ცაცხვის ხმელი ფოთლები აფენია ბილიკებს, მე მივდივარ მარტო და წინ ცის ლურჯი ზოლია, ქარი მღერის - ქარაფთა სევდიანი ლირიკა, მთვარე არ სჩანს მეწყება ზამთრის...

ვეფერები თითებს... ამდენს როგორ მითმენ? ქარს მოყვება შხეფები... მე კი, თითებს ვეხები... ქარი მღერის ფარულად... გულში შემოპარულა... მე შენს თითებს ვეხები......

თბილი ღამეა, მშვიდი და მკრთალი, შენზე ფიქრებში გავყუჩდები და... ხან თვალებიდან იწყება ქალი, ხან თმებიდან და ხან ტუჩებიდან......

თურმე, შენც მოგნატრებივარ, დღეს წამჩურჩულა ნიავმა, გულს შემოერღვა ყინული, გალხვა და გაიმზიანა... ვაი, ამ მონატრებამა რა ძაან დააგვიანა... ტარიელ ხარხელაური...

პატარა ბავშვის ტერფების კვალი ნამიან სილას ზღვის პირას აჩნდა... მე თითქოს წამით ამეხსნა თვალი და ის დღე ვიგრძენ იდუმალ ძალით, როცა სიცოცხლე პირველად გაჩნდა!...

პატარა ღრუბელს, დარჩენილს მარტოდ, მისდევს სილაზე მსუბუქი ჩრდილი და მთელი არე სუფთა და ფართო სუნთქავს დამტკბარი მზითა და დილით. და თითქოს წამით, წვეთად ქცეული,...

დავიწყებული ძველი ფონები და ნანგრევები დიდ ციხეების: ჩვენი დიდება მოსაგონები, ფართო ჩრდილები ცაცხვის ხეების....

ოლია! მას შემდეგ, რაც შენ წადი, რაღაც საშინელმა სიცარიელემ მოიცვა ჩემი არსება… სიცარიელემ, რომლის განადგურებას არ ვიცი რანაირი მდგომარეობა შეძლებს და რა არის...

ჩემს ლექსებს, ყოველთვის, წარსულში ვინახავ... გულში მზე მინთია, ჩაუმქრალ სანთლებად.... მე შენზე ლამაზი არავინ მინახავს... და ვერც, ვიფიქრებდი თუ...

სევდიან სარკეში და უცხო ღამიდან სანთლებით მისდევენ ყვავები ამ აპრილს. პოეტს გარინდებულს, როგორც პირამიდა, ზარების ტირილში გრიგალი გამაფრენს....