ბეჩავმა თავსხმა წვიმაში, ვარდი ვაფინე გზებზედა, რამდენჯერ გული გიჟმაჟი, უფრთოდ ვაფრინე შენკენა....

მ ე რომ მინდები, ზ ოგჯერ ვგიჟდები.. ე რთხელ დავთვრები დ ა ავფრინდები.....

შ ენ ჩემებრ არვის უყვარხარ, ე გრემც ვართ გედებივითა, ნ ანდაური ხარ, მუდამ ღამ მ ოვარდნილ მეწყერივითა....

ჩამოიხედე გულში, განახვნე გულის კარი, გამეფებულა მწუხრი ცრემლშეუშრობელ თვალში....

სული განუტევა ოცნებამ ამ ღამეს, თუ რამ მაწუხებდა, გულიდან წავშალე!...

რატომ შეეხე გულს სევდიანს, ასე ძალუმად? რად შეახსენე თავი შენი სულის აკორდებს? მე თუკი მოვალ,შენთან მოვალ, ჩუმად, მალულად, როცა მაისი ნუშის კვირტებს ტუჩზე...

Как я могу успокоиться, Обжигает страстный пламень, Я растоплю лед с любовью, Я не могу иначе....

საცალფეხო ბილიკით, გზებმა, სად არ მატარა... შემოდგომამ ფოთლები ტანზე შემომაყარა....

ნუთუ, შენც უკვე გეწვივნენ ისრებით ქალღმერთებია, როგორც არ უნდა უარყო, თურმე შენც შეგყვარებია....

Он в моих мечтах все еще летает, Опять, издали глядя на меня, Скажите ему,пусть наяву встретиться, Если на другую он не поменял....