– ნანა ბერიაშვილის ხსოვნას – ექსპრომტი არ გამიშვა, – დედი მომეფერე, ჩაიხუტე შენი ანცი შვილი, რომ იცოდე ახლა როგორ მცივა, ჩემს ოცნებებს მოსწყდა ტოტი ცვივა.....
– ნატვრა – ნეტავ გათოვდეს ათოვდეს ამ ჩემს სამყაროს შავ სამოსელში.. არ იყოს ფიქრი, არ იყოს დარდი თმებშევერცხლილ თეთრ ჭაღარასთან.. მინდა ვილტვოდე, მოვრბოდე...
თითქმის ნახევარი საუკუნის წინ, 36 წლის თუში მეცხვარე ვერც კი წარმოიდგენდა, რომ ლექსი, რომელიც სატრფოს მიუძღვნა, წლების შემდეგ პოპულარულ ქართულ სიმღერად...
– ის ქალი – მზემ სხივი ნაპირთან უეცრად დაღვარა, აენთო ხვალინდელ სანთლების კელაპტრად, სად არის ის ქალი რომელსაც დავეძებ! სად არის ის ქუჩა სადღაც რომ გამქრალა.....