ძვირფასო, მე ხომ იმ ასაკს გავცდი, წლები,რომ დააქვს ამოუცნობი; ვინც უნებლიედ, შენს მკერდზე დაცლის, ცრემლებს, ვით წყარო ამოუშრობი....

მე რასაც დავწერ, თუ დავწერ - შენზე, რადგან მე შენი ხიბლი თან დამაქვს, ლექსი მაწვება სიმძიმით მხრებზე, თუ გამიტაცებს, შენთან დამმარხავს....

როცა იმ ერთსაც აღარ ახსოვხარ, როცა გაფრენილს ვერ იჭერ წეროს, როცა ეს გული მოთქვამს და ოხრავს, უნდა დაჯდე და შენ თავს მიწერო....

ჭრელ პეპელას ბადით დასდევ, ფიქრებს დარდით ასუქებ, რად განშორდა ღამეს მთვარე? მკითხე და გიპასუხებ....

ყველაფერს ვხედავ იქნებ ვერ ვხედავ, მაინც ასეა.. დიდ სიხარულს, თუ პატარა სევდას, დღეს უკვე მხოლოდ ერთი ფასი აქვს.. ზოგი თავის ბედს შერიგებია merab saluqvadze...

ცა ჩამოიქცა...კოკისპირულად, ცაო, წვიმები მაინც მაკმარე, არ გიწვიმია, ასე გიჟურად, როს დიდი გრძნობა დავასამარე....

ეზო სავსე არის ჭორიკნებით, ისმის ჩურჩული და ქილიკები, ახლა ფერუმარილს მოვიცხებდი, გუშინ სახიდან,რომ ვიცილებდი....

25 ივლისს ვაჟა-ფშაველას გარდაცვალებიდან 100 წელი შესრულდა. ქართული ლიტერატურის კლასიკოსი, პოეტი და მწერალი ლუკა პავლეს ძე რაზიკაშვილი, სამწერლო ფსევდონიმით...

ისედაც მიტოვებულ სოფელში მიატოვეს ბებო. ზაფხულში ვერ მოიცალეს შვილებმა, ზოგი სამსახურს იმიზეზებდა, ისეთ ადგილებზე მუშაობდნენ, გაცდენა არაფრით არ შეიძლებოდა....

"გარდაართხენ ცანი ვითარცა კარავნი" ფსალმუნი 103 ყვავილთა სურნელს აღმოცენებულს, აქვს მიწის მტვერი გადამდებელი, და მას ცა აკრავს როგორც კარავი ღვთიური...