - თავშეკავებულად წარმოთქვა ბონდმა.
ახლა შიფრემ დახედა თავის კარტს. დედოფალი და შავი ხუთიანი მოსვლოდა. მან ბონდს შეხედა და თავისი სქელი საჩვენებელი თითი მესამე კარტს დაადო. მაგიდის ირგვლივ ყველა გაჩუმდა. ბანკირმა საბედისწერო კარტს დახედა და მოისროლა. კრუპიემ ფრთხილად აიღო კარტი და ბონდის თვალწინ დელიკატურად გადმოატრიალა. წითელი ხუთიანი იყო, გულის. კარგი კარტი იყო, მაგრამ ბონდისთვის ის გამშრალ სისხლში ჩარჭობილ საჩვენებელ თითს უფრო ჰგავდა. მას ახლა ექვსი ქულა ქონდა, შიფრეს - ხუთი. ბონდის ვარაუდით, ბანკირს ერთი კარტი კიდევ უნდა აემატებინა და მდგომარეობა გაეუმჯობესებინა თუ ერთი, ორი, სამი ან ოთხი მოუვიდოდა, ასეთ შემთხვევაში ჯეიმსი დამარცხდებოდა.
ბონდს შანსი ჯერ კიდევ ჰქონდა. შიფრემ კარტი აიმატა, თითქმის არც შეუხედავს, ისე ამოატრიალა და მაგიდის ცენტრისკენ ისროლა.
ოთხიანი იყო - შესაძლოთა შორის ყველაზე კარგი ვარიანტი, რამაც ბანკირს ჯამში ცხრიანი მისცა.
შიფრემ ზედიზედ მესამე პარტია მოიგო.
ბონდი თავს ნაცემივით გრძნობდა. მან მთელი ფული წააგო.
მეთორმეტე თავი - სასიკვდილო ლულა
დამარცხებული ბონდი გაშეშებული იჯდა და ხმას არ იღებდა. თავისი შავი პორტსიგარი გახსნა და სიგარეტი ამოიღო. შემდეგ `რონსონის~ თავი გადაწია, სიგარეტს მოუკიდა და სანთებელა ისევ მაგიდაზე დადო. ღრმა ნაფაზი დაარტყა და კვამლი კბილებს შორის წვრილ ზოლად გამოუშვა.
ახლა რა უნდა ექნა? სასტუმროში წასულიყო და დაეძინა? მატისის, ლეითერის და ვესპერის გამკიცხველი გამოხედვებისთვის თავი აერიდებინა, ლონდონში დაერეკა და მეორე დღეს სამშობლოში დაბრუნებულიყო? რეჯენტს პარკთან ტაქსი დაეჭირა, კიბეებზე ასულიყო, მაგიდის მოპირდაპირე მხარიდან მ-ს ძალდატანებული ღიმილით ნათქვამი `შემდეგში იქნებ გაგიმართლოთ~ მოესმინა? რა აზრი ჰქონდა ამ ყველაფერს? ეს `შემდეგში~ ხომ აღარსდროს დადგებოდა.
ბონდმა მაგიდას თვალი გადაავლო და შემდეგ მაყურებლებს გახედა. რამდენიმე მათგანი მას უყურებდა. ისინი კრუპიეს ელოდებოდნენ, როდის დაითვლიდა ფულს და ჩიპებს უეცრად გამდიდრებული ბანკირის წინ დააწყობდა. აინტერესებდათ, ვინმეს თუ ეყოფოდა გამბედაობა და შიფრეს ოცდათორმეტმილიონიან ფსონს თუ მიიღებდა.
ჯეიმსმა დაინახა, რომ ლეითერი იქ აღარ იყო. ალბათ, ბონდის დამარცხების შემდეგ მისი უხერხულ მდგომარეობაში ჩაყენება არ უნდოდა. ვესპერი გაუნძრევლად იდგა და მოვლენების განვითარებას ელოდა, თან სახიდან გამამხნევებელ ღიმილს არ იშორებდა. ჯეიმსმა გაიფიქრა: `ვესპერი საერთოდ ვერ გაერკვა თამაშში, ალბათ, იმასაც ვერ ხვდება, ახლა რა მოხდა~.
უეცრად, ბონდისკენ მიმტანი წამოვიდა. შემოღობილში შევიდა და ბონდის წინ მაგიდაზე ლექსიკონის სისქე კონვერტი დადო. მიმტანი ისე წავიდა, არაფერი უთქვამს.
ბონდს გული აუჩქარდა. მძიმე კონვერტი აიღო, მაგიდის ქვეშ ჩაწია და ცერა თითის ფრჩხილით გახსნა. შეამჩნია, რომ კონვერტის თავზე წებო ჯერ კიდევ სველი იყო.
ბონდმა ბანკნოტების სქელი შეკვრა დაინახა. არ სჯეროდა, თუმცა იცოდა, რომ სიმართლე იყო. ჯეიმსმა ფული სასწრაფოდ ჯიბეში ჩაიდო. უეცრად მან ზედა შეკვრაზე პატარა ფურცელი შეამჩნია, რომელიც მოხსნისთანავე მაგიდის ქვეშ გადაიკითხა. ფურცელზე მხოლოდ ერთხაზიანი წარწერა იყო: `მარშალის დახმარება: ოცდათორმეტი მილიონი ფრანკი. საუკეთესო სურვილებით, ამერიკის შეერთებული შტატებიდან~.
ბონდმა ნერწყვი გადაყლაპა. თავი ასწია და მის პირდაპირ მდგომ ვესპერს შეხედა. ფელიქს ლეითერი ისევ მის გვერდით იდგა. ლეითერს შეუმჩნეველი ღიმილი დაეტყო სახეზე. ჯეიმსსმაც გაუღიმა და ოდნავ აუწია ხელი მადლიერების ნიშნად. შემდეგ ბონდმა გონებიდან დამარცხებასთან დაკავშირებული ყველა აზრი განდევნა და ახალი შემართებით დაიწყო აზროვნება. სულ რაღაც რამდენიმე წუთის წინ ამ ფიქრების ჭაობში იყო ჩაძირული. ბონდმა იცოდა, რომ ეს ერთადერთი შანსი იყო, თანაც ბოლო შანსი. კიდევ ერთი სასწაული ვეღარ მოხდებოდა. ეს პარტია უნდა მოეგო – თუ, რა თქმა უნდა, შიფრეს უკვე მოგროვილი არ ჰქონდა თავისი ორმოცდაათი მილიონი - და თუ თამაშის გაგრძელებას კიდევ აპირებდა.
ამასობაში კრუპიემ თავისი ყველა მოვალეობა შეესრულა: კაზინოს კუთვნილი პროცენტი გადასცა, ბონდის ფული დათვალა, ჩიპებში გადაცვალა და ბანკირის წინ მაგიდის ცენტრში უზარმაზარი კოშკი ააშენა.
შიფრეს წინ ოცდათორმეტი ათასი ფუნტი იდო. ბონდს იმედი ჰქონდა, რომ ის ერთ პარტიას მაინც ითამაშებდა. მისი ვარაუდით, შიფრეს თანხის შესრულებისთვის კიდევ რამდენიმე მილიონი ფრანკი სჭირდებოდა. ამის შემდეგ ის იღბალის მიუხედავად, თამაშს შეწყვეტდა და წავიდოდა. ხვალ შიფრე გარღვევის დაფარვასა და, თანამდებობისა და სიცოცხლის შენარჩუნებას შეძლებდა.
შიფრე ადგომას არ აპირებდა და ბონდმაც შვებით ამოისუნთქა.
ბონდის ერთადერთი გამოსავალი შიფრეს შემდეგ პარტიაში განადგურება იყო. გადაწყვიტა, ბანკის ფსონი სხვა მოთამაშეებისთვის არ გაეყო და ერთბაშად გაეკოტრებინა ბანკირი. შიფრე ვარაუდობდა, რომ ათ ან თხუთმეტ მილიონიან ფსონზე მეტს არავინ დათანხმდებოდა და მოთამაშეები ბანკის ფსონს გაიყოფდნენ. ის დარწმუნებული იყო, რომ ოცდათორმეტ მილიონიან ფსონზე ყველა უარს იტყოდა. ცხადია, შიფრემ არ იცოდა, რომ წინა წაგების შემდეგ ბონდს ფული საერთოდ აღარ ჰქონდა და ლეითერის დახმარება რომ არა, თამაშს ვეღარც გააგრძელებდა, მაგრამ მისი აზრით, ჯეიმსს დიდი თანხაც აღარ უნდა ჰქონოდა დარჩენილი. შიფრემ, სავარაუდოდ, არ იცოდა, რა იდო კონვერტში. ეს რომ სცოდნოდა, ბანკს მოხსნიდა და ხუთასი ათასიანი ფსონით დაიწყებდა თამაშს.
ბონდის ვარაუდი გამართლდა.
შიფრეს თანხის შეგროვებისთვის კიდევ ხუთი მილიონი ფრანკი სჭირდებოდა.
როგორც იქნა, მან კრუპიეს თავი დაუქნია.
- ბანკში ოცდათორმეტი მილიონია.
გაისმა კრუპიეს ხმა.
მაგიდის ირგვლივ ისევ სიჩუმე ჩამოწვა.
- ბანკში ოცდათორმეტი მილიონია. - ამჯერად ხმამაღლა წარმოთქვა პარტიის წამყვანმა. მას სურდა, რომ გვერდით მაგიდაზე `ცხრიანის~ მდიდარ მოთამაშეებს გაეგოთ და ყურადღება მიექციათ `ბაკარას~ მაგიდისთვის. `ბაკარას~ მაგიდას ამხელა ფსონი მხოლოდ ერთხელ ახსოვს - 1950 წელს დუვილში. ტუკეში მდებარე როიალის მეტოქე კაზინო `ფორეტი~ ასეთ ფსონთან ახლოსაც კი არ ყოფილა.
ბონდი მაგიდას დაეყრდნო და ოდნავ წინ გადაიხარა.
- მიღებულია, - თქვა მან ხმადაბლა.
გაკვირვებულმა მოთამაშეებმა ერთმანეთს გადაუჩურჩულეს. ეს ამბავი უცბად გავრცელდა კაზინოში. ხალხი მაგიდას მოაწყდა. ოცდათორმეტი მილიონი ფრანკი! ზოგიერთი მათგანისთვის ეს იმაზე დიდი თანხა იყო, რაც ცხოვრებაში ენახათ. ზოგისთვის ცხოვრების მანძილზე დაგროვილი თანხა იყო, ზოგისთვის წინაპრების დანატოვარი. ერთი სიტყვით, ბევრისთვის ოცდათორმეტი მილიონი ფრანკი მთელი ქონება იყო.
კაზინოს ერთ-ერთმა დირექტორმა პარტიის წამყვანს გადაულაპარაკა, რის შემდეგაც ის ბონდისკენ მიბრუნდა და უთხრა:
- მომიტევეთ, ბატონო, თქვენს ფსონს ხომ ვერ გაიმეორებდით?
პარტიის წამყვანის შეკითხვა იმას ნიშნავდა, რომ კაზინოს დირექტორს აინტერესებდა, მართლა ჰქონდა თუ არა ამხელა თანხა. ცხადია, იცოდნენ, რომ ის ძალიან მდიდარი კაცი იყო, მაგრამ ოცდათორმეტი მილიონი მაინც უსერიოზული საქმე იყო, რომელიც ყველაფრის გადამოწმებას მოითხოვდა. კაზინოების ისტორიაში ისეთი შემთხვევებიც ყოფილა, როცა სასოწარკვეთილ მოთამაშეებს მხიარულად მიუღიათ ფსონი და წაგების შემთხვევაში ციხეში წასვლა აურჩევიათ.
- კიდევ ერთხელ გიხდით ბოდიშს დაზუსტებისთვის, ბატონო. - დაამატა დაბნეულმა პარტიის წამყვანმა.
ბონდმა ბანკნოტების სქელი შეკვრა მაგიდაზე დააგდო. როცა კრუპიე საფრანგეთში დაბეჭდილ ყველაზე დიდ კუპიურებს ითვლიდა, ბონდმა შენიშნა, რომ შიფრემ და ზუსტად ბონდის უკან მდგომმა მცველმა ერთმანეთს თვალებით რაღაც ანიშნეს.
უეცრად ჯეიმსმა სკამის საზურგის ჯოხებს შორის ზურგზე მყარი საგნის მიბჯენა იგრძნო. მშვიდმა, ხმელთაშუაზღვის აქცენტიანმა ხმამ მკაცრად ჩასჩურჩულა მარჯვენა ყურში:
- ეს იარაღია, ბატონო, და თან სროლისას ხმა საერთოდ არ აქვს. შემიძლია ხერხემალში გესროლით და სამუდამოდ ინვალიდად დაგტოვოთ. მე კი შეუმჩნვლად წავიდე. სანამ ათამდე დავითვლი, ფსონის მიღებაზე უარი თქვით. თუ დასახმარებლად დაუძახებთ ვინმეს, გესვრით.
მცველმა ეს სიტყვები ძალიან თავდაჯერებულად წარმოთქვა. ბონდმა დაიჯერა. ამ ხალხს ეტყობოდა, რომ უკან არაფერზე დაიხევდნენ. ზურგზე მიბჯენილი სქელი ლულა ბევრ რამეზე მეტყველებდა. ბონდმა იარაღი ამოიცნო. ლულის შიგნით კაუჩუკის ჩამხშობები იყო დამაგრებული, რომლებიც გასროლისას ტყვიას ატარებდნენ და ხმას შთანთქავდნენ. ასეთი ტიპის იარაღი ომის დროს ჩუმად შესასრულებელი მკვლელობებისთვის გამოიგონეს. ბონდს თავად ჰქონდა გამოყენებული.
- ერთი, - თქვა მცველმა.
ბონდმა უკან გაიხედა. ულვაშებიანი მომღიმარი კაცი მისკენ იყო დახრილი, თითქოს წარმატებას უსურვებდა. ხალხმრავალ დარბაზში ის თავს სრულიად უსაფრთხოდ გრძნობდა.
გაყვითლებული კბილები ერთმანეთს მიუახლოვდნენ:
- ორი, - გამოსცრა მან.
ბონდმა პირდაპირ გაიხედა. შიფრე თვალებში უყურებდა. გაყინული გამომეტყველება ჰქონდა. პირი ოდნავ ღია დარჩენოდა და ოდნავ აჩქარებულად სუნთქავდა. ის მოუთმენლად ელოდა, როდის ანიშნებდა ბონდი კრუპიეს ხელის ან რამე სხვა მოძრაობით უარის შესახებ და როდის მიეყრდნობოდა სკამის საზურგეს. სიტუაცია უფრო და უფრო იძაბებოდა.
- სამი.
ბონდმა ვესპერს და ლეითერს გახედა. ისინი იცინოდნენ და ერთმანეთს ელაპარაკებოდნენ. `სულელები~, - გაიფიქრა ჯეიმსმა. სად იყო ასეთ დროს მატისი ან მისი განთქმული ხალხი რას აკეთებდა?
- ოთხი.
ან დანარჩენი მაყურებლები რითი იყვნენ დაკავებულნი? იდიოტების ბრბო. ვინმეს მაინც ხომ შეეძლო დაენახა, რა ხდებოდა? პარტიის წამყვანს, კრუპიეს, ან მიმტანს მაინც?
- ხუთი.
კრუპიე ბანკნოტების დახარისხებით იყო დაკავებული. პარტიის წამყვანი ბონდისკენ იყო დახრილი, უღიმოდა და იმ წუთს ელოდებოდა, როცა გამოაცხადებდა: `ფსონი მიღებულია~, - ამასობაში მცველი ათამდე დაითვლიდა და გაისროდა.
- ექვსი.
ბონდმა გადაწყვეტილება მიიღო. ერთადერთი შანსი ჰქონდა და გარისკვა გადაწყვიტა. მან ხელები მაგიდის კიდეს მოუჭირა და სკამის საზურგეს ბოლომდე მიეყრდნო. ამ დროს იგრძნო, რომ ლულა უფრო ძლიერად მიებჯინა ზურგზე.
- შვიდი.
პარტიის წამყვანი შიფრესკენ მიბრუნდა და სახის გამომეტყველებით ანიშნა, რომ თამაშის გასაგრძელებლად მის თანხმობას ელოდნენ.
უეცრად ბონდი მთელი ძალით უკან გადაქანდა. ეს მოძრაობა იმდენად სწრაფი იყო, რომ სკამის საზურგე მცველის ბამბუკის ხელჯოხს ისე სწრაფად დაეჯახა და ხელიდან დააგდებინა, რომ მან სასხლეტის გამოკვრა ვერ მოასწრო.
ბონდი მოთამაშეების ფეხებთან ზურგით დაეცა, ფეხები კი ჰაერში დარჩა. სკამის საზურგე ხმაურით დავარდა და გატყდა. შეშინებულ ქალბატონებს ყვირილი აღმოხდათ. მოთამაშეები მაგიდიდან წამოხტნენ და შემოღობილ ადგილს მიაწყდნენ. გონს მალევე მოეგნენ და უკან დაბრუნდნენ. კრუპიემ პარტიის წამყვანთან მიირბინა. სკანდალი ნებისმიერი გზით უნდა აეცილებინათ თავიდან.
ბონდი ხელით შემოღობილს დაეყრდნო და წამოდგა. თავს ძალიან შერცხვენილად და დამცირებულად გრძნობდა. ხელები შუბლზე მიიდო და თქვა:
- წამიერი სისუსტე იყო. არაფერი მიჭირს. ალბათ, მღელვარების და სიცხის ბრალია.
დარბაზში გამამხნევებელი ფრაზები გაისმა, რომლებიც ძირითადად ამ არაჩვეულებრივ თამაშს შეეხებოდა.
- ხომ არ ურჩევია ბატონს ფსონის მიღებაზე უარი თქვას? სასტუმროში დაბრუნდეს და წამოწვეს? ან იქნებ ექიმის გამოძახება გნებავთ?
ბონდმა უარის ნიშნად თავი გააქნია. თქვა, რომ თავს გაცილებით უკედ გრძნობდა. მან მოთამაშეებს და ბანკირს ბოდიში მოუხადა, და თავისი ადგილისკენ დაიძრა.
საწრაფოდ ახალი სკამი მოუტანეს და ბონდიც დაჯდა. მან შიფრეს გახედა. ჯერ ის გაუხარდა, რომ ცოცხალი გადარჩა, შემდეგ კი ტრიუმფალური მომენტით დატკბა, როცა შიფრეს თვალებში შიში შეამჩნია.
მაგიდის გარშემო კვლავ მხარდასაჭერი ფრაზები ისმოდა. ბონდის მარცხენა და მარჯვენა მეზობლები ერთმანეთისკენ გადაიხარნენ და იმის შესახებ დაიწყეს საუბარი, რომ უკვე ძალიან გვიანი იყო, საშინლად ცხელოდა, აუტანელი ბუღი იდგა და, საერთოდ, არ იყო ჰაერი.
ბონდი ყველას ზრდილობიანად პასუხობდა. მან უკან მიიხედა. მცველი აღარსად ჩანდა. მიმტანი ბამბუკის ხელჯოხის პატრონს ეძებდა და დაბნეული ფიქრობდა, ვისთვის მიეწოდებინა. ბონდმა შეამჩნია, რომ ის დაზიანებული არ იყო და არც რეზინის სატერფე ეკეთა. ჯეიმსი მიმტანისკენ მიბრუნდა და უთხრა:
- თუ ხელჯოხს აი, იმ ბატონს მიუტანთ, - ჯეიმსმა ლეითერისკენ გაიხედა, - ის პატრონს დაუბრუნებს. ეს ხელჯოხი მის ნაცნობს ეკუთვნის.
მიმტანმა თავი დაუქნია.
ბონდმა ჩათვალა, რომ ამ ჟესტით ლეითერს და ვესპერს მიახვედრებდა, რატომაც ჩაიდინა ეს გაურკვეველი საქციელი ამდენი ხალხის წინაშე.
ჯეიმსი მაგიდას დაუბრუნდა და მწვანე მაუდზე ხელი ორჯერ დაარტყა იმის ნიშნად, რომ თამაშის გასაგრძელებლად მზად იყო.
მეცამეტე თავი - “სიყვარულის ჩურჩული, სიძულვილის
ჩურჩული”
- პარტია გრძელდება, - საზეიმოდ გამოაცხადა პარტიის წამყვანმა. - ბანკში ოცდათორმეტი მილიონია.
მაყურებლები მაგიდას მოაწყდნენ და კისრები დაუგრძელდათ. შიფრემ სქელი თითით ბანქოს სათავსი გაამოძრავა. შემდეგ ჯიბიდან ინჰალატორი ამოიღო და შეისუნთქა.
- ცხოველი! - წარმოთქვა ბონდის მარცხნივ მჯდომმა ქალბატონმა დუ პონმა.
ბონდს ისევ შეეძლო ცივი გონებით სიტუაციის გაანალიზება. საბოლოოდ განთავისუფლდა იმ საშინელი გამოცდილებისგან, რომელიც ცოტა ხნის წინ მიიღო. უკვე აღარ ფიქრობდა იმაზე, რომ ახლახანს გადარჩა საბედისწერო ჭრილობას. ამ აზრზე ახლაც სიმწრის ოფლი ასხამდა.
ბონდმა თავი ყველას სულელად მოაჩვენა, თამაში მინიმუმ ათი წუთით შეაჩერა. პრესტიჟულ კაზინოში პარტიის არნახული შეფერხება გამოიწვია და დაძაბულობამაც პიკს მიაღწია. ბანქოს სათავსოში ჯეიმსს თავისი კარტი ელოდებოდა. იღბალს არ უნდა ემტყუნა. ბონდი გულის ფანცქალით უცდიდა მოვლენების განვითარებას.
ღამის ორი საათი იყო. კაზინოში მაინც ძალიან ბევრი ხალხი გახლდათ. `ბაკარას~ მაგიდასთან შეგროვილი ცნობისმოყვარეების გარდა, კიდევ ბევრი მოთამაშე იყო დარბაზში. `რულეტის~ სამ მაგიდასთან და ბანქოს სამ დანარჩენ მაგიდასთან თამაში გრძელდებოდა.
`ბაკარას~ მაგიდაზე ისეთი სიჩუმე იყო ჩამოწოლილი, რომ ბონდმა სხვა მაგიდიდან კრუპიეს ჩუმად ნათქვამი `წითელმა ცხრიანმა მოიგო~ გაიგონა.
ეს შესაძლებელია, წინასწარმეტყველება ყოფილიყო. მაგრამ ვის მოგებას გვიწინასწარმეტყველებდა? ბონდის თუ შიფრესი, - ეს რამდენიმე წუთში უნდა გარკვეულიყო.
მაუდზე, რომელიც ბონდს ამჯერად მწვანე ზღვას აგონებდა, ორი კარტი გამოჩნდა.
მაგიდის მეორე მხარიდან შიფრე ბონდს ისე უყურებდა, როგორც სანადიროდ მომზადებული ქვის ქვეშ ჩასაფრებული რვაფეხა.
ბონდმა მშვიდად გასწია მარჯვენა ხელი და კარტი თავისკენ მოწია. იქნებ კრუპიეს სიტყვები ახდენილიყო და ერთ-ერთი წითელი ცხრიანი ან რვიანი ყოფილიყო.
ბონდმა ორივე კარტს ფრთხილად შეხედა და ხელისგულებს შორის მოაქცია. თავდაცვის ინსტინქტმა თავი გამოიჩინა. ბონდის სხეული ისე დაიძაბა, რომ კბილები მაგრად დააჭირა ერთმანეთს.
ხელში ორი დედოფალი - ორი წითელი დედოფალი ეჭირა.
ბონდი გაოგნდა. ეს ყველაზე უარესი იყო, რაც შეიძლებოდა მოსვლოდა. ორი დედოფალი - ნული ქულა - `ბაკარა~.
- კარტი, - წარმოთქვა ბონდმა და მაქსიმალურად შეეცადა, ხმაზე სასოწარკვეთილება არ შეტყობოდა. გრძნობდა, რომ შიფრე მზერით მის ცნობიერებაში შეღწევას ლამობდა.
ბანკირმა უხალისოდ გადმოატრიალა თავისი კარტი.
მას სამი ქულა მიუვიდა - მეფე და შავი სამიანი.
ბონდმა კვამლი პირიდან შვებით გამოუშვა. ჯერ ყველაფერი დაკარგული არ იყო. გადამწყვეტი მომენტი სწორედ ახლა დგებოდა. შიფრემ შეარხია ბანქოს სათავსო და ჯეიმსის საბედისწერო კარტიც გამოჩნდა. წამით ფერი დაკარგა. ბანკირმა კარტი ამოატრიალა.
ცხრიანი იყო - წითელი, გულის ცხრიანი, რომელსაც ბოშები `სიყვარულის ჩურჩულს, სიძულვილის ჩურჩულს~ ეძახდნენ. კარტი, რომელიც ბონდის თითქმის უპირობო გამარჯვებას ნიშნავდა.
კრუპიემ ის გულის ცხრიანი ყველას დასანახად მაგიდის ცენტრში დადო. შიფრესთვის ცხრიანი ბევრს არაფერს ნიშნავდა. ბონდს შეიძლებოდა ხელში ორიანი, სამიანი, ოთხიანი ან სულაც ხუთიანი სჭეროდა და საერთო ჯამში მაქსიმუმ თოთხმეტი ქულა გამოსვლოდა და რადგანაც ყურადღება მხოლოდ მეორე ციფრს ექცეოდა, ოთხი ქულა ვერაფერს უშველიდა.
ბანკირმა იცოდა, რომ `ბაკარას~ თამაშში ყველაზე ტიპიურ შემთხვევად სამიანის ხელში ჭერა და ცხრიანის მოსვლა ითვლებოდა. მესამე კარტის ამატება-არამატების შემდეგ შანსები თითქმის ერთნაირი იყო. ბონდმა ბანკირს აზროვნება აცალა. მისი ცხრიანის განეიტრალება მხოლოდ იმ შემთხვევაში შეიძლებოდა, თუ ბანკირი ექვსიანს აიღებდა. ამის მერე კარტსაც გახსნიდნენ.
ბონდის წინ ორი, სახით მაგიდისკენ დაწყობილი კარტი იდო და მხოლოდ არაფრის მთქმელი ვარდისფერი ზედაპირი მოუჩანდა. მათ გასწვრივ კი გადმობრუნებული წითელი გულის ცხრიანი იდო. ცხრიანის შემყურე შიფრეს შეეძლო სიმართლისთვის თვალი გაესწორებინა ან სხვადასხვა ვარიანტებით თავი მოეტყუებინა.
საიდუმლოს ვარდისფერი ზედაპირის ქვეშ დამალული ქალბატონები ინახავდნენ.
ბანკირს ცხვირზე ოფლის წვეთები გაუჩნდა. ერთ-ერთი მათგანი ტუჩამდე ჩამოვიდა. შიფრემ ენა გამოყო და წვეთი მოილოკა. მან ჯერ ბონდის კარტს შეხედა, შემდეგ თავისას და მერე ისევ ბონდის კარტზე შეაჩერა მზერა.
ბანკირი დაიძაბა და ერთი კარტი თავისთვის აიღო.
კარტს დახედა. მაყურებლებს ისევ დაუგრძელდათ კისრები. მშვენიერი კარტი იყო - ხუთიანი.
- ბანკში რვიანია, - გამოაცხადა კრუპიემ.
ბონდი ჩუმად იჯდა. შიფრეს გაეღიმა, ჩათვალა, რომ მოიგო.
ისეთი სიტუაცია იყო, რომ კრუპიეს მოსაზიდიც კი მორიდებით მიჩოჩდა შიფრეს კარტამდე და ცენტრისკენ გაწია. მაგიდის ირგვლივ ერთ ადამიანსაც ვერ ნახავდით, ბონდის გამარჯვების მცირე იმედი მაინც რომ ჰქონოდა.
კრუპიემ ორი ვარდისფერი კარტი გადმოატრიალა. ორი დედოფალი მხიარული სახით უყურებდა გარშემომყოფებს.
- და ცხრიანი!
მაგიდის გარშემო აურზაური ატყდა.
ბონდი შიფრეს თვალებში უყურებდა. ბანკირი სკამის საზურგეს ისე მოწყვეტით მიეყრდნო, თითქოს გულმა მოუჭირაო. პირი რამდენჯერმე გააღო, თითქოს რაღაცის თქმა უნდოდა, შემდეგ ხელი გულზე მიიდო, თავი უკან გადაწია და ტუჩები გაუნაცრისფრდა.
შიფრემ გულის ჯიბიდან ბანკნოტების სქელი შეკვრა ამოიღო და მაგიდაზე ისროლა. კრუპიემ კი ჩიპების რამდენიმე მთა ბონდისკენ გაწია.
კრუპიემ უცებ გადათვალა ბანკნოტები.
- ბანკში ათი მილიონია, - გამოაცხადა და ათ ცალ ერთმილიონიან ჩიპში გადაცვალა.
- ეს უკვე თვითმკვლელობაა, - გაიფიქრა ბონდმა. - შიფრემ უკვე იმ ზღვარს გადააბიჯა, რომლის შემდეგაც ადამიანები თავიანთ საქციელზე პასუხს აღარ აგებენ. ის ზუსტად ისეთივე მდგომარეობაშია, როგორშიც მე ვიყავი ერთი საათის წინ და იგივეს გაკეთებას აპირებს, რასაც მე. მაგრამ თუ წააგებს, ვერავინ დაეხმარება. ორი სასწაული არ ხდება ხოლმე.
ბონდი მოხერხებულად მოკალათდა და სიგარეტს მოუკიდა. გვერდით გაიხედა და პატარა გორგოლაჭებიანი მაგიდა დაინახა, რომელზეც ნახევარი ბოთლი `კლიკო~ და ჭიქა იდგა. ჯეიმსს არც უკითხავს ვისი საჩუქარი იყო, ისე შეივსო ჭიქა პირამდე და ორი მოყურდებით დაცალა.
ბონდი ისევ საზურგეს მიეყრდნო, ოღონდ ამჯერად ხელები მაგიდაზე დატოვა. ის მებრძოლს ჰგავდა, რომელიც თავდასხმისთვის შესაფერის მომენტს ელოდებოდა.
მის მარცხნივ მსხდომი მოთამაშეები გაისუსნენ.
- მიღებულია, - პირდაპირ შიფრეს უთხრა ბონდმა.
დარიგებული ორი კარტი ბონდს კრუპიემ ორ გაშლილ ხელს შორის დაუდო.
ბონდმა ისინი მარჯვენა ხელით აიღო, ერთხელ შეავლო თვალი და მომენტალურად მაგიდაზე დაყარა.
- ცხრიანი, - თქვა კრუპიემ.
შიფრე თავის ორ შავ მეფეს უყურებდა.
- და ბაკარა! - კრუპიემ ჩიპები ბონდისკენ მიწია.
შიფრე თვალმოუშორებლად უყურებდა, როგორ მისრიალებდნენ ჩიპები ბონდის მარცხენა ხელისკენ, სადაც დანარჩენი მილიონები ეწყო. შემდეგ ნელა წამოდგა, მოთამაშეებისთვის არაფერი უთქვამს, ხავერდით დაფარული ჯაჭვი მოხსნა, ძირს დააგდო და წავიდა. მაგიდის ირგვლივ შეკრებილმა მაყურებლებმა გზა გაუთავისუფლა. ისინი შეშინებულები უყურებდნენ, რადგან მოეჩვენათ, რომ ბანკირის ირგვლივ უეცრად სიკვდილის სუნი დადგა. შიფრე დარბაზს გაუყვა და ბონდის თვალსაწიერიდან გაქრა.
ბონდი წამოდგა. მან ასი ათასიანი ჩიპი აიღო და მაგიდის მეორე ბოლოში პარტიის წამყვანს გაუსრიალა. ჯეიმსმა მოკრძალებულად გადაიხადა მადლობა და კრუპიეს სთხოვა, მისი მოგება სალაროში წაეღო. სხვა მოთამაშეებმაც გაათავისუფლეს თავიანთი ადგილები. ბანკირის გარეშე თამაშის გაგრძელება არ შეიძლებოდა. ამასობაში სამის ნახევარი გამხდარიყო. ეტიკეტის თანახმად, ბონდმა დანარჩენ მოთამაშეებს რამდენიმე სასიამოვნო ფრაზა უთხრა და შემდეგ ხავერდით დაფარული ჯაჭვის ქვეშ გაძვრა იმ ადგილას, სადაც ლეითერი და ვესპერი ელოდებოდნენ.
ისინი ერთად გაემართნენ სალაროსკენ. ბონდი კაზინოს მმართველების პირად ოფისში მიიწვიეს. მაგიდაზე ჩიპების მთები იდგა. ბონდმა ჯიბიდან კიდევ რამდენიმე ჩიპი ამოიღო და მთებს მიუწყო.
საერთო ჯამში სამოცდაათ მილიონ ფრანკზე მეტი იყო.
ბონდმა ლეითერის კუთვნილი თანხა ბანკნოტებით აიღო. დამარჩენი კი - დაახლოებით ორმოცი მილიონი ფრანკი ჩეკით. კაზინოს მმართველებმა მხურვალედ მიულოცეს და იმედი გამოთქვეს, რომ კიდევ ხშირად ნახავდნენ მის არაჩვეულებრივ თამაშს თავიანთ კაზინოში.
ბონდმა მადლობა გადაიხადა და ბარისკენ წავიდა, სადაც ვესპერი და ლეითერი უცდიდნენ. მერე თანხა დაუბრუნა ფელიქსს. რამდენიმე წუთი ისინი შამპანურს სვამდნენ და თამაშზე საუბრობდნენ. ლეითერმა ჯიბიდან ორმოცდახუთ კალიბრიანის ტყვია ამოიღო და მაგიდაზე დადო.
