* * *...

ისევ ეცვლება ფერი მსოფლიოს, მცენარე ჰკარგავს თავის მეობას, აქეთ ბალახი იქეთ ფრინველნი და იმართება დიდი ღრეობა.....

– გზა შენამდე – შენს ფიქრებში ამრევია გზა და კვალი, შენთან ყოფნა ჩემთვის ახლა სალბუნია, დავალ ქარში ჩავუყვები ნარბენ ბილიკს, ვგონებ შენთან არაფერი დამრჩენია.....

* * *...

არც ღამე იყო, ისეთი თეთრი, მე რომ მიყვარდა ხელით შეხება,...

* * *...

– საბრალო გოგო – რკინის მოაჯირს მომდგარი გოგო, საკუთარ წარსულს ისევ ნანობდა, ცრემლებით თვალში უფერულ სახეს, მიტკალის ფერი გადაფარვოდა.....

რას მალავს უღრანი ტყე...

“სამყაროსა და სულის სიცოცხლე გრძელდება მხოლოდ იმ წინააღმდეგობის წყალობით, რასაც ძნელად საცნაური საგნები გვიწევენ. საკმარისია, ყველაფერი შევიცნოთ, რომ ყოველივე...

– ეს საქართველო – მე დღეს არ მინდა ეს დედამიწა, ასე მოწყენილს სულ რომ ვხედავდე, კვირტების ფეთქვას, "ვარდობის თვეში", მინდა სიზმრებში მუდამ ვეტრფოდე...