მე მარცვალი ვარ ღმერთის კალთიდან გადმოვარდნილი და ღმერთმა იცის, რა მელოდება ჩიტის ჩიჩახვი, თუ ქვის საწოლი, ეკალ-ბარდები, თუ თბილი ხნული. მე არ მეგონა, თუ ასე...
როგორ გვედიდება ჩვენი სევდა, თავი ნაგვემებად მიგვაჩნია. მუდამ გულმწყრალად ვართ, ასე, ბედთან, ჩუმად, სიმხდალეს რომ მიგვაჩვია... მაგრამ გავიხედოთ, მოდი გვერდზე,...
უკვე აღარ თოვს. ჩემს ფანჯრებთან ახლა ნისლია. სუსტი ნიავი დასეირნობს და ფიქრს მიღერღავს. შენთან მინდოდა, ავიგებდით სადმე, ისლის სახლს, ჩაგიხუტებდი და ეს გული...
ვინ იცის კიდევ რუხი ღამე ვის ემუქრება, ვის ემუქრება ის სიცივე გულის მზარავი, რაღა თქმა უნდა იმ ბნელშივე ამოგქარგავდი სადაც დამტოვე უმკლავებოდ სისხლის...
მე არ ველი წასულს, დაბრუნებას მისას... არა! მე ის არ მსურს, ვინც წავიდა სხვისას... თუ წავიდა, დაე, გზები მშვიდად განვლოს... nino axalashvili me ar veli wasuls...
არაორდინალური ადამიანები ისინი ჩვენმა მეზობელმა და ოჯახის მეგობარმა მოგვიყვანა, გვთხოვა, ცოტა ხნით ჩვენთან გაგვეჩერებინა მდგმურად. უარი ვერ ვუთხარით, მისი...