- ჩემი იარაღი მატისს ჩავაბარე, - თქვა მან. - წაიღო. თქვენმა წაქცევამ ის ისევე დააბნია, როგორც ჩვენ. როცა ეს მოხდა, მატისი და მისი ერთი თანამშრომელი მაგიდის ირგვლივ შეკრებილი ხალხის უკან იდგნენ, ამიტომაც ის შეიარაღებული კაცი შუფერხებლად წავიდა. წარმოგიდგენიათ, რა დღეში ჩავარდებოდნენ, როცა იარაღი დაინახეს. მატისმა ეს ტყვია მომცა. უნდოდა თქვენთვის მეჩვენებინა, რას გადარჩით. როგორც ხედავთ, ტყვიის თავი ოთხადაა გაყოფილი. საშინელება დაგემართებოდათ. სამწუხაროდ, ამ ტყვიას შიფრეს ვერ მიაწერენ, რადგან მისი მცველი აქ სრულიად დამოუკიდებელი ადამინივით შემოვიდა. დაცვის სამსახურმა კაზინოში შემოსასვლელი ფორმა შეამოწმა, ცხადია, ყველა ინფორმაცია ყალბი აღმოჩნდა. ხელჯოხის შემოტანის უფლება მის მიერ წარმოდგენილი საბუთის საფუძველზე მიიღო, რომლის თანახმადაც ის ომის ვეტერანი იყო და ბრძოლის დროს ინვალიდი გახდა. გასაკვირი არაფერია, შიფრეს კარგად ორგანიზებული ხალხი ჰყავს. ბამბუკის ხელჯოხზე მისი ანაბეჭდები დარჩა. ისინი უკვე გავაგზავნეთ პარიზის ლაბორატორიაში და ალბათ, ხვალ დილით პასუხსაც მივიღებთ. - ლეითერმა კოლოფიდან სიგარეტი ამოიღო. - ასეა თუ ისე, ყველაფერი კარგია, რაც კარგად მთავრდება. მთავარია, რომ შიფრე გააკოტრეთ. თუმცა, იყო მომენტები, როცა ყველამ ძალიან ვინერვიულეთ. თქვენთვისაც არ იყო, ალბათ, იოლი.
ბონდმა გაიღიმა.
- თქვენი გამოგზავნილი კონვერტი ყველაზე სასიამოვნო რამ იყო ჩემს ცხოვერბაში. უკვე ყველა იმედი გადაწურული მქონდა. საშინელი შეგრძნება იყო. ასეთ მომენტში მეგობრის დახმარება ყველაზე მნიშვნელოვანია. ძალიან ვეცდები, ერთ მშვენიერ დღეს სიკეთე სიკეთითვე გადაგიხადოთ.
ბონდი წამოდგა.
- მე ერთი წუთით დაგტოვებთ. სასტუმროში წავალ და ამას დავტოვებ. - ჯეიმსმა ჯიბეზე მიიდო ხელი. - არ მინდა, შიფრეს განაჩენი თან მქონდეს. ვინ იცის, შეიძლება, რამე პრობლემა შეიქმნას. მე კი დასვენება და ამ ფაქტის აღნიშვნა მინდა. რას იტყვით?”
ბონდმა ვესპერს შეხედა, რომელსაც თამაშის დასრულების შემდეგ თითქმის არაფერი ჰქონდა ნათქვამი.
- დაძინებამდე თითო ჭიქა შამპანური ხომ არ დაგველია ღამის კლუბში? მშვენიერი ადგილია, `როი გალანტი~ ჰქვია. ალბათ, მოგეწონებათ.
- ვფიქრობ, ძალიან კარგი იდეაა. სიამოვნებით წამოვალ, - თქვა ვესპერმა. - სანამ თქვენ მილიონებს დააბინავებთ, თავს მოვიწესრიგებ და სასტუმროს შესასვლელში შეგხვდებით.
- თქვენ რას იზამთ, ფელიქს? - ბონდს დიდი იმედი ჰქონდა, რომ ის უარს იტყოდა და თვითონ ვესპერთან მარტო დარჩებოდა.
ლეითერმა შეხედა და მისი აზრები წაიკითხა.
- მგონი, უკეთესი იქნება, თუ საუზმემდე ცოტას დავიძინებ. - უპასუხა მან. - რთული დღე იყო და დარწმუნებული ვარ, ხვალ პარიზიდან რაღაცეების ახსნას მომთხოვენ. პატარ-პატარა საქმეები დარჩა, მაგრამ ეგ თქვენ არ გეხებათ. შეგიძლიათ, მშვიდად იყოთ. ყველაფერს მე მივხედავ. სასტუმროში თქვენთან ერთად წამოვალ. განძით სავსე გემს პორტამდე მივაცილებ.
ბონდი და ლეითერი სავსე მთვარით განათებულ ქუჩას მიუყვებოდნენ. ორივეს ხელი იარაღზე ეკიდა. ღამის სამი საათი იყო, მაგრამ ქუჩაში ხალხი მაინც მოძრაობდა. კაზინოს სადგომი კი მანქანებით იყო გადაჭედილი.
აგენტების სეირნობამ ინციდენტების გარეშე ჩაიარა.
სასტუმროში მისვლისთანავე, ლეითერმა დაჟინებით მოითხოვა ბონდის ოთახამდე მიცილება. ოთახში ყველაფერი ისე იყო, როგორც ჯეიმსმა ექვსი საათის წინ დატოვა.
- საეჭვო არაფერია, - დაასკვნა ლეითერმა, - მაგრამ არ გამოვრიცხავ, რომ ბოლო მცდელობა მაინც ჰქონდეთ. ხომ არ გნებავთ, წამოვიდე და თქვენს უსაფრთხოებაზე ვიზრუნო?
- შეგიძლიათ, მშვიდად დაიძინოთ, - მიუგო ბონდმა. - ჩვენზე არ ინერვიულოთ. ფულის გარეშე მე არაფერში ვჭირდები. ფულთან დაკავშირებით კი ერთი ძალიან კარგი აზრი მაქვს. დიდი მადლობა ყველაფრისთვის, რაც გააკეთეთ. იმედი მაქვს, ოდესმე კიდევ მოგვიწევს ერთად დავალების შესრულება.
- შევთანხმდით, - თქვა ლეითერმა, - მხოლოდ იმ პირობით, თუ როცა საჭირო იქნება, ცხრიანი ისევ მოგივათ. და ვესპერიც წამოიყვანეთ. - ოდნავ ირონიული ღიმილით დასძინა ფელიქსმა, ოთახიდან გავიდა და კარი მაგრად მიიხურა.
ბონდმა კიდევ ერთხელ მოავლო თვალი ოთახს.
სამსაათიანი დაძაბული თამაშისა და იმ ყველაფრის შემდეგ, რაც ამ ღამით გადაიტანა, საკუთარ ოთახში მარტო დარჩენა ძალიან სასიამოვნო იყო. ისეთი უმნიშვნელო დეტალების დანახვაც კი ახარებდა, როგორიცაა ლოგინზე აკურატულად დაკეცილი საღამური და სავარცხელი სარკის წინ. აბაზანაში შევიდა, სახეზე ცივი წყალი შეისხა და დიდ ხანს ირეცხავდა პირს. მარჯვენა ფერდზე და მხარზე ძველმა ჭრილობებმა შეახსენეს თავი. გაიფიქრა, რომ ერთ დღეს ორჯერ გადაურჩა სიკვდილს. ამ აზრმა კარგ ხასიათზე დააყენა და სარკეში საკუთარ თავს გაუღიმა. მერე ჩაფიქრდა - მთელი ღამე მჯდარიყო და შიფრეს ხალხის დაბრუნებას დალოდებოდა, თუ მშვიდად ყოფილიყო, რადგან შიფრეს გეზი უკვე აღებული ექნებოდა მსოფლიოს სხვა წერტილისკენ `სმერშის~ აგენტებისგან თავისდაღწევის იმედით?!
ბონდმა მხრები აიჩეჩა. ცხადი იყო, რომ მეტი უსიამოვნება აღარ უნდოდა. შემდეგ ისევ სარკეში ჩაიხედა და შეეცადა ვესპერზე ეფიქრა. ვესპერის ცივი და ამპარტავანი სხეულის დაუფლება სურდა. ვესპერის გაყინულ თვალებში ცრემლების და სურვილის დანახვა მოუნდა. მოუნდა, რომ მისი შავი თმა თავის მუშტში ეგრძნო და ვესპერის სუსტი სხეული თავისი ძლიერი სხეულის ქვეშ დაეწვინა. ბონდს თვალები დაუწვრილდა და სარკიდან საკუთარმა მშიერმა გამოსახულებამ შეაცბუნა.
გატრიალდა, ჯიბიდან ორმოც მილიონიანი ჩეკი ამოიღო და რამდენჯერმე გადაკეცა. შემდეგ კარი გააღო და დერეფანში გაიხედა. კარი ღია დატოვა. სმენის სრული კონცენტრაცია ნაბიჯებისა და ლიფტის ხმაზე მოახდინა, და საქმეს პატარა სახრახნისით შეუდგა.
ხუთი წუთის შემდეგ ბონდმა საბოლოოდ შეავლო თვალი ნახელავს, სიგარეტის ახალი ღერები ჩააწყო პორტსიგარში და ფრთხილად დახურა. შემდეგ ოთახიდან გავიდა. კარი ჩაკეტა, დერეფანი გაიარა და ჰოლიდან მთვარის შუქით განათებულ ქუჩაში გავიდა.
მეთოთხმეტე თავი - `ცხოვრება ვარდისფერია?~
`როი გალანტის~ შესასვლელში უზარმაზარი, შვიდფუტიანი ოქროს ჩარჩო ეკიდა, რომელშიც ერთ დროს რომელიღაც ევროპელი დიდგვაროვანის მასშტაბური პორტრეტი იყო მოთავსებული. პატარა დერეფნის შემდეგ სტუმრები პირდაპირ `სამზარეულოში~ ხვდებოდნენ - მომცრო სათამაშო დარბაზში, სადაც `რულეტის~ რამდენიმე მაგიდაზე ჯერ კიდევ გამალებული თამაში მიმდინარეობდა. ბონდმა ვესპერს ხელი მოკიდა და მოოქროვილ კიბეზე ასვლაში დაეხმარა. ჯეიმსმა მიმოიხედა. უეცრად სალაროდან მცირე თანხის გამოტანისა და პირველივე მაგიდაზე მაქსიმალური ფსონის დადების სურვილი გაუჩნდა. მაგრამ ეს აზრი მაშინვე განდევნა გონებიდან, რადგან მიხვდა, რომ დამსწრე საზოგადოების თვალში ეს ძალიან იაფფასიანი საქციელი იქნებოდა. მნიშვნელობა არ ჰქონდა, მოიგებდა თუ წააგებდა, დღევანდელი გამართლების შემდეგ, ეს ბედის შეურაცყოფა იქნებოდა.
ღამის კლუბი პატარა და ბნელი იყო. მხოლოდ მოოქროვილ შანდლებში ჩაწყობილი სანთლები ანათებდა. მათი მკრთალი შუქი ასევე მოოქროვილ ჩარჩოებიან სარკეებში ირეკლებოდა. კედლები მუქი წითელი ატლასით იყო გაფორმებული. დახვეწილი სავარძლები კი შესაფერის მეწამული ხავერდით იყო გადაწყვეტილი. კლუბის ყველაზე შორეულ კუთხეში, პიანინოს, ელექტროგიტარისა და ტამტამების ტრიო უკრავდა. იქვე თბილი ხმა `ცხოვრება ვარდისფერიას` მღეროდა. ირგვლივ ისეთი მაცდური სიტუაცია სუფევდა, რომ ბონდმა წამით წარმოიდგინა, მაგიდების ქვეშ წყვილები როგორ ვნებიანად ეხებოდნენ ერთმანეთს.
ჯეიმსი და ვესპერი კარის მახლობლად, კუთხის პატარა მაგიდასთან დასხდნენ. ბონდმა ბეკონი, ერბოკვერცხი და ერთი ბოთლი შამპანური `კლიკოს ქვრივი~ შეუკვეთა.
ცოტა ხანს ჩუმად იყვნენ და მუსიკით ტკბებოდნენ. შემდეგ ბონდმა პირველმა დაარღვია სიჩუმე და ვესპერს უთხრა:
- ძალიან მსიამოვნებს იმის გაანალიზება, რომ დავალება შესრულებულია და ახლა აქ, თქვენთან ერთად ვზივარ. თქვენთან ყოფნა ჩემთვის დღევანდელი დღის ყველაზე დიდი ჯილდოა.
ჯეიმსი ვესპერს უყურებდა და იმედი ჰქონდა, ქალბატონი გაუღიმებდა, მაგრამ მას მუსიკის მოსმენა არც კი გაუწყვეტია, ისე უპასუხა:
- დიახ, აქ უდავოდ კარგია.
ვესპერს ერთი ხელი მაგიდაზე ედო და ნიკაპით ხელისგულის ნაცვლად მტევნის ზურგს ეყრდნობოდა. ბონდი ხედავდა, სიმძიმის დაწოლისგან როგორ უთეთრდებოდა ფრჩხილები.
ცერა და პირველი ორი თითით ვესპერს ბონდის სიგარეტი ისე ეჭირა, როგორც მხატვარს ფანქარი. მშვიდად, აუჩქარებლად ეწეოდა, თუმცა ხანდახან სიგარეტი საფერფლესთან იმაზე ხშირად მიჰქონდა ჩასაფერფლებლად, ვიდრე საჭირო იყო.
ბონდი ასეთ წვრილმანებს იმიტომ ამჩნევდა, რომ ვესპერი კვლავაც გამოცანად რჩებოდა მისთვის და კიდევ იმიტომ, რომ სურდა მასაც გაეზიარებინა ის მსუბუქი, თუმცა ლირიული და რომანტიკული განწყობა, რომელიც ბონდს ღამის კლუბში შემოსვლისთანავე დაეუფლა. ვერ ხვდებოდა, ეს ცივი დამოკიდებულება მართლა ვესპერის გულიდან მოდიოდა თუ ბონდისგან თავდასაცავად იყო გამიზნული. იქნებ, ეს სამაგიერო იყო იმ სიტყვებისთვის, რაც ჯეიმსმა ვახშამზე წარმოთქვა და რომელიც ვესპერს ძალიან არ ესიამოვნა. ბონდმა იცოდა, მიუხედავად იმისა, რომ ვესპერს არაფერი უთქვამს, საქციელი მაინც უადგილოდ ჩათვალა და უზრდელობაში ჩამოართვა.
ბონდს მოთმინების დიდი უნარი გააჩნდა. მან კარგახანს ისაუბრა იმ დღეს მომხდარ ამბებზე, დაწვრილებით დაახასიათა მატისის და ლეითერის პიროვნებები, განიხილა შიფრეს შემდგომი ცხოვრების ყველა შესაძლო ვარიანტი. ჯეიმსი მხოლოდ საქმეზე საუბრობდა და თან იმ ჩარჩოებს არ სცილდებოდა, რის ფარგლებს გარეთაც ლონდონი ვესპერს არ გაახედებდა.
მის ლინდი ყველაფერზე ავტომატურად და ცივად პასუხობდა. ვესპერმა აღნიშნა, რომ მან და ლეითერმა იცნეს შეიარაღებული მცველები, მაგრამ როდესაც ხელჯოხიანი ბონდის უკან დადგა, ვერ დაუშვეს, რომ კაზინოში შეიძლებოდა რამე მომხდარიყო. ვესპერმა დასძინა:
- თქვენ და ლეითერი სასტუმროში რომ დაბრუნდით, მე პარიზში დავრეკე და მ-ის წარმომადგენელს თამაშის შედეგი მოვახსენე. ამის თქმა სხვა სიტყვებით მომიხდა. საუბარი დავასრულე თუ არა, აბონენტმა უკომენტაროდ დაკიდა ყურმილი. მ-სგან პირადად მქონდა დავალებული, რა დროც უნდა ყოფილიყო, მისთვის თამაშის შედეგი მომეხსენებინა. - უხალისოდ თქვა ვესპერმა.
სხვა არაფერი უთქვამს. შამპანურს წრუპავდა და ხანდახან უყურებდა ბონდს. არც ერთხელ არ გაუღიმია. ბონდი იმედგაცრუებილი იყო. მან ძალიან ბევრი შამპანური დალია და შემდეგ კიდევ ერთი ბოთლი შეუკვეთა. მალე ერბოკვერცხიც მოიტანეს და ორივემ ჩუმად დაიწყო ჭამა.
უკვე ოთხი საათი იყო. ბონდი ანგარიშის მოთხოვნას აპირებდა, როცა უეცრად მიმტანი თვითონ მივიდა მათ მაგიდასთან, მის ლინდი იკითხა და მას პატარა ფურცელი გადასცა. ვესპერმა სწრაფად წაიკითხა.
- ო, ეს მატისისგანაა, - თქვა მან - შესასვლელთან მისვლას მთხოვს. რაღაც უნდა დამაბაროს თქვენთან. შეიძლება, საღამოსთვის შესაფერისად არ აცვია ან რამე ამის მსგავსი პრობლემა ექნება. ერთი წუთით გავალ, დავბრუნდები და მერე ჩვენც სასტუმროში წავიდეთ.
ვესპერმა ზრდილობიანად გაუღიმა ბონდს და დაამატა:
- დღეს ძალიან ცუდი კომპანიონი ვარ. მთელი დღის დაძაბულობის შემდეგ, დასვენება მჭირდება. მომიტევეთ.
ჯეიმსი გაუაზრებლად დათანხმდა და ფეხზე წამოდგა:
- მე ანგარიშს მოვატანინებ. - თქვა და ვესპერს გახედა, რომელიც უკვე გასასვლელისკენ მიიჩქაროდა.
ბონდი სკამზე ჩამოჯდა. უცებ მოეშვა და მიხვდა, რომ ძალიან დაღლილი იყო. უჰაერობისგან უეცრად სული შეეხუთა და თავი ზუსტად ისე იგრძნო, როგორც წინა დღეს კაზინოში. მან ანგარიში მოითხოვა და შამპანურის ბოლო ყლუპი დალია. სასმელს მწარე გემო ჰქონდა. ბონდი მიხვდა, რომ ზედმეტი მოუვიდა. იცოდა, რომ პირველ და მეთხუთმეტე ჭიქას ერთნაირი მომწარო გემო ექნებოდა. მას მატისის მომღიმარი სახის დანახვა და მისგან შექების მოსმენა მოუნდა.
ამ ფიქრებში გართულ ბონდს, უეცრად ვესპერისთვის განკუთვნილი წერილი საეჭვოდ მოეჩვინა. ეს მატისის საქციელს არ ჰგავდა. ის ტანსაცმელს დიდ ყურადღებას არასდროს აქცევდა - ორივეს კაზინოს ბარში დაუნიშნავდა შეხვედრას ან თვითონ შემოვიდოდა ღამის კლუბში. ერთად ბევრს იცინებდნენ და მატისი აღტაცებას არ დამალავდა. მას ბევრი რამე ჰქონდა ბონდისთვის სათქმელი. იმაზე გაცილებით მეტი, ვიდრე ჯეიმსს მისთვის. მატისი ბონდს აუცილებლად მოუყვებოდა მესამე ბულგარელის დაკავების ამბავს, დეტალურად გადასცემდა მისგან მოპოვებულ ინფორმაციას, უამბობდა ხელჯოხიანი მცველისა და შიფრეს კაზინოდან გასვლის შემდგომ მომხდარ ამბებს. ამდენი რამის ბონდისთვის გადასაცემად მატისი ვესპერს არავითარ შემთხვევაში არ დაიბარებდა.
ბონდი შეცბა. სასწრაფოდ გაასწორა ანგარიში, ხურდას არ დაელოდა, წამოხტა და ჰოლი ისე გაირბინა, მიმტანების დამშვიდობებისთვის ყურადღებაც კი არ მიუქცევია.
სათამაშო დარბაზი გაირბინა და გრძელ დერეფანში თვალების ცეცება დაიწყო. იქ ღამის კლუბის რამდენიმე თანამშრომელი იდგა. იქვე ორი მამაკაცი და ერთი ქალბატონი გარდერობიდან თავიანთ ნივთებს იღებდნენ.
არც ვესპერი ჩანდა სადმე და არც მატისი.
ბონდი გასასვლელისკენ გაიქცა. გარეთ გაიხედა. არც ქუჩაში ჩანდა ვინმე და არც კარის წინ გაჩერებულ რამდენიმე მანქანაში.
- ტაქსი ხომ არ გნებავთ, ბატონო? - ჰკითხა კარისკაცმა.
ბონდმა ის უხეშად გაწია, კიბეებზე ჩაირბინა და ეზოში გაიქცა. თვალები ჩრდილებზე უშტერდებოდა, გაოფლიანებულ საფეთქელზე კი ღამის ცივი ნიავის შეხებას გრძნობდა.
ეზოს ნახევარი უკვე გარბენილი ჰქონდა, როდესაც ხმადაბალი ყვირილი მოესმა, შემდეგ კი კარის მიჯახუნების ხმა გაიგო მარჯვნიდან. მალე ძრავის ხმაც გაისმა და სიბნელიდან მთვარის შუქით განათებულ ქუჩაზე `სიტროენი~ გამოვარდა. მისი დაბალი ბამპერი რამდენჯერმე შეეხო ქუჩის უსწორმასწორო ზედაპირს. მანქანის უკანა ნაწილი კი ისე მოძრაობდა, რომ უდავო იყო - უკანა სკამზე სერიოზულ ხელჩართულ დაპირისპირება მიმდინარეობდა.
მანქანამ მაშინვე ჭიშკრისკენ აიღო გეზი. სანამ ღია კარიდან გავარდებოდა, ბონდმა შენიშნა, რომ წინა ფანჯრიდან შავი საგანი გადმოვარდა და ყვავილებში ჩავარდა. შემდეგ ბონდმა საბურავების მიერ გამოცემული, სწრაფი დამუხრუჭების ხმა გაიგონა და `სიტროენმა~ მარცხნივ, ბულვარისკენ გადაუხვია. მანქანის ხმის მიხედვით, ჯეიმსი მიხვდა, რომ გამტაცებლებმა სიჩქარე შეცვალეს და მთავარ ქუჩაზე მაღაზიებს შორის წარმატებულად გაძრომის შემდეგ თავისუფლად მიუყვებოდნენ სანაპიროს პარალელურ ქუჩას.
ბონდმა წინასწარ იცოდა, რომ ყვავილებს შორის ვესპერის საღამოს ჩანთას იპოვნიდა.
ასეც მოხდა. ჯეიმსმა ნაპოვნი აიღო, ღამის კლუბის განათებულ ჰოლში შევარდა და ჩანთა ისე გადმოატრიალა, რომ მის გარშემო შეკრებილი მომსახურე პერსონალისთვის ყურადღება არც მიუქცევია.
ქალბატონის პირად ნივთებს შორის დაჭმუჭნული პატარა ფურცელი ეგდო.
`თუ შეგიძლიათ, ერთი წუთით კლუბის ჰოლში გამობრძანდით. თქვენი კომპანიონისთვის ახლი ამბავი მაქვს.
რენე მატისი”.
მეთხუთმეტე თავი - შავი კურდღელი და ნაცრისფერი
მწევარი
ბონდი მაშინვე მიხვდა, რომ ეს მატისის ბარათი არ იყო.
ჯეიმსი თავის `ბენტლიში~ ჩახტა. თან საკუთარი ინტუიციით კმაყოფილი დარჩა. მან ხომ ვახშმის შემდეგ, სრულიად გაუგებარი მიზეზის გამო აქეთ გადმოაყენა მანქანა. ბონდმა გაზს ბოლომდე მიადგა ფეხი, სტარტერიც დაუყოვნებლივ ამუშავდა და წამში იქაურობა ძრავის ხმამ გააყრუა. შეშინებულმა კარისკაცმა გვერდზე გადახტომა ძლივს მოასწრო, როცა ადგილიდან მოწყვეტილი მანქანის ბორბლებმა ქვები აისხლიტა და გატკიცინებულ შარვალზე შეეყარა.
ჭიშკრიდან გასვლისთანავე ბონდმა მარცხნივ შეუხვია. სისწრაფე არც დაუგდია, თვალებით დაბალ სიმაღლეზე მდგომ `სიტროენს~ ეძებდა. ჯეიმსი მოხერხებულად მოეწყო სავარძელში და რბოლისთვის მოემზადა. თან ძრავის ხმას უსმენდა, რომელსაც ვიწრო ქუჩის ორივე მხარეს მდებარე სახლები ბანს აძლევდნენ.
ძალიან მალე ბონდი სანაპიროს გზაზე მიქროდა. ჯეიმსს დილით ამ ადგილებში მანქანით გასეირნება ბევრ რამეში დაეხმარა. ახლა მან ზუსტად იცოდა, რომ ეს ფართო, აბსოლუტურად სწორ ზედაპირიანი გზა იყო, რომლის გასწვრივაც დიუნები იყო ჩამწკრივებული. თანაც გზა კარგად იყო განათებული. ასეც რომ არ ყოფილიყო, ბონდს პრობლემა არ შეექმნებოდა. მისი უზარმაზარი `მარშალის~ ფარები თითქმის კილომეტრზე ანათებდა. ბონდმა სიჩქარეს მოუმატა. სპიდომეტრი ოთხმოც მილს საათში აჩვენებდა. შემდეგ კიდევ უფრო გაბედულად დაადგა ფეხი გაზს. საბოლოოდ ჯეიმსი ღამის გვირაბში ოთხმოცდაათი მილი/საათში მიქროდა და თავს სრულიად უსაფრთხოდ გრძნობდა.
დარწმუნებული იყო, რომ `სიტროენი~ ამ გზით წამოვიდა. მან ქალაქში ავტომობილის წამიერი შეფერხების ხმა გაიგო, თანაც გზაზე წინა მანქანის გავლის შედეგად დარჩენილი მტვერი ჯერ კიდევ იდგა. იმედი ჰქონდა, რომ `სიტროენს~ მალე დაინახავდა. ღამე ძალიან ნათელი იყო. ცხელი ამინდის გამო მხოლოდ ზღვის შუაგულში იდგა ნისლი. იქიდან დროდადრო ნისლის დროს გამოსაყენებელი საყვირების ხმა მოდიოდა.
ბონდი მიქროდა და უფრო და უფრო უმატებდა სისწრაფეს. მისი გონების მეორე ნახევარი კი ვესპერს კიცხავდა. უფრო სწორედ მ-ს, რომელმაც ვესპერი ამ დავალებაზე გამოგზავნა.
აი, სწორედ ამის ეშინოდა - ქალების, რომლებიც გამუდმებით რაღაც სისულელეებს ამბობენ და სულ ტყუილად ჰგონიათ, რომ მამაკაცების საქმის შესრულებას შეძლებენ. ვერაფრით ხვდებოდა, რატომ არ უნდოდათ ქალებს უბრალოდ სახლში ჯდომა. ხომ შეეძლოთ ქვაბებისა და კაბების მოვლით დაესაქმებინათ თავი?! რატომ არ უნდოდათ, სახლში მშვიდად ჭორაობა და რატომ არ აცდიდნენ მამაკაცებს თავიანთი საქმის შესრულებას?! არ უნდოდა იმის დაჯერება, რომ ეს საშინელი ფაქტი ასეთ დროს მოხდა, როცა დავალება ჩინებულად იყო შესრულებული და ყველაფერი ძალიან კარგად მიდიოდა. როგორ უნდა წამოგებოდა ვესპერი ასეთ ძველ ხრიკს? როგორ უნდა გამხდარიყო გამტაცებულთა მსხვერპლი და მის დასაბრუნებლად რატომ უნდა მოეთხოვათ გამოსასყიდი?! სულელი ბოზი.
ბონდმა სიტუაცია ბოლომდე რომ გააანალიზა, სიბრაზისგან ყურებიდან ბოლი გამოუვიდა.
ბონდისთვის ყველაფერი ნათელი იყო. რა თქმა უნდა, საქმე გამოსასყიდს ეხებოდა. გამტაცებლები ვესპერს იმ პირობით დააბრუნებდნენ, თუ ჯეიმსი მათ ორმოც მილიონიან ჩეკს გადასცემდა. მაგრამ ბონდი ამ თამაშში ჩაბმას და რისკზე წასვლას არ აპირებდა. უკვე რამდენიმე წელი იყო, რაც ვესპერი საიდუმლო სამსახურში მუშაობდა და თვითონაც მშვენივრად ესმოდა, რა შეიძლებოდა მომხდარიყო. გადაწყვიტა, ამ თემაზე მ-სთან საერთოდ არ ესაუბრა. სამსახური მისთვის ვესპერზე ბევრად მნიშვნელოვანი იყო. ისე, გული ნამდვილად სწყდებოდა - მის ლინდი ძალიან მომხიბლავი ქალბატონი იყო, მაგრამ ამის გამო ანკესზე წამოგებას სულაც არ აპირებდა. არავითარ შემთხვევაში. გადაწყვეტილი ჰქონდა `სიტროენს~ დასწეოდა და ყველა ჩაეცხრილა. თუ ვესპერი ამ დროს დაშავდებოდა, ესეც ნამდვილად ძალიან სამწუხარო იქნებოდა. თავის საქმეს შეასრულებდა - მანქანას დაეწეოდა და ქალის გადარჩენას შეეცდებოდა, ხოლო თუ ვერ დაეწეოდა, სასტუმროში დაბრუნდებოდა, დაიძინებდა და ამ ამბის შესახებ აღარასდროს ისუბრებდა. მეორე დილით მატისს ჰკითხავდა ვესპერის ამბავს და ფურცელს აჩვენებდა. თუ შიფრე ბონდს დაუკავშირდებოდა და ქალბატონის სანაცვლოდ ფულს მოსთხოვდა, ამის შესახებაც არავის ეტყოდა. იმ შემთხვევაში კი, თუ კარისკაცი ნანახის შესახებ ვინმეს უამბობდა, ბონდი განაცხადებდა, რომ ძალიან მთვრალი იყო და ვიღაც გოგოსთან ერთად ერთობოდა.
გამწარებული ბონდი ცდილობდა ეს აზრები გონებიდან განედევნა. სანაპირო ზოლზე მიქროდა და თან როიალში მიმავალ, შემხვედრ მანქანებს მექანიკურად აუვლიდა ხოლმე გვერდს. ბონდის `ბენტლის~ ოცდახუთი ცხენის ძალიანი ძრავი ჰქონდა, რაც მანქანის სისწრაფეზე აისახებოდა. ძრავი ერთსა და იმავე, მაღალ ნოტზე ღმუოდა. ბონდმა სიჩქარე ასათ მილი/საათამდე გაზარდა (მილი არის 1,85 კილომეტრი, – მთარგმნელის შენიშვნა), შემდეგ კიდევ დააწვა გაზის პედალსდა სპიდომეტრის ისარმა ნიშნული ასოცი აჩვენა.
ბონდი მიხვდა, რომ გამტაცებლებს აუცილებლად დაეწეოდა. ისეთი გადატვირთული მანქანა, როგორიც მათი `სიტროენი~ იყო და თანაც ასეთ გზაზე - სამოცდაათ მილი/საათზე მეტს ვერ განავითარებდა. `მარშალის~ ფარები გამორთო და ნისლსაწინააღმდეგოები ჩართო. ახლა, როცა მკვეთრი შუქი თვალს აღარ სჭრიდა, ბონდმა ორ-სამ მილში მეორე მანქანის ფარების სინათლე შეამჩნია. ეს გამტაცებლების `სიტროენი~ იყო.
ხელი მანქანაში მოაფათურა, ორმოცდახუთ კალიბრიანი, სპეციალური სამხედრო გრძელლულიანი `კოლტი~ აიღო და გვერდით სავარძელზე მოათავსა. ასეთი იარაღით, თუ რელიეფი ხელს შეუწყობდა, დაახლოებით ასი მეტრიდან `სიტროენის~ საბურავის ჩაფუშვა ან საწვავის ავზში მორტყმა ბონდს შესაძლებლად მიაჩნდა.
ისევ ჩართო `მარშალის~ ფარები და სიჩქარეს მოუმატა. რადგან მანქანას დაეწია, გულიდან სიმძიმე მოეხსნა და დაწყნარდა. ვესპერის სიცოცხლეს ახლა თითქმის აღარაფერი ემუქრებოდა. ბონდს სიტუაციის გაკონტროლება უკვე შეეძლო.
*
`სიტროენში~ სამი მამაკაცი და ერთი ქალბატონი - ვესპერი იჯდა. მძღოლის ადგილი მთელი ტანით წინ გადახრილ შიფრეს ეკავა და ორივე ხელით საჭეს ჩაბღაუჭებოდა. მის გვერდით, `კორსიკელი~ იჯდა - შეიარაღებული მცველი, ხელჯოხით რომ იყო კაზინოში. მარცხენა ხელი იმ ბერკეტზე ეკიდა, რომელიც წინა სავარძლებს შორის მდებარეობდა და რომლითაც, ბონდის ვარაუდით, მძღოლის სავარძელი კონტროლდებოდა.
უკანა სავარძელზე მაღალი მცველი იჯდა. ის თავს შედარებით თავისუფლად გრძნობდა და ჭერს მიშტერებოდა. ეტყობოდა, რომ მანქანის სისწრაფით დიდად დაინტერესებული არ იყო. მარჯვენა ხელი ვესპერის მოშიშვლებულ მარცხენა თეძოზე ედო.
თეძოებამდე მოშიშვლებული, უდავოდ ლამაზი ფეხების მიუხედავად, ვესპერი მაინც მხოლოდ და მხოლოდ ნივთი იყო. მისი გრძელი შავი კაბა სულ დაჭმუჭნულიყო. ხელები შეკრული ჰქონდა, თავზე კი თავისივე გრძელი კაბა გადმოეფარებინათ, რომელიც ყელზე თოკით იყო შეკრული. რომ არ დამხრჩვალიყო, ცხვირის ადგილას კაბა ოდნავ გაეჭრათ. გატაცებული ლამაზმანი თავისით ვეღარ ინძრეოდა, მარტო მანქანის მოძრაობის მიმართულებით ირხეოდა მისი ნაზი სხეული.
შიფრე ნახევრად მანქანის მართვაზე იყო კონცენტრირებული, ნახევრად კი - სარკეებში არეკლილ `ბენტლის~ სინათლეზე. მიუხედავად ყველაფრისა, მაინც ძალიან გაწონასწორებულად გამოიყურებოდა. საკუთარ თავზე კონტროლი მაშინაც კი არ დაუკარგავს, როცა მწევარსა და კურდღელს შორის მილზე ნაკლები დარჩა. სიჩქარეც კი დააგო ოთხმოციდან სამოცდაათ მილი/საათამდე. რამდენიმე ასეული იარდის გავლის შემდეგ საგზაო ნიშანმა მთავარი გზის მეორეხარისხოვანით გადაკვეთის შესახებ აცნობა მრბოლელებს. შიფრემ მასთან მიახლოებისას კიდევ შეანელა.
