მარტო ვარ ახლა. ყველა ტკივილს ჩემთვის ვიყუჩებ პატარა გულში წვიმს და აპრილის მცივა ისევე, სევდა, ნაღველი დედაჩემის თვალებს მისველებს...

– რად მინდა – ყველანი წავიდა მე დავრჩი საფიცრად, ჩემი მზე ჩავიდა, რისთვის ვარ რა მინდა? ვისთან ვარ არ ვიცი, ცხოვრება გავიდა, იდუმალ ღამეებს ვჩემობდი თავიდან.....

მიყვარს ქალის ნაზი ცრემლი, მოხატული ცვარიანი, მიყვარს ქალის თეთრი კაბა მოქარგული ვარდიანი.....

თურმე რამდენს იტევს ეს გული ოხერი, იცი როგორ უნდა მას ფრთების გამოსხმა… გავფრინდე იქ სადაც არიან ობლები, და მეც უშენოდ მომიწევს გამოცდა... ტყუილში ცხოვრებას...

მორჩა! გადავწყვიტე დავიწყო თავიდან და რაში ხვალისი საჩქაროდ დავბელო! ავიტან! უთუოდ ყველაფერს ავიტან მერე რომ არაფრის შიში არ გავბედო! [/center]...

ჩემი რეალური მოგონების დღიურებიდან სიჩუმეა, სიბნელეა, ღამის წყვდიადში მე შენს მონატრების სტრიქონებს ვწერ ჩემო სიყვარულო..ჩემო ნაადრევად წასულო ერთადერთო იმედო...

ავა თვეები, გავა წლეებიც, მაგრამ მე შენ ვერასოდეს დაგივიწყებ ჩემო სიხარულო..რადგან სიგიჟემდე მიყვარხარ.. merab saluqvadze chemi monatrebis dgiurebidan...

ჩემი მონატრებული ბავშვობის დღიურებიდან არდაბრუნების საგალობელს მღეროდა ჟამი...და გაყვითლებულ სამკუთხა ბარათს, ყოველ ძილისწინ გვიკითხავდა გადაღლილი დედა......

გადამავიწყე დღეო ახალო, ის რაც ხსოვნიდან ვერ მოვიცილე, მახსოვს, შენს სახლთან ბნელი საღამო, და შენი გულის მკაცრი სიცივე.....

ზამთრის ბოლო ბნელი დღეა დღეს მთვარესაც კი ჩაეძინა დაღლილს, მე კი მუზა არ მასვენებს ღამის ხვალ კი დილით ველოდები მზეს.. merab saluqvadze gazafxulis dge merab...