მამაო ჩვენო, რომელი ხარ ცათა შინა, წმიდა იყავნ სახელი შენი, მოვედინ სუფევა შენი, იყავნ ნება შენი, ვითარცა ცათა შინა, ეგრეცა ქვეყანასა ზედა პური ჩვენი არსობისა...

– დაგელოდები – მე შენზე ვფიქრობ ახლა მჭირდები, ისევ შორსა ხარ! ვეღარ ვჩერდები, მე შენზე ვდარდობ არც გახსენდები, ისევ მარტოდ ვარ დავეხეტები.....

შენ ჩემო მიწავ მოწყენილო ბარაქიანო არ დაწერილო პოეტის ლექსო ისევ ართქმულო, ქართულო ზეცავ მადლიანო ნისლად ქცეულო გადახვეწილო სამშობლოს გულო მუდამ წყლიანო.....

ჯობს რომ გშიოდეს ვიდრე გტკიოდეს, ბაღში პეპლები თავს გეხვეოდეს სიყვარულისთვის იტანჯებოდე, მონატრებისთვის ცრემლად ილტვოდე.....

რაღაც მინდოდა მეთქვა ვატყობ რომ ვერ შევძელი, ახლა გადავდებ კალამს გულიდან ვეღარ ვმღერი.. merab saluqvadze ragac m indoda metqva vatyob rom ver shevzeli...

შენი სუნთქვით ვსუნთქავ ჩემო კარგო. ცდილობ რომ სიკეთე სხვასაც არგო. საით მიდის ეს სიჩუმე ნეტავ? დიდიხანი დარჩი ვიცი კენტად. lia panchulidze dedas poezia...

მერე მოფრინდება ქარიც. პირზე მოგაშორებს ღიმილს. მერე გაზაფხულიც მოვა. ...იხეტიალებს და ივლის....

,, ა, ბატონო, გაზაფხული კარზეა მომდგარიდა გაჭინჭყლებული მკაცრად ითხოვს: ან ხვნა თესვას უნდა მიეჩვიოთ, ან ჭამა-სმას უნდა გადაეჩვიოთ! (ალბათ დამეთანხმებით, რომ...

მ ე ისევ შორიდან გეფერები.. ე ს დღეც მარტოობით გაილია, შ ენი მომენატრა მე ფერები, ე ხლა შავ-თეთრად,რომ შეგიცვლია.....

მზემ დახედა ზემოდან. მიწაც სითბოს პირდება. ჩიტი სტვენით გაართობს. ოღონდ ნუ ატირდება. lia fanchulidze panchulidze kvirtebs, mzem daxeda zemodan miwac sitbos...