- ყურადღება! - უთხრა მან თავის მხლებლებს.
`კორსიკელმა~ თითი ღილაკს გაუსწორა.
გზაჯვარედინამდე ასი იარდი რომ დარჩა, შიფრემ სისწრაფე ოცდაათ მილი/საათამდე დააგდო. სარკეში ჩანდა, რომ მდევარი უახლოვდებოდათ.
შიფრემ საბოლოოდ მიიღო გადაწყვეტილება.
- დროა! - დაიყვირა მან.
მის გვერდით მჯდომმა მცველმა ბერკეტი ზევით აწია. მანქანის თავი ელვისებური სისწრაფით ისე გაიხსნა, რომ ვეშაპის პირს მოგაგონებდათ. შემდეგ რკინის ჩხრიალი გაისმა, თითქოს მანქანაზე ჯაჭვი ყოფილიყო გამობმული.
- საკმარისია.
მცველმა ბერკეტს ხელი გაუშვა და ჯაჭვის ჩხრიალის მსგავსი ხმაც შეწყდა.
შიფრემ კიდევ ერთხელ გაიხედა სარკეში. ბონდის მანქანა უკვე სულ ახლოს იყო. შიფრემ მოულოდნელად მიმართულება შეიცვალა - მარცხნივ მეორეხარისხოვან ვიწრო გზაზე გადაუხვია და მომენტალურად გამორთო ფარები.
აქ `სიტროენი~ მკვეთრად გაჩერდა. მისი სამივე მგზავრი მანქანიდან გადმოხტა. საშუალო სიმაღლის ბუჩქებს ამოფარებულები ნელ-ნელა გზაჯვარედინისკენ დაიძრნენ. სამივეს იარაღი მოემარჯვებინა. `კორსიკელს~ კი, იარაღის გარდა, მარჯვენა ხელში კვერცხის ფორმის შავი ნივთიც ეჭირა.
სულ მალე გზაჯვარედინი ბონდის `ბენტლის~ ფანრების შუქით განათდა. მანქანა ისეთი ხმით მოქროდა `სიტროენისკენ~, რომ ჩქაროსნული მატარებელი გეგონებოდათ.
მეთეთექვსმეტე თავი - ხაფანგი
ბონდი ვირაჟს უახლოვდებოდა. აგენტი მთელი ტანით ცდილობდა მანქანას გზის რთული მონაკვეთის გავლაში დახმარებოდა. თან მოქმედების გეგმაზე ფიქრობდა, - წარმოიდგინა, რას გააკეთებდა, როცა `სიტოენს~ საბოლოოდ მიუახლოვდებოდა. ხვდებოდა, რომ თუ შიფრეს შესაძლებლობა მიეცემოდა, რომელიმე მეორეხარისხოვან გზაზე გადახვევას აუცილებლად შეეცდებოდა. ბონდი ვირაჟიდან გამოვიდა, ნისლსაწინააღმდეგო ფარების სინთლე რომ ვეღარ დაინახა, სისწრაფე ავტომატურად დააგდო, ხოლო როცა საგზაო ნიშანი შეამჩნია, დასამუხრუჭებლად მოემზადა.
ბონდი სულ რაღაც სამოცი მილი/საათით მოძრაობდა, როდესაც გზის მარჯვენა მხარეს დიდი შავი ლაქა შეამჩნია. ჩათვალა, რომ ეს იქვე ახლოს მდგომი ხის ჩრდილი იყო. მაშინვე რომც მიმხვდარიყო, რაშიც იყო საქმე, მაინც ვერაფრის გაკეთებას მოასწრებდა. უეცრად მანქანის მარჯვენა ფრთის ქვეშ ფოლადზე ხახუნით გამოწვეული ნაპერწკლები გამოჩნდა და ბონდი მიხვდა, რომ ეს ხის ჩრდილი არ იყო და `ბენტლიმ~ რაღაცას გადაუარა.
ბონდმა სასწრაფოდ დაადგა ფეხი მუხრუჭს და მექანიკურად ხელის მუხრუჭიც ამოსწია. მთელი ტანით მარცხნივ გადაიხარა, შეეცადა მანქანის მოძრაობა გაეკონტროლებინა, მაგრამ მის მცდელობებს აზრი აღარ ჰქონდა. მანქანის ტრაექტორიის გასწორება მხოლოდ წამის მეათასედის მანძილზე შეძლო. მარჯვნივ წინა და უკანა ბორბლებზე საბურავები გასკდა, მძიმე წონის გამო მანქანა მთელი სიმძიმით მარცხნივ გადაიხარა, ამაღლებული ადგილიდან ჩამოვარდა და ისევ გზაზე გასრიალდა. მარცხენა ფრთა ასფალტს ისე ძლიერად დაენარცხა, რომ ბონდი სავარძლიდან ჩამოვარდა და იატაკზე დაეცა. `ბენტლიმ~ ცოტა ხანს ასე ისრიალა, შემდეგ ნელ-ნელა სულ ერთი წამში გაჩერდა. ჰაერში დარჩენილი, ზევით აშვერილი ბორბლები ჯერ კიდევ ტრიალებდნენ, `მარშალის~ ფარები კი ცაში ანათებდნენ. სწორედ იმ ერთი წამის განმავლობაში, როცა მანქანა გაჩერებული იყო, `ბენტლი~ შეშინებულ, უზარმაზარ მლოცველს მოგაგონებდათ, რომელსაც ხელები ცისკენ ჰქონდა აპყრობილი. შემდეგ მანქანა ისევ გასრიალდა და საბოლოოდ გაჩერდა. ამ დროს თუნუქის ღრჭიალისა და შუშების ჩალეწვის საშინელი ხმა გაისმა.
ამ საშინელი ავარიის შემდეგ ისეთი სიჩუმე ჩამოწვა, რომ ბონდს ეგონა, დაყრუვდა. სამარისებულ სიჩუმეს მხოლოდ წინა მარცხენა ბორბალის ტრიალის ხმა არღვევდა. ცოტა ხანში ისიც გაჩერდა და ხმაც გაქრა.
შიფრე და მისი ორი მცველი ხაფანგიდან რამდენიმე იარდის მოშორებით იყვნენ დამალულები. ამ სცენის ნახვის შემდეგ გამოვიდნენ და შიფრეს ხმაც გაისმა:
- გაწიეთ იარაღები და მანქანიდან გადმოიყვანეთ! - მკაცრად თქვა მან. - ფრთხილად იყავით, მკვდარი არაფერში მჭირდება. იჩქარეთ, თორემ სადაცაა დაგვათენდება!
ორივე მცველი საქმეს შეუდგა. დაიხარნენ და მუხლებზე დადგნენ. ერთ-ერთმა მათგანმა გრძელი დანა აიღო და `ბენტლის~ ბრეზენტის გადასახდელი სახურავი გადაჭრა. ხელები მანქანაში შეყო და ბონდს მხრებში ჩაავლო. ჯეიმსი უგონოდ იყო და მანქანაში გაუნძრევლად ეგდო. მეორე მცველმა იდაყვით ფანჯარაში დარჩენილი შუშა ჩაამტვრია, ფრთხილად შეყო ხელები და საჭესა და სახურავს შორის გახლართული ბონდის ფეხები გაანთავისულა. დიდი ძალისხმევის შედეგად მცველებმა ბონდი დამტვრეული მანქანიდან გადმოიტანეს.
გაოფლიანებლუმა, მტვერსა და მაზუთში ამოგანგლულმა მცველებმა ასფალტზე დააწვინეს.
გამხდარმა კაცმა ყური მკერდზე დაადო და დარწმუნდა, რომ ბონდს გული უცემდა. შემდეგ სახეში ორჯერ გააწნა სილა. ჯეიმსი ამოძრავდა და ხელი ოდნავ ასწია. მცველმა კიდევ ერთხელ გაულაწუნა.
- საკმარისია! - თქვა შიფრემ. - ხელ-ფეხი შეუკარით და სწრაფად ჩასვით მანქანაში! - შიფრემ სახით ანიშნა კაცებს. - ჯიბიდან ყველაფერი ამოაცალეთ და შეინახეთ. მისი იარაღი მე მომეცით. შეიძლება სხვა იარაღიც ჰქონდეს სადმე, მაგას მოგვიანებით მივხედავთ.
შიფრემ გამხდარი კაცის მიერ მიწოდებული ბონდის პირადი ნივთები და `ბერეტა~ დიდ ჯიბეებში ისე გაინაწილა, რომ ზედ არც შეუხედავს. მერე მანქანისკენ წავიდა. სახეზე არც კმაყოფილება ეტყობოდა და არც მღელვარება.
ბონდი გონებაზე მჭიდროდ შეკრული მაჯების ტკივილმა მოიყვანა. მთელი ტანი ისე სტკიოდა, თითქოს ვინმემ ხის დიდი ჯოხი ურტყა. მალე მცველებმა შეკრულ ფეხებზე ხელები ჩასჭიდეს და მეორეხარისხოვანი გზისკენ წაათრიეს, სადაც მათ დაქოქილი მანქანა ელოდებოდა. სწორედ ამ დროს მიხვდა ჯეიმსი, რომ მოტეხილი არაფერი ჰქონდა. ბონდი იმასაც მშვენივრად ხვდებოდა, რომ თავის განთავისუფლებისთვის საკმარისი ძალა აღარ დარჩენოდა და ამიტომ ყოველგვარი წინააღმდეგობის გაწევის გარეშე მცველებს ნება დართო მანქანის უკანა სავარძელზე მოეთავსებინათ.
ბონდი გრძნობდა, რომ სულითაც ისე დაეცა, როგორც სხეულით. ბოლო დღე-ღამის განმავლობაში ძალიან ბევრი რამე გადაიტანა და ეს ავარია უკვე მეტისმეტი იყო. ხვდებოდა, რომ აღარაფრის ძალა აღარ შესწევდა. ამჯერად სასწაულის იმედიც აღარ ჰქონდა. არავინ იცოდა ბონდის ადგილ-სამყოფელი და დილამდე მის გაუჩინარებას ვერავინ შეამჩნევდა. დამახინჯებული `ბენტლი~ შეიძლება ვინმეს დაენახა, მაგრამ მფლობელის დადგენას რამდენიმე საათი დასჭირდებოდა.
ბონდს ვესპერი გაახსენდა. ის ჯეიმსის ხელმარჯვნივ, თვალდახუჭული გამხდარი მცველის გვერდით გაუნძრევლად იჯდა. ბონდს მის დანახვაზე ნერვები კიდევ უფრო მოეშალა და პირველი, რაც გაიფიქრა, ეს იყო: `უტვინო ქალი, ასეთი საქმის ესე სულელურად ჩაშლა შეიძლებოდა?~ - შემდეგ თავზე ჩამოცმულ კაბას შეხედა. - `ამაზე დიდი სისულელე ვერ მოიფიქრეს? გათოკილ ქათამს გავს. ეს შიშველი ფეხები რაღა უბედურებაა~. ბონდი ცოტა ხანს ვესპერს უყურებდა და შემდეგ ძალიან შეეცოდა. დააკვირდა და მიხვდა, რომ მისი შიშველი ფეხები გამაღიზიანებელი სულაც არ იყო, პირიქით, ვესპერი პატარა დაუცველ ბავშვს ჰგავდა. ჯეიმსს შერცხვა.
- ვესპერ...- ჩუმად დაუძახა ბონდმა.
კუთხეში დაგდებულმა, გაკოჭილმა ვესპერმა ხმა არ ამოიღო. უეცრად ჯეიმსს ცივმა ოფლმა დაასხა. ვესპერი ოდნავ შეირხა და ბონდიც დამშვიდდა.
გამხდარმა მცველმა ბონდს მკერდზე ძლიერად დაარტყა მუშტი და დაუყვირა:
- ხმა არ ამოიღოთ!
ბონდი ტკივილისგან ჩაიკეცა, თან დარტყმის აცილება უნდოდა, მაგრამ მეორედაც მოხვდა, ამჯერად კეფაში და ისევ გასწორდა. ჯეიმსს სუნთქვა შეეკრა.
გამხდარმა კაცმა ისეთი ძალითა და სიზუსტით ჩაარტყა თავში, რომ ბონდი მიხვდა, საქმე ნამდვილად პროფესიონალებთან ჰქონდა. მცველი გამოცოცხლდა. ის სულაც აღარ ჰგავდა მანქანის უკანა სავარძელზე ჩაძინებულ უქნარას. ახლა გამხდარი მცველი ძალიან საშიში, ბოროტი გამომეტყველებით დასცქეროდა ბონდს. და იმანაც ინატრა, რომ ოდესმე მისი მოკვლის შანსი გასჩენოდა.
უეცრად მანქანა შეირხა და `კორსიკელმა~ საბარგული ახადა. შიგნით გრძელი მეტალის წვეტებიანი ჯაჭვი იდო. ბონდი საბოლოოდ გაერკვა სიტუაციაში. შიფრე და მისი მცველები მესამე კაცს ელოდნენ, რომელიც ავარიის ადგილიდან ჯავშანის ხალიჩისმაგვარ ფენას იღებდა. დაახლოებით ასეთ აღჭურვილობას ომის დროს ფრანგები გერმანელების მანქანების შესაჩერებლად იყენებდნენ.
ნამდვილად ძალიან კარგად მომზადებული და აღჭურვილი პროფესიონალები იყვნენ. ალბათ, მ-ს მათი შესაძლებლობები ბოლომდე გათვალისწინებული არ ჰქონდა. ბონდს ყველაფრის ლონდონისთვის დაბრალება მოუნდა. სინამდვილეში კი მშვენივრად იცოდა, რომ ყველაფერი მისი ბრალი იყო. უნდა გაეთვალისწინებინა ყველა დეტალი და მეტი სიფრთხილე გამოეჩინა. `როი გალანტში~ ამდენი შამპანური არ უნდა დაელია და ასე არ უნდა მოშვებულიყო იმ დროს, როცა მტერი კარგად დაგეგმილ კონტრშეტევას ახორციელებდა. საკუთარ თავზე უფრო და უფრო მწარდებოდა და ვერ ხვდებოდა, რატომ დაიჯერა, რომ დავალება შესრულებული იყო და მეტი აღარაფერი მოხდებოდა.
მთელი ამ დროის განმავლობაში შიფრეს ხმა არ ამოუღია. როგორც კი საბარგული დაიხურა, `კორსიკელი~ მძღოლის გვერდით დაჯდა და კარი უხეშად მოიხურა. შიფრემ მაშინვე დაძრა მანქანა, მთავარ გზაზე გადმოვიდა, ეგრევე მაღალი სისწრაფე აკრიფა და სანაპიროზე გაქროლდა.
ამასობაში ირიჟრაჟა. დაახლოებით ხუთი საათი იყო. ბონდი მიხვდა, რომ რამდენიმე ასეულ იარდზე შიფრეს ვილა მდებარეობდა. დატყვევებამდე ვარაუდობდა, რომ ვესპერს სწორედ აქ წაიყვანდნენ, მაგრამ ახლა დარწმუნებული იყო, რომ ქალბატონი მხოლოდ სატყუარა იყო და ეს ყველაფერი თვითონ ჯეიმსის დასაჭერად ხდებოდა. ბონდს მთელი სიუჟეტი თვალწინ დაუტრიალდა.
ნამდვილად ძალიან უსიამოვნო სიუჟეტი იყო. დატყვევების მომენტიდან ბონდი შიშმა პირველად სწორედ ახლა შეიპყრო. ზურგზე ტაომაც კი დააყარა.
ათი წუთის შემდეგ `სიტროენმა~ მკვეთრად შეუხვია მარცხნივ და ვიწრო გზას დაადგა, რომელიც თითქმის მთლიანად ბალახით იყო დაფარული. გამტაცებლები მაღალი კედლით გარშემორტყმულ მოუვლელ ეზოში შევიდნენ და თეთრ კართან გაჩერდნენ, რომელზეც ხის აბრა ეკიდა და თუთიის ასოებით ეწერა: `ვილა `ღამის მთეველი~. ქვევით კი - `გთხოვთ, დარეკოთ ზარი~.
ბონდი შენობას დააკვირდა და დაასკვნა, რომ ვილა საფრანგეთის სანაპიროებისთვის დამახასიათებელი ტიპიური სახლი იყო, რომელიც წესისამებრ, დამქირავლების ჩამოსვლამდე ბოლო წუთებში მოყავთ ხოლმე წესრიგში. უცებ წარმოიდგინა როიალის აგენტის შეკვეთით, როგორ გამოიტანეს ვილიდან ზაფხულის მანძილზე დაგროვილი ცარიელი ბოთლები, კარგად გაანიავეს და დამლაგებელს გულდასმით მოასპობინეს ჭუჭყი და ზაფხულის კვალი. ასეთ ვილებს ხუთ წელიწადში ერთხელ არემონტებენ. ღებავენ ოთახების კედლებს, ხის ფასადს გარედან და რამდენიმე კვირაში ვილა მშვენივრად გამოიყურება ხოლმე. შემდეგ ზამთარი მოდის. წვიმები და თავშესაფრის გარეშე დარჩენილი მწერები თავის საქმეს ასრულებენ და ვილა ისევ თავის პირვანდელ - მიტოვებულ სახეს იბრუნებს.
თუმცა, შიფრეს გეგმის განსახორციელებლად ეს ზედგამოჭრილი ადგილი იყო. ბონდის დატყვევების შემდეგ არც ერთი სახლი არ გაუვლიათ, ასე რომ თვითმხილველი მეზობლები არ არსებობდნენ. წინა დღეს მანქანით სეირნობისას მიღებული ინფორმაციით ჯეიმსმა იცოდა, რომ ახლომახლო არაფერი იყო, თუ ძველ ფერმას არ ჩავთვლით, რომელიც სამხრეთით რამდენიმე იარდის მოშორებით მდებარეობდა.
როდესაც გამხდარმა მცველმა ბონდი რტყმევით მანქანიდან გადმოათრია, ტყვე უკვე შეგუებული იყო იმ აზრს, რომ ის და ვესპერი ამ ვილაში ეყოლებოდათ, რამდენიმე საათის განმავლობაში რასაც მოისურვებდნენ, იმას უზამდნენ და ხელს ვერავინ შეუშლიდათ. ბონდს ისევ ტაომ დააყარა.
შიფრემ კარი გასაღებით გააღო და შიგნით შევიდა. ვესპერი, რომელიც დღის შუქზე ძალიან დამამცირებლად გამოიყურებოდა, სახლში ხელისკვრით შეიყვანა `კორსიკელმა~, ბონდი შეეცადა თვითონ შესულიყო და გამხდარი მცველისთვის დარტყმის მიზეზი არ მიეცა.
მთავარი კარი გასაღებით ჩაკეტეს.
შიფრე დერეფანში იდგა, რომელიც მარჯვენა ოთახში გადიოდა. მან ბონდისკენ მოხრილი თითი გაიშვირა, რომელიც ობობის ფეხს ჰგავდა და უხმოდ ანიშნა, ტყუილად ნურაფრის გაკეთებას ნუ ეცდებოდა.
ვესპერი დარეფნით სახლის ბოლო ოთახისკენ წაიყვანეს. ბონდმა უეცრად გადაწყვეტილება მიიღო.
გამხდარ მცველს მთელი ძალით ჩაარტყა ფეხი წვივში და დერეფანში გაიქცა, უნდოდა ვესპერს დასწეოდა. მცველს ტკივილისგან კვნესა აღმოხდა და ტყვის შეჩერება ვერ მოასწრო. უიარაღო ბონდს მოქმედების არანაირი გეგმა არ ჰქონდა. ერთადერთი, რაც სურდა, შიფრესთვის და მისი ხალხისთვის მაქსიმალური ზიანის მიყენება იყო. თანაც უნდოდა ვესპერთან მიერბინა, გაემხნევებინა და ეთქვა, რომ არ დანებებულიყო.
ხმაურზე `კორსიკელი~ მომენტალურად შემოტრიალდა, მაგრამ ბონდი უკვე ძალიან ახლოს იყო. მან ჰაერში ფეხი გაიქნია და მცველს საზარდულში მოარტყა.
`კორსიკელი~ კედელს მიენარცხა. ბონდს ფეხი ჯერ არც ჰქონდა ჩამოწეული, როცა მცველმა სწრაფად ჩასჭიდა მარცხენა ხელი ფეხსაცმელზე და ხელის მკვეთრი მოძრაობით ფეხი ამოუბრუნა.
ბონდმა მეორე ფეხზე წონასწორობა ვეღარ შეიკავა და მიწას მოსწყდა. ჰაერში სხეული მთლიანად შემოუტრიალდა, წამით კედელს მიეჯახა და შემდეგ იატაკზე დაეცა.
სუნთქვაშეკრული ცოტა ხანს ასე ეგდო. შემდეგ მცველი მოვიდა, საყელოთი აწია და კედელზე მიაყუდა. მას ხელში იარაღი ეჭირა და ჯეიმსს პირდაპირ თვალებში უყურებდა. აუჩქარებლად დაიხარა და იარაღის კონდახი მთელი ძალით საზარდულში ჩაარტყა. ტკივილისგან ბონდი მუხლებზე დაეცა.
- ესეთ რამეს კიდევ თუ გაბედავ, აქ კი აღარ, კბილებში მოგარტყავ კონდახს, გასაგებია? - ცუდი ფრანგულით უთხრა გამხდარმა მცველმა.
ვესპერი და `კორსიკელი~ ოთახში შევიდნენ. მცველმა კარი მოიჯახუნა. ბონდმა მარჯვნივ გაიხედა. შიფრე რამდენიმე ნაბიჯით მიუახლოვდა და გაჩერდა. მან მეორედ დაუქნია ჯეიმსს თითი და უთხრა:
- წამოდი, მეგობარო. ამდენი დრო არ გვაქვს.
შიფრემ ეს წინადადება სუფთა ინგლისურით, ყოველგვარი აქცენტის გარეშე წარმოთქვა. მას სახეზე როგორც ყოველთვის, არაფერი ეტყობოდა. ისე ხმადაბლა და მშვიდად მეტყველებდა, გეგონებოდათ, ექიმი ელაპარაკებოდა ნერვიულ პაციენტს, რომელიც მოუთმენლობისგან მედდას შეურაცყოფას აყენებდა დერეფანში.
ბონდმა თავი ისევ უძლურად და უმწეოდ იგრძნო. იცოდა, რომ ძიუდოს კარგი მცოდნის გარდა, ზედმეტი მოძრაობების გარეშე, ასე მტკივნეულად ვერავინ წააქცევდა. ეტყობოდა, რომ `კორსიკელი~, მეორე მცველის მსგავსად, თავისი საქმის სპეციალისტი იყო. გამხდარი მცველის დაბრუნებული დარტყმაც ისეთი ზუსტი გახლდათ, მტკივნეული რომ არ ყოფილიყო, ბონდი ესთეტიურ სიამოვნებას მიიღებდა.
ბონდი დამჯერად გაუყვა უკან დერეფანს.
ამ ხალხისთვის წინააღმდეგობის გაწევის წარუმატებელმა მცდელობამ ერთადერთი შედეგი გამიღო - რამდენიმე ახალი სისხლჩაქცევა.
ბონდმა გამხდარ მცველს გვერდით ჩაუარა და ოთახში შევიდა. ამ დროს დარწმუნებული იყო, რომ ვეღარაფრის გაკეთებას ვეღარ შეძლებდა.
მეჩვიდმეტე თავი - '`ჩემო ბიჭუნა~'
ძალიან დიდი ოთახი იყო, უზარმაზარი სივრცით, თანაც ცოტაოდენი და უგემოვნო ავეჯი იდგა. ყველაფერი ისე იყო მოწყობილი, რომ რთული სათქმელი იყო, ეს სასტუმრო ოთახი იყო თუ სასადილო. კარის მოპირდაპირე კედელი მთლიანად ძველებურ სარკეებიან ბუფეტს ეკავა, რომელზეც ბევრჯერ გატეხილი და შემდეგ დაწებებული ხილის ლარნაკი და ორი შეღებილი ხის შანდალი იდგა. მეორე კედელთან კი გახუნებული ვარდისფერი ტახტი იყო.
ოთახის ცენტრში, თაბაშირიანი ჭერის ქვეშ, მაგიდა არ იდგა. მის ადგილას გეომეტრიული ფიგურებით გაფორმებული ფუტურისტულ სტილში გადაწყვეტილი მტვრიანი ხალიჩა იყო დაგებული.
ფანჯრის გვერდით უზარმაზარი სკამი იდგა, რომელიც სამეფო ტახტს უფრო მოგაგონებდათ. მუხისგან იყო გამოთლილი და წითელი ხავერდის დასაჯდომი ჰქონდა. მის წინ დაბალი მაგიდა იდგა, რომელზეც წყლის ცარიელი გრაფინი და ორი ჭიქა იყო მოთავსებული. იქვე იყო ერთი მსუბუქი დაწნული სავარძელი, რომელსაც მომრგვალებული ფორმა ჰქონდა და ზედ ბალიშები არ ეწყო.
ნახევრად დახურული ჟალუზები თითქმის ფარავდნენ ფანჯრებს, თუმცა ახლადამოსული მზის სხივები ოთახში მაინც შემოდიოდა და მყვირალა ფერის კედლებს, ავეჯის ნაწილს და ნოხს ეფინებოდა.
შიფრემ დაწნული სავარძლისკენ გაიშვირა ხელი.
- აი, ეს გამოგვადგება, - უთხრა მან გამხდარ მცველს. - სწრაფად მოამზადეთ. თუ წინააღმდეგობას გაგიწევთ, დააწყნარეთ, ოღონდ ზედმეტი არ მოგივიდეთ.
ის ბონდისკენ მიტრიალდა. სახეზე ისევ არაფერი ეტყობოდა და მისი მრგვალი თვალები კვლავ თოჯინის თვალებს მოგაგონებდათ:
- ტანსაცმელი გაიხადე. წინააღმდეგობის გაწევის ყოველ მცდელობაზე ბასილი თითო თითს მოგამტვრევს. ჩვენ სერიოზული ხალხი ვართ და შენი ჯანმრთელობის საკითხი ნაკლებად გვაინტერესებს. მოკვდები თუ ცოცხალი დარჩები, იმაზეა დამოკიდებული, თუ რა შედეგს მოგვიტანს საუბარი, რომელსაც ახლა შენთან გავმართავთ.
შიფრემ გამხდარ მცველს რაღაც ანიშნა და ოთახიდან გავიდა.
გამხდარი მცველის პირველი მოქმედება ბონდს ძალიან უცნაურად მოეჩვენა. მან ის გრძელი დანა აიღო, რომლითაც `ბენტლის~ ბრეზენტის სახურავი გადასერა, დაწნულ სკამთან მივიდა და დასაჯდომი ამოაჭრა.
მან დაუკეცავი გრძელი დანა საწერი კალამივით ქურთუკის ფართო გულის ჯიბეში ჩაიდო და ბონდს მიუახლოვდა. ტყვე შემოატრიალა, სინათლეზე დააყენა და მაჯებზე შემოხვეული თოკი გადაუჭრა. შემდეგ უცებ დაიხია უკან, დანა ისევ მარჯვენა ხელში ეჭირა.
- სწრაფად!
ბონდი იდგა და მაჯებს ისრესდა, თან საკუთარ თავს ეკითხებოდა, რამდენი დროის მოგება შეეძლო, თუ მცველის ბრძანებას არ დაემორჩილებოდა. ამის მოსაფიქრებლად დიდი დრო არ ჰქონდა. გამხდარი მცველი სწრაფი ნაბიჯით მიუახლოვდა, თავისუფალი ხელით სმოკინგის საყელოში სწვდა და ქვევით ისე დახარა, რომ ჯეიმსს ხელები უკან დარჩა. პოლიციელების ამ ილეთს ბონდმა კლასიკური ხერხით უპასუხა და ერთ მუხლზე დაეცა, მაგრამ მცველი არ დაიბნა, ისიც ჯეიმსთან ერთად ჩაჯდა, დანიანი ხელი მოაბრუნა და ზურგზე მიადო. ბონდმა იგრძნო, როგორ გაიარა დანის წვერმა ტანსაცმელში და ხერხემალზე მიებჯინა. სმოკინგი ორ ნაწილად გაიყო.
ბონდმა შეიგინა და წამოდგა. მცველი ისევ უკან ედგა და ხელში დანას ათამაშებდა. ჯეიმსმა ხელები დაიქნია და გაჭრილი სმოკინგის ორივე ნახევარი ჯერ მკლავებზე ჩამოუსრიალდა, შემდეგ კი იატაკზე დაეცა.
- მიდი, დროზე! - უთხრა მცველმა და სახეზე ოდნავ დაეტყო მოუთმენლობა. ბონდმა თვალებში შეხედა და ნელ-ნელა პერანგის გახდა დაიწყო.
შიფრე მშვიდად შემოვიდა ოთახში. ხელში რაღაც სითხით სავსე პატარა ქვაბი ეჭირა, რომელიც სუნით ბონდს ყავას აგონებდა. შიფრემ ქვაბი ფანჯრის გვერდით მდგომ დაბალ მაგიდაზე დადგა და გვერდით კიდევ ორი საგანი მიუწყო - ერთმეტრიანი დაწნულსახელურიანი ხალიჩების საბერტყი და კონსერვის გასახსნელი დანა.
შიფრე სამეფო ტახტის მაგვარ სკამზე მოკალათდა და ერთ-ერთ ჭიქაში ცოტა ყავა დაისხა. ერთი ფეხით დასაჯდომამოჭრილი დაწნული სავარძელი მიიჩოჩა და თავის პირდაპირ გაისწორა.
მთლიანად შიშველი ბონდი ოთახის ცენტრში იდგა. თეთრ სხეულზე ყველგან სისხლჩაქცევები, ხოლო ფერწასულ სახეზე სრული უიმედობა ეტყობოდა. ტყვემ კარგად იცოდა როგორც განვითარდებოდა მოვლენები.
- აქ დაჯექი! - შიფრემ თავის პირდაპირ მდგომ სავარძელზე მიუთითა.
ბონდი მივიდა და დაჯდა.
მცველი საქმეს შეუდგა - ჯეიმსის ხელები სავარძლის სახელურებს მიაბა, ფეხები კი - სკამის წინა ფეხებს. შემდეგ თოკი რამდენჯერმე შემოატარა მუცელზე, იღლიებში და სავარძლის საზურგის უკან შეკრა. მან ყველა კვანძი პროფესიულად შეკრა, თოკსა და სხეულს შორის ერთსანტიმეტრიანი დაშორებაც კი არ იყო. თოკი ლამის ბონდის ხორცს შეერწყა. სავარძელს ფეხები ისე ჰქონდა ერთმანეთისგან დაშორებილი, რომ მისი გადაყირავება შეუძლებელი იყო.
ბონდმა საბოლოოდ იგრძნო თავი შიშველ, დაუცველ ტყვედ.
ბონდის სხეულის ქვედა ნაწილი ამოჭრილ სავარძელში იყო გაჭედილი და იატაკს უყურებდა.
შიფრემ თავი დაუქნია მცველს, რომელმაც უხმოდ დატოვა ოთახი და კარი გაიხურა.
მაგიდაზე `გოლუაზის~ კოლოფი და სანთებელა იდო. შიფრემ სიგარეტს მოუკიდა და ყავა მოსვა. შემდეგ ნოხების საბერტყი აიღო, დაწნული სახელური მუხლზე დაიდო, საბერტყის თავი კი ბონდის სავარძლის დასაჯდომს გაუსწორა და იატაკზე დადო.
შიფრემ ტყვეს პირდაპირ თვალებში ჩახედა და უეცრად მაჯის ერთი მოძრაობით საბერტყი ზევით აწია.
ძალიან მტკივნეული დარტყმა იყო.
ბონდის მთელი სხეული სპაზმურმა ტკივილმა მოიცვა. ხმა არ ამოუღია, მაგრამ სახეზე აუტანელი ტკივილის შეგრძნება დაეტყო და ტუჩი მოიკვნიტა. თავი უკან გადაიქნია და კისერზე მსხვილი კუნთი გამოუჩნდა. რამდენიმე წამი ბონდის სხეულის ყველა კუნთი დაჭიმული იყო. ხელის და ფეხის თითები ისე დაეძაბა, რომ ფრჩხილები მთლიანად გაუთეთრდა. სხეულმა ცახცახი დაიწყო და ოფლმა დაასხა. ბოლოს ვეღარ გაუძლო და საზარლად დაიღრიალა.
შიფრე ჯეიმსის თვალების გახელას დაელოდა.
- შენ ხომ ყველაფერს ხვდები, ჩემო ბიჭუნა? - ღიმილით უთხრა მან, - ხომ ყველაფერი ნათელია?
ბონდის ნიკაპიდან ოფილის წვეთი ჩამოგორდა და შიშველ მკერდს დაეცა.
- ახლა საქმეს დავუბრუნდეთ და ვნახოთ, რამდენი დრო დაგჭირდება შენივე არეული ამბის დასალაგებლად. - მან სიამოვნებით დაარტყა ნაფაზი და საბერტყი იატაკზე აათამაშა.
- ჩემო ბიჭუნა, - შიფრემ მამობრივად მიმართა, - ინდიელობანას თამაში დასრულდა, მინდა გაგაგებინო, რომ უკვე დიდი ხანია მორჩა. შენივე უიღბლობით უფროსების საქმეში ჩაყავი ცხვირი და ამ საქციელისთვის უკვე ისჯები, თანაც საკმაოდ მტკივნეულად. უფროსებთან სათამაშოდ ჯერ მზად არ ხარ. შენმა ლონდონელმა ძიძამ არ იცის, რომ ნიჩბით და ვედროთი შენი აქ გამოგზავნა მისი მხრიდან ძალიან სულელური საქციელი იყო? უნდა მიმხვდარიყო, რომ შენთვის ეს ძალიან ცუდად დასრულდებოდა.
- თუმცა ხუმრობას მოვრჩეთ, ჩემო ძვირფასო, და საქმეს მივხედოთ. თუ გირჩევნია, ამ სასაცილო ამბის მოყოლა განვაგრძო?
უეცრად შიფრემ ტონი შეცვალა, ბონდს მკაცრად შეხედა და ამჯერად მეტყველი სახით ჰკითხა:
- სად არის ფული?
