თბილისის გზებზე ვჯოყიალობ მხრებზე მედება მტვერი კვლავ დავრჩენილვარ მეღვინესგან ცარიელ ჭიქის ამარა, ოქროს უბანში ფაეტონზე სტირის არღანი ძველი' მეც ლექსის...
ძველ ნანგრევებზე ნუ ეცდები სახლი ააგო, ნუ დაიჯერებ, რომ წარსული მომავალს დათმობს, გულის ტკივილი სიხარულზე უფრო ბრძენია, მაშინ, როდესაც მოლოდინი არაფერს...
უცნაურია კაცის ბუნება, თვითონ არ იცის რას ეძებს ქალში, მონადირედ თვლის თავს, მაგრამ ყველგან ქალი ნადირობს მგლების ხროვაში, qeti alasania ucnauria kacis buneba...
წარმართის სისხლი ბორგავს ჩემს ძარღვებში შენს სამსხვერპლოზე დანთებული ცეცხლის ალივით ცხელი და ავი. გუგუნებს ცეცხლი და მროკავ ალებს cecxlis gvtaeba warmartis...
როგორ უცებ გალეულა სიჭაბუკის წლები, ვხედავ როგორ ჩამოშლილა გზად ხატულა მთები, ცოდვა – მადლი იწონება აღარ მოსჩანს გზები, ღმერთო ჩემო ეს რა ხდება ნუთუ ჩვენი...