შფოთვა დასრულდა, მაგრამ რატომღაც არ მიხარია....

იის კონაში გადავცვლიდი ახლა სიცოცხლეს, დავივიწყებდი განშორებით გახსნილ იარებს, დაღლილი გული საქციელებს მუდამ მიოცებს, ვერ დაგივიწყე, არაფრით არ გადამიარე....

ქალი ბევრია ამ ქვეყანაზე, მაგრამ დედა კი - მხოლოდ ერთია. დედა ერთია ვით მზის ამოსვლა. ვით უკდავება, დედა ერთია, და ქვეყანაზე ომის დაწყება ეგ იგივეა - დედას...

დედაშენი არის ღმერთი. შენ რომ ზიხარ და უყურებ. ისიც რომ გიყურებს. შენ რომ დედას ეძახი და ის შვილს გეძახის, ამიტომ შენ გგონია ღმერთი არ არის? შენ ღმერთი ვინ...

ვინა თქვა ჩვენზე ვიწროდ არიან, ერთი ოთახის ამარა დავრჩით. ჩვენს სახლს, ძვირფასო, სამი კარი აქვს, სამი ფანჯარა: მე, შენ და ბავშვი....

შენ მოხვალ, როგორც შეფერის მგოსანს, რომ განგარიდოს ბედის სიშავეს, შენ მოხვალ, მაგრამ ეს შენი მოსვლა ჩემს გამგზავრებას იქნებ ნიშნავდეს?!...

მიდის ზამთარი, ისევ ცივად, ისევ უშენოდ, გადარეული ქარია და თოვლია გარეთ....

ისეთ სიყვარულს ვუმღერო მინდა, რომ ნათოვლარზე დასკდნენ იები, წყალმა წალეკოს ტრფობის ნაპირი, აპრილს ათოვდეს მაგნოლიები....

გახსოვს, მაცდურო, შენ ის საღამო, ის მოკაზმული უცხო ქვეყანა, ცრემლი და ფიცი სალხენ-საამო და სიყვარულის ციური ნანა? გახსოვს-ვისხედით მდინარის პირად, შორს, შორს...

ნეტავ რა გსურდა ან რა გენება, თქვი, ბედისწერას გვერდს ვინ აუვლის?! შენი ასეთი მშვენიერება არის ტოლფასი დანაშაულის....