ბონდის ჩასისხლიანებული თვალები უმეტყველოდ შესცქეროდნენ შიფრეს.
ისევ საბერტყი მოხვდა. დარტყმას მაშინვე მეორეც მოყვა. ბონდის სხეული ტკივილისგან კანკალებდა.
შიფრე ელოდებოდა, როდის დამშვიდდებოდა ნაწამები ბონდი, შეუნელდებოდა აჩქარებული გულისცემა და თვალებს გაახელდა.
- ხვდები, რაც ხდება, თუ გინდა რამე აგიხსნა? - ჰკითხა შიფრემ, - მე იქამდე ვაპირებ შენი სხეულის მგრძნობიარე ნაწილებზე თავდასხმას, სანამ კითხვაზე არ მიპასუხებ. მოწყალების რომ არაფერი მეტყობა, თავადაც შეამჩნევდი. შენს დასახმარებლად კი არავინ მოვა, ვერც გაქცევას მოახერხებ, ტყუილად მაგის იმედი ნუ გექნება. ჩვენ ზღაპარში არ ვართ, სადაც სიკეთე ბოროტებას ამარცხებს, გმირს მედლით აჯილდოვებენ და შემდეგ კი მშვენიერ ასულზე ქორწინდება. სამწუხაროდ, ასეთი რამეები რეალურ ცხოვრებაში არ ხდება. თუ ხმას არ ამოიღებ, სხვანაირად გაწამებ, შემდეგ იმ ქალბატონს შემოვიყვან, წინ დაგისვამ და იმასაც ვაწამებ. ესეც თუ არ გაჭრის, ორივეს განსაკუთრებული სისასტიკით დაგხოცავთ, თქვენს გვამებს გადავყრი და საზღვარგაერთ ჩემს კეთილმოწყობილ სახლში გავემგზავრები. იქ მომგებიან საქმეს დავიწყებ და სიბერის წლებს ბედნიერად გავატარებ ოჯახთან ერთად, რომელსაც შენგან განსხვავებით აუცილებლად შევქმნი. როგორც ხედავ, ჩემო ბიჭუნა, მე არაფერს ვკარგავ. თუ ფულს მომცემ, ყველასთვის უკეთესი იქნება, თუ არა, როგორც უკვე გითხარი, არც ეგ იქნება ჩემთვის პრობლემა.
შიფრემ საუბარი შეწყვიტა, მაჯა მოიქნია და ბონდს კვლავ მოხვდა საბერტი.
- შენ თვითონ უნდა გადაწყვიტო, რომელი გირჩევნია - ტკივილი გაგიხანგრძლივო თუ სოცოცხლე შეგინარჩუნო? ვწუხვარ, მაგრამ მეტი გზა ნამდვილად არ გაქვს.
- აბა, რა გადაწყვიტე?
ბონდმა თვალები დახუჭა და მორიგი დარტყმის მისაღებად მოემზადა. იცოდა, რომ წამებისას ყველაზე რთული - თავიდან იყო. არსებობს აგონიის პარაბოლა. გარკვეული დროის განმავლობაში ტკივილი პიკს აღწევს, რის შემდეგაც ნერვული დაბოლოებები დუნდება და სულ უფრო და უფრო ნაკლებად რეაგირებს, სანამ ადამიანი გონებას დაკარგას და შემდეგ მოკვდება. ერთადერთი, რასაც ბონდი ღმერთს სთხოვდა, ამ პიკამდე მიღწევა და სულით არდაცემა იყო. შემდეგ შეეძლო მოდუნებულიყო და გონება დაეკარგა.
ბონდმა საინტერესო რამ იცოდა თავისი კოლეგებისგან, რომლებიც გერმანელების და იაპონელების ტყვეობაში სასტიკად აწამეს, მაგრამ ცოცხლები გადარჩნენ. ისინი ამბობდნენ, რომ რაღაც დროის შემდეგ სიამოვნების აპოთეოზი დგება და მსხვერპლი თითქმის ფიზიოლოგიურ ნეტარებას განიცდის. ეს ის ზღვარია, როცა ტკივილი სიამოვნებაში გადადის და მწვალებლებისადმი განცდილი ზიზღი ადგილს მაზოხისტურ შეგრძნებებს უთმობს. ეს ნებისყოფის ყველაზე დიდი გამოცდაა. როცა მწვალებლები ხვდებიან, რომ თქვენ ამ მდგომარეობაში გადადიხართ, ან მაშინვე გკლავენ ან ცოტა ხნით თავს განებებენ, სანამ ნერვული დაბოლოებები ჩვეულებრივად ამუშავდება და შემდეგ ისევ ბრუნდებიან.
ბონდმა თვალები ნახევრად გაახილა.
შიფრე სწორედ ამას ელოდებოდა. უეცრად საბერტყი ისევ მოწყდა იატაკს. ამას კიდევ ერთი დარტყმა მოყვა, შემდეგ კიდევ ერთი. ბონდი ტკივილისგან ღმუოდა და მისი სხეული სავარძელში მარიონეტივით მოძრაობდა.
შიფრე მხოლოდ მაშინ გაჩერდა, როცა შეამჩნია, რომ ბონდის სხეული ტკივილზე ოდნავ ნაკლებად რეაგირებდა. ის ჩამოჯდა, ყავა მოსვა და ოდნავ ჩაფიქრებული სახე მიიღო - დაახლოებით ისეთი, რთული ოპერაციის დროს ქირურგებს რომ აქვთ ხოლმე, როცა პაციენტის კარდიოგრამას უყურებენ.
როცა ბონდმა თვალები გაახილა, ამჯერად უკვე აღელვებულმა შიფრემ ჰკითხა:
- ვიცით, რომ ფული სადღაც შენს ოთახშია. ისიც ვიცით, რომ ორმოც მილიონიანი ჩეკი მოითხოვე და შემდეგ მის დასამალად სასტუმროში დაბრუნდი.
უეცრად ბონდი დააეჭვა შიფრეს ასეთმა თვითდაჯერებულობამ.
- სასტუმროდან პირდაპირ ღამის კლუბში წახვედი, - განაგრძო შიფრემ, - შენი ოთახი ჩემმა ოთხმა კაცმა გაჩხრიკა.
`ალბათ, მუნცები დაეხმარნენ~, - გაიფიქრა ჯეიმსმა.
- ჩვენ ბევრი საინტერესო რამ ვიპოვნეთ შენს ბავშვურ სამალავებში - უნიტაზის წყლის ავზში რომ პატარა ფურცელი იყო თავისი კოდებით, კიდევ რაღაც საბუთები, საწერი მაგიდის უჯრის ქვეშ რომ გაქვს მიკრული. ავეჯი გულდასმით დავშალეთ, შენი ტანსაცმელი, თეთრეული, ფარდები და ჟალუზები წვრილ ნაკუწებათ ვაქციეთ, ოთახის ყველა სანტიმეტრი გავჩხრიკეთ, თითოეული ჩამრთველი მოვხსენით და შენდა საუბედუროდ, ჩეკი ვერსად ვიპოვნეთ. არადა, რომ გვეპოვა, ახლა აქ კი არ იქნებოდი, შენს საწოლში იწვებოდი და მშვიდად გეძინებოდა, გამორიცხული არ არის, მომხიბვლელ მის ლინდთან ერთადაც. - თქვა ჯალათმა და საბერტყი აიქნია.
ტკივილის წითელი ნისლის ფონზე ბონდს ვესპერი გაახსენდა. საშინელი წარმოსადგენი იყო, რას უშვებოდა მას ორი მცველი. ჯეიმსს თვალწინ `კორსიკელის~ სქელი დორბლიანი ტუჩები და გამხდარი მცველის გაწონასწორებული სისასტიკე წარმოუდგა. `საწყალი არსება, ამ გაუგებრობაში როგორ მოხვდა?~
შიფრე საუბარს განაგრძობდა.
- წამება საშინელი რამეა, - თქვა შიფრემ და ახალ სიგარეტს მოუკიდა. - მაგრამ ის მწამებლისთვის დიდ სირთულეს არ წარმოადგენს, განსაკუთრებით, როცა პაციენტი... - თვითონვე გაეცინა ამ სიტყვაზე, - როცა პაციენტი მამაკაცია. და იცი, რატომ, ჩემო ბიჭუნა? იმიტომ, რომ კაცებთან რევერანსებზე დროის დაკარგვა საჭირო არ არის. მარტივი ინსტრუმენტით ან თითქმის ნებისმიერი საგნით შესაძლებელია მამაკაცს იმხელა ტკივილი მიაყენო, რამხელაც გსურს ან საჭიროა. არ დაიჯერო, რასაც წიგნებში წერენ ომზე. ამაზე უარესი არაფერია. წამების დროს მთავარი მხოლოდ ტკივილი როდია. ამაზე მნიშვნელოვანი ის გახლავს, რომ აანალიზებ, შენს მამაკაცურ ღირსებას რასაც უშვებიან და ბოლოს, თუ ცოცხალი გადარჩი, გეცოდინება, რომ კაცად ვეღარასდროს ივარგებ.
- ეგ კი, ჩემო ძვირფასო, ბონდ, ნამდვილად საშინელი აზრია - წამება გონებისთვის და სხეულისთვის აგონიის ერთნაირი გრძელი ჯაჭვია, რომელიც მსხვერპლის მუდარით სრულდება. შენც ასე შემეხვეწები, რომ მოგკლა. რაც მოგიყევი, ყველაფერი გარდაუვალი იქნება, თუ არ მეტყვი, სად არის ფული.
შიფრემ კიდევ დაისხა ყავა და ერთი მოყუდებით ისე დალია, რომ ტუჩებზე ნალექი დარჩა.
ჯეიმსს ტუჩები აუთრთოლდა. თითქოს რაღაცის თქმას ცდილობდა. როგორც იქნა ამოღერღა:
- წყალი! - ბონდს ენა გადმოუვარდა და მშრალ ტუჩებზე დაეფინა.
- ახლავე, ჩემო ბიჭუნა, რა უყურადღებო ვარ. - შიფრემ ყავა მეორე ჭიქაში დაასხა. ბონდის სკამის გარშემო ოფლის წვეთები იყო.
- რა თქმა უნდა, პირი არ უნდა გაგიშრეს.
შიფრემ საბერტყი თავის სქელ ფეხებს შორის იატაკზე დადო, ხელი გაუშვა და წამოდგა. ჯეიმსთან მივიდა, მის უკან დადგა, ერთი ხელი თმაში ჩაავლო და თავი ძლიერად გადაუწია უკან. მეორე ხელით კი პატარ-პატარა ყლუპებით ყავა ისე ჩაასხა პირში, რომ არ დამხრჩვალიყო. შემდეგ თმაზე ხელი გაუშვა. ბონდმა თავი ვერ დაიჭირა და წინ გადაუვარდა. შიფრე თავის ადგილზე დაბრუნდა და საბერტყი მოიმარჯვა.
ბონდმა თავი აწია და ძლივს თქვა:
- ფულს მაინც ხომ ვერ გამოიყენებთ, პოლიცია მოგაგნებთ.
ჯეიმსს ამის სათქმელად იმდენი ძალა დაეხარჯა, რომ თავი ისევ ვერ დაიმაგრა და კვლავ წინ გადაუვარდა. ის ძალიან ნელა იკრეფდა ძალებს. ამისთვის კი ნებისმიერი გზით უნდა გადაევადებინა შემდეგი დარტყმა.
- ო, ჩემო ბიჭუნა, მაგის ახსნა სულ დამავიწყდა, - შიფრემ მგელივით გაიღიმა. - ყველას ვუამბობთ, რომ კაზინოში თამაშის დასრულების შემდეგ, ჩვენ ორმა გადავწყვიტეთ მარტოებს გვეთამაშა კიდევ ერთი პარტია. შენ ხომ ინგლისელი ჯენტლმენი ხარ და ეს შენგან სრულიად ბუნებრივი, გალანტური ჟესტი იყო. სამწუხაროდ, შენ წააგე, რამაც ისე გაგანაწყენა, რომ როიალი დაუყოვნებლივ დატოვე და არავის გაანდე, სად წახვედი. და რადგანაც ნამდვილი ჯენტლმენი ბრძანდები, შენს მიერ ხელმოწერილი განმარტებითი ბარათი დამიტოვე, რათა ჩეკის განაღდებისას პრობლემები არ შემექმნას. როგორც ხედავ, ყველაფერი დაგეგმილი მაქვს, შენ ჩემს ანგარიშებზე ნუ ღელავ. - შიფრემ თვალი ჩაუკრა.
- აბა, განვაგრძოთ? მე არსად მეჩქარება და სიმართლე გითხრა, მაინტერესებს კიდევაც, სადამდე შეუძლია კაცს მოითმინოს ასეთი... ასეთი... ასეთი წახალისება. - მან საბერტყი იატაკზე გაატყლაშუნა.
ბონდისთვის ყველაფერი გასაგები იყო. უეცრად გული შეეკუმშა. `არავის გაანდე სად წახვედი~, - ალბათ, მიწის, ზღვის ან დამტვრეული `ბენტლის~ ქვეშ წასვლას ნიშნავდა. ბონდმა გადაწყვიტა, რომ თუ მაინც უნდა მომკვდარიყო, სჯობდა, შიფრესთვისაც რამე დაეშავებინა. იმედი არ ჰქონდა, რომ მატისი და ლეითერი გადაარჩენდნენ, მაგრამ იქნებ შიფრესთვის მაინც მოესწროთ გაქცევამდე და დაეჭირათ. შვიდი საათი იქნებოდა. შესაძლებელი გახლდათ ამ დროისთვის მანქანა უკვე ნაპოვნი ყოფილიყო. საშინელი გადაწყვეტილება იყო, მაგრამ რაც უფრო დიდ ხანს გააგრძელებდა შიფრე წამებას, მისი დაჭერის შანსიც მით უფრო დიდი იქნებოდა.
ბონდმა თავი აწია და შიფრეს თვალებში ჩახედა.
ბონდს თვალის კაკლები მთლიანად ჩასისხლიანებული და გაწითლებული ჰქონდა. თვალის გუგები სისხლში მოტივტივე მოცხარი გეგონებოდათ. სახეზე მოყვითალო ფერი ედო. ტუჩების ბოლოებში დარჩენილი ნალექი ისეთ შთაბეჭდილებას ქმნიდა, თითქოს იღიმებიდა, მთელ სახეზე ჟალუზებიდან შემოსული სინათლის ზოლები ეფინებოდა.
- არა, - მკვეთრად წარმოთქვა ბონდმა, - თქვენ...
გაცხოველებულმა შიფრემ ყური არ დაუგდო და საბერტყის ქნევა განაგრძო, თან დრო და დრო ცხოველივით ღრიალებდა.
ათი წუთის შემდეგ ბონდმა ნასიამოვნები სახით გონება დაკარგა.
მტარვალი მაშინვე გაჩერდა. შუბლიდან ოფლი მოიწმინდა, მაჯის საათს დახედა და გადაწყვეტილება მიიღო.
მერე წამოდგა და თითქმის უსულო სხეულის უკან დადგა. არც სახეზე და არც სხეულის სხვა რომელიმე ადგილზე წელს ზევით ნაწამებ კაცს ფერი არ ედო. ერთადერთი გული უცემდა, ისიც ძალიან შენელებულად. სხვამხრივ, მიცვალებულს ჰგავდა.
შიფრემ ყურებზე მოკიდა ხელი და მთელი ძალით გადაუტრიალა. შემდეგ უკან გადაიხარა და რამდენიმე სილა გააწნა ლოყებში. ყოველ გარტყმაზე ბონდს თავი აქეთ-იქით უვარდებოდა. უეცრად სუნთქვა გაუხშირდა და დაღებული პირიდან საზარელი ხმა ამოუშვა.
ახლა ყავით სავსე ჭიქა აიღო. ნახევარი გონდაკარგულ ტყვეს ჩაასხა პირში, დანარჩენი კი სახეში შეასხა.
ბონდმა ნელ-ნელა თვალები გაახილა.
შიფრე თავის ადგილზე დაბრუნდა და დაელოდა. სიგარეტს ეწეოდა და თან უყურებდა, როგორ წვეთავდა სისხლი მძევლის უმოძრაო სხეულიდან და ერთ დიდ გუბედ გროვდებოდა იატაკზე.
ბონდმა კიდევ ერთხელ უმწეოდ წამოიყვირა. ეს არაადამიანური ხმა იყო. მან თვალები გაახილა და მტანჯველს შეხედა.
შიფრემ საუბარი განაგრძო.
- ყველაფერი დასრულდა, ბონდ. ახლა ჩვენ შენი მოკვლით დავკავდებით. გესმის? კი არ მოგკლავთ. შენი მოკვლით დავკავდებით. შემდეგ შენი მეგობარიც იგივე ბედს გაიზიარებს. მერე ვიფიქრებ, თქვენი ნარჩენები როგორ გამოვიყენო.
ის მაგიდას მიუახლოვდა.
- აბა, თქვი `ნახვამდის~, ბონდ.
მეთვრამეტე თავი - კლდის მაგვარი სახე
რამდენიმე საათის განმავლობაში ჯოჯოხეთში ყოფნის შემდეგ, ბონდს მესამე ადამიანის ხმა შემოესმა, რაც ძალიან უცნაურად მოეჩვენა. მიხვდა, რომ გონების დაკარგვის პირას იყო. თუმცა ჯერ კიდევ ესმოდა და ხედავდა. დარწმუნებული იყო, რომ შემოსასვლელიდან ვიღაც მესამე ადამიანის მიერ წარმოთქმული ერთი სიტყვა გაიგონა. დაინახა, როგორ წამოწია შიფრემ თავი და სახეზე გამოკვეთილი გაოცება შიშში გადაუვიდა.
- შეჩერდი, - წყნარად წარმოთქვა მესამე ხმამ.
ბონდმა სკამის უკან მოახლოებული ნაბიჯების ხმა გაიგო.
- ხელი გაუშვი, - ბრძანა ხმამ.
ბონდმა დაინახა, როგორ დააგდო შიფრემ დამჯერად დანა და ხელები მაღლა ასწია.
ჯეიმსს უნდოდა, მტარვალის გამომეტყველების მიხედვით გამოეცნო, რა ხდებდა მის ზურგსუკან, მაგრამ ერთადერთი, რასაც შიფრეს სახეზე ხედავდა, პანიკური შიში იყო.
შიფრემ პირი გააღო, რაღაცის თქმა უნდოდა, მაგრამ ნახევარი სიტყვის თქმაც ვერ მოახერხა. ლოყები აუკანკალდა, შეეცადა წინადადების წარმოსათქმელად საჭირო ნერწყვი შეეგროვებინა, მაგრამ პირი გაუშრა.
შეკითხვის დასმა უნდოდა, მაგრამ არ გამოუვიდა. უეცრად თვალები მოჭუტა და ბონდი მიხვდა, რომ შიფრეს ეს რეაქცია იარაღის დამიზნებამ გამოიწვია.
წუთით სიჩუმე ჩამოწვა.
`სმერში~.
ამ სიტყვამ ისე გაიჟღერა, რომ მეტი არაფრის თქმა აღარ იყო საჭირო. ისეთი ადამიანიც კი, რომელიც საქმის კურსში არ იყო, ზედმეტი კითხვის დასმას მოერიდებოდა. ეს ყველა კითხვაზე პასუხი იყო.
- არა, - აღმოხდა შიფრეს, - არა, მე...
და შიფრეს ხმა აღარ ამოუღია.
ალბათ, რაღაცის ახსნა, ბოდიშის მოხდა უნდოდა, მაგრამ მესამე ადამიანის გამომეტყველებით მიხვდა, რომ აზრი არ ჰქონდა.
- შენი ორივე კაცი მკვდარია. ბრიყვი, ქურდი და მოღალატე ხარ. მე საბჭოთა კავშირიდან შენს გასანადგურებლად გამომგზავნეს. ძალიან გაგიმართლა, ცოტა დრო რომ მაქვს, - შენი ერთი გასროლით მოკვლა მომიწევს. მეტი დრო რომ მქონოდა, ვიზრუნებდი იმაზე, რომ რაც შეიძლება ბევრი გეწვალა სიკვდილამდე. ჩემი დავალებაც სწორედ ეს იყო, მაგრამ უკვე იმდენი სისულელე ჩაიდინე, რომ დრო აღარ იცდის.
აგენტს აღარაფერი უთქვამს. ისევ სიჩუმემ დაისადგურა. ოთახში შიფრეს აჩქარებული სუნთქვა ისმოდა.
გარედან ჩიტის ჭიკჭიკი და გამოღვიძებული ბუნების სხვადასხვა ხმები შემოვიდა. მზემაც უფრო ძლიერად დააცხუნა. შიფრეს შუბლზე ოფლის წვეთები გაბრწყინდა.
- აღიარებ თუ არა თავს დამნაშავედ?
ბონდი ცდილობდა, გონება არ დაეკარგა. თვალები ფართოდ გაახილა და შეეცადა თავი მიებრუნებინა, მაგრამ მისი ნერვული სისტემა ისეთი მოშვებული იყო, რომ კუნთებამდე ინფორმაცია ვეღარ მიდიოდა. ერთადერთი, რაც შეეძლო, პირდაპირ ყურება იყო. მის წინ გაფითრებული კლდის მაგვარი სახე იდგა დაჭყეტილი თვალებით.
შიფრეს პირიდან დორბლი გადმოუვიდა და ნიკაპთან დაეკიდა.
- დიახ... - ძლივს ამოღერღა მან.
უეცრად ტკაცუნის ჩუმი ხმა გაისმა, გეგონებოდათ კბილის პასტიდან ჰაერის ბუშტი გასკდაო და შიფრეს მესამე თვალი დააჩნდა. ეს პატარა შავი თვალი იყო, რომელიც დანარჩენ ორ თვალს შუა ცხვირის დასაწყისთან ჩაჯდა და რომელსაც არც წარბი ქონდა და არც წამწამი.
ერთი წამის მანძილზე სამივე თვალმა ბონდს შეხედა, შემდეგ შიფრეს სახე წაეშალა, ორი ნამდვილი თვალი ჭერისკენ აუტრიალდა, ჯერ მძიმე თავი გადაიხარა მარჯვნივ, შემდეგ მთელი ტანიც მიჰყვა. უეცრად შიფრეს ფეხსაცმლის ქუსლების კაკუნი გაისმა და უსულო გვამი სამეფო ტახტის მსგავს სკამზე გადაესვენა.
უეცრად ბონდს უკნიდან ხმაური მოესმა. აგენტმა ჯეიმსს ნიკაპზე ხელი მოჰკიდა და თავი უკან გადაუწია.
ბონდმა ორ ბრიალა თვალს მზერა გაუსწორა. აგენტს თვალებთან წვრილად გამოჭრილი ნიღაბი ეკეთა, შლაპა ეხურა და ლაბადის საყელო ბოლომდე ჰქონდა აწეული. ჯეიმსმა მეტი ვერაფერი დაინახა, რადგან `სმერშის~ თანამშრომელმა მის ნიკაპს ხელი გაუშვა და ბონდს თავი ისევ წინ გადაუვარდა.
- ძალიან გაგიმართლათ, - უთხრა მან. - თქვენი მოკვლის ბრძანება არ მაქვს. ერთი დღის მანძილზე სიკვდილს ორჯერ გადაურჩით. თქვენს ორგანიზაციას გადაეცით, რომ `სმერში~ მოწყალეა. ისე, უცხოელი ჯაშუშების დახოცვის ბრძანება რომ მოეცათ, იმასაც სიამოვნებით შევასრულებდი. ამ შეთქმულების გარშემო თქვენ ისე ტრიალებდით, როგორც ბუზები ძაღლის განავალის ირგვლივ.
- მაგრამ თქვენ სიცოცხლეს შეგინარჩუნებთ, თუმცა, რაღაცას დაგიტოვებთ სამახსოვროდ. თქვენ ხომ შესანიშნავი აზარტული მოთამაშე ხართ. შესაძლებელია, ერთხელაც ჩვენი რომელიმე თანამშრომლის წინააღმდეგ ითამაშოთ, ჩვენც მაშინვე მივხვდებით, რომ ჯაშუში ხართ.
ბონდმა იგრძნო, რომ აგენტი მის მარჯვენა მხარს მიუახლოვდა. დანის გახსნის ხმა იყო. ბონდის მხედველობის არეალში ნაცრისფერი ლაბადიდან, ჭუჭყიანმანჟეტიანი მაჯა გამოჩნდა. დახვეწილ თითებში წვრილი დანა ისე ეჭირა, როგორც საწერი კალამი. ბონდის სკამზე მიბმულ მარჯვენა ხელს მიუახლოვდა და ხელისგულზე სამჯერ დაუსვა. მეოთხე ზოლმა პირდაპირ თითების ქვევით გაიარა. ხელიდან სისხლი წამოუვიდა და ხელისგულზე ლათინური ასო `M~-სმაგვარი ასო გამოესახა. სისხლის ნაკადი იატაკისკენ დაეშვა.
ეს ტკივილი არაფერი იყო იმასთან შედარებით, რაც ბონდმა გადაიტანა, მაგრამ, როგორც ჩანს, ორგანიზმმა მეტს ვეღარ გაუძლო და ჯეიმსმა გონება დაკარგა.
ნაბიჯების ხმა ნელ-ნელა გაქრა და კარის ფრთხილად დახურვის ხმა გაისმა.
ოთახში გამეფებული სიჩუმე დახურული ფანჯრიდან შემოჭრილმა ზაფხულის დღის ხმებმა დაარღვია. მარცხენა კედლის ზედა მხარეს ორგან მოვარდისფრო შუქი ეცემოდა. ეს იატაკზე ორი სხვადასხვა სისხლის გუბის ანარეკლი იყო.
სისხლის ორივე გუბე ნელ-ნელა იზრდებოდა. მზის მოძრაობასთან ერთად ვარდისფერი ლაქებიც კედელზე გადაადგილდებოდნენ.
მეცხრამეტე თავი - თეთრი კარავი
როცა სიზმარში ხედავთ, რომ რაღაც გესიზმრებათ, ესე იგი, მალე გაიღვიძებთ.
შემდეგი ორი დღე ბონდმა ამ მდგომარეობაში გაატარა. გონზე მოსვლას ამაოდ ცდილობდა. საშინელი და ტკივილით სავსე სიზმრების მთელ ჯაჭვს ხედავდა და არ შეეძლო მათ განვითარებაზე გავლენა მოეხდინა. იცოდა, რომ ზურგზე იწვა ლოგინში და განძრევისთვის საჭირო ძალა არ ჰქონდა. დროდადრო ხვდებოდა, რომ ოთახში მის გარშემო ხალხიც იყო, მაგრამ, თვალებს ვერ ახელდა და რეალობას ვერ უბრუნდებოდა.
თვალდახუჭული ბონდი თავს სიბნელეში უფრო უსაფრთხოდ გრძნობდა და იქ გამოკეტვა ერჩია.
მესამე დილას ბონდს სისხლიანი კოშმარი დაესიზმრა, რამაც, აკანკალებულს და გაოფლიანებულს, აიძულა თვალები გაეხილა. დაინახა, რომ შუბლზე ვიღაცის ხელი ედო. ის ხელი სიზმართან დააკავშირა და თავისი ხელით მისი მოშორება მოისურვა, მაგრამ მიხვდა, რომ ხელები საწოლზე ჰქონდა მიბმული, ტანზე - ნიკაპიდან ფეხის თითებამდე თეთრი მატერიის სწორკუთხა კონსტრუქცია ეფარა, რომელიც კუბოს აგონებდა და ხელს უშლიდა საწოლის ბოლოს დანახვაში. რაღაცის დაყვირება მოუნდა. ერთი წამოიყვირა კიდეც. ამას მთელი მისი ძალა დასჭირდა და სიტყვების თქმის მაგივრად ცრემლები წამოუვიდა. ეს საკუთარი თავის შეცოდებისა და უბედურების ცრემლები იყო.
ბონდს ქალის ხმა შემოესმა. სიტყვები არ ესმოდა, მაგრამ ხვდებოდა, რომ თავს უკეთ გრძნობდა, და ეს ქალიც მეგობარი იყო და არა მტერი. ისეთი დარწმუნებული იყო, რომ ისევ სიზმარში იმყოფებოდა და წამებაც წუთი-წუთზე უნდა დაწყებულიყო, რომ ბოლომდე ვერც იჯერებდა. ქალის ხელმა შუბლზე ოფლი სველი ნაჭრით მოსწმინდა, რომელსაც ლავანდის სასიამოვნო სურნელი უდიოდა. რამდენიმე წუთში ისევ დაკარგა გონება.
როცა რამდენიმე საათის შემდეგ ისევ გამოფხიზლდა, ყველა საშინელმა შეგრძნებამ გაუარა და თავი მშვიდად იგრძნო. გარეთ მზე ანათებდა და ბაღიდან სასიამოვნო ხმები შემოდიოდა. უფრო შორიდან კი პატარა ტალღების ხმა აღწევდა. ბონდი ოდნავ გაინძრა. მის საწოლთან მჯდომი მედდა წამოხტა და ჯეიმსთან მიირბინა. ძალიან მომხიბვლელი იყო. მედდამ გაუღიმა და პულსის გასასინჯად ხელი მაჯაზე დაადო.
- ძალიან მიხარია, გონზე რომ მოხვედით. კიდევ კარგი, თორემ ამდენი გინება არასდროს მომისმენია.
ბონდსაც გაეღიმა.
- სად ვარ? - ჰკითხა მან და თვითონაც გაუკვირდა, მისმა სიტყვებმა ასე მჭექარედ რომ გაიჟღერა.
- თქვენ როიალის საავადმყოფოში ბრძანდებით. თქვენს მოსავლელად ლონდონიდან სპეციალურად გამომგზავნეს. აქ ორნი ვართ - მე და მედდა გიბსონი. ახლა მშვიდად იწექით, მე წავალ და ექიმს ვეტყვი, რომ გონზე მოხვედით. უკვე მესამე დღეა, რაც აქ ხარით. უკვე ყველანი ვღელავდით.
ბონდმა თვალები დახუჭა და თავისი სხეულის მდგომარეობა წარმოიდგინა. ყველაზე ძალიან მაჯები და ხელისგულები სტკიოდა, განსაკუთრებით მარჯვენა, რუსმა აგენტმა რომ დაუსერა. სხეულის შუა ნაწილში ვერაფერს გრძნობდა. ყველა დანარჩენი ადგილი აწუხებდა. ყველაფერი ისე მაგრად ჰქონდა გადახვეული, რომ ძლივს სუნთქავდა. გაუპარსავი ყელი და ნიკაპი კი თეთრეულს ეხებოდა და უსიამოვნო ხმას გამოსცემდა. მედდას რომ არ ეთქვა, ამოსული წვერის სიგრძის მიხედვით თვითონაც მიხვდებოდა, რომ აქ სამი დღე იყო.
ბონდი შეკითხვების სიას ამზადებდა გონებაში, როცა კარი გაიღო და ოთახში ექიმი შემოვიდა. მას მედდა შემოჰყვა. მედდის უკან კი მატისი იდგა. მატისისთვის დამახასიათებელი ღიმილით, რომლის უკან ყოველთვის მღელვარება იმალებოდა. მან ტუჩებზე საჩვენებელი თითი მიიდო, ფეხისწვერებზე ფანჯარასთან მივიდა და ჩამოჯდა.
ინტელექტუალური სახის ექიმი ახალგაზრდა ფრანგი მამაკაცი იყო, რომელიც `მეორე ბიურომ~ თავის საქმეებს მოწყვიტა და ბონდს გაუგზავნა. ავადმყოფთან მივიდა, შუბლზე ხელი დაადო და საწოლის გვერდით ჩამოკიდებულ თერმომეტრს შეხედა.
ყველანაირი თავაზიანობის გარეშე ექიმი პირდაპირ საქმეზე გადავიდა.
- ალბათ, უამრავი კითხვის დასმა გინდათ, ძვირფასო ბონდ, - თქვა მან გამართული ინგლისურით, - უმრავლესობაზე შემიძლია პასუხი გაგცეთ. არ მინდა, კითხვების დასმაში ენერგია დახარჯოთ, ამიტომ მე თვითონ მოგაწვდით რამდენიმე ფაქტს. შემდეგ ნებას დაგრთავთ რამდენიმე წუთით თქვენს მეგობარ მუსიე მატისს დაელაპარაკოთ. მასაც უნდა თქვენთვის რაღაცის თქმა. მესმის, რომ ბევრი რამე გაინტერესებთ, მაგრამ ჩვენ ვცდილობთ, თქვენი სხეული სრულად განვკურნოთ და ამისთვის საჭიროა, თქვენც ხელი შეგვიწყოთ და გონება ზედმეტად არ გადაღალოთ.
მედდა გიბსონმა ექიმს სკამი გამოუწია და ოთახიდან გავიდა.
- უკვე მესამე დღეა, რაც აქ ხართ. - განაგრძო ექიმმა, - თქვენი მანქანა როიალის ბაზარში მიმავალმა ფერმერმა შენიშნა და პოლიციას აცნობა. ოდნავ მოგვიანებით მუსიე მატისმა შეიტყო, რომ ეს თქვენი მანქანა იყო და თავის თანამშრომლებთან ერთად ვილა `ღამის მთეველში~ წამოვიდა. თქვენ და შიფრე იქ აღმოგაჩინეს. ვილაში იყო თქვენი მეგობარი მის ლინდიც, რომელიც უვნებელი გადარჩა და მისი მოხსენების თანახმად, ძალადობას ადგილი არ ჰქონია. ამ დროს შოკში იყო და ძირს იწვა. ახლა თავს მშვენივრად გრძნობს და თავის სასტუმროშია. მისმა ხელმძღვანელმა ლონდონიდან აქ დარჩენა უბრძანა. ის აქ იქნება და, თქვენს გამოჯანმრთელებასა და ინგლისში გამგზავრებას დაელოდება.
- შიფრეს ორივე მცველი მოკლულია. ორივეს თითო ოცდათხუთმეტკალიბრიანი ტყვია აქვს მოხვედრილი კეფაში. გვამების სახეების გამომეტყველებით თუ ვიმსჯელებთ, მათ საფრთხის შესახებ არაფერი გაუგიათ. ყველაფერი ძალიან ჩუმად მოხდა. ისინი იმ ოთახში აღმოაჩინეს, სადაც მის ლინდი იყო. შიფრეც იგივე იარაღითაა მოკლული. ტყვია შუბლში მოხვდა. თქვენ ამ მკვლელობას შეესწარით?
