ვინა სთქვა... (vina stqva) ვინა სთქვა, თითქოს პატარა იყოს ჩემი სამშობლო, დიდების ღირსი, ქართლში ვინ ჰპოვა პატარა ციხე, ვინ მოიგონა სიმცირე მისი?! აბა, შეადგით...
მიძღვნა (midzgvna) თვრამეტი წელი და დასრულდა ბავშვის ასაკი: ტანი ყვავილი, დახატული თითქოს გოგენის. მე, როგორც ქისას, დავატარებ გრძნობას გასაკვირს და არავინ...
ბროწეული პიტიახშის სამარეზე (broweuli pitiaxshis samareze) ბროწეულმა სამარის ქვა გაარღვია, სამაჯურში ფესვი გაყო ხელის დარად, ქალის თმაში თბილი სუნთქვა გაახვია...
ქართველი დედა (qartveli deda) ცხრა ძე ჰყავდა, ცხრა ვაჟკაცი დედას, მოკაზმული ხმლით და მუზარადით. ქართლის დროშა დაულოცა მხედართ, როს დაგვესხა მტერი მუხანათი....
ვეღარ გხედავ.. (vegar gxedav) მოწმენდილ ცაზე შენი სახე გამოიკვეთა, გულს გაუხარდა,შენი ცქერით დაიწყო ძგერა.. თვალი დავხუჭე,შენი სახე გულში დავმარხე, წამით...
წვიმას გაჰყევი? (qvimas gahyevi?) თოვლით დაიფარა ირგვლივ ყოველივე, თოვლივით გაცივდი შენც… მე კი მზე მინდოდა,სხივებს დავეძებდი, ცოტა სითბოს ვთხოვდი ღმერთს.....