givi alxazishvili leqsebis krebuldian ჩვენ ვერ ვამ­ჩ­ნევთ იქ­ი­და­ნაც რომ ბრუნ­დე­ბი­ან, ზოგ­ჯერ სიტყ­ვებ­საც რომ გვკარ­ნა­ხო­ბენ ან სუ­ლაც ჩვენ­ში...

givi alxazishvili leqsebis krebuldian ... იმ გზის ძებ­ნი­სას სიტყ­ვე­ბი წყვილ­დე­ბი­ან და მე­ტა­ფო­რის უფს­კ­რულს ბა­დე­ბენ, რო­გორც შიშს, რო­მე­ლიც მუ­დამ...

givi alxazishvili leqsebis krebuldian სად­ღაც ჩი­ტე­ბი ჟივ­ჟი­ვე­ბენ, აქ­ამ­დე აღ­წევს მა­თი ხმა - ზამ­თ­რის ნაღ­ვ­ლი­ა­ნი სიმ­ღე­რა. ჩვენც ბე­ღუ­რე­ბი­ვით...

givi alxazishvili leqsebis krebuldian ვინ იც­ის ეს გზა სად დამ­თავ­რ­დე­ბა, წუ­თი­დან წუთ­ში გარ­და­მა­ვა­ლი, რო­მე­ლიც უკ­ვე დი­დი ხა­ნია გა­მო­გო­ნი­ლი...

givi alxazishvili leqsebis krebuldian უნ­და და­ი­ვიწყო, რომ მე­რე გა­გახ­სენ­დეს, რო­გორ შე­მო­იჭ­რა შენ­ში სი­ნათ­ლე და თვა­ლებ­ზე აფ­ა­რე­ბუ­ლი ხე­ლის­გუ­ლი...

givi alxazishvili ocdaam ocdameertes furcebi ამ ზღვარს ვე­რა­ვინ გა­და­ა­ბი­ჯებს, ცხოვ­რობ და ის­ევ აგრ­ძე­ლებ წრი­ალს და კედ­ლებს შო­რის მოქ­ცე­ულ სივ­რ­ცეს...

ორ ქა­ლაქს შო­რის - ხე­ე­ბად დარ­გულ გზა­ზე ხე­ე­ბი - მგზავ­რე­ბის თვა­ლებს - ის­ევ თა­ვი­სად და­ი­გუ­ლე­ბენ, - ბუ­დე­ე­ბით და ფოთ­ლე­ბით რთა­ვენ. თუმ­ცა...

ის­ი­ნი - ჩე­მი დე­ბი ხელ­ში - ძვე­ლი და მა­ინც ძვე­ლე­ბუ­რად მო­ელ­ვა­რე ვაშ­ლე­ბით - დღემ­დე ძვირ­ფას ბავ­შ­ვე­ბად რჩე­ბი­ან, ტკბი­ლად ჩურ­ჩუ­ლე­ბენ:...

leila samniashvili krebulidan qelaseb ფო­თო­ლია თუ - ოქ­როს რკა­ლია - ძვირ­ფა­სო, შენ რომ ხელ­ში გი­ჭი­რავს? ზედ და­ე­ტე­ვა წყვი­ლი კა­ლია, ნემ­სიყ­ლა­პია,...

თრო­ბა, თრი­ლე­რი... ტან­ჯულ­ნი ვართ და თან ნე­ტარ­ნი, ხილ­ვებ­ში ვყვინ­თავთ და გვა­ბო­დებს, რომ პო გე­ზია - თა­ნა­მედ­რო­ვე გვსურს რომ ვი­ყოთ? შლეგ...