- დიახ, - უპასუხა ბონდმა.
- თქვენი ჭრილობები საკმაოდ სერიოზულია. ძალიან ბევრი სისხლი დაკარგეთ, მაგრამ თქვენს სიცოცხლეს საფრთხე აღარ ემუქრება. თუ ყველაფერი კარგად წავა, ბოლომდე გამოჯანმრთელდებით და სხეულის არც ერთი ნაწილი არ დაკარგავს თავის ფუნქციას. - ექიმმა ბონდს გაუღიმა, - სამწუხაროდ, რამდენიმე დღის განმავლობაში ტკივილს ბოლომდე ვერ გაგიყუჩებთ, თუმცა ყველანაირად ვეცდებით, მდგომარეობა შეგიმსუბუქოთ. რადგან გონზე მოხვედით, ხელებს გაგიხსნით. ყვალაზე მთავარი ახლა დასვენებაა. ძალები უნდა აღიდგინოთ. ჩათვალეთ, რომ საფლავიდან წამოდექით... - ექიმი შეჩერდა. - რამდენი ხნის მანძილზე გაწამებდნენ?
- დაახლოებით ერთი საათი, - მიუგო ბონდმა.
- მაშინ გასაკვირიცაა, ცოცხალი რომ გადარჩით. ნება მომეცით, მოგილოცოთ. ბევრი ვერ გადაიტანდა იმას, რასაც თქვენ გაუძელით. მუსიე მატისი დამეთანხმება, მე რამდენიმე პაციენტისთვის მიმკურნალია, რომლებიც მსგავს სიტუაციებში იყვნენ და მინდა გითხრათ, რომ თქვენსავით არავინ გამომძვრალა.
ექიმმა ბონდს შეხედა და შემდეგ მატისს მიუბრუნდა:
- ათი წუთი გაქვთ. თუ გადააჭარბებთ, ძალით გაგიყვანთ პალატიდან. პაციენტს სიცხე თუ აუწევს, პასუხის გაცემა მოგიწევთ.
ექიმმა ორივეს გაუღიმა და ოთახიდან გავიდა.
მატისი საწოლს მოუახლოვდა და ექიმის სკამი დაიკავა.
- კარგი კაცია, - უთხრა ბონდმა, - ძალიან მომეწონა.
- მეორე ბიუროს თანამშრომელია, - უპასუხა მატისმა. - მართლა კარგი კაცია. ამ დღეებში რაღაცეებს მოგიყვები მაგაზე. ექიმი თვლის, რომ გმირი ხარ, და მეც ვეთანხმები.
- თუმცა, რა დროს ექიმია?! ბევრი რამეა დასაზუსტებელი. პარიზი და ლონდონი სულ ხაზზეა. ჩვენი მეგობარი ლეითერის სახით ვაშინგტონიც საქმის კურსშია. ჰო, მართლა, - უცებ გაწყვიტა წინადადება მატისმა, - მ-სგან დავალებული მაქვს პირადად გადმოგცე, რომ შენი ნამუშევრით აღფრთოვანებულია. გუშინ ტელეფონით მელაპარაკა და მთხოვა გადმომეცა: `ხაზინა დაწყნარდა~, შემდეგ ყურმილი დაკიდა.
ბონდმა სიამოვნებისგან გაიცინა. ყველაზე მეტად ის გაუხარდა, რომ მ-მ თვითონ დაურეკა მატისს. ასეთი რამე არავის ახსოვდა. როგორც ჩანს, ამ დავალებამ ლონდონის ორგანიზაციაში დიდი მოწონება დაიმსახურა. იქ ხომ უსაფრთხოების ზომები ზე ხარისხშია აყვანილი და მ-ს სახელიც კი არავის გაუგია, მის პირად ზარზე რომ აღარაფერი ვთქვათ.
- ლონდონიდან გამხდარი, მაღალი, ცალხელა კაცი ჩამოფრინდა, - მატისმა ისეთი დეტალების მოყოლა განაგრძო, რომლებიც იცოდა, რომ ბონდს ყველაზე მეტად ესიამოვნებოდა. - მედდები მან შეარჩია და ჩამოიყვანა. ყველაფრით თვითონ დაკავდა. შენი მანქანის რემონტიც კი გადაიბარა. როგორც ჩანს, ვესპერის უშუალო ხელმძღვანელია. ძალიან დიდ ხანს ესაუბრა და ინსტრუქცია მისცა, აქ დარჩენილიყო და შენზე ეზრუნა.
`ეს ალბათ, ს-ის ხელმძღვანელი იქნება~, - გაიფიქრა ბონდმა. - `ნამდვილად წითელ ხალიჩას მიგებენ~.
- ახლა კი, - თქვა მატისმა, - საქმეს დავუბრუნდეთ. შიფრე ვინ მოკლა?
- `სმერშმა~, - უპასუხა ბონდმა.
მატისმა ხმადაბლა დაუსტვინა.
- ღმერთო ჩემო, - თქვა მან, - ესე იგი, მაინც გამოვიდნენ მასზე. აგენტი როგორ გამოიყურებოდა?
ბონდმა მატისს მოკლედ მოუთხრო შიფრეს მკვლელობის დეტალები. ამდენი ლაპარაკი გაუჭირდა და მოყოლა რომ დაასრულა, შვებით ამოისუნთქა. შიფრეს სიკვდილზე საუბრისას მთელი კოშმარი გაუცოცხლდა, ოფლმა დაასხა და მთელ სხეულში ტკივილმა დაუარა.
მატისი მიხვდა, რომ ეს უკვე ზედმეტი მოუვიდა. ბონდს ხმა აუკანკალდა და თვალები დაებინდა. მატისმა პატარა ჩანაწერების წიგნაკი დახურა და ბონდს ხელი მხარზე დაადო.
- მაპატიე, მეგობარო, - უთხრა მან, - ყველაფერი დასრულდა. ახლა სანდო ხელში ხარ. ყველაფერი კარგადაა. დავალება იდეალურადაა შესრულებული. ჩვენ განვაცხადეთ, რომ შიფრემ ჯერ თავისი მცველები დახოცა, შემდეგ კი თავი მოიკლა, რადგან ფონდის ბიუჯეტში დიდი გარღვევები ჰქონდა. სტრასბურგი და ჩრდილოეთი აღშფოთებულია. ის გმირად იყო მიჩნეული და საფრანგეთში კომუნისტური პარტიის დიდ მოკავშირედ ითვლებოდა. აზარტული თამაშების ამბავმა და ვალებმა მის ორგანიზაციას ძირი გამოუთხარა. შიფრეს ხალხი ისე დაიშალა, როგორც შეშინებული კატების გუნდი. კომუნისტურმა პარტიამ განაცხადა, რომ შიფრე ცენტრალური კომიტეტიდან გაძევებულია. ახლახან მომხდარი ტორეზის ამბავის გათვალისწინებით ეს ვერაფერს შეცვლის. მარტო ღმერთმა იცის, ამ სიტუაციის გამოსწორება რითია შესაძლებელი.
მატისმა შეამჩნია, რომ მისმა მცდელობამ უშედეგოდ არ ჩაიარა. ბონდმა თვალებში გამოიხედა.
- ერთი რამე დარჩა აუხსნელი, - თქვა მატისმა, - და გპირდები, წავალ, - მატისმა საათს დახედა. - ახლა ექიმი შემოვა და ტყავს გამაძრობს. ფული სად წავიდა? სად არის? სად დამალე? ჩვენმა ხალხმაც გადაჩხრიკა შენი ოთახი. არსად იყო.
ბონდს გაეღიმა.
- ჩეკი, - თქვა მან, - მეტნაკლებად ოთახშია. სასტუმროში ყველა ოთახის კარს დერეფნის მხარეს პლასტმასის ნომერი აქვს. როცა ლეითერმა დამტოვა, უბრალოდ, ჩემი ოთახის ნომერი მოვხსენი, ჩეკი დავამაგრე და ნომერი ისევ მივახრახნე. - ჯეიმსს გაეღიმა, - მიხარია, რომ არსებობს ისეთი რამ, რისი სწავლებაც სულელ ინგლისელებს შეუძლიათ ჭკვიანი ფრანგებისთვის.
მატისმა გულწრფელად გაიცინა.
- კარგი, ჩვენს ხალხს შევატყობინებ. - მიუგო მატისმა.
ამ დროს ექიმმა კარი შემოაღო, ოთახში შემოიჭრა და ბონდს დახედა. მატისი წამოდგა.
- მიბრძანდით! - მკაცრად უთხრა მატისს, - მიბრძანდით და აღარ მოხვიდეთ.
სანამ გააგდებდნენ, მატისმა ერთი ხელის დაქნევა და რამდენიმე გამამხნევებელი სიტყვის თქმა მოასწრო მეგობრისთვის. ბონდს ესმოდა, როგორ მიდიოდა მატისი დერეფანში. ჯეიმსი თავს დაღლილად გრძნობდა, თუმცა ძალიან კამყოფილი იყო ყველაფრით, რაც მოისმინა. სანამ ღრმა ძილით დაიძინებდა, ვესპერზე რამდენიმე ფიქრმა გაუელვა.
ჯეიმსს ერთი-ორი კითხვა კიდევ ჰქონდა დარჩენილი, მაგრამ მათი დასმა სხვა დროსაც შეიძლებოდა.
მეოცე თავი - ბოროტების არსი
ბონდის ჯანმრთელობა სწრაფად უმჯობესდებოდა. როცა სამი დღის შემდეგ მატისი მის მოსანახულებლად მოვიდა, უკვე საწოლში იჯდა და ხელებიც გახსნილი ჰქონდა. სხეულის ქვედა ნაწილი ისევ თეთრ კონსტრუქციაში იყო ჩასმული, მაგრამ თვითონ მხიარულად გამოიყურებოდა და ტკივილიც გაცილებით იშვიათად ახსენებდა თავს.
მატისი დაღვრემილი ჩანდა.
- აი, შენი ჩეკი, - უთხრა მან, - ძალიან სასიამოვმო იყო ქუჩაში სიარული, როცა ჯიბეში ორმოცმილიონიანი ჩეკი მედო, მაგრამ სჯობს, ხელი მომიწერო და `კრედიტ ლიონესში~ შენს ანგარიშზე შევიტან. `სმერშის~ თანამშრომელზე ვერაფერი გავარკვიეთ. მის კვალსაც კი ვერ მივაგენით. ალბათ, ვილაში ფეხით ან ველოსიპედით მოვიდა, - იმიტომ, რომ არც მცველებს და არც სხვა ვინმეს ტრანსპორტის ხმაური არ გაუგია. ძალიან სამწუხარო ფაქტია. `სმერშის~ აგენტის შესახებ ლონდონსაც არა აქვს ინფორმაცია. ვაშინგტონმა შეგვატყობინა, რომ ისინი ფლობდნენ გარკვეულ ფაქტებს, მაგრამ სამწუხაროდ, ეს, უბრალოდ, ემიგრანტების ფანტაზიის ნაყოფი აღმოჩნდა. დაახლობით იგივე სიტუაციაა, რაც ინგლისში და საფრანგეთში - ლონდონის ქუჩაში ყველა რაღაცას გიამბობთ საიდუმლო სამსახურის შესახებ, პარიზში კი - მეორე ბიუროზე.
- `სმერშის~ აგენტი, სავარაუდოდ, ლენინგრადიდან ვარშავის გავლით ბერლინში ჩავიდა.- თქვა ბონდმა, - ბერლინიდან კი დასავლეთ ევროპაში გადასასვლელი უამრავი ღია ხაზი აქვთ. ახლა, უკვე დაბრუნდებოდა რუსეთში და ალბათ, ანგარიშს აბარებს. ომის შემდეგ მ-მ ორი სერიოზეული დავალება მომცა, რომლებმაც რუსები შეაშფოთეს. აგენტმაც ჩათვალა, რომ ჭკვიანურად მოიქცა, ხელზე რომ ეს ასო დამაწერა.
- ჰო, მართლა, მაგის კითხვა მინდოდა. ეს რა არის? - ჰკითხა მატისმა, - ექიმმა მითხრა, რომ ხელისგულზე ოთხი ჭრილობა ლათინურ ასო M-ს წააგავს.
- ჭრილობას მხოლოდ ერთხელ შევავლე თვალი, როცა სახვევს მიცვლიდნენ. დარწმუნებული ვარ, ეს რუსული ასო `შ~ არის და `სმერშთან~ ასოცირდება. რუსული შ ამოტრიალებულ ლათინურ M-ს ჰგავს. `სმერში~ ხომ ჯაშუშებს ებრძვის. ასო შ რუსულად სიტყვა ჯაშუშის პირველი ასოა. გამოჯანმრთელების შემდეგ მ, ალბათ, მთხოვს, რომ ისევ საავადმყოფოში დავწვე და კანი გადავინერგო. ამას დიდ მნიშვნელობას არ ვანიჭებ, რადგან მაინც გადადგომას ვაპირებ.
მატისს პირი ღია დარჩა, ბონდს გაოგნებულმა შეხედა და უთხრა:
- გადადგომას აპირებ? კი, მაგრამ რატომ?
ბონდმა მატისს თვალი აარიდა და შეხვეულ ხელს დახედა.
- წამების დროს მივხვდი, რომ სიცოცხლე ძალიან მიყვარს. შიფრეს მიერ ნათქვამი ერთი ფრაზა გულზე მომხვდა. მან თქვა: `ინდიელობანას თამაში ნუ გგონიაო~, და მეც ვიფიქრე, რომ მართალი იყო.
- იცი, რაშია საქმე? - ბონდი ჯერ კიდევ სახვევს უყურებდა, - სანამ ახალგაზრდა ხარ, სწორსა და არასწორს შორის ზღვარს იოლად ავლებ, მაგრამ ასაკის მატებასთან ერთად, ამის გაკეთება უფრო და უფრო რთული ხდება. სკოლის მოსწავლეებმა ზუსტად იციან, ვინაა მტერი და ვინ - გმირი. უნდათ, რომ გაიზრდებიან, გმირები გახდნენ და მტრებს გაუსწორდნენ.
ჯეიმსმა მატისს პირდაპირ თვალებში შეხედა.
- ბოლო ორი წლის განმავლობაში ორი ასეთი მტერი გავანადგურე. პირველი ნიუ იორკში - იაპონელი ექსპერტი, რომელიც ჩვენს კოდებს ტეხავდა. როკფელერის ცენტრში `ერ-სი-აის~ შენობის ოცდამეთექვსმეტე სართულზე იაპონელებს საკონსულო ჰქონდათ. ექსპერტიც იქ იყო დამალული. მე მოპირდაპირე ცათამბრჯენში, მეორმოცე სართულზე ავიღე ნომერი და ყოველ დღე ფანჯრიდან ვადევნებდი თვალ-ყურს იაპონელის მუშაობას. ნიუ იორკელი კოლეგა მახლდა. ორივე `რემინგტონ 30/30-ით~ - ლაზერული სამიზნით და ხმისჩამხშობებით ვიყავით აღჭურვილი. რამდენიმე დღე ჩასაფრებულებმა გავატარეთ, შესაფერის მომენტს ველოდებოდით. როკფელერის შენობების შუშები ძალიან სქელია, ქუჩის ხმაურმა შიგნით რომ ვერ შემოაღწიოს. ჩემი კოლეგის დავალება სწორედ ამ შუშის გახვრეტა იყო, რათა მე ამ ნახვრეტში მესროლა. ნიუ იორკელმა კოლეგამ ჩემამდე ერთი წამით ადრე გაისროლა. იაპონელმა ხმაური რომ გაიგო, სახით შემობრუნდა. ამ დროს მე გავისროლე და სამიზნე გავანადგურე.
ბონდმა სიგარეტს რამდენიმე ღრმა ნაფასი დაარტყა.
- საკმაოდ ხარისხიანად და სუფთად შესრულებული დავალება იყო. სამასი იარდის დაშორებიდან განვახორციელეთ. სამიზნესთან პირადი კონტაქტი არ გვქონია. მეორედ, სტოკჰოლმში, ყველაფერი ასე იოლად არ წავიდა. იქ ნორვეგიელი ორმაგი აგენტის მოკვლა მქონდა დავალებული, რომელიც გერმანელებთანაც თანამშრომლობდა. ჩვენი ორი აგენტი დააბეზღა. როგორც ვიცი, ისინი გერმანელებმა დახოცეს. გარკვეული მიზეზების გამო, დავალება ძალიან ჩუმად უნდა შესრულებულიყო. მე ორმაგი აგენტის საძინებელი ოთახი და დანა ავირჩიე. მსუბუქად რომ ვთქვათ, ის სულაც არ მომკვდარა ადვილად.
- ამ ორი დავალების წარმატებულად შესრულებისთვის მომანიჭეს 00-ის წოდება. ეს წოდება ჩვენს სამსახურში აგენტის კარგ რეპუტაციაზე მეტყველებს და ნიშნავს, რომ თუ საქმე მოითხოვს, ის ცივსისხლიანი მკვლელია.
- ახლა, - ჯეიმსმა ისევ მატისს შეხედა, - ყველაფერი მარტივადაა. გმირი მტრებს ხოცავს. მაგრამ მოდი, ეს სიტუაცია ოდნავ გავართულოთ: გმირი შიფრესთვის ბონდია მტერი და მისი მოკვლა უნდა. მტერმა ბონდმა კი იცის, რომ თვითონ სულაც არ არის მტერი, თვითონ გმირია და სწორედ შიფრეა მტერი. როგორც ხედავ, ასაკის მატებასთან ერთად გმირების და მტრების გარჩევა არც ისე იოლი ხდება.
- რაღა თქმა უნდა, - განაგრძო მან, - ყველა პატრიოტიზმის ნიღაბს ეფარება. ახლა ჩვენ კომუნიზმს ვებრძვით, მაგრამ წარმოიდგინე, ორმოცდაათი წლის წინათ რომ გვეცხოვრა, ჩვენთან დღეს ასე მიღებულ კონსერვატიზმს ისეთივე წინააღმდეგობა შეხვდებოდა, როგორიც ახლა კომუნიზმს. ჩვენც კონსერვატიზმის წინააღმდეგ მოგვიწევდა ბრძოლა? წლებთან ერთად ისტორიაც სწრაფად იცვლება და, გმირები და მტრები გამუდმებით უცვლიან ერთმანეთს ადგილებს.
მატისი დაბნეული უყურებდა ბონდს, შემდეგ ხელი მეგობრულად დაადო მკლავზე და უთხრა:
- იმის თქმა გინდა, რომ ძვირფასი შიფრე, რომელმაც კინაღამ სიცოცხლეს გამოგასალმა, მტრების სიაში არ არის? შენი სიტყვებით თუ ვიმსჯელებთ, ყველა დამეთანხმება, რომ შიფრემ თავში გირტყა და არა... - მატისმა საწოლის ქვედა მხარეს დახედა, - აი, ნახავ მ მორიგ შიფრეზე მოგცემს დავალებას და შენც, დარწმუნებული ვარ, აუცილებლად შეასრულებ. რაც შეეხება `სმერშს~, ძალიან არ მომწონს, რომ საფრანგეთში გაურკვეველი წარმოშობის ადამიანები თავისუფლად დარბიან და ვინც მათ ძვირფას პოლიტიკურ სისტემას არ მოსწონს, იოლად იშორებენ თავიდან. შენ კი სისხლისმსმელი ანარქისტი ხარ!
მატისმა ხელი ჩაიქნია.
ბონდს გაეცინა.
- კარგი, - თქვა მან, - მოდი, შიფრეს თავი დავანებოთ. ვთქვათ, რომ ბოროტი კაცი იყო. იმის შემდეგ, რაც გამიკეთა, ამის თქმის უფლება მე მაინც ნამდვილად მაქვს. ახლა აქ რომ იყოს, სიამოვნებით მოვკლავდი, მაგრამ ვშიშობ, ეს პირადი შურისძიება იქნებოდა და არა ქვეყნის ინტერესებში შემავალი მაღალი მორალი.
ბონდმა ისევ მატისს შეხედა და მიხვდა, რომ ნელ-ნელა წუხდებოდა ამ ფილოსოფიური საუბრებით. იმისთვის ეს ყველაფერი, უბრალოდ, სამსახური, მოვალეობის შესრულება იყო.
მატისმა ჯეიმსს გაუღიმა.
- განაგრძე, მეგობარო. ძალიან მაინტერესებს ახალი ბონდის გაცნობა. ეს ინგლისელები ისეთი უცნაური ხალხი ხართ. პირადად მე სხვადასხვა ზომის ერთმანეთში ჩასაწყობ ჩინურ ყუთებს მაგონებთ, ძალიან დიდი დროა საჭირო იმისთვის, რომ კაცმა ბოლო ყუთს მიაგნოს და გაიგოს, სინამდვილეში რას ფიქრობთ. ეს მეტად რთული და საინტერესო პროცესია, თუმცა რა შედეგს მიიღებ, წინასწარ ვერასდროს გათვლი. განაგრძე, მეგობარო, კიდევ მოიყვანე მაგალითები. იქნებ ერთხელ მეც მომინდეს სამსახურიდან წასვლა. მეცოდინება, შეფს რითი ავუბნიო თავგზა. - ირონიულად გაიცინა მატისმა.
ბონდმა ყურადღება არ მიაქცია.
- კეთილის და ბოროტის განსასხვავებლად მეტად მარტივი ორი უკიდურესობა გვაქვს აღებული - ძალიან ნათელი თეთრი და ძალიან მუქი შავი - და მათ ღმერთს და ეშმაკს ვეძახით. თუმცა, ამაშიც არის პატარა უზუსტობა. ღმერთის მკაფიო გამოსახულება გვაქვს. მისი თმის თითოეული ღერიც კი ხილვადია. ეშმაკი კი? როგორ გამოიყურება? - ბონდმა გამარჯვებუილ მზერით შეხედა მატისს.
მატისმა ისევ ირონიულად გაიღიმა:
- ქალის სახე აქვს.
- კარგი, - თქვა ბონდმა, - მაგრამ უკვე დიდი ხანია ვფიქრობ, რომლის მხარე დავიჭირო. ძალიან მეცოდება ეშმაკი, თუ მას საცოდავი შიფრესნაირი მიმდევრები ჰყავს. მოკლედ, არასდროს უმართლებს, მე კი ყოველთვის წაგებულების დახმარება მიყვარს. საცოდავს, შანსს არ ვაძლევთ. ხომ გვაქვს `სიკეთის წიგნი~, რომელიც სწორედ ცხოვრებას გვასწავლის და სიკეთის თესვაზე მოგვითხრობს? `ბოროტების წიგნი~ კი არ არსებობს. ეშმაკს წინამძღვრები არ ჰყავს, რომ ათი მცნება დაუწერონ, არც ისეთ ავტორთა ჯგუფია, მის ბიოგრაფიას რომ დაწერდა. მის შესახებ საერთოდ არაფერი ვიცით, იმ ზღაპრებს თუ არ ჩავთვლით, რომლებსაც მშობლები და მასწავლებლები გვიყვებოდნენ. არ არსებობს წიგნი, რომელშიც ბოროტ ადამიანებზე იგავებს, პარაბოლებსა და მოთხრობებს წავიკითხავდით. წიგნი, რომელიც ბოროტების ფოლკლორს მოგვითხრობდა და დაგვანახებდა ბოროტების არსსა და მის ყველა ფორმას. ბოროტებაზე მარტო იმ ადამიანებით ვმსჯელობთ, რომლებიც ჩვენი აზრით არასაკმარისად კეთილები არიან და მათ ამოცნობაში მხოლოდ ჩვენს ინტუიციას ვეყრდნობით.
- ასე რომ, - განაგრძო ბონდმა, - შიფრე მეტად საპასუხისმგებლო, სასიცოცხლო მნიშვნელობის კეთილშობილ მიზანს ემსახურებოდა. ის, როგორც ბოროტების წარმომადგენელი დედამიწაზე, რომელიც მე ჩემი უგუნურებით გავანადგურე, ქმნიდა ბოროტების კრიტერიუმს. სწორედ ამ კრიტერიუმის, - მინდა, ხაზი გავუსვა, - მხოლოდ და მხოლოდ ამ კრიტერიუმის წყალობით არსებობს დღეს სიკეთის კრიტერიუმები. მასთან ხანმოკლე ურთიერთობამ ჩვენ ბევრი რამ შეგვძინა. მისმა არსებობამ უფრო კეთილშობილები და კეთილმოსურნეები გაგვხადა.
- ბრავო! - აღმოხდა მატისს, - ნამდვილად ვამაყობ შენით. იმ უბედურმა შემთხვევამ შენზე ისე იმოქმედა, რომ ურიგო არ იქნება, თუ ყოველ დღე ვინმე გაწამებს. ამ საღამოსვე ჩავიდენ რამე საშინელებას. მართალია, ბოროტების გზაზე ჯერ ბევრი ქულა არ მაქვს, მაგრამ ახლა, როცა შენ განმანათლე, დღედაღამ ვიშრომებ და ვეცდები, წინ წავიწიო. ო, რა მშვენიერ დროს გავატარებ! რითი დავიწყო? რამე გადავწვა? იქნებ ვინმე მოვკლა ან გავაუპატიურო? თუმცა, არა, ეს, უბრალოდ, ბავშვური გართობა იქნება. წავალ, მარკიზ დე სადს დავეკითხები, თორემ მასეთ რაღაცეებში ვერ ვერკვევი.
უცებ სახე მოეღუშა.
- მაგრამ სინდისს რა ვუყოთ, ჯეიმს? როგორ გგონია, ცოდვების ჩადენის დროს, თავს არ შეგვახსენებს? აი, სადაა პრობლემა. ის ყოველ ჩვენგანშია, თანაც საკმაოდ ძლიერია. სინდისი მაშინ გაჩნდა ქვეყანაზე, როცა პირველმა პრიმატებმა ოჯახი შექმნეს. პირველად მისი განადგურება მოგვიწევს. სინდისისგან თავის დაღწევა კი არც ისე იოლია. თუმცა, თუ ეს გამოგვივა, შიფრეზე ბევრად უარესებიც შეგვიძლია გავხდეთ.
- შენთვის ყველაფერი იოლადაა, ჯეიმს. შეგიძლია გადადგომით დაიწყო. შენი ახალი კარიერისთვის ეგ მშვენიერი და თანაც მარტივი დასაწყისი იქნება. გადადგომის რევოლვერი ჯიბეში ყველა ჩვენთაგანს უდევს. ჩახმახზე ერთი ხელის გამოკვრა გჭირდება და შენს ქვეყანასაც და სინდისსაც ერთი გასროლით დაჭრი. მკვლელობა და თვითმკვლელობა - ერთი ტყვიით! არაჩვეულებრივია! რა რთული და დიდებული პროფესია აგირჩევია. მე კი წავალ და ჩვენს ახალ საქმიანობას შევუდგები.
მატისმა საათს დახედა.
- მშვენიერია. აი, უკვე დავიწყე. პოლიციის უფროსთან შეხვედრა მქონდა დანიშნული და უკვე ნახევარი საათით დავიგვიანე.
მატისი წამოდგა. თან იცინოდა.
- ძალიან გამართე, ძვირფასო ჯეიმს. ნამდვილად, სცენაზეა შენი ადგილი. რაც შეეხება შენს პატარა პრობლემას, აი, იმას, კეთილს და ბოროტს, გმირსა და მტერს რომ ვერ არჩევ ერთმანეთისგან, იცოდე, რომ ყველაფერი შენს პირად გამოცდელებაზეა დამოკიდებული და მნიშვნელოდა არა აქვს, ინგლისელი ხარ თუ ჩინელი.
მატისი კართან შეჩერდა.
- ხომ მითხარი, რომ შიფრემ პირადად შენ გაგიკეთა ბოროტება და სიამოვნებით მოკლავდი, აქ რომ ყოფილიყო? ჰოდა, ლონდონში რომ დაბრუნდები, მიხვდები, ირგვლივ კიდევ ბევრი სხვა შიფრეა, რომელსაც ბოროტების გაკეთება უნდა შენთვის, შენი მეგობრებისთვის და შენი ქვეყნისთვის. მ სწორედ მათზე მოგცემს დავალებებს. რადგან შიფრე ნანახი გყავს, ბოროტების ეს ფორმაც იცი, ამიტომ ადგები და ყველა მისნაირ ბოროტ ადამიანს გაანადგურებ, რათა შენთვის საყვარელი ადამიანები დაიცვა. კამათზე დროს აღარ დახარჯავ, რადგან გეცოდინება, შიფრესნაირ ხალხს როგორი ზიანის მიყენება შეუძლიათ. შეიძლება, შემდეგში დავალებების აღებას უფრო დიდი სიფრთხილით მოეკიდო და მარტო ის სამიზნეები გაანადგურო, რომლებიც ნამდვილად ბოროტები არიან, მაგრამ დამიჯერე, ასეთი სამიზნეც უამრავია. ჯერ კიდევ ბევრი რამე გაქვს გასაკეთებელი. და გააკეთებ კიდევაც. შემდეგ კი, როცა ვინმე შეგიყვარდება, ან ცოლი და შვილები გეყოლება, ყველაფერი გაცილებით იოლად მოგეჩვენება.
მატისმა კარი გააღო და ზღურბლზე შეჩერდა.
- გარშემო პრინციპების მაგივრად ადამიანები შემოიკრიბე, ჯეიმს. ადამიანებისგან განთავისუფლება გაცილებით იოლია.
მატისს გაეცინა:
- ოღონდ ზედმეტი არ მოგივიდეს და შენ თვითონ არ გადაიქცე ადამიანად. შენნაირი რობოტი რომ დავკარგოთ, ყველას ძალიან დაგვწყდება გული.
მატისმა ჯეიმსს ხელი დაუქნია და კარი გაიხურა.
- ჰეი, - მიაძახა ბონდმა.
მაგრამ მატისმა ჩქარი ნაბიჯებით გაიარა დერეფანში.
ოცდამეერთე თავი - ვესპერი
მეორე დღეს ბონდმა ვესპერის ნახვა მოითხოვა.
ჯეიმსმა იცოდა, რომ ვესპერი საავადმყოფოში ყოველდღე მოდიოდა და მის ამბავს კითხულობდა, მაგრამ ამ დღემდე ბონდს მისი ნახვის სურვილი არ გასჩენია. მედდებს მის მიერ გამოგზავნილი ყვავილები მოქონდათ. მაგრამ ბონდს ყვავილები არ უყვარდა და მედდებს სთხოვდა, სხვა პაციენტებისთვის მიერთმიათ. ასეთი რამ ორჯერ განმეორდა და ვესპერსაც მეტი ყვავილი აღარ გამოუგზავნია. ჯეიმსს ეს ვესპერის დასამცირებლად არ გაუკეთებია, უბრალოდ თავის გარშემო ქალებისთვის დამახასიათებელ ნივთებს ვერ იტანდა. ყვავილები ერთგვარ საპასუხო საქციელს მოითხოვდა იმ ადამიანის მიმართ, რომელიც მათ გზავნიდა და გარკვეულწილად სიმპათიას გამოხატავდა. ჯეიმსი კი ვერ იტანდა, როცა მის მიმართ გრძნობებს გამოხატავდნენ, თავს მაშინვე გალიაში გამომწყვდეულად გრძნობდა და კლაუსტროფობიის შეტევა ეწყებოდა.
ბონდს ეზარებოდა ამ ყველაფრის ვესპერისთვის ახსნა. მისთვის რამდენიმე შეკითხვის დასმა უნდოდა. სურდა მ-სთვის ჩასაბარებელი მოხსენება წინასწარ მოეფიქრებინა და ვესპერის შესახებ ისე მოეთხრო, რომ მისი სულელური საქციელი აშკარად არ გამოჩენილიყო. არ უნდოდა, რომ ვესპერს ამ ინციდენტის გამო სამსახური დაეკარგა.
მაგრამ მთავარ შეკითხვა, რომელზეც ბონდს მ-სთვის თავად უნდა გაეცა პასუხი, მისი გონებიდან დროებით იდევნებოდა.
ექიმი ბონდს ხშირად ესაუბრებოდა ჭრილობების შესახებ. მას ნათქვამი ჰქონდა, რომ საშინელი ცემის კვალი სხეულზე არ დარჩებოდა. ამბობდა, რომ ბონდს ჯანმრთელობა მთლიანად აღუდგებოდა და მისი ორგანიზმი არც ერთ ფუნქციას არ დაკარგავდა. თუმცა, რასაც ბონდი ხედავდა და გრძნობდა, საწინააღმდეგოზე მეტყველებდა. სახვევების გამოცვლის დროს ჭრილობები ისე აწუხებდა, რომ ტკივილისგან ლამის გონებას კარგავდა. თუმცა, ჭრილობებზე სერიოზული ბონდის დამახინჯებული ფსიქიკა იყო. ერთი საათის მანძილზე შიფრესთან ოთახში ყოფნამ, ჯეიმსს შთააგონა, რომ უძლური იყო და საკუთარი თავის დაცვა არ შეეძლო. ამ ფაქტმა იმხელა გავლენა იქონია მის ფსიქიკაზე, რომ ტრავმად დარჩა, რომლის განკურნებაც მხოლოდ ახალ გამოცდილებას შეეძლო.
ბონდს ვესპერთან ღამის გატარება მას შემდეგ უნდოდა, რაც პირველად `ერმიტაჟის~ ბარში ნახა. დარწმუნებული იყო, ყველაფერი სხვაგვარად რომ წასულიყო ღამის კლუბში, ვესპერს ოდნავ მაინც რომ მიექცია ჯეიმსის სიტყვებისთვის ყურადღება და ის გატაცების ამბავიც რომ არ მომხდარიყო, ახლა მისი სურვილი შესრულებული იქნებოდა. მაშინაც კი, როცა გატაცებულები ვილაში მიჰყავდათ და ბონდს სხვა უამრავი საფიქრალი ჰქონდა, აზრები და თვალები მაინც ვესპერის შიშველი ფეხებისკენ გაურბოდა.
