" იყავი ის, რაც ხარ, ნუ დაკარგავ ღვთით მონიჭებულ სახეს, ნუ გაიკეთებ ნიღაბს, რადგან ნამდვილი სახე სინდისის ქეჯნაა..." "არასდროს მოიხადო ბოდიში...

ჩემი საქართველო განა პატარაა ჩემი საქართველო შავი ღრუბლები მიტომ ელტვიან, იქნებ პატარაა მისი მთა და მდელო სასაცილოა, აბა სხვას რას იტყვიან.....

ვდგავარ დაღლილი ისევ ლოდინით ამაო არის დუმილი ქართა, გულზე მაწვება რაღაც ლოდივით ცხოვრება ხდება ცხრათვალა ცხრა მთას.....

ეძღვნება დედაჩემის ხსოვნას დედი შენთან მოვედი ვერსად ვერ გნახე, იქნებ რა გინდა დედი, დამძიმებულა ცოდვით სამყარო მე მალე მოვალ დედი....

იმ სიყვარულით დამთავრდა სითბო მზემ გადაპენტა ყველა გრძნობები, ვზივარ ბუხართან ვილტვი ფიქრებში და ცისარტყელამ შთანთქა ყოველი....

საღამო ზღვის სანაპიროზე მზე ოქროს ბურთივით დაეშვა ციდან ზღვის ჰორიზონტზე დადგა ალივით, შვებით ახედა ცას ისევ მაღლა ჩაცურდა ზღვაში როგორც მთვრალივით....

მითხარი,მითხარი, მითხარი რა გინდა? გინდა, სიყვარული თავიდან აგიხსნა?...

მე ვფიქრობ შენზე და ვიდრე გნახავ, არ დამეკარგო ძვირფასო არსად, უკან მოხედვას ვერც კი მოასწრებ...

ნედლი ბალახი სოფელი ... დილა... ნედლი ბალახი, ჩემი ძვირფასი, თბილი აკვანი.. მეც მიზელია ქვეყნად ტალახი, არ მიძებნია მშრალი გზა–კვალი. merab saluqvadze nedli...

რამეთუ სინდისს შერჩა რამეთუ გული მერჩის, ისევ სამსხვერპლიდ შემრჩა მამულო, მხოლოდ შენთვის!...