მომწყურდი, წყაროვ, ანკარა, მომწყურდა შენი წარსული, გნახე და გამაკანკალა, უბეში გეჯდა ავსული. თვალებში შუქი ჩამქრალა, ღიმილი გენთო მასხრული, თავს შეგპარვოდა...

ანანურიდან მოგდევ ნისლივით, რომ აგიბნიო გზები სავალი, ხარ გავარდნილი, როგორც ისარი, და დაკარგული უცხო სამარე. ანანურიდან მოგდევ ვეფხვივით, საცაა კლდეთა კარებს...

მას შემდეგ რაც სკამზე დამჯდარს ფეხი ძირს მიდგას, და ხელთათმანებს აღარ ვატარებ მობმულს ქურთუკზე. მას შემდეგ რაც ფეხსაცმელზე თასმებს მე ვიკრავ ბაბუაჩემი კი...

გაზაფხულის წვიმა მინდა მე აპრილის თქეში გვირილის და მზის შეხვედრა ატმის სამყოფელში . შენს ნაწნავში ბზის ჩატნევა და დამალვა ქვევრში მზეზე თბილი კოცნა მინდა...

სევდის ზვავით დაიფარა გულის ფსკერი ეს ზამთარი თვალგახელილ კოცნას ჰგავდა. მოსაყოლიც არ დაგროვდა არაფერი ... იმედის და გაზაფხულის მოსვლის გარდა . დღეებს პულსი...

დღემდე რაც ვხარჯე - საკმარისია რაც მოგაკელი შენ ერთს განცდები, თუმცა არც იცი... არც მიბრაზდები... ან იქნებ სულაც დროში ამცდები... დღეს მინდა მგრძნობდე - სულ...

ლამპიონები თითებს უთბობს ორთქლით ნოემბერს და შემოდგომა ზამთარს უთმობს წვიმას, ქოლგასაც რადგანაც აწმყო უკვე აღარ ესათნოება მეტეხთან ცხენით შეუტოპავს მტკვარში...

ტუჩებდაცვარულ თბილისზე ცრემლად დაგორდა დილის მზე... დილის მზე ცაზე ვარსკვლავებს, მტკვარზე თოლიებს ხვეტავს.... ცა-დაფა - სუფთა არც ისე.... -აგერ ღრუბელი! -...

ამოვიღე მკერდიდან და უკან არ ჩამეტია... მოვატარე ზეცა, ანუ ქვეცის ზედა სართული.... ჩემს გულს ჩემზე გაცილებით ტრაგიკული ბედი აქვს: ჩემი ბედი რთულია და მისი...

ბათუმი არის წვიმის აფიშა, და ღმერთის გულის ფეთქვა, მკაფიო ლექსამდე სველი ვზივარ კაფეში, ფინჯანი ყავის ორთქლთან ვკაფიობ... მავსებს წვიმების აპლოდისმენტი - ჩემი...