ახლა კი, როცა იცოდა, რომ კიდევ უნდა ენახა ვესპერი, შიში იპყრობდა. ეშინოდა, რომ მის შეგრძნებებს და სხეულს ვესპერის სილამაზის შესაფერისი რეაქცია არ ექნებოდა. ბონდს არ უნდოდა, ისე მომხდარიყო, რომ მის ლინდის დანახვაზე გონებით მასთან ყოფნა მონდომებოდა, სისხლი კი არ აჩქროლებოდა. ვესპერთან შემდეგი შეხვედრა ჯეიმსისთვის თავისი ჯანმრთელობის პირველი გამოცდა იქნებოდა და შედეგის გაგებას ერიდებოდა. საკუთარ თავთან აღიარა კიდევაც, რომ სწორედ ამ შიშის გამო გადადო ქალთან შეხვედრა თითქმის ერთი კვირით. უნდოდა, სხეულისთვის ყველაფრის აღსადგენად ცოტა დრო მიეცა. კიდევ რამდენიმე დღით გადაწევდა ამ გადამწყვეტ მომენტს, მაგრამ ანგარიში ჰქონდა დასასრულებელი. იცოდა, რომ ლონდონიდან საიდუმლო სამსახურის რომელიმე თანამშრომელი შეიძლებოდა ნებისმიერ დღეს ჩამოსულიყო და მთლიანი ამბის მოსმენა მოენდომებინა. ამისთვის ვესპერთან გასაუბრება იყო საჭირო, თანაც თუ იმედი უნდა გაცრუებოდა, სჯობდა, რომ ეს რაც შეიძლება მალე მომხდარიყო.
ბონდმა ვესპერი საავადმყოფოში მერვე დილას დაიბარა, ძალიან ადრე, რომ მისი მოსვლისთვის ძალღონით სავსე და დასვენებული ყოფილიყო.
ეგონა, რომ ვესპერი ცუდ ფორმაში მოვიდოდა. წინა დღეების მანძილზე გადატანილი ამბები მასზე კვალს დატოვებდნენ და ფერმკრთალი და დაღლილი იქნებოდა. ამიტომ გაოცება ვერ დამალა, როცა კარი გაიღო და ოთახში მომღიმარი, აბრეშუმის კაბაში გამოწყობილი, გარუჯული ვესპერი შემოვიდა.
- ღმერთო ჩემო, ვესპერ, არაჩვეულებრივად გამოიყურებით! - ბონდმა მეგობრულად გაუღიმა, - შეიძლება ითქვას, ის უბედური შემთხვევა მოგიხდათ კიდეც. ასე გარუჯვა როდისღა მოასწარით?
- ძალიან მცხვენია, - თქვა ვესპერმა და საწოლთან ჩამოჯდა, - მაგრამ უნდა გამოგიტყდეთ, სანამ თქვენ მკურნალობდით, მე ყოველ დღე ცოტ-ცოტას ვირუჯებოდი. ვიფიქრე, ჩემი ოთახში გამოკეტვა თქვენ მაინც ვერაფრით დაგეხმარებოდათ. ს-ს ხელმძღვანელიც და ექიმიც ამას მიჩიჩინებდნენ. სანაპიროზე ერთი შესანიშნავი ადგილი აღმოვაჩინე. ყოველ დილით მივდივარ, ლანჩი და წიგნიც მიმაქვს და საღამომდე არ ვბრუნდები ხოლმე. ძირითად გზაზე ავტობუსს მივყავარ, შემდეგ კი დიუნების სილა-ხვავებს შორის ფეხით ჩავდივარ და უკვე შევეგუე კიდეც იმ ფაქტს, რომ ჩემი საყვარელი ადგილი ვილასკენ მიმავალ გზაზეა.
ვესპერი შეყოვნდა.
ვილას ხსენებაზე ბონდს უსიამოვნო შეგრძნება დაეუფლა.
ვესპერმა არ შეიმჩნია ის ფაქტი, რომ მისი მოსვლის შემდეგ ჯეიმსს თითქმის არაფერი ჰქონდა ნათქვამი და განაგრძო:
- ექიმმა მითხრა, რომ სულ მალე ადგომის ნებას დაგრთავენ. ვიფიქრე, როცა გაგწერენ, სანაპიროზე წაგიყვანდით და იმ ადგილს გაჩვენებდით. ექიმის თქმით, ზღვის წყალი მკურნალობისთვის ძალიან კარგია.
ჯეიმსს სიხარული არ გამოუხატავს.
- ერთმა ღმერთმა იცის, აქედან როდის გამწერენ. - უხალისოდ თქვა მან, - ექიმი უკვე რამდენი ხანია მაგას ამბობს. თანაც როცა ცურვას შევძლებ, სჯობს, ცოტა ხანი მარტომ ვიცურო, არ მინდა სანაპიროზე ვინმე შევაშინო. - ბონდმა სხეულის ქვედა ნაწილს დახედა, - მთელი ტანი ჭრილობებითა და იარებით მაქვს დაფარული. თქვენ კი აუცილებლად უნდა განაგრძოთ იქ სიარული და თავს უხერხულად სულაც არ უნდა გრძნობდეთ.
ვესპერი ძალიან შეწუხდა.
- მაპატიეთ - თქვა მან, - მე, უბრალოდ, ვიფიქრე... მე მარტო მინდოდა...
უეცრად თვალები ცრემლებით აევსო. ვესპერმა თავი შეიკავა.
- მე, უბრალოდ, მინდოდა, გამოჯანმრთელებაში დაგხმარებოდით.
ვესპერს ხმა აუკანკალდა. ბონდის მზერაში ხედავდა, რომ მისი ამჟამინდელი, მძიმე მდგომარეობა სწორედ მისი უაზრო საქციელის ბრალი იყო.
ქალმა ვეღარ მოითმინა, სახეზე ხელები აიფარა და ტირილი დაიწყო.
- ძალიან ვწუხვარ, - ჩუმად თქვა მან, - მართლა ძალიან ვწუხვარ. - ერთი ხელი ჩანთაში ჩაყო და ცხვირსახოცის ძებნა დაიწყო. - ყველაფერი ჩემი ბრალია. ვიცი, რომ ყველაფერი ჩემი ბრალია.
ბონდი მაშინვე მოლბა. შეხვეული ხელი აწია და ვესპერს მუხლზე დაადო.
- ყველაფერი რიგზეა, ვესპერ. არ მინდოდა, ასე უხეშად გამომსვლოდა. ალბათ, შემშურდა, თქვენ რომ ასე კარგად ატარებდით დროს, სანამ მე აქ მაწამებდნენ. სულ ეს არის. მე თავს გაცილებით უკეთ ვგრძნობ. როცა გამომწერენ, აუცილებლად წამოგყვებით და მაჩვენეთ ის ადგილი სანაპიროზე. მე თვითონაც ძალიან მინდა. მართლა გამიხარდება, თუ ერთად წავალთ.
ვესპერმა ბონდის ხელს თავისი დაადო. შემდეგ წამოდგა და ფანჯარასთან მივიდა. მაკიაჟი შეისწორა და ისევ საწოლთან დაბრუნდა.
კაცმა თბილად შეხედა. ყველა დიდი და ძლიერი მამაკაცის მსგავსად, ბონდიც იოლად ეგებოდა სენტიმენტალურ სცენებზე. მის ლინდი ახლა კიდევ უფრო ლამაზი იყო და ამას ჯეიმსიც აღიარებდა. მან გადაწყვიტა შეკითხვები გაემარტივებინა.
ბონდმა ქალს სიგარეტი გაუწოდა. ცოტა ხანს მათ ს-ს ხელმძღვანელის ჩამოსვლაზე ისაუბრეს და ლონდონში შიფრეს სიკვდილით გამოწვეული რეაქციები გაარჩიეს.
ვესპერის მონაყოლიდან გაირკვა, რომ ხელმძღვანელობა დავალების შედეგით ძალიან კმაყოფილი იყო. ვესპერმა აგრეთვე უთხრა ჯეიმსს, რომ მისი თამაშის ამბავი უკვე მთელმა მსოფლიომ იცოდა.
- ინგლისელი და ამერიკელი ჟურნალისტები როიალს მოაწყდნენ. ყველა იმ იამაიკელ მილიონერს ეძებდა, რომელმაც შიფრეს ასე საოცრად მოუგო. ჟურნალისტები ჩემთანაც მოვიდნენ თქვენზე უამრავი შეკითხვით, მაგრამ მე ვუთხარი, რომ ჯერ კანში გაემგზავრეთ, შემდეგ კი მონტე კარლოში, რათა მოგებული თანხით თამაში გააგრძელოთ. ყვალანი სამხრეთ საფრანგეთისკენ დაიძრნენ. მატისმა და პოლიციამ ყველა სხვა კვალი მოსპო და ჟურნალისტებიც იძულებულები გახდნენ ფრანგული კომუნიზმის რიგებში ამტყდარ აურ-ზაურზე გადართულიყვნენ.
- ჰო, მართლა, ვესპერ, - ცოტა ხნის შემდეგ თქვა ბონდმა, - ზუსტად რა შეგემთხვათ, ღამის კლუბიდან რომ გახვედით? მე მარტო მანქანის ტერიტორიიდან გასვლა დავინახე.
მის ლინდმა მოკლედ უამბო კაზინოს ეზოში მომხდარი ამბავი.
- არც კი ვიცი, ასე რატომ მოვიქეცი, - თქვა ვესპერმა და ჯეიმსს თვალი აარიდა, - ჰოლში მატისი რომ ვერ დავინახე, კიბეებს ჩავუყუვი და გარეთ გავედი. კარისკაცმა მკითხა, მის ლინდი ვიყავი თუ არა. მე დავუდასტურე. მან მითხრა, რომ კაცი, რომელმაც ბარათი გადმომცა, კიბის მარჯვნივ გაჩერებულ მანქანაში იჯდა და მელოდებოდა. მე მატისი ორი დღის გაცნობილი მყავდა და მისი მუშაობის სტილი არ ვიცოდი. ასე რომ, დიდად არც გამკვირვებია და მანქანისკენ წავედი. ის მარჯვენა მხარეს იდგა და ასე თუ ისე მოშორებული იყო. მანქანას რომ მივუახლოვდი, უკნიდან შიფრეს მცველები მომეპარნენ და კაბა თავზე გადმომაფარეს.
ვესპერი გაწითლდა.
- ძალიან სამარცხვინოა, ვიცი, - საცოდავი თვალებით ჯეიმსს გახედა და განაგრძო, - მაგრამ ვერაფრის გაკეთება ვერ შევძელი. ვყვიროდი კიდეც, მაგრამ ჩემი კაბიდან ხმა თითქმის არ გამოდიოდა. ხელები და ფეხებიც ვიქნიე, მაგრამ ხელში ამიყვანეს, გაკოჭილი წიწლასავით ვიყავი. შემდეგ მანქანის უკანა სავარძელზე დამაგდეს. იქაც ვუწევდი წინააღმდეგობას. როცა თოკის შემოხვევა დამიწყეს კისერზე, როგორღაც ერთი ხელი გავინთავისუფლე და ჩანთა ფანჯრიდან გადმოვაგდე. იმედი მაქვს, რამეში დაგეხმარათ.
ბონდი დაეთანხმა.
- ეს უფრო ინსტინქტურად გავაკეთე. ვიფიქრე, როცა მომისაკლისებდით, ვერ მიხვდებოდით, რა შემემთხვა და გული გამისკდა. ჩანთის სროლა ერთადერთი იყო, რისი გაკეთებაც შევძელი.
ბონდმა იცოდა, რომ შიფრეს მისი გატაცება ჰქონდა დაგეგმილი და არა ამ ქალბატონის. ვესპერს ჩანთის გადმოგდება რომც ვერ მოეფიქრებინა, როგორც კი მცველები ჰოლიდან გამოსულ ბონდს დაინახავდნენ, ამას თვითონ გააკეთებდნენ.
- ო, ჩანთა ძალიან დამეხმარა, - უთხრა ბონდმა, - მანქანაში ხმა რომ არ გამეცით, ძალიან ვინერვიულე. მეგონა, მცველებმა გაგთიშეს.
- ალბათ, გონზე არ ვიყავი, - უპასუხა ვესპერმა, - ჰაერის უკმარისობისგან გული წამივიდა და ცხვირთან კაბა რომ გამიჭრეს, ძლივს გამოვფხიზლდი. მერე, ეტყობა, კიდევ წამივიდა გული. ვილაში მისვლამდე თითქმის არაფერი მახსოვს. ჩემს დახმარებას რომ ცდილობდით დერეფანში, მაშინ გავაცნობიერე, რომ თქვენც ტყვედ იყავით ჩავარდნილი.
- თქვენთვის არაფერი დაუშავებიათ? - ჰკითხა ბონდმა, - არც არაფერი უკითხავთ, სანამ მე შიფრე მაწამებდა?
- არა, - უპასუხა ვესპერმა. - მე სავარძელზე მიმაბეს. თვითონ სვამდნენ და კარტს თამაშობდნენ. შემდეგ ორივემ დაიძინა. მაგიტომაც ვერ გაიგეს `სმერშის~ აგენტის მოსვლა. ჩემი სავარძელი კუთხეში იდგა და კედელს უყურებდა. აგენტი მეც ვერ დავინახე. რაღაც გაურკვეველი ხმები კი მესმოდა, ვიფიქრე, იღვიძებენ-მეთქი. შემდეგ მივხვდი, რომ ერთ-ერთი მათგანი სკამიდან ჩამოვარდა. ჩუმი ნაბიჯების ხმაც გავიგე და კარის მიხურვაც. რამდენიმე საათის შემდეგ მატისისა და პოლიციის შემოჭრის გარდა, არაფერი მომხდარა. თქვენ რა მდგომარეობაში იყავით, არ ვიცოდი. ისე... - ვესპერმა არ იცოდა, ღირდა თუ არა ამის თქმა, - ისე, ერთხელ საშინელი ყვირილის ხმა ნამდვილად შემომესმა. მაშინ ბოლომდე ვერ მივხვდი, რა ხდებოდა, ვიფიქრე, მეჩვენება-მეთქი.
- სამწუხაროდ, ეგ მე ვიყავი, - უთხრა ბონდმა.
ვესპერმა ბონდს ხელი მოჰკიდა. თვალები ისევ ცრემლებით აივსო.
- კოშმარია! - თქვა მან, - რაც თქვენ გაგიკეთეს, ნამდვილი კოშმარია და ეს ყველაფერი ჩემი წინდაუხედაობის გამო მოხდა. მე რომ არ...
ვესპერმა ხელები სახეზე აიფარა.
- არა უშავს, - დაამშვიდა ჯეიმსმა, - დაღვრილი რძის გამო ტირილი აღარ ღირს. ყველაფერი დასრულდა. მადლობა ღმერთს, თქვენ მაინც არაფერი დაგიშავეს. - ჯეიმსმა ხელი მუხლზე მოუთათუნა. - ჩემი მოკვლის შემდეგ თქვენს წამებას აპირებდნენ. ორივე `სმერშს~ უნდა ვუმადლოდეთ, ცოცხლები რომ გადავრჩით. მოდი, უბრალოდ დავივიწყოთ ეს ამბავი. თანაც, თქვენ არაფერ შუაში ხართ, ნებისმიერს შეიძლებოდა ასეთი რამ დამართოდა.
მიუხედავად იმისა, რომ ვესპერს თვალები ცრემლებით ჰქონდა სავსე, მაინც მადლიერების გრძნობით შესცქეროდა ჯეიმსს.
- სიმართლეს მეუბნებით? – შეეკითხა ქალი, - მეგონა, არასდროს მაპატიებდით. მე... მე გპირდებით, ყველანაირად ვეცდები და გამოვისყიდი ჩემს დანაშაულს... - ვესპერმა ბონდს შეხედა.
`ყველანაირად?~ - თავისთვის გაიფიქრა ჯეიმსმა. მან ვესპერს გახედა. ის იღიმებოდა. ბონდმაც გაუცინა.
- გირჩევთ, სიტყვები შეარჩიოთ, თორემ, რომ გამოვჯანმრთელდები, შეიძლება სიტყვაზე დაგიჭიროთ და თქვენსავე საწინააღმდეგოდ გამოვიყენო.
ვესპერმა ბონდს თვალებში ჩახედა. ხელი მოუჭირა, წამოდგა და თქვა:
- პირობა პირობაა.
ამჯერად ორივემ იცოდა, რაზეც იყო საუბარი.
ვესპერმა ჩანთა საწოლიდან აიღო და კარისკენ წავიდა.
- ნებას დამრთავთ, ხვალაც რომ მოვიდე? - ჰკითხა ბონდს.
- ძალიან მესიამოვნება, თუ მოხვალთ, ვესპერ, - მიუგო ბონდმა, - კიდევ დაათვალიერეთ სხვა ადგილებიც და შეარჩიეთ, ჩემი გამოწერის შემდეგ სად შეიძლება ერთად წასვლა. ძალიან მსიამოვნებს იმაზე ფიქრი, რომ საბოლოოდ გამწერენ აქედან და დროს თქვენთან ერთად გავატარებ.
- აუცილებლად, - თქვა ვესპერმა, - მალე გამოჯანმრთელდით.
განშორებამდე ერთმანეთს შეხედეს. ვესპერი პალატიდან გავიდა და კარი გაიხურა. ბონდი მის ნაბიჯებს ბოლომდე უსმენდა.
ოცდამეორე თავი - სწრაფი ფურგონი
ამ დღის შემდეგ ბონდის ჯანმრთელობა სტაბილურად უმჯობესდებოდა.
ჯეიმსი საწოლში წამოჯდა და მ-სთვის ანგარიშის წერა დაიწყო. ზოგიერთი ეპიზოდი შეალამაზა და ვესპერის დანაშაულს ხაზი არ გაუსვა. გატაცების სცენა კი გაამძაფრა და აღნიშნა, რომ გატაცების და ტყვედ ყოფნის დროს ვესპერმა შესაშური სიმშვიდე და გაწონასწორებულობა გამოიჩინა. ბონდმა ანგარიშში არ ჩაწერა, რომ მის ლინდის ზოგიერთი საქციელი უპასუხისმგებლო და სრულიად არაადეკვატური იყო.
ვესპერი ყოველ დილით მოდიოდა ბონდის მოსანახულებლად. ჯეიმსიც მოუთმენლად ელოდა მასთან შეხვედრას. ქალი მხიარული ხმით ყვებოდა იმ ადგილების შესახებ, რომლებსაც სანაპიროზე პოულობდა, ჯეიმსს აღუწერდა რესტორნებს, სადაც სადილობდა და დღის მანძილზე მომხდარი ამბებით ართობდა. ვესპერის თქმით, ის პოლიციის უფროსს და კაზინოს ერთ-ერთ დირექტორს დაუმეგობრდა. სწორედ მათთან ერთად ატარებდა ხოლმე საღამოებს და დღის განმავლობაში მათი მანქანებით სარგებლობდა. ვესპერი თავად გაემგზავრა რუანის სახელოსნოში და ბონდის `ბენტლის~ სარემონტო სამუშაოები შეამოწმა. დაამშვიდა და უთხრა, რომ საქმე წინ მიდიოდა. მის ლინდმა ლონდონის ბინიდან ტანსაცმელიც კი გამოაგზავნინა. ჩათვალა, რომ გაწერის შემდეგ აუცილებლად დასჭირდებოდა, რადგან შიფრეს ხალხის ნომერში შეჭრის შემდეგ ბონდის გარდერობიდან აღარაფერი გადარჩა. იმ ორმოცი მილიონი ფრანკის ძებნაში მცველებმა ყველაფერი დააქუცმაცეს.
ტყვეობის ამბავი აღარ უხსენებიათ. ს-ის ხელმძღვანელი ვესპერს განყოფილებაში მომხდარ საინტერესო ამბებს უყვებოდა. საავადმყოფოში მისული ვესპერი კი ჯეიმსს ართობდა.
ბონდი ხვდებოდა, რომ მის ლინდთან საუბარი უადვილდებოდა და თან სიამოვნებდა კიდეც. ეს ჯეიმსისთვის აღმოჩენა იყო.
ბონდს სხვა ქალებთან საუბარი არ უყვარდა, რადგან მათ ძირითადად ზრდილობის ან კონკრეტული მიზნების გამო ესუბრებოდა. მიზნის მიღწევამდე გასავლელი ეტაპები ბონდს ისევე ღლიდა, როგორც მისი შემდგომი ურთიერთობების გარჩევა. ყველა სასიყვარულო ისტორიის ერთნაირი დასაწყისი, მოვლენების განვითარება და დასასრული ყელში ჰქონდა ამოსული. ყოველ ჯერზე ერთი და იგივე - სენტიმენტალური საუბრები, ხელის ნაზი შეხებები, ფრთხილი კოცნები, ვნებიანი კოცნები, სხეულების შეგრძნებები, მერე სექსი, უფრო მეტი სექსი, ნაკლები სექსი, მოწყენილობა, ცრემლები და საბოლოოდ დაშორება - ჯეიმსს თვითონაც რცხვენოდა საკუთარი საქციელის. ბონდს ყველა სცენარში მოქმედების ადგილებიც ერთი და იგივე ჰქონდა - წვეულება, რესტორანი, ტაქსი, ბონდის სახლი, ქალის სახლი, შაბათ-კვირა ზღვის სანაპიროზე, შემდეგ საიდუმლო დავალების ნიღაბი და წვიმაში დაშორება. და ეს ყველაფერი ისე მოსწყინდა, რომ ყოველი ახალი სასიყვარულო ისტორიიდან თითო ადგილს აგდებდა.
მაგრამ ეს ყველაფერი ვესპერს არ ეხებოდა.
საავადმყოფოს პალატაში, სადაც ბონდს მკურნალობა მოსაწყენ უდაბნოდ მიაჩნდა, ვესპერის თითოეული ვიზიტი ნამდვილი ოაზისი იყო. ჯეიმსიც ყოველ დღე მოუთმენლად ელოდა მის გამოჩენას. მათი საუბრები პირად თემებს არ მოიცავდა, მაგრამ ფარული ვნება ორივეს მხრიდან იგრძნობოდა. ყოველ შეხვედრაზე ერთმანეთს აგრძნობინებდნენ, რომ `პირობა პირობა~ იყო. ბონდი ყველანაირად ცდილობდა, მალე გამოჯანმრთელებულიყო. ჭრილობებიც დღითიდღე პატარავდებოდა.
ჯეიმსს მთავარი მომენტი გაეპარა. სიყვარულის ყვავილის კოკორი მის დანას გადაურჩა და ახლა, უნდოდა ეს თუ არა, მასა და ვესპერს შორის სიყვარულის ყვავილი იშლებოდა.
ბონდმა მკურნალობის დარჩენილი ნაწილი სიამოვნებით დაასრულა. ჯერ წამოდგომის ნება დართეს, შემდეგ ბაღში ჯდომის უფლება მისცეს, მერე მოკლე მანძილზე გაუშვეს სასეირნოდ, ამას უფრო ხანგრძლივი სეირნობის უფლება მოჰყვა. ცოტა ხანში პარიზიდან მთავარი ექიმი ჩამოვიდა და ბონდის გაწერის ბრძანება გასცა. ვესპერმა ჯეიმსს ტანსაცმელი საავადმყოფოში მოუტანა. ბონდმა ექიმს და მედდებს მადლობა გადაუხადა, დაემშვიდობა და გამოძახებული მანქანით ვესპერთან ერთად საავადმყოფოდან წავიდა.
შენობიდან გამოსვლისას ბონდმა გააანალიზა, რომ ზუსტად სამი კვირა იყო გასული მას შემდეგ, რაც სასწაულებრივად გადაურჩა სიკვდილს. უკვე ივლისი იყო და ზაფხულის მხიარული განწყობა ჰაერშიც იგრძნობოდა. ჯეიმსმა ეს წამი სამუდამოდ შეინახა მეხსიერებაში.
ბონდს როიალის სასტუმროში დაბრუნება არ უნდოდა. ვესპერმა უთხრა, რომ ვერ გაუმხელდა, სად მიდიოდნენ, თუმცა დაარწმუნა, რომ ეს ადგილი მოსაწყენი შენობა ნამდვილად არ იქნებოდა. ჯეიმსს მთლიანად ვესპერის განკარგულებაში ყოფნა სიამოვნებას ანიჭებდა, თუმცა ამ ფაქტის ბოლომდე გამომჟღავნებას ერიდებოდა და დროდადრო კითხვებს სვამდა.
ბონდის და ვესპერის მგზავრობას ხელი ერთმა საინტერესო შემთხვევამ შეუშალა.
მანქანა სანაპიროს მიუყვებოდა, სწორედ იმ გზაზე მიდიოდნენ, რომელიც ვილა `ღამის მთეველისკენ~ მიდიოდა. გზადაგზა ბონდი ვესპერს უყვებოდა, როგორ მიქროდა ამ ადგილებში თავისი `ბენტლით~. ჯეიმსმა მას ვირაჟი დაანახა, რის შემდეგაც ის ადგილი გამოჩნდა, სადაც ის ავბედითი ჯავშანი იყო დაგებული. ბონდმა მძღოლს სთხოვა გაეჩერებინა. უნდოდა, ვესპერისთვის ის ადგილი ეჩვენებინა, სადაც მანქანა ამოუტრიალდა.
ვესპერი მთელი გზა დაბნეულად პასუხობდა ჯეიმსს. ერთი-ორჯერ სარკეშიც ჩაიხედა, უკან გზა რომ გაეკონტროლებინა.
ბონდმა მისი ხელი აიღო.
- რამე გაწუხებთ, ვესპერ? - ჰკითხა მან.
ვესპერმა უცებ გაუღიმა:
- არაფერია. უბრალოდ მომეჩვენა, რომ მანქანა მოგვყვებოდა, მაგრამ ეს ალბათ, ნერვების ბრალია. უბრალოდ, ეს გზა ჯერ კიდევ მანერვიულებს.
ვესპერმა ამჯერად უადგილოდ გაიღიმა და ისევ უკან გაიხედა.
- შეხედეთ! - პანიკური ხმით წამოიყვირა მან.
ბონდმაც მომენტალურად მიატრიალა თავი. მათ უკან მაღალი სიჩქარით ნამდვილად მოდიოდა შავი ფურგონი.
ბონდს გაეცინა:
- ეს გზა ჩვენი კერძო საკუთრება არ არის. აქ სხვა მანქანებიც დადიან, - თქვა მან, - ასეც რომ არ იყოს, ჩვენ რატომ უნდა გამოგვეკიდონ? - ჯეიმსმა განერვიულებულ ვესპერს ხელი მოუთათუნა, - ეს, უბრალოდ, შუახნის მოგზაურია და თავისთვის მიდის, ალბათ, ჰავრში. საწყალი, მგონი, პარიზში დატოვებულ ლანჩზე და თავის საყვარელზე ფიქრობს. სანერვიულო არაფერი გაქვთ.
- ალბათ, მართალი ხართ! - თქვა აღელვებულმა ვესპერმა, - თანაც თითქმის მოვედით.
ვესპერი გაჩუმდა და ფანჯარას მიაშტერდა.
ბონდი მაინც გრძნობდა მის დაძაბულობას. თვითონვე გაეცინა თავის საქციელზე - მაგრამ ვესპერის დასამშვიდებლად, როგორც კი მთავარი მაგისტრალიდან ზღვისკენ მიმავალ ვიწრო გზაზე გადუხვიეს, მძღოლს უბრძანა, მანქანა გაეჩერებინა.
ორივემ გაჩერებული მანქანის უკანა ფანჯარაში გაიხედა.
ზაფხულის დღისთვის დამახასიათებელ ხმაურში ფურგონის მოახლოების ხმა გამოიკვეთა. ვესპერმა ხელი მკლავზე მოუჭირა ჯეიმსს. შავ ფურგონს სიჩქარე არ დაუგდია. სწრაფად მიუახლოვდა გადასახვევს და მძღოლმა მათი მანქანისკენ გამოიხედა. ვესპერმა და ჯეიმსმა ძლივს მოასწრეს მისთვის თვალის შევლება.
ბონდმა სწრაფად გააანალიზა სიტუაცია და დაასკვნა, რომ მძღოლმა სინამდვილეში მათ კი არა, მანქანის გვერდით აღმართულ საგზაო ნიშანს შეხედა, რომელიც გზების გაყოფის შესახებ იუწყებოდა. სავარაუდოდ, გადამკვეთი გზის დასახელება წაიკითხა.
შავმა ფურგონმა გზა განაგრძო. ვესპერს ფერი დაეკარგა.
- დაინახეთ, როგორ შემოგვხედა? - თქვა მან, - ხომ გითხარით, მოგვყვებიან-მეთქი. ახლა ჩვენი ადგილ-სამყოფელი იციან.
ბონდმა აღშფოთება ვეღარ დამალა.
- რა სისულელეა! - აღმოხდა მას, - აი, იმ საგზაო ნიშანს უყურებდა, - ხელი გაიშვირა და ვესპერს ნიშანი დაანახა.
ვესპერს ოდნავ მოეშვა:
- მართლა, ასე გგონიათ? თუმცა, რას გეკითხებით?! რა თქმა უნდა, მართალი იქნებით. თვითონაც არ ვიცი, რა დამემართა. მაპატიეთ.
ვესპერი წინ გადაიხარა, მძღოლს რაღაც უთხრა და მანქანაც დაიძრა. შემდეგ სავარძელს მიეყრდნო და მომღიმარი სახით ბონდს მიუბრუნდა. ლოყებზე ფერი თითქმის დაუბრუნდა.
- მართლა დიდ ბოდიშს გიხდით, უბრალოდ, ცოტათი მიჭირს იმის დაჯერება, რომ ყველაფერი დასრულდა და რომ არავისი აღარ უნდა მეშინოდეს. - ვესპერმა ისევ მოუჭირა ხელი ჯეიმსს. - ალბათ, ძალიან სულელი გგონივართ.
- ცხადია, არა! - მიუგო ბონდმა. - მაგრამ ახლა ჩვენ არავის ვუშლით და არც არავინ აპირებს ჩვენს დევნას. შეეცადეთ, ყველაფერი დაივიწყოთ. ჩვენი სამუშაო დასრულებულია. მოდით, დასვენებისგან სიამოვნება მივიღოთ. ნახეთ, ცაზე ერთი ღრუბელიც კი არ არის. - თემა შეცვალა ჯეიმსმა.
- მართლაც მშვენიერი ამინდია, - თავი დაუქნია დაბნეულმა ვესპერმა, - რამდენიმე წუთში მივალთ. იმედი მაქვს, მოგეწონებათ.
როდესაც დიუნების სილა-ხვავებს შორის კამკამა ზღვა და ცაცხვებში ჩაძირული პატარა სასტუმრო გამოჩნდა, მომხდარის შესახებ ორივეს გადაავიწყდა.
- ეს, როიალის სასტუმროებს ვერ შეედრება, - თქვა ვესპერმა, - მაგრამ ძალიან მყუდროა და საჭმელსაც არაჩვეულებრივად ამზადებენ. - მან ჯეიმსს გახედა. ძალიან აინტერესებდა მისი რეაქცია.
ვესპერს სანერვიულო არაფერი ჰქონდა. ეს ადგილი ჯეიმსს ერთი დანახვით შეუყვარდა - პიდაპირ ზღვასთან მიმავალი ტერასა, დაბალი, ორსართულიანი სახლი, მხიარული წითელი აგურის აივნებით და ფანჯრებით, ნახევარმთვარის ფორმის კამკამა წყლის ლაგუნა, ოქროსფერი ქვიშა - არაჩვეულებრივი იყო. ბონდს ცხოვრების მანძილზე ათასჯერ მაინც ჰქონდა ნანატრი ყველაფრისგან თავის დაღწევა და ასეთ მშვიდ ადგილზე ახალი ცხოვრების დაწყება. ახლა კი ნატვრა აუხდა. ამ ზღაპრულ ადგილას მთელი კვირის გატარების საშუალება მიეცა. თანაც ვესპერთან ერთად. ჯემსს შემდეგი რამდენიმე დღის წარმოდგენაზე ტანში ჟრუანტელმა გაუარა.
ბონდის და ვესპერის მანქანა ეზოში შევიდა. მათ სასტუმროს პატრონი და მისი მეუღლე შეეგებნენ.
ბატონი ვერსუა ცალხელა, შუახნის მამაკაცი იყო. მან ხელი მადაგასკარზე `თავისუფალ საფრანგეთში~ სამსახურის პერიოდში დაკარგა. ბატონი ვერსუა პოლიციის უფროსის მეგობარი იყო. სწორედ მან ურჩია ვესპერს ამ სასტუმროში წასვლა. სასტუმროს პატრონსაც თვითონ დაურეკა და ყველაფერი მოაგვარა.
ქალბატონი ვერსუა სტუმრების მოსვლის დროს სადილს ამზადებდა. მანქანის დანახვისთანავე ყველაფერი მიატოვა და, გარეთ წინსაფრითა და ხის კოვზით გამოვიდა. ის მეუღლეზე ახალგაზრდა გახლდათ, ცოტა მსუქანი იყო, მაგრამ ძალიან სასიამოვნო ნაკვთები ჰქონდა. ბონდმა მომენტალურად დაასკვნა, რომ მათ შვილები არ ჰყავდათ და მთელ თავიანთ კეთილგანწყობასა და თავისუფალ დროს მეგობრებზე, რამდენიმე მუდმივ დამსვენებელზე და, სავარაუდოდ, ცხოველებზე ხარჯავდნენ. ჯეიმსმა ვერსუების ცხოვრება წარმოიდგინა ზამთარში და გადაწყვიტა, რომ ამ სასტუმროში მარტო გაჩერება ძალიან რთული იქნებოდა - სიცივე, უზარმაზარი ზღვა და ფიჭვებში გაუჩერებლად მოზუზუნე ქარი.
სასტუმროს პატრონმა სტუმრებს თავიანთი ოთახები აჩვენა.
ვესპერს შესანიშნავი ნომერი მისცეს, სადაც ორკაციანი საწოლი იდგა. ჯეიმსს კი - მის გვერდით მდებარე, ორი დიდი ფანჯრით. ერთი პირდაპირ ზღვას გადაჰყურებდა, მეორედან კი ყურეს შორეული მხარე მოჩანდა. ოთახებს შორის საერთო აბაზანა მოეწყოთ. ირგვლივ საოცრად კომფორტული ატმოსფერო იყო.
