შენ ამქვეყნად ბრწყინვალება გერქვას, ხის ტოტიდან დავარდნილი ნამი, სიყვარულის უკვდავების მზე ხარ, არსებული უზღვავების ცვარი.. merab saluqvadze salukvadze shen...
მაინც სხვა იყო ცა – ბავშვური, ყოველდღიური, და სად გაფრინდა? ვინ მეტყვის განა, რამდენი წვიმა რამდენი ქარი გადამივლია თავქუდმოგლეჯილი, merab saluqvadze...
შენი თვალები ყოვლის მჭვრეტელი, მოწყენილ ცასაც რომ დააპკურებს, შენი ღიმილი ხან მეტის მთქმელი, ჩემში სიცოცხლეს ისევ აღვივებს.. merab saluqvadze shexvedra...
მე სხვანაირად ველოდი: გაზაფხულს თბილს და მზიანს. დილის ნამს მარგალიტებით, ჩიტების ჟღურტულს ხმიანს... და ყვავილების სურნელი; ისე მათრობს და მხიბლავს... lika...
ეული ყაყაჩო მოწყვიტე ტბის პირას, მე მაშინ ძვირფასო, სიცოცხლე მიღირდა. მომართვი სინაზით; ყაყაჩო თავს ხრიდა... მორცხვობდა, მის გამო-მთლიანად გაწითლდა. lika...
ისე მოიპარა გაზაფხული... ზამთარს შევრჩი თითქოს დაზაფრული... ისე აყვავილდა ყველაფერი; ხეთა ტოტზე მღერის გაზაფხული. Lika jabidze ise moipara gazafxuli leqsebi...
ედემის ბაღი და ევას ჩათვლით, დასაბამიდან რომ იყო მაშინ. ის რაც მინდოდა,ამოვთქვი აწი: ქალი დიადი რამაა მაინც!... lika jabidze edemis bagi da evas chatvlit...
მე შენში მიყვარს სილაჟვარდე ცის... სისპეტაკე თოვლის-რა ლამაზად ცრის... მე შენში მიყვარს ეს სხივები მზის... და მთვარის ნათელი, როგორ დაგვნათის... მე შენში...