შენ ბავშვის ღიმილით დადიხარ ბავშვი (shen bavsvis gimilit dadixar bavsvhi შენ ბავშვის ღიმილით დადიხარ ბავშვი და სადაც გაივლი, კარგად გაივლი, მარჯვენა ხელში...

მახსოვს, იგრძენი ხეივანი, მთვარის დუმილი (maxsovs, igrdzeni xeivani, mtvaris dumili) მახსოვს, იგრძენი ხეივანი, მთვარის დუმილი, და სიყვარული შემომფიცე ღიმილით...

ჩემს ლექსებში (chems leqsebshi) მე არც თამადას ვირჩევ ჟინიანს, რომ გადარევით არ დაიგეშოს, თუმცა ლექსებში მუდამ ლხინია, ერთი სტრიქონიც ვერ გაილეშოს. ცეცხლი...

მიდის ცხოვრება (midis cxovreba) მიდის ცხოვრება და არ იცოდებს სოფელს, სიცოცხლის შუქით მოფენილს, წუთით ვართ სოფლად, მიტომ უწოდეს ალბათ სოფელსაც წუთისოფელი. მე...

სახეზე მომეჩრდილა თამბაქოს კვამლი (saxeze momechrdila tambaqos kvamli) სახეზე მომეჩრდილა თამბაქოს კვამლი, ქაღალდზე ასოები წაწვნენ მოთიბული თავთავებივით,...

ნუ მიმატოვებ (nu mimatoveb) გულზე წუხილი გადამათოვე, მიმატოვე და წახველ ერთთავად... ო, გევედრები, ნუ მიმატოვებ, ნუ მიმატოვებ, შენი ერთა ვარ. ახლაც გამქრალან...

თოვლი და ქალაქი (tovli da qalaqi) ქალაქი იყო ჩვეულებრივი: ქუჩებით, ადამიანებით, სახლებით, რომლებიც ერთმანეთს დაცილებულნი იყვნენ საჭირო დისტანციით. ზამთრის დღე...

ვის ვუთხრა გალობა ჩემი?! (vis vutxra galoba chemi? !) აი წმინდანი, ტაძარში რომ დაყუდებულა და იწვის, როგორც შეწირული უფალს სანთელი, ო! უსათუოდ შეიცნობდა თავს...

ჩემს სეხნიას, შოთა ნიშნიანიძეს (chems sexnias, Shota Nishnianidzes) (ლექსი წაწერილი საკუთარ პორტრეტზე) დახედავენ და იტყვიან უმალ: ვინ შეუცვალა ზღაპარს სახება,...

პირველი მიძღვნა (pirveli midzgvna) სინდისს ვფიცავარ, კურნავდი იარებს. მიყვარდი, როგორც ზღვა ალბატროსს. მე შენთან შორიშორს ვიარე და ახლოს არ მოველ არასდროს....