სასტუმროს მფლობელს ძალიან ესიამოვნა, როცა შეამჩნია, რომ სტუმრები კმაყოფილები იყვნენ. მან ჯეიმსს და ვესპერს უთხრა:
- ვახშამი რვის ნახევარზე იქნება. ჩემი მეუღლე გრილზე შემწვარ კიბორჩხალებს ამზადებს და გამდნარ კარაქთან ერთან მოგართმევთ. დღეს სამშაბათია და ასეთი სიწყნარეც ამით აიხსნება. შაბათ-კვირას ძალიან ბევრი დამსვენებელი ჩამოვა და აქაურობაც გამოცოცხლდება. საერთოდ, ძველ დროში, ჩვენ უამრავი ინგლისელი სტუმარი გვყავდა, მაგრამ დრო შეიცვალა. ლამანშის სრუტეს იქით ხალხი ძველებურად აღარ ცხოვრობს. ახლა ისინი მხოლოდ შაბათ-კვირას ჩამოდიან როიალში, მთელ ფულს კაზინოებში აგებენ და ისევ სახლებში ბრუნდებიან. ამიტომ დამსვენებლებიც თითქმის არ გვყავს. - სასტუმროს პატრონმა ფილოსოფიურად აიჩეჩა მხრები. - დროსთან ერთად ყველაფერი იცვლება. რაც ჩემს ახალგაზრდობაში იყო, ახლა სადღაა?!
- მართალი ბრძანდებით, - დაეთანხმა ბონდი.
ოცდამესამე თავი - ვნების ტალღა
ისინი ჯერ ვესპერის ოთახის ზღურბლთან ლაპარაკობდნენ. მერე კი, სასტუმროს მეპატრონის წასვლისთანავე, ბონდმა ვესპერი ოთახში შიეყვანა და კარი მოხურა. ხელები მხრებზე დაადო და ორივე ლოყაზე აკოცა.
- აქ ნამდვილი სამოთხეა, - უთხრა მან.
ბონდმა შენიშნა, რომ ვესპერს თვალები გაუბრწყინდა. მან კაცს ხელები ჩაჰკიდა. ბონდმა გააშვებინა და ჩაეხუტა, შემდეგ ხელები წელზე შემოხვია. ვესპერის სახე ჯეიმსის სახის ოდნავ ქვემოთ იყო.
- ძვირფასო! - ჩუმად უთხრა ჯეიმსმა და მისი ტუჩები ვესპერის ლამაზ პირს შეეხო, რომელიც თავიდან არ იღებოდა, შემდეგ კი მორცხვად შეერწყა ბონდის ტუჩებს. კაცმა იგრძნო, როგორ დაავიწყდა მორიდებულობა ვესპერის ენასაც. ბონდმა ხელები ვესპერის შთამბეჭდავ დუნდულებზე ჩამოასრიალა და მისი სხეული უხეშად მოწია თავისკენ. სუნთქვაშეკრულმა ქალმა სახე გვერდზე გასწია და მიეხუტა. ბონდმა ლოყა ლოყაზე მიადო და ვესპერს მკერდზე მიებჯინა. შემდეგ ხელი თმაში შეუცურა, თავი უკან გადაუწია და კიდევ ერთხელ ვნებიანად აკოცა. ვესპერმა უეცრად ჯეიმსს ხელი ჰკრა და ლოგინზე ჩამოჯდა. ერთხანს გაშეშებულები იყვნენ და ალეწილი სახეებით უყურებდნენ ერთმანეთს.
- მაპატიეთ, ვესპერ, - სიჩუმე დაარღვია ბონდმა, - თქვენი განაწყენება არ მინდოდა.
ვესპერმა თავი გააქნია.
ჯეიმსი მის გვერდით ჩამოჯდა. ისინი პირდაპირ თვალებში უყურებდნენ ერთმანეთს, მაგრამ ეტყობოდათ, რომ ვნების ტალღამ გადაუარათ.
ვესპერი ჯეიმსისკენ გადაიხარა, ფრთხილად აკოცა ტუჩზე და შუბლზე ჩამოყრილი შავი თმა გადაუწია.
- ძვირფასო, - მშვიდად თქვა მან, - სიგარეტი მომაწოდე. არ ვიცი, ჩემი ჩანთა სად დევს.
ვესპერმა ოთახში ინსტინქტურად მიმოიხედა.
ბონდმა სიგარეტს მოუკიდა და ვესპერს პირში ჩაუდო. ქალმა ღრმა ნაფაზი დაარტყვა და კვამლი ძალიან ნელ-ნელა გამოუშვა გარეთ.
კაცმა ხელი გადახვია, ვესპერმა ჩამოაწევინა, წამოდგა, ფანჯარასთან მივიდა და ბონდისკენ ზურგით დადგა.
ჯეიმსმა თავის ხელებს დახედა და აღმოაჩინა, რომ ჯერ კიდევ უკანკალებდა.
- ვახშმისთვის უნდა მოვემზადოთ. ცოტა დრო ორივეს დაგვჭირდება, - თქვა ვესპერმა ისე, რომ ჯეიმსისკენ არც კი შემობრუნებულა. - არ გინდა, ცოტა ხანს ზღვაში გაცურო? იქამდე ჩემოდანს მე ამოგილაგებ.
ბონდი საწოლიდან წამოდგა და ვესპერთან მივიდა. მის უკან დადგა და ხელები მკერდზე მოკიდა. ქალის მკერდმა ბონდის საკმაოდ დიდი ხელისგულები შეავსო. კერტები ისევ გამაგრებული ჰქონდა. ვესპერმა ბონდის ხელებს თავისი მოკიდა და უფრო ძლიერად მიაჭერინა მკერდზე. თუმცა, მზერა ფანჯრისთვის არ მოუშორებია.
- ახლა არა... - ჩუმად თქვა მან.
ბონდმა თავი დახარა და კისერთან აკოცა. შემდეგ კიდევ ერთხელ ჩაიხუტა და ხელი გაუშვა.
- კარგი, როგორც გინდა, ვესპერ, - უთხრა მან.
ჯეიმსი კარისკენ წავიდა და გასვლამდე უკან მოიხედა. ვესპერი არ განძრეულა. რატომღაც მოეჩვენა, რომ ქალი ტიროდა. ერთი ნაბიჯი უკან გადმოდგა, მაგრამ მიხვდა, რომ ვერაფერს ეტყოდა.
- ძვირფასო, ვესპერ... - ჩუმად ჩაილაპარაკა და ოთახიდან გავიდა.
ბონდი თავის ნომერში შევიდა და საწოლზე ჩამოჯდა.
მთელ სხეულში სისუსტე იგრძნო. ვერ გადაეწყვიტა, ლოგინზე დაწოლილიყო და გათიშულიყო თუ ზღვაში გაეცურა. ამ ფიქრებში გართული, ჩემოდანთან მივიდა და თეთრი საცურაო კოსტუმი და ლურჯი საღამური ამოიღო.
ბონდს ყოველთვის ეზიზღებოდა საღამურები და სულ შიშველს ეძინა, სანამ ჰონგ კონგში ზუსტად მისთვის ზედგამოჭრილი საღამურის ზედა ნაწილი აღმოაჩინა. ძალიან მოხერხებული იყო. მუხლამდე სიგრძის საღამურს ღილები არ ჰქონდა და წელზე ქამრით იკვრებოდა. სახელოები იდაყვამდე სწვდებოდა, საკმაოდ გრილი იყო და ბონდის თითქმის ყველა იარასა და ნაჭრილობევს ფარავდა. ცხადია, მაჯებზე და ხელისგულზე `სმერშის~ აგენტის მიერ დატოვებულ იარებს თუ არ ჩავთვლით.
ბონდმა ფეხზე ტყავის მუქლურჯი სანდლები ჩაიცვა, კიბეებს ჩაუყვა, და სახლიდან სანაპიროზე გამავალ ტერასაზე ჩავიდა. სასტუმროს წინ რომ გადიოდა, ვესპერზე დაიწყო ფიქრი. დააინტერესა, ისევ ფანჯარასთან იდგა თუ არა, მაგრამ ზევით არ აუხედია.
ბონდი ოქროს ქვიშიან სანაპიროს გაუყვა. იქამდე იარა, სანამ სასტუმროდან მისი დანახვა შეუძლებელი გახდებოდა. წელს ზემოთ საღამური გაიხადა, ცოტა გაირბინა და პატარა ტალღებში გადაეშვა. ფსკერი მალე გაღრმავდა. ბონდმა ჩაყვინთა და წყლისქვეშ იქამდე გაჩერდა, სანამ სუნთქვა ეყო. ძლიერად უსვამდა მკლავებს და მთელ ტანზე საღამოს სიგრილეს გრძნობდა. შემდეგ წყლიდან ამოყვინთა და თვალებიდან თმა გადაიყარა. უკვე შვიდი საათი იყო და მზეს მცხუნვარება დაკარგული ჰქონდა. მალე ყურეში ჩაიძირებოდა კიდევაც, ჯერჯერობით კი პირდაპირ ბონდს ანათებდა თვალებში. ცურვის მიმართულება შეიცვალა და ყვინთვა განაგრძო.
როცა ცურვა დაასრულა და ნაპირზე გამოვიდა, მიხვდა, რომ საღამური საკმაოდ შორს ჰქონდა დატოვებული. იცოდა, რომ მზის ჩასვლამდე საკმარისი დრო იყო დარჩენილი. ამიტომ ტანსაცმელი მოიტანა, ზურგზე ვარსკვლავის პოზაში დაწვა, მოწმენდილ ზეცას ახედა და ვესპერზე დაიწყო ფიქრი.
ზუსტად ვერ ხვდებოდა, მის მიმართ რას გრძნობდა და მოუთმენლობა არ ასვენებდა. ყველაფერი ძალიან მარტივად იყო. პირველ რიგში იმიტომ უნდოდა ვესპერთან ღამის გატარება, რომ ქალი საოცრად იზიდავდა, და მეორეც, აინტერესებდა, მკურნალობის შემდეგ ყველა ფუნქცია წესრიგში ჰქონდა თუ არა. თავიდან ყველაფერი გაცილებით მარტივად იყო: ვესპერთან ერთად რამდენიმე დღის გატარება უნდოდა, მერე მორიგი დავალების შესასრულებლად გაემგზავრებოდა რომელიმე შორეულ ქვეყანაში, მის ლინდი კი ლონდონში დაბრუნდებოდა. ყველაფერი ძალიან ბუნებრივად გამოვიდოდა, ისინი ხომ საიდუმლო სამსახურის სრულიად განსხვავებულ განყოფილებებში მუშაობდნენ. თუ ყველაფერი ასე იოლად არ აეწყობოდა, გადაწყვეტილი ჰქონდა, გადამდგარიყო და მსოფლიოს გარშემო ემოგზაურა.
ბოლო ორი კვირის განმავლობაში კი ბონდს აზრი ნელ-ნელა შეეცვალა.
უბრალოდ, ვესპერის გვერდით ყოფნაც კი დიდ სიამოვნებას ანიჭებდა. მასში იყო რაღაც განსაკუთრებული და გამოუცნობი, რაც ასე ძლიერ იზიდავდა. ვესპერი თავის ნამდვილ სახეს ბოლომდე არ აჩენდა და მნიშვნელობა არ ჰქონდა, რამდენ დროს გაატარებდნენ ერთად, იცოდა, რომ ქალი რაღაც ბარიერის იქით არასდროს მიუშვებდა. სინამდვილეში ძალიან ჭკვიანი და წინდახედული იყო, ქალების უმრავლესობას არ ჰგავდა და ძალიან ამაყი ბუნება ჰქონდა. სწორედ მისი შინაგანი მისტიურობა ხდიდა ვესპერს ასე სასურველს. ბონდი იმედოვნებდა, რომ ამ ქალთან ფიზიკური სიახლოვე ზოგიერთ კითხვაზე ავტომატური პასუხი იქნებოდა. მასთან გატარებული ღამეები წარმოიდგინა. მისი აზრით, ვესპერს მაქსიმალური სიამოვნების მიღება უნდა ჰყვარებოდა. ალბათ, ძალიან ვნებიანი და მომთხოვნი იქნებოდა, თანაც ჯეიმსს ბოლომდე დაუფლების ნებას არასდროს მისცემდა.
შიშველი ბონდი ქვიშაზე იწვა და ისევ ცას გაჰყურებდა. ფიქრი შეწყვიტა, ქვევით ჩამოიხედა და მიხვდა, რომ მზე უკვე ჩადიოდა.
წამოდგა და ტანიდან იმდენი ქვიშა ჩამოიფერთხა, რამდენიც შეძლო. თავისი საცურაო კოსტუმი აიღო და გზა განაგრძო ტანსაცმლის ასაკრეფად. როცა დაიხარა, მხოლოდ მაშინღა მიხვდა, რომ ნაპირზე სულ შიშველი იწვა. ამ ფაქტისთვის ყურადღება არც მიუქცევია, ტანზე ჩაიცვა და სანაპიროს გაუყვა სასტუმროსკენ.
ბონდმა გონება მოიკრიფა.
ოცდამეოთხე თავი - აკრძალული ხილი
შინ დაბრუნებულმა აღმოაჩინა, რომ მისი პირადი ნივთები აბაზანაში იყო შეტანილი და სარკის წინ, შუშის თაროზე მოწესრიგებულად ეწყო. თაროს ერთ ბოლოში მისი კბილის ჯაგრისი და საპარსი მოწყობილიბები იდო, მეორე მხარეს კი - ვესპერის კბილის ჯაგრისი, წამლის ორი პატარა ყუთი და სახის საცხი.
ბონდი ერთ-ერთ ბოთლს დააკვირდა და ძალიან გაოცდა, როცა შიგ საძილე აბები აღმოაჩინა. მიხვდა, რომ ვილაში მომხდარმა ამბებმა ვესპერის ფსიქიკაზე იმაზე სერიოზული კვალი დატოვა, ვიდრე მას ეგონა.
აბაზანა ცხელი წყლით იყო სავსე. მის გვერდით ჯეიმსის პირსახოცი და გაუხსნელი, ძვირადღირებული ფიჭვის შხაპის ლოსიონი ეწყო.
- ვესპერ! - დაიძახა ბონდმა.
- ბატონო.
- ნამდვილი სასწაული ხარ. თავი მაღალანაზღაურებადი ჟიგოლო მგონია.
- მე შენი მოვლა დამავალეს. მხოლოდ იმას ვაკეთებ, რაც დავალებული მაქვს.
- ძვირფასო, აბაზანაც ზუსტად ისეთია, როგორიც მიყვარს. ცოლად გამომყვები?
ვესპერმა ამოიოხრა:
- შენ ცოლი კი არა, მონა გჭირდება.
- მონა არა. მე შენ მინდიხარ!
- მე კი ჩემი კიბორჩხალები და შამპანური მინდა. ასე რომ, დაუჩქარე!
- კარგი, კარგი, ახლავე, - გასძახა ბონდმა.
ჯეიმსმა ტანი გაიმშრალა. თეთრი პერანგი და მუქი ლურჯი შარვალი ჩაიცვა. იმედი ჰქონდა, რომ ვესპერიც მასავით უბრალოდ იქნებოდა ჩაცმული და ძალიან გაუხარდა, როცა აბაზანაში დაუკაკუნებლად შემოსული მის ლინდი დაინახა. ლურჯ ტილოს კოფთასა და ბამბის ნაკეცებიან ქვედაბოლოში იყო გამოწყობილი. კოფთის ფერი ხაზს უსვამდა მის თვალებს და ძალიან უხდებოდა.
- მეტი ვეღარ მოვითმინე. უკვე რა ხანია, მზად ვარ. ჩემი ოთახი სამზარეულოს გვერდითაა, იქიდან ისეთი სასიამოვნო სუნი გამოდის, რომ ოთახში გაჩერება ვეღარ შევძელი.
ბონდი ვესპერს მიუახლოვდა და გადაეხვია.
შემდეგ ხელჩაკიდებულები კიბეებით ტერასაზე გავიდნენ, სადაც მათთვის განკუთვნილი მაგიდა უკვე გაწყობილი იყო.
შამპანური, რომელიც ბონდმა ჩამოსვლისთანავე სპეციალურად შეუკვეთა, მათი მაგიდის გვერდით, ღვინის გამაციებელში იდო. ჯეიმსმა აიღო და ჭიქები შეავსო. ვესპერმა უგემრიელესი, სახლში მომზადებული ღვიძლის პაშტეტი ხრაშუნა ფრანგული პურის ორ ნაჭერზე გადაუსვა. ერთს თვითონ შეექცა, მეორე კი თანამესუფრეს გაუწოდა.
ერთმანეთს თვალებში უყურებდნენ და შამპანურს სვამდნენ. ბონდი ჭიქებს პირამდე ავსებდა.
სანამ პაშტეტს შეექცეოდნენ, კაცი თავისი ყვინთვის ისტორიებს უამბობდა, თან დილის გეგმებს აწყობდნენ. ვახშმის დროს არც ერთს უთქვამს რამე თავიანთი გრძნობების შესახებ, თუმცა ორივეს თვალებში ღამის მოლოდინს იოლად დაინახავდით. დროდადრო ერთმანეთს ხელებით და ფეხებით ეხებოდნენ და ამით დაძაბულობას იხსნიდნენ.
როცა კიბორჩხალებისგან აღარაფერი დარჩა, მაგიდაზე ჩანახევრებული მეორე ბოთლი შამპანური იდგა და აგენტებმა მარწყვის დესერტს ნაღები მოასხეს, ვესპერმა ამოიოხრა:
- ნამდვილად ღორივით ვიქცევი, - სიცილით თქვა მან, - ყოველთვის იმის გაკეთების უფლებას მაძლევ, რაც ყველაზე ძალიან მიყვარს. აქამდე ასე არავის გავუთამამებივარ. - ვესპერმა მთვარის შუქით განათებულ ყურეს გახედა. - ნეტავი, რითი დავიმსახურე? - ოდნავ ირონიული ტონით დაამატა მან.
- რას გულისხმობ? - დაეკითხა გაკვირვებული ბონდი.
- მართლა არაფერი არ იცი ჩემს შესახებ! - მოულოდნელად თქვა ვესპერმა.
ბონდი მისი ხმის სერიოზულობამ კიდევ უფრო გააკვირვა.
- რაც ხვალ დილამდე დამჭირდება, იმისთვის საკმარისი ვიცი. ზეგ რაც დამჭირდება, იმისთვისაც და მგონი, მაზეგაც... - სიცილით უპასუხა ჯეიმსმა, - მასე შენც არ მიცნობ. მერე რა? - ისევ ჭიქები შეავსო ბონდმა.
ჩაფიქრებულმა ვესპერმა კაცს ახედა.
- ადამიანები კუნძულები არიან, - თქვა მან, - ისინი ერთმანეთს ვერასდროს ეხებიან. რაც არ უნდა ახლოს იყვნენ ერთმანეთთან, მაინც ცალ-ცალკე არიან. თუნდაც ორმოცდაათი წელი იყვნენ დაქორწინებულები.
დაბნეულმა ბონდმა ვესპერს შეხედა. ჩათვალა, რომ ზედმეტი დალიეს. ალბათ, შამპანურის დიდმა დოზამ ვესპერზე მელანქოლიურად იმოქმედა. მაგრამ უეცრად ვესპერმა მხიარულად გადაიხარხარა:
- ასეთი შეშინებული სახე ნუ გაქვს! - ვესპერი წინ გადაიხარა და ბონდს ხელი დაადო, - უბრალოდ, პატარა სენტიმენტალური სცენა იყო. ასეა თუ ისე, ვგრძნობ, რომ ამაღამ ჩემი კუნძული შენ კუნძულთან ძალიან ახლოს იქნება! - და ვესპერმა კიდევ მოსვა შამპანური.
ბონდს გულზე მოეშვა და გაიცინა:
- ასეთ შემთხვევაში, გირჩევ, გავერთიანდეთ და ნახევარკუნძულად გადავიქცეთ! - უთხრა მან, - თანაც ახლავე, როგორც კი მარწყვის დესერტს დავამთავრებთ!
- არა! - სრულიად უადგილო ფლირტი წამოიწყო ვესპერმა, - ჯერ ყავა უნდა დავლიო!
- მაშინ ბრენდიც! - დაამატა ბონდმა.
ერთსა და იმავე დღეს ბონდს მეორედ შეეპარა ეჭვი. ასეთი რამ ჯეიმსის პრაქტიკაში არ ყოფილა. თუმცა, გაუგებრობა მალე გადაავიწყდათ და საუბარი განაგრძეს.
როდესაც ყავა და ბრენდი მიირთვეს, ვესპერმა ჩანთა აიღო, წამოდგა, ბონდთან მივიდა და თქვა:
- ცოტა დავიღალე... - და ხელი მხარზე დაადო.
ბონდმა მის ხელს თავისი ხელი დაადო. ერთი წუთის მანძილზე ორივე ასე გაუნძრევლად იდგა. შემდეგ ვესპერი დაიხარა, ტუჩებით ოდნავ შეეხო კაცის თმას და წავიდა. მალე მის ოთახში შუქი აინთო.
ბონდი ეწეოდა და თვალმოუშორებლად ელოდებოდა, როდის ჩაქრებოდა შუქი ვესპერის ფანჯარაში. ცოტა ხანში ნანატრი მომენტიც დადგა. მაშინვე წამოდგა, სასტუმროს მფლობელს და მის მეუღლეს არაჩვეულებრივი ვახშმისთვის მადლობა გადაუხადა, ძილი ნებისა უსურვა და კიბეებით ზევით ავიდა.
სულ რაღაც ათის ნახევარი იყო. აბაზანის გავლით ვესპერის ოთახში შევიდა და კარი მიიხურა.
ნახევრადდახურული დარაბებიდან მთვარის შუქი შემოდიოდა და ფართო საწოლზე ვესპერის სხეულს ეფინებოდა.
გამთენიისას ჯეიმსს თავის ოთახში გამოეღვიძა. ერთ ხანს გაუნძრევლად იწვა და წინა ღამის ფრაგმენტებს აცოცხლებდა გონებაში.
შემდეგ ლოგინიდან წამოდგა. საღამურში ჩაცმულმა ვესპერის ოთახის წინ ფეხაკრეფით გაიარა და სახლიდან გავიდა.
მზე ნელ-ნელა ამოდიოდა. ზღვა საოცრად სუფთა და მშვიდი იყო. პატარა ტალღები ნაზად გადმოდიოდა ნაპირზე. ჯერ ცოტა ციოდა, მაგრამ ბონდმა საღამური გაიხადა და შიშველი იმ ადგილისკენ წავიდა, სადაც წინა საღამოს ცურავდა. ნელ-ნელა შევიდა ზღვაში. როცა წყალი ნიკაპამდე მიწვდა, გაჩერდა, თვალები დახუჭა, ცხვირზე ხელი მოიკიდა და ჩაყვინთა.
სიღრმეში წყლის ზედაპირი თითქმის არ მოძრაობდა. მარტო ერთგან ხტოდა თევზი. ღრმად ჩაყვინთა. ძალიან მოუნდა, რომ ვესპერი სწორედ ახლა გამოსულიყო ფიჭვებში სასეირნოდ და ბონდის მოულოდნელ ამოყვინთვას გაეკვირვებინა.
როდესაც სრული ერთი წუთის შემდეგ შთამბეჭდავად ამოყვინთა, იმედი გაუცრუვდა. ირგვლივ არავინ იყო. ერთ ხანს კიდევ ცურავდა, შემდეგ კი, როცა მზე საბოლოოდ ამოვიდა და დააცხუნა, ნაპირზე ამოვიდა და ზურგზე დაწვა. ფიქრებში წავიდა. ძალიან კმაყოფილი იყო, რადგან თვლიდა, რომ წინა ღამემ სხეული საბოლოოდ დაუბრუნა.
წინა საღამოს მსგავსად უღრუბლო ცას მიაშტერდა.
ცოტა ხნის შემდეგ ადგა და სანაპიროს გაუყვა, თავისი საღამური რომ აეღო.
ახლა ზუსტად იცოდა, რომ ნამდვილად უნდოდა ვესპერისთვის ცოლობა შეეთავაზებინა. უბრალოდ, შესაფერისი მომენტის შერჩევას აპირებდა.
ოცდამეხუთე თავი - შავი სახვევი
ბონდმა ფეხის წვერებზე გაიარა ტერასა და სასადილო ოთახში შევიდა, სადაც ჯერ კიდევ დახურული იყო დარაბები და თითქმის არაფერი ჩანდა. მაინც შეამჩნია ვესპერი, რომელიც შემინული სატელეფონო ჯიხურიდან გამოვიდა და კიბეების ავლის შემდეგ ჩუმად წავიდა თავისი ოთახისკენ. ქალის აქ დანახვას არ ელოდა.
- ვესპერ! - დაუძახა მან. ჩათვალა, რომ ქალმა სასწრაფო შეტყობინება მიიღო, რომელიც ორივე მათგანს ეხებოდა.
შეშინებული ვესპერი შემობრუნდა და გულზე ხელი მიიდო.
საჭიროზე ოდნავ მეტი დროის მანძილზე გაუნძრევლად იდგა და გაფართოებული თვალებით კაცს უყურებდა.
- რა მოხდა, ძვირფასო? - ჰკითხა შეშფოთებულმა ბონდმა, რომელსაც ეგონა, რომ ვესპერს რაღაც უბედურება აცნობეს.
- ო, გული გამიხეთქე! - უპასუხა სუნთქვაშეკრულმა ქალმა, - უბრალოდ, მატისს დავურეკე, მატისს... - საეჭვოდ გაიმეორა მან, - გახსოვს, ჩემს მეგობარზე გიყვებოდი, დიორის მაღაზიაში რომ მუშაობს პარიზში? მატისს ვთხოვე, მას დაკავშირებოდა და კიდევ ერთი საღამოს კაბა გამოეგზავნა ჩემთვის... - ვესპერი სწრაფად და ცოტა გაურკვევლად ლაპარაკობდა, - ხომ გესმის, ამდენი ხნით დარჩენას არ ვგეგმავდი და ტანსაცმელიც თითქმის არ მაქვს. ვიფიქრე, სამსახურში მიმავალ მატისს შევხვდებოდი და კაბას გამოვართმევდი. შენთვის სიურპრიზის გაკეთება მინდოდა. ოთახთან ჩუმად გამოვიარე, არ მინდოდა, გაგღვიძებოდა... წყალი ცივი იყო? კარგად იცურე? მე უნდა დამლოდებოდი.
- არაჩვეულებრივი წყალი იყო, - თქვა ბონდმა, თუმცა მაინც ეჩვენებოდა, რომ ვესპერი თავს ბავშვივით დამნაშავედ გრძნობდა. - მიდი, მოწესრიგდი და ტერასაზე ვისაუზმოთ. მგელივით მშია. მაპატიე, შენი შეშინება არ მინდოდა, უბრალოდ, მე თვითონაც არ ველოდი ასეთ დროს აქ ვინმეს დანახვას.
ბონდმა ვესპერს ხელი გადახვია. მან კი უეცრად თავი გაინთავისუფლა და ფეხს აუჩქარა.
- შენთან შეხვედრას მეც არ მოველოდი! - თქვა ვესპერმა, რომელიც ცდილობდა კაცის ყურადღება ნაზ შეხებაზე გადაეტანა. - ზღვაში დამხრჩვალი კაცის მოჩვენებას ჰგავდი. ეს სველი თმაც ისე გაქვს სახეზე ჩამოყრილი. - ვესპერმა უხეშად გაიცინა. ხმა თვითონვე არ მოეწონა და სიცილი დახველებად გადააკეთა.
- იმედი მაქვს, არ გავციებულვარ... - თქვა მან.
ბონდს უნდოდა ერჩია, რომ დაწყნარებულიყო და სიმართლე ეთქვა, მაგრამ ამის ნაცვლად ზურგზე რამდენჯერმე დაარტყა ხელი და სასწრაფოდ ცხელი აბაზანის მიღება ურჩია.
ჯეიმსი თავის ოთახში შევიდა.
ეს მათი გულწრფელი სიყვარულის დასასრული გახლდათ. მომდევნო დღეები სიყალბით და გაუგებრობით იყო სავსე., უშინაარსო დღეები, ვესპერის ცრემლები და ცხოველური ვნება ენაცვლებოდა ერთმანეთს.
ბონდმა რამდენჯერმე სცადა უნდობლობის მყარი კედლების დანგრევა. ათჯერ მაინც წამოიწყო ლაპარაკი იმ სატელეფონო საუბრის შესახებ, მაგრამ ქალი ყოველ ჯერზე ახალ დეტალებს უმატებდა ძველ ვერსიას. ჯეიმსმა იცოდა, რომ ეს დეტალები გაცილებით გვიან იყო შეთხზული. ქალმა ბრალიც კი დასდო, - თითქოს ბონდი ფიქრობდა, რომ მას სხვა საყვარელიც ჰყავდა.
ჯეიმსის თითოეული მცდელობა ვესპერის ცრემლებით და ლამის ისტერიკამდე მისული სცენებით სრულდებოდა.
ყოველი მომდევნო დღე წინაზე უფრო დაძაბული და აუტანელი ხდებოდა.
ბონდი გაოგნებული გახლდათ. ვერ ხვდებოდა ორი ადამიანის მშვენიერი ურთიერთობა ერთი ღამის შემდეგ ასეთ საშინელებად როგორ იქცა და პასუხის ძებნაში თავს იწვალებდა.
ჯეიმსი ხვდებოდა, რომ არც ვესპერისთვის იყო ადვილი ასე ცხოვრება. ისიც არანაკლებ იტანჯებოდა. იმ საბედისწერო სატელეფონო საუბრის შემდეგ მათ შორის წარმოქმნილი შავი ლაქა დღითიდღე იზრდებოდა. მას ახალ-ახალი პატარა საიდუმლოებები ემატებოდა და ეს ვესპერსაც ძალიან აწუხებდა.
ერთ-ერთ ასეთ დღეს, ლანჩის დროს, სიტუაცია კიდევ უფრო დაიძაბა.
დილით ერთად ისაუზმეს, თუმცა ეს ორივესთვის დიდი ძალისხმევის ტოლფასი იყო. შემდეგ ვესპერმა განაცხადა, რომ თავი სტკიოდა და ცოტა ხნით მზისგან შორს, თავის ოთახში აპირებდა წამოწოლას. ბონდმა წიგნი აიღო და სანაპიროზე წავიდა. ფიქრობდა, რომ შინ დაბრუნებული, ლანჩის დროს ამ პრობლემას საბოლოოდ გადაჭრიდა.
როდესაც წყვილი მაგიდას მიუჯდა, ბონდმა მხიარული ხმით ბოდიში მოუხადა ვესპერს იმისთვის, რომ ტელეფონის ჯიხურთან დანახვის შემდეგ მისი ცხოვრება აუტანელი გახადა. შემდეგ თემა შეცვალა და სეირნობისას მიღებულ შთაბეჭდილებებზე დაიწყო ლაპარაკი. მაგრამ ვესპერი ისევ უხასიათოდ იყო და მხოლოდ ერთმარცვლიანი პასუხებით შემოიფარგლებოდა. საჭმელში ნერვიულად ათამაშებდა ჩანგალს და ცდილობდა, კაცისთვის თვალებში არ შეეხედა.
როდესაც ჯეიმსი მიხვდა, რომ ვესპერთან საუბარს აზრი არ ჰქონდა, თვითონაც გაჩუმდა და საშინელ ფიქრებს გონებაში შემოსვლის ნება დართო.
უეცრად ვესპერი შეკრთა და ხელიდან ჩანგალი გაუვარდა. ბონდმა ამოხედა. ქალი სულ გაფითრებულიყო და გულგახეთქილი იყურებოდა ბონდის მიღმა.
ჯეიმსმა უკან მიიხედა. მათგან საკმაოდ შორს, ტერასის მეორე ბოლოში, მაგიდასთან მამაკაცი ჯდებოდა. ბონდმა უცნაური ვერაფერი შეამჩნია. მამაკაცს ოდნავ შეუფერებლად ეცვა, მაგრამ ბონდმა ჩათვალა, რომ ერთი ჩვეულებრივი ბიზნესმენი იყო, რომელიც სანაპიროზე საქმიან შეხვედრაზე მიდიოდა, გზად ეს სასტუმრო შენიშნა და ლანჩის მირთმევა გადაწყვიტა.
- რა მოხდა, ძვირფასო? - ჰკითხა აღელვებულმა ჯეიმსმა.
ვესპერს თვალი არ მოუშორებია უცნობისთვის.
- ეს ის კაცია, შავ ფურგონში რომ იჯდა და ჩვენ მოგვყვებოდა. ზუსტად ვიცი, რომ ის არის.
ბონდმა კიდევ ერთხელ მიიხედა უკან. სასტუმროს მფლობელი მამაკაცს მენიუს აცნობდა. უცნაური არაფერი იყო. ორივე მენიუს ერთ-ერთ პუნქტზე იცინოდა. შემდეგ, როგორც ჩანს, ბატონი ვერსუა პლასტიკური ბარათის მიღებაზე დათანხმდა. მამაკაცის სახის გამომეტყველებიდან კი ჩანდა, რომ მან ღვინო შეუკვეთა.
უცნობი მიხვდა, რომ წყვილი უყურებდა. რამდენიმე წუთით თვითონაც შეხედა. შემდეგ სკამიდან პატარა ჩემოდანი აიღო, ნელ-ნელა გახსნა, გაზეთი ამოიღო, გაშალა, იდაყვები მაგიდაზე დააწყო და კითხვას შეუდგა.
როდესაც უცნობი მათი მაგიდისკენ იყურებოდა, ჯეიმსმა დაინახა, რომ მას ერთ თვალზე შავი სახვევი ქონდა, რომელიც თვალზე სამაგრების გარეშე, მონოკლივით იყო მორგებული. სხვა მხრივ, ძალიან ჩვეულებრივი შუახნის კაცი იყო, რომელსაც უკან გადავარცხნილი მუქი ყავისფერი თმა და დიდი თეთრი კბილები ჰქონდა.
ჯეიმსი ვესპერისკენ მობრუნდა.
- ძვირფასო, შეხედე, რა უდანაშაულო სახე აქვს ამ კაცს. ეს სასტუმრო ჩვენი საკუთრება ხომ არ არის? აქ უამრავი სხვა ადამიანიც ჩამოვა. დარწმუნებული ხარ, რომ ზუსტად ეს მამაკაცი დაინახე ფურგონში?
