ცა ჩამოიქცა...კოკისპირულად, ცაო, წვიმები მაინც მაკმარე, არ გიწვიმია, ასე გიჟურად, როს დიდი გრძნობა დავასამარე....

ეზო სავსე არის ჭორიკნებით, ისმის ჩურჩული და ქილიკები, ახლა ფერუმარილს მოვიცხებდი, გუშინ სახიდან,რომ ვიცილებდი....

"გარდაართხენ ცანი ვითარცა კარავნი" ფსალმუნი 103 ყვავილთა სურნელს აღმოცენებულს, აქვს მიწის მტვერი გადამდებელი, და მას ცა აკრავს როგორც კარავი ღვთიური...

იმ ქუთაისის იმ ლამაზ ქუჩებს იმ ქუთაისის ქუჩები რომ ჩქებს აქეთ რიონი რომ მოჩუხჩუხებს იქეთ პიკასოს ბიჭი რომ უცქერს ავალ ბაგრატზე და გადავხედავ...

Я ж тебя приголубила, Но не слышу я ответ, Я ж тебя приворожила, Скажи, любишь или нет!...

ქარი არა ცხრება, ახლა ტაროსია ჩემებრ არეული, შენზე მონატრება, წვიმებს გაჰყოლია, როგორც მთვარეული....

თურმე, აპრილმა ყოჩივარდა შეიყვარა და დამორცხვებულმა გაუმხილა გულისნადები. ტყე აშრიალდა სიხარულით, მთამ ბანი მისცა, ეს რომ გაიგეს, შურისაგან დაჭკნენ ვარდები....

ეს არც სიყვარულია და არც სამოთხის კარია, გათელილი გრძნობები სადღაც მიისწრაფიან....

იქნებ ამაოდ გჯეროდა ჩემი დიდხანს მელოდი გინდოდა გეთქვა, მე ჭრელ სიზმარში გიხილე ღამით, ვიგრძენი გულის ლამაზი ფეთქვა......

სტუმარ ვარ,კარი გამიხვნეს, წაწალ მამგვარეს ხელადა, მზე ჭიუხებში ვაწვინე, ვარწიე საქანელადა....