ისევ ჩამისახლდა ქალი მაცდური და ვატყობ ამერევა თავგზა არეული, ვიცი მომინდები ჩემი ამინდივით ღვინით გავბრუვდები როგორც მთვარეული... zura budagashvili isev...

თითქოს არაფერი ისე სულ უბრალოდ... ჩემთვის უშენობა ხდება გასაძლისი, ვიცი წამაწყდები თითებ გაყინული ქუჩის ბოლოში ან სადმე დასაწყისში. bolo tqma zura...

არ ამაზღვაო, თორემ წაგლეკავ, ტალღას მიგანდობ ჩემსავე რითმის. ნუ ითამაშებ დაღლილ ტალღებთან,- ჩემნაირებზე სიგიჟე ითქმის! ჩემნაირები ადრე მიდიან, (გულში ტყვიით...

სიცოცხლე უნდა ქარიშხალს გავდეს, მეხის გავარდნას გავდეს სიკვდილი, მტერიცა გყავდეს, მოყვარეც გყავდეს, მაგრამ არც ერთთან სჭამო სირცხვილი! tariel charqseliani...

მსურდი ჩუმად და ასე ძლიერად, ხელში გაკვდება თეთრი ვარდები. მიყვარდი, მწამდი გულისხმიერად და ვგრძნობ მეტად რომ შემიყვარდები. mama petre msurdi chumad da ase...

ულში ახმაურდა ყინვა, თეთრად შეიმოსა ქედი. უშენოდ ახლა ვინ ვარ, მცივა და შემმოსე დედი......

თოვს?! - ნუშის ყვავილები გეყრება მხრებზე... - გამიკვირდა, ფიფქებისთვის mama petre tovs poezia...

– ეტლი – იმღერე ისე, როგორც გაზაფხულზე მღერიან ჩვენში, დიდთოვლობის და ვნებების შემდეგ.. შენი ბავშვობა, უცოდველი ჩამჯდარა ეტლში, მშვიდობა ამ გზას და ლოდინით...

სიცოცხლის გამოძახილი ცამ მტრედისფერი გადიკრა, ადევნებია ქარი ქარს... მთიდანა წყარო ჩამოდის, ხან მზე ადგება, ხან ნისლავს.....

დავიწყებული ერთისაგან, სხვისგან ნატრული, არა იმისგან ვისგანაც სურდა, შუახნის კაცი, თან ამაყი, თან დაჩაგრული, სიყმაწვილეში ჩუმად დაბრუნდა. kaxa dolidze...