ვესპერი ჯერ კიდევ გაფითრებული იყო და ორივე ხელის თითებს ნერვიულად ათამაშებდა მაგიდაზე. ჯეიმსს ეგონა, რომ ვესპერს მალე გული წაუვიდოდა და ხელის შესაშველებლად წამოხტა კიდეც, მაგრამ ქალმა ანიშნა, შეჩერებულიყო. შემდეგ ჭიქა აიღო და ღვინო მოსვა. ხელი აუკანკალდა, ჭიქა კბილზე მიირტყა და სიტუაციის გამოსასწორებლად მეორე ხელი დაიხმარა. შემდეგ ჭიქა მაგიდაზე დადგა.
ვესპერმა შეშინებული თვალებით შეხედა ბონდს.
- დარწმუნებული ვარ. ეს ნამდვილად ის კაცია.
ჯეიმსი შეეცადა გადაერწმუნებინა, მაგრამ ვესპერმა ყურადღება არ მიაქცია. მან კიდევ რამდენჯერმე გახედა უცნობს, შემდეგ განაცხადა, რომ თავის ტკივილი გაუძლიერდა და შუადღის გატარება თავის ოთახში უნდოდა. მერე წამოდგა და ოთახისკენ უკანმოუხედავად წავიდა.
ბონდს ძალიან უნდოდა ქალის დამშვიდება, მაგრამ ხვდებოდა, რომ არაფრის გაკეთება არ შეეძლო. მან ყავა შეუკვეთა და შემდეგ უკანა ეზოში ჩავიდა. იქ გაჩერებული `პეჟოს~ ტიპის შავი ავტომანქანა, მართლაც შეიძლებოდა ის ფურგონი ყოფილიყო, რომელიც მათ უკან მოდიოდა, თუმცა ჯეიმსმა ისიც მშვენივრად იცოდა, რომ საფრანგეთის გზებზე ასეთი მილიონობით მანქანა მოძრაობდა. შიგნით შეიხედა, მაგრამ საინტერესო ვერაფერი დაინახა. შემდეგ კარის გამოღება სცადა, თუმცა ჩაკეტილი იყო. აქეთ-იქით გაიხედა და სწრაფად ჩაიწერა მანქანის ნომერი. შემდეგ ისევ ტერასაზე დაბრუნდა.
თვალახვეული მამაკაცი ლანჩს მიირთმევდა და თავი არ აუწევია.
ჯეიმსი ვესპერის სკამზე დაჯდა, რათა უკეთ ეთვალთვალა უცნობისთვის.
რამდენიმე წუთში მამაკაცმა ანგარიში მოითხოვა, გადაიხა და წავიდა. მალე ჯეიმსმა `პეჟოს~ დაქოქვის ხმა გაიგო და დაასკვნა, რომ მანქანა როიალისკენ მიმავალი გზით წავიდა.
ბატონი ვერსუა ბონდის მაგიდასთან მოვიდა და ქალბატონი მოიკითხა. ჯეიმსმა აუხსნა, რომ მან მზის მსუბუქი დარტყმა მიიღო. სასტუმროს მფლობელმა სინანული გამოთქვა და დასძინა, რომ ძველ დროში მზე გაცილებით არამწველი იყო. ჯეიმსმა თავაზიანად გამოკითხა უცნობის ამბავი.
- იმ მამაკაცმა ჩემი ერთი მეგობარი გამახსენა, რომელმაც თვალი დაკარგა. ორივე ერთნაირ სახვევს ატარებს.
ბატონმა ვერსუამ უთხრა:
- ეს კაცი ადრე არასდროს მინახავს. უცხოელი იყო და მგონი, ძალიან კმაყოფილი დარჩა ჩემი მეუღლის მიერ მომზადებული ლანჩით. თქვა, რომ საათების ყიდვა-გაყიდვითაა დაკავებული და რამდენიმე დღეში ისევ შემოივლის, სხვა კერძიც რომ გასინჯოს. მისი აქცენტით თუ ვიმსჯელებთ, შვეიცარიელი გახლდათ. თვალის დაკარგვა საშინელებაა. ან იმ სახვევის ტარებას როგორ უნდა შეეჩვიოს კაცი?
- დიახ, მართლაც, ძალიან რთულია. ვხედავ, თქვენც არ გაგიმართლათ, - სინანულით წარმოთქვა ბონდმა და ბატონი ვერსუას ცარიელ სახელოს დახედა. - ღვთის მადლით, მე ამ უბედურებას გადავრჩი.
ერთხანს მათ ომზე ისაუბრეს. შემდეგ ჯეიმსი წამოდგა.
- ჰო, მართლა, კინაღამ დამავიწყდა, - მოულოდნელად თქვა ბონდმა, - გუშინწინ ქალბატონმა პარიზში დარეკა, თუ არ ვცდები ელისეს მინდვრებზე. მინდა, ანგარიში გაგისწორით... - ბონდს ახსოვდა, რომ მატისი სწორედ ელისეს მინდვრებზე ცხოვრობდა.
- დიდი მადლობა, ბატონო, მაგრამ ყველაფერი რიგზეა. როიალის სატელეფონო სადგურიდან დამირეკეს და მითხრეს, რომ ჩემს ერთ-ერთ დამსვენებელს აბონენტთან უნდოდა დაკავშირება, რომელმაც ყურმილი არ აიღო. მკითხეს, კიდევ ხომ არ უნდოდა ქალბატონს ზარის განმეორება. მაპატიეთ, თავიდან სულ გამომიფრინდა. თქვენ ხომ ვერ გაარკვევთ, ჩემს მაგივრად. ისე, როგორც მახსოვს, ელისეს მინდვრები არ უთქვამთ.
ოცდამეექვსე თავი - `მშვიდად იძინე, ძვირფასო~
შემდეგი ორი დღეც დაახლოებით ასეთი იყო.
დილით ვესპერს ტაქსმა მოაკითხა და როიალში წაიყვანა. უკანდაბრუნებულმა ქალმა განაცხადა, რომ წამლის საყიდლად იყო წასული.
იმ საღამოს მან ძალიან მოინდომა და თითქმის სულ გაღიმებული იყო. უზომოდ ბევრი დალია და როცა კიბეებზე ადიოდნენ, ჯეიმსი თავის ოთახში შეიყვანა. არაჩვეულებრივი ღამე გაატარეს, მაგრამ თავის ოთახში რომ გადიოდა, ვესპერის ტირილის ხმა გაიგო. გაკვირვებული ბონდი დასაძინებლად წავიდა.
თუმცა, დაძინება ვერ შეძლო. გამთენიისას, ვესპერის ოთახის კარის გაღების ხმა შემოესმა. ბონდი მიხვდა, რომ ისევ სატელეფონო ჯიხურში მიდიოდა. უკან მალე დაბრუნებული ვესპერის ნაბიჯებით და კარის მოხურვის ხმით თუ იმსჯელებდით, მიხვდებოდით, რომ პარიზში მის ზარს ისევ არ უპასუხეს.
ეს დღე შაბათი გახლდათ.
კვირას სასტუმროში შავსახვევიანი კაცი დაბრუნდა. ბონდმა ვესპერის გაფითრებულ სახეს შეხედა თუ არა, მაშინვე მიხვდა, რომ ის კაცი ისევ იმ მაგიდასთან იჯდა. ბონდს ვესპერისთვის ყველაფერი მოყოლილი ჰქონდა, რაც ბატონი ვერსუასგან ამ კაცის შესახებ შეიტყო. მხოლოდ ის დაუმალა, რომ შავსახვევიანი კაცი შეიძლებოდა უკან დაბრუნებულიყო. არ უნდოდა, ვესპერს ამაზეც ენერვიულა.
ბონდმა მატისსაც დაურეკა და `პეჟოს~ შემოწმება სთხოვა. მატისმა გაარკვია, რომ ორი კვირის წინ ეს `პეჟო~ შვეიცარიული პასპორტის პატრონმა პრესტიჟული კომპანიიდან იქირავა. მას ადოლფ გეტლერი ერქვა და მისამართის გრაფაში ციურიხის ერთ-ერთი ბანკის მისამართი ეწერა.
მატისი შვეიცარიის პოლიციას დაუკავშირდა. მათ დაუდასტურეს, რომ ციურიხის ბანკში მის სახელზე ანგარიში ნამდვილად არსებობდა, რომელსაც პატრონი იშვიათად იყენებდა. ჰერ გეტლერი მართლაც საათების ყიდვა-გაყიდვით იყო დაკავებული.
ვესპერს ამ ინფორმაციის მოსმენისას რეაქცია არ ჰქონია. როცა ჰერ გეტლერი მეორედ ნახა, ლანჩი შუაში მიატოვა და პირდაპირ თავის ოთახში ავიდა.
ჩაფიქრებული ბონდი ერთ ხანს მაგიდასთან იჯდა. შემდეგ ადგა და ვესპერის ოთახისკენ წავიდა. ქალს კარი ჩაეკეტა, ფანჯარასთან იჯდა და გარეთ იყურებოდა. ჯეიმსმა შეშვება სთხოვა.
ვესპერი ისეთი გაშეშებული იჯდა, რომ ქანდაკებას მოგაგონებდათ. მან ბონდს კარი გაუღო. ჯეიმსი შევიდა, ხელი მოჰკიდა და საწოლზე დააწვინა. თვითონ გვერდით მიუწვა.
- ვესპერ! - თბილი ხმით უთხრა და გაყინულ ხელზე მოეფერა, - ასე გაგრძელება აღარ შეიძლება. ამ აუტანელ სიტუაციას ბოლო უნდა მოვუღოთ. შენც ხომ ხედავ, რომ ერთმანეთს ვაწამებთ? პრობლემის გადაჭრის მხოლოდ ორად ორი გზა არსებობს. ან უნდა მითხრა რაშია საქმე, ან დაუყოვნებლივ უნდა გავემგზავროთ აქედან.
ვესპერს არაფერი უთქვამს.
- ძვირფასო, არ გინდა ყველაფერი მომიყვე? იცი, პირველ დილას სანაპიროდან შენთან რომ ვბრუნდებოდი, ცოლად გამოყოლა უნდა შემომეთავაზებინა. მოდი, ამ აუტანელ სიტუაციას ღამის კოშმარი დავარქვათ, დავივიწყოთ და იმ დილას დავუბრუნდეთ.
ქალი თავიდან არაფრის თქმას არ აპირებდა, შემდეგ კი ცრემლები წამოუვიდა.
- მართლა აპირებდი ჩემს ცოლად მოყვანას?
ბონდმა თანხმობის ნიშნად თავი დაუქნია.
- ღმერთო ჩემო! - აღმოხდა ვესპერს, - ღმერთო ჩემო! - კიდევ ერთხელ წამოიძახა, სახით ბონდის მკერდს მიეყრდნო და აქვითინდა.
გაოგნებულმა ჯეიმსმა ვესპერი მიიხუტა და უთხრა:
- მითხარი, ჩემო საყვარელო, მითხარი, რა გაწუხებს!
ვესპერი ნელ-ნელა დაწყნარდა.
- ცოტა ხნით დამტოვე, - ოდნავ დამშვიდებული ხმით უთხრა ვესპერმა, - ცოტა დრო მომეცი, კარგი? - მან ხელები ჯეიმსს სახეზე მოკიდა და აკოცა - ძვირფასო, დამიჯერე, ისე მინდა გავაკეთო, რომ ორივესთვის უკეთესი იყოს. მაგრამ მე, მე... - ვესპერი ჯეიმსს ისე ჩაეხუტა, როგორც პატარა ბავშვი მშობელს, როცა ცუდ სიზმარს ნახავს.
ბონდმა გრძელ შავ თმაზე ხელი რამდენჯერმე გადაუსვა და ნაზად აკოცა.
- ახლა, წადი, ცოტა ხნით დამტოვე! - თქვა ქალმა, - ცოტა დრო მინდა მოსაფიქრებლად. რაღაც უნდა მოვიმოქმედო.
ვესპერმა ბონდის ცხვირსახოცი აიღო და ცრემლები შეიმშრალა.
შემდეგ ჯეიმსი კარამდე მიაცილა და გადაეხვია. ბონდმა გასვლის წინ აკოცა, ქალმა კარი მიიხურა.
იმ საღამოს წყვილს მხიარულება და ინტიმური განწყობა მეტ-ნაკლებად დაუბრუნდა. ვესპერის სიცილი ხანდახან ისეთი ხმამაღალი იყო, რომ ვერსუებსაც კი ესმოდათ. ბონდი დიდ ხანს ცდილობდა აჰყოლოდა, მაგრამ არ გამოუვიდა და რაღაცის თქმა დააპირა.
ვესპერმა ხელები მკლავებზე მოკიდა.
- გაჩუმდი! - უთხრა მან, - ძალიან გთხოვ, ახლა არ მკითხო. ცოტა ხნით დაივიწყე. ყველაფერი დასრულდა, ახლა ლაპარაკს რა აზრი აქვს. ყველაფერს დილით გეტყვი.
ქალმა ბონდს შეხედა და უეცრად თვალები ისევ ცრემლებით აევსო. ჩანთიდან ცხვირსახოცი ამოიღო და თვალები შეიმშრალა.
- ცოტა შამპანური კიდევ დამისხი, - თქვა მან, - შენ ჩემზე გაცილებით მეტს სვამ, რა უსამართლობაა! - შეეცადა გაეღიმა.
ერთად სვამდნენ. მალე ბოთლი დაიცალა. შემდეგ ვესპერი წამოდგა და ოდნავ წაბარბაცდა.
- მგონი, ზედმეტი მომივიდა. ცოტა დავთვერი, - სიცილით თქვა მან, - რა სირცხვილია. გთხოვ, ჯეიმს, არ დამცინო. ეს იმიტომ გავაკეთე, რომ გამხიარულება მინდოდა და აი, გამომივიდა კიდეც.
ვესპერი ბონდის სკამთან მივიდა, მის უკან დადგა და ხელები მხრებზე მოკიდა.
- მალე ამოდი... - ჩუმად უთხრა, - დღეს განსაკუთრებით მინდა შენთან ღამის გატარება.
ვესპერი თავისი ოთახისკენ წავიდა, მოტრიალდა და ბონდს ჰაეროვანი კოცნა გამოუგზავნა.
ვესპერი და ჯეიმსი ორი საათის მანძილზე სიყვარულს მიეცნენ და ორივეს ისეთი შეგრძნება დაეუფლა, როგორიც პირველ ღამეს ჰქონდათ. ბონდს ეს უკვე შეუძლებლად მიაჩნდა და ძალიან გაუხარდა, როცა მიხვდა, რომ ერთმანეთისთვის ნათქვამი სიტყვები ძველებურად გულწრფელად ჟღერდა. მათ შორის ყველანაირი გაუგებრობა წარსულს ჩაბარდა.
- შენი წასვლის დროა! - უთხრა ვესპერმა მის მკლავებში ჩაძინებულ ჯეიმსს.
შემდეგ, თითქოს თავისი სიტყვების უკან წაღება უდოდა, ბონდს ჩაეხუტა და რამდენიმე თბილი სიტყვა უთხრა.
ბონდი წამოდგა და საწოლისკენ დაიხარა. უნდოდა, გასვლის წინ ვესპერისთვის ეკოცნა და ტკბილი ძილი ესურვებინა. უეცრად ვესპერმა შუქი აანთო.
- შემომხედე, - უთხრა მან, - და ნება მომეცი, ცოტა ხანს მეც გიყურო.
ბონდი საწოლთან ჩაიმუხლა.
ვესპერი ჯეიმსის სახის ყველა დეტალს ისე იმახსოვრებდა, თითქოს უკანასკნელად ხედავდა. შემდეგ წამოჯდა და ხელი კისერზე მოხვია. დიდი ლურჯი თვალები ცრემლებით ჰქონდა სავსე, კაცისკენ გადაიხარა, ნაზად აკოცა და სთხოვა, ოთახიდან გასულიყო. ვესპერმა შუქი ჩააქრო.
- ღამე მშვიდობის, საყვარელო! - ჩუმად თქვა მან.
ბონდმა ლოყაზე აკოცა. უნდოდა შეემოწმებინა, სველი ჰქონდა თუ არა.
ჯეიმსი კარისკენ წავიდა. გასვლამდე მობრუნდა და თქვა:
- მშვიდად იძინე, ძვირფასო. არ ინერვიულო. ყველაფერი კარგად იქნება.
ჯეიმსმა კარი ფრთხილად მიხურა და თავის ოთახში დამშვიდებული გულით გავიდა.
ოცდამეშვიდე თავი - გატეხილი გული
დილით ბონდის ოთახში შეშინებული ბატონი ვერსუა შემოვარდა.
სასტუმროს პატონს ხელში კონვერტი ეჭირა და ეტყობოდა, რომ საქმე ძალიან სერიოზულად იყო.
- მუსიე ბონდ, საშინელება დაგვემართა! მადამი, მადამმა...
ჯეიმსი საწოლიდან წამოხტა და აბაზანის გავლით სცადა ვესპერის ოთახში შესვლა, მაგრამ კარი ჩაკეტილი დახვდა. უკან გამოვარდა და დერეფანში ისე ჩაიქროლა, რომ საბრალო დამლაგებელს გული გაუხეთქა.
ვესპერის მეორე კარი ღია იყო. ნახევრად ღია დარაბებიდან შესული მზის შუქი ოთახს ანათებდა. ზეწარში გახვეულ ვესპერს მხოლოდ შავი თმა უჩანდა. ლოგინში ისეთი გამართული იწვა, რომ საფლავის ქვას მოგაგონებდათ.
ბონდი საწოლთან დაიხარა და ზეწარი გადაწია.
თავიდან იფიქრა, რომ ვესპერს ეძინა. თვალები ეხუჭა. სახე ძალიან დამშვიდებული ჰქონდა. თითქმის ყველაფერი ძველებურად იყო.
ბონდმა ხელი მოჰკიდა.
ვესპერი არ ინძრეოდა, პულსი არ ჰქონდა, არც სუნთქავდა. ყველაზე მეტად ჯეიმსი ამ ფაქტმა შეძრა – ქალი აღარ სუნთქავდა.
ბატონი ვერსუა ჯეიმსთან მივიდა, მხარზე ხელი დაადო და ცარიელ ჭიქაზე მიუთითა, რომელიც საწოლის გვერდით, ვესპერის პირად ნივთებთან ერთად იდგა.
ჯეიმსმა გაიხედა.
კომოდზე ეწყო ვესპერის სიგარეტი, ასანთი, პატარა სარკე, რომელიც მზის სხივებს ირეკლავდა, პომადა, ცხვირსახოცი და აი, ჭიქაც, რომელშიც თეთრი ნალექი იყო დარჩენილი. იატაკზე კი საძილე აბების ცარიელი ყუთი ეგდო, სწორედ ის, ჯეიმსმა პირველ დღეს სააბაზანოში რომ ნახა.
ბონდი წამოდგა და შეიშმუშნა. მის უკან ბატონი ვერსუა იდგა და წერილს უწვდიდა. ჯეიმსმა კონვერტი გამოართვა.
- კომისარი რომ მოვა, გადაეცით, ჩემს ოთახში შემოვიდეს! - თქვა მან.
ჯეიმსი თავის ოთახში წავიდა. თვალზე ბინდი ჰქონდა გადაკრული. უკან არც მოუხედავს.
თავისი საწოლის კიდეზე ჩამოჯდა და ერთხანს თვალმოუშორებლად გასცქეროდა მშვიდ ზღვას, შემდეგ კონვერტს დახედა. ზედ ლამაზი ხელით ეწერა ფრანგულად `მას~.
უეცრად ჯეიმსმა სიტუაცია გააანალიზა და მიხვდა, რომ წინა დღეს ვესპერმა სასტუმროს პერსონალს დაუბარა, გაეღვიძებინათ. შუა კარიც ამიტომ ჩაკეტა. არ უნდოდა, რომ დილით პირველად ბონდს ენახა.
ჯეიმსმა კონვერტი გადმოატრიალა. გახსნისას წარმოიდგინა, რომ სულ ცოტა ხნის წინ ეს კონვერტი ვესპერის ჯერ კიდევ თბილმა ენამ დალუქა.
ბონდმა თავი ცუდად იგრძნო. ძალა მოიკრიბა და კონვერტი გახსნა.
წერილი მოკლე იყო. პირველი ორი სიტყვის წაკითვის შემდეგ, ჯეიმსს სუნთქვა შეეკრა და სწრაფად განაგრძო კითხვა.
კითხვა რომ დაასრულა, წერილი ისე მოისროლა იატაკზე, თითქოს ვესპერის წერილი კი არა, მორიელი ყოფილიყო.
ჩემო ძვირფასო ჯეიმს,
მართლა მთელი გულით მიყვარხარ და იმედს ვიტოვებ, რომ სანამ ამ წერილის კითხვას დაასრულებ, შენც ძველებურად გეყვარები. მინდა, გამოგეთხოვო, ძვირფასო, სანამ ისევ ისე გვიყვარს ერთმანეთი. მშვიდობით, ჩემო სიყვარულო, მშვიდობით, ჯეიმს.
მე `ემ-ვე-დეს~ აგენტი ვარ. დიახ, მე ორმაგი აგენტი ვარ და რუსებისთვის ვმუშაობ. ომის დასრულებიდან ერთი წლის შემდეგ ამიყვანეს და მას შემდეგ მათზე ვმუშაობ. შენთან შეხვედრამდე ერთი პოლონელი მამაკაცი მიყვარდა, რომელიც ბრიტანეთის საბრძოლო საჰაერო ძალებში მსახურობდა. მის შესახებ ცნობების მოძიებას შენ თვითონაც შეძლებ. ის ორჯერ იყო დაჯილდოებული სამხედრო დამსახურებისთვის. ომის დასრულების შემდეგ მას მ წვრთნიდა, შემდეგ ისევ პოლონეთში დააბრუნეს. რუსებმა შეიპყრეს და, დიდი წამების შემდეგ, ბევრი რამე ათქმევინეს. რუს აგენტებს მან ჩემს შესახებაც უამბო.
რუსები ჩემამდეც მოვიდნენ და ულტიმატუმი წამომიყენეს - მისი სიცოცხლის სანაცვლოდ ორმაგი აგენტი უნდა გავმხდარიყავი და მათთვის მემუშავა. ჩემმა ყოფილმა შეყვარებულმა ამის შესახებ არაფერი იცოდა. მას ნებას რთავდნენ, ყოველი თვის თხუთმეტ რიცხვში ჩემთვის წერილი მოეწერა. მეც ვაწვდიდი ინფორმაციას. ვერაფრით შევძელი გაჩერება. წარმოდგენაც კი მზარავდა, რომ ერთხელაც თხუთმეტი რიცხვი მისი წერილის გარეშე ჩაივლიდა. ეს იმის მანიშნებელი იქნებოდა, რომ ის ჩემი ხელით მოვკალი. ვცდილობდი, რაც შეიძლებოდა ცოტა ინფორმაცია გადამეცა. ძალიან დიდი იმედი მაქვს, რომ დამიჯერებ. მართლა ვუმალავდი ინფორმაციის ნაწილს. შემდეგ ეს დავალება მომცეს, შენთან ერთად. მე რუსებს მოვახსენე, რომ დავალება როიალში უნდა შესრულებულიყო. სწორედ ჩემი წყალობით შეიტყვეს შენს შესახებ ჩვენს იქ ჩასვლამდე და მიკროფონების დამონტაჟებაც მოასწრეს. შიფრეზე ეჭვი მათაც ქონდათ, მაგრამ შენი დავალება კონკრეტულად რაში მდგომარეობდა, არ იცოდნენ. მეტი არაფერი მითქვამს.
რუსებმა მიბრძანეს, კაზინოში თამაშის დროს შენს უკან არ დავმდგარიყავი და მეზრუნა, რომ ვერც მატისსა და ვერც ლეითერს ვერაფერი შეემჩნიათ. სწორედ ამიტომ გაუადვილდა შიფრეს მცველს შენს უკან დადგომა. შემდეგ იმ გატაცების სცენის გათამაშება მომიხდა. ალბათ, შენც გაგიკვირდა, იმ ღამეს კლუბში ასე ჩუმად რატომ ვიჯექი.
შიფრეს ხალხმა მე ხელი არ მახლო, რადგან იცოდნენ, რომ `ემ-ვე-დეს~ თანამშრომელი ვიყავი.
როდესაც შევიტყვე, შენ რაც გაგიკეთეს, მიუხედავად იმისა, რომ ეს `ემ-ვე-დემ~ კი არა, მოღალატე შიფრემ ჩაიდინა, მივხვდი, რომ მეტი აღარ შემეძლო. უკვე ძალიან მიყვარდი. რუსებმა დამავალეს, შენი დასვენებით მესარგებლა და რაღაც-რაღაცეები გამერკვია, მაგრამ უარი ვუთხარი. რუსები დირექტივებს პარიზიდან მაძლევდნენ. იქ პატარა სახლი ჰქონდათ და ყველაფერი იქიდან იმართებოდა. მაიძულებდნენ, ყოველ დღე ორჯერ დამერეკა იმ ბინაში. ბოლო ორ ზარზე აღარ მიპასუხეს, რაც იმას ნიშნავს, რომ ჩემი ყოფილი შეყვარებული უკვე მკვდარია. შეეშინდათ, რამე არ მეთქვა და `სმერშით~ დამემუქრნენ. მე ყურადღება არ მივაქციე, რადგან შენ მიყვარდი. შენს გამოწერამდე ერთი დღით ადრე ის შავსახვევიანი კაცი `სფლენდიდში~ ვნახე. მივხვდი, რომ მე მითვალთვალებდა. იმედი მქონდა, შენთან ერთად გავიქცეოდი სამხრეთ ამერიკაში. მინდოდა, შვილი გვყოლოდა და სადმე, აქედან შორს ახალი ცხოვრება დამეწყო. მაგრამ რუსებმა აქაც მოგვაგნეს და იქაც გვიპოვნიდნენ. მათგან დამალვა შეუძლებელია.
ვიცოდი, ყველაფერი შენთვის რომ მომეყოლა, ჩვენი სიყვარულის ამბავი მაშინვე დასრულდებოდა. ორი გზა მქონდა - ან უნდა მეცადა `სმერშის~ აგენტი როდის მომკლავდა ან თავი უნდა მომეკლა.
სულ ეს არის, ჩემო სიყვარულო. ასე მომართვას ვერ ამიკრძალავ, რადგან მართლა ძალიან მიყვარხარ. შენი გუშინდელი სახე და ყველა ჩვენი მოგონება თან მიმაქვს.
რუსების შესახებ ბევრი თვითონაც არ ვიცი. ერთადერთი, რისი თქმაც შემიძლია, მათი ტელეფონის ნომერია პარიზში - 555200. ლონდონშიც არავინ შემხვედრია მათი ორგანიზაციიდან. რაც გადმოსაცემი იყო, გაზეთების ჯიხურიდან გამყიდვლის ხელით მაწვდიდნენ. აი, მისამართიც - ჩარინგ ქროს 450.
თუ გახსოვს, ჩვენს პირველ სადილზე იუგოსლავიელი მოღალატე ახსენე. `მე მსოფლიოს ქარიშხალმა გამიტაცა~ - ეს სწორედ მისი სიტყვებია და ჩემი ერთადერთი გამართლება. მე, უბრალოდ, იმ კაცის სიცოცხლის შენარჩუნებას ვცდილობდი, რომელიც წლების მანძილზე მიყვარდა.
უკვე გვიანია, ძალიან დავიღალე. ვიცი, რომ შენ ორი კარის იქით ხარ, მაგრამ უნდა გავუძლო. გული არ დაგწყდეს, ჩემი გადარჩენა რომ ვერ შეძელი. ამ ყველაფრის შემდეგ შენთვის თვალებში ჩახედვას მაინც ვერ გადავიტანდი.
მშვიდობით, ჩემო სიყვარულო.
მშვიდობით, ჯეიმს.
ბონდმა მექანიკურად გაუშვა წერილს ხელები და ნერვიულობისგან ორივე მუშტად შეკრა. ერთხანს უხმოდ გასცქეროდა მშვიდ ზღვას, შემდეგ კი ხმამაღლა დაიღრიალა.
ცრემლები მოადგა. ლოგინიდან ადგა და თვალები შეიმშრალა.
პერანგი და შარვალი ჩაიცვა. შემდეგ გაყინული უმეტყველო სახით ქვევით ჩავიდა და ტელეფონის ჯიხურში ჩაიკეტა.
სანამ ლონდონთან დააკავშირებდენ, ვესპერის წერილში აღნიშნულ ფაქტებს გადაავლო თვალი. ყველაფერი ერთმანეთს ემთხვეოდა. გასული ოთხი კვირის მანძილზე ინტუიცია კარნახობდა, რომ ყველაფერი რიგზე არ იყო. თუმცა გონება ამ აზრებს განვითარების უფლებას არ აძლევდა. ახლა ყველაფერი თავის ადგილზე დალაგდა.
ახლა ვესპერი ბონდისთვის მხოლოდ და მხოლოდ ჯაშუში იყო. მოგონებები, სიყვარული და გულისტკივილი მეხსიერების ერთ პატარა უჯრაში გამოკეტა. თვითონაც იცოდა, რომ მოგვიანებით ეს უჯრა გაიღებოდა, ყველაფერი ამოტივტივდებოდა და საშინლად გააწამებდა. მაგრამ ახლა მხოლოდ ვესპერის ღალატზე ფიქრობდა და არ უნდოდა დაეჯერებინა, რომ ეს ყველაფერი სიმართლე იყო, და რომ ვესპერმა სამშობლოს ამხელა ზიანი მიაყენა. ბონდის ტვინის პროფესიული ნაწილი იმაზე დარდობდა, რომ წლების მანძილზე მტრებამდე უამრავი საიდუმლო ინფორმაცია მივიდა, ათასი კოდი გატყდა, ცენტრს ათეულობით მოწინააღმდეგე დაუსხლტა და საბჭოთა კავშირში შეღწევის უამრავი მცდელობა ჩაიშალა.
ეს ნამდვილი კატასტროფა იყო. მხოლოდ ღმერთმა იცოდა, როგორ შეიძლებოდა ამ საქმის გამოსწორება.
ბონდმა ერთმანეთს დააჭირა კბილები. უეცრად მატისის ორი, სხვადასხვა დროს ნათქვამი წინადადება გაახსენდა - `ირგვლივ კიდევ ბევრი სხვა შიფრეა, რომლებსაც ბოროტების გაკეთება უნდათ შენთვის~. `ძალიან არ მომწონს, რომ სარფანგეთში გაურკვეველი წარმოშობის ადამიანები თავისუფლად დარბიან და ვინც მათ ძვირფას პოლიტიკურ სისტემას არ მოსწონს, იოლად იშორებენ თავიდან~.
გული სწყდებოდა, რომ მატისის სიტყვები ასე მალე ასრულდა. არ უნდოდა დაეჯერებინა, რომ ეს სიმართლე იყო.
სანამ ბონდი ინდიელობანას თამაშობდა, (დიახ, შიფრეს შეფასება ნამდვილად ზუსტი იყო) მტერი იქვე ცივსისხლიანად, დაუნდობლად, ზედმეტი პრობლემების გარეშე აკეთებდა თავის საქმეს.
უეცრად, მოეჩვენა, რომ დერეფანში საქაღალდიანი ვესპერი დაინახა. სანამ საპატიო ნულ-ნულ წოდების მქონე აგენტი წვალობდა და სირთულეების გადალახვას ცდილობდა, ვესპერმა მტერს ყველაფერი ლანგარით მიართვა.
საკუთარი თავის შერცხვა და ტანზე ცივმა ოფლმა დაასხა.
ჯერ ყველაფერი დაკარგული მაინც არ იყო. ბონდმა `სმერშის~ განადგურება დაისახა მიზნად. მშვენივრად იცოდა, რომ სიკვდილისა და შურისძიების ამ ცივი იარაღის გარეშე, `ემ-ვე-დე~ ერთ-ერთ ჩვეულებრივ სადაზვერვო სამსახურად გადაიქცეოდა, რომელიც დასავლეთის არცერთ სადაზვერვო სამსახურზე არც უკეთესი და არც უარესი არ იქნებოდა.
`სმერში~ `ემ-ვე-დეს~ მამოძრავებელი ძალა იყო. მისი დევიზი ასეთი გახლდათ - `ან გვიერთგულე, ჯაშუშო, ან მოკვდი. თუ ფიცს დაარღვევ, ზედმეტი სირთულეების გარეშე მოგძებნიან და კითხვების დასმის გარეშე მოგკლავენ~.
მთელი რუსული მექანიზმიც ასე იყო მოწყობილი. სწორედ შიში იყო მისი მამოძრავებელი იმპულსი. ისინი ყოველთვის გარისკვას ამჯობინებდნენ უკან დახევას. გარისკვისას ერთი შანსი მაინც იყო, რომ მტრის ტყვია აგცდებოდა, უკან დახევა კი ღალატს ნიშნავდა. მაშინ ტყვიას ნამდვილად ვერ ასცდებოდით.
ბონდმა გადაწყვიტა იმ ხელზე მიეტანა იერიში, რომლითაც მტერს მათრახი და იარაღი ეჭირა. დაზვერვა არ ადარდებდა. მისთვის დაზვერვის ყველა თანამშრომელი უბრალოდ თეთრსაყელოებიანი ბიჭები იყვნენ, რომლებიც თვითონ ჯაშუშობდნენ და ხანდახან სხვა ჯაშუშებსაც იჭერდნენ. მან მიზნად დაისახა ის შიში აღმოეფხვრა, რომელიც ხალხს ჯაშუშებად აქცევდა.
ამასობაში ტელეფონმაც დარეკა. ყურმილი აიღო.
საზღვარგარეთიდან მხოლოდ ერთ აგენტთან შეეძლო დარეკვა ლონდონში, ისიც განსაკუთრებული აუცილებლობის შემთხვევაში.
- 007 გელაპარაკებათ. ღია ხაზზე ვარ. ეს სასწრაფო ინფორმაციაა. გესმით ჩემი? სასწრაფოდ შეატყობინეთ ცენტრს, რომ 3030 ორმაგი აგენტი იყო. წითლებზე მუშაობდა!
`ჯანდაბა, ვიცი, რომ `იყო~ ვთქვი. ის ბოზი უკვე მკვდარია~.
1953 წელი
ფლემინგი იან - Ian Fleming
