ეული ყაყაჩო მოწყვიტე ტბის პირას,
მე მაშინ ძვირფასო, სიცოცხლე მიღირდა.
მომართვი სინაზით; ყაყაჩო თავს ხრიდა...
მორცხვობდა, მის გამო-მთლიანად გაწითლდა.
ჩამოჭკნა სულ მალე,რადგანაც ის გრძნობდა,
რომ შენი გრძნობები; შორს, სადღაც გაფრინდა...
მე კიდევ დღიურში ჩავდე და დამკვიდრდა;
გამხმარა დარდისგან: ლექსებთან ატირდა.
იქნებ სიყვარული შენი არ ღირდა?
მაგრამ გულს რა ვუთხრა? გრძნობებმა აკივლა...
მოგვიკალ გულები; ოცნება წავიდა...
და მე და ყაყაჩო-უგულოდ დავდივართ.
მე მაშინ ძვირფასო, სიცოცხლე მიღირდა.
მომართვი სინაზით; ყაყაჩო თავს ხრიდა...
მორცხვობდა, მის გამო-მთლიანად გაწითლდა.
ჩამოჭკნა სულ მალე,რადგანაც ის გრძნობდა,
რომ შენი გრძნობები; შორს, სადღაც გაფრინდა...
მე კიდევ დღიურში ჩავდე და დამკვიდრდა;
გამხმარა დარდისგან: ლექსებთან ატირდა.
იქნებ სიყვარული შენი არ ღირდა?
მაგრამ გულს რა ვუთხრა? გრძნობებმა აკივლა...
მოგვიკალ გულები; ოცნება წავიდა...
და მე და ყაყაჩო-უგულოდ დავდივართ.
