მეტამორფოზა

ძნელია დაიწყო ისტორიის მოყოლა, როცა არასდროს იცი, როგორ დაიწყო საუბარი, როგორ უთხრა სათქმელი, ცუდი თუ კარგი ამბავი, როგორც იციან, რომლით დავიწყო ცუდით თუ კარგით, მოკლედ რომ ვთქვა, ძალიან რთულია, თითებს ვათამაშებ, ბეჭედს ვაწვალებ, არ გამომდის, ერთი სიტყვით! ალბათ, ალბათ კი არა, ასეა ყველა ამბავი იწყება შესავალით, ცხოვრებაზე შესავალი, სულიერ სიმარტოვეზე, სიყვარულზე, ცხოვრებისეულ სირთულეებზე, მეც შემიძლია ამოვირჩიო რომელიმე და დავიწყო მომაბეზრებელი ადამიანივით თეორიული ახსნა, მართალია,


"მოხუცი'ს თვალები"

რას ვხედავ ასეთ ადამიანებში? გამუდმებულ ჭიდილს დროსთან, ამ შეუდრეკელ და დაუნდობელ მტერთან თითოეული ადამიანისა. განუსაზღვრელად დიდ გამოცდილებასა და ცოდნას, რომელიც არაერთი ათწლეულის განმავლობაში დაგროვებულა, და ახლა ამ ღრმა ნაოჭების წიაღში მიჩქმალულა...


ამ ქვეყნად ყველაფერი წარმავალია...

ამ ქვეყნად ყველაფერი წარმავალია... ფიქრობთ, რომ მე ეს ნამდვილად ვიცი? ან ვინმემ მითხრა და ვიმეორებ? არა ეს მე არც ნამდვილად ვიცი და არც არავის უთქვამს.. უბრალოდ ეს ჩემი აზრია, ასე ვფიქრობ, ასეთი ხედვა მაქვს... ხედავ როგორ ამოდის დილით მზე, საღამოს კი ჩადის - ეს ბუნების სასწაულია, მაგრამ ეგეც წარმავალია, ვისთვის? - ადამიანებისთვის... ჩვენ ხომ სულიერი არსებები ვართ... ერთ დღესაც ამ სულსაც წაგვართმევენ...


ვიხილები და მოვდივარ

10 , 9 , 8 , 7 , 6 , 5 , 4 , 3 , 2 , 1 … ვიხილები და მოვდივარ . . . ბავშვობა და თამაშები. ჩემი 16 წელი შედგება მოგონებებისგან. მახსოვს სოფელი და ისიც მახსოვს, თუ როგორ დიდი სიხარულით ვთამაშობდი სოფელში, შევიკრიბებოდით ბავშები და არაფერიც არ გვადარდებდა, (არანაირი მოძღვრება დღევანდელობაზე მხოლოდ მოგონებებს ვიხსენებ) წარსულში იყო წყენები, მაგრამ ბავშური და მხოლოდ იმიტომ, რომ შესაძლებელი იყო ვინმე სხვას თამაში სდომებოდა, ამ უკანასკნელ შემთხვევაში ჩემ პოზიციას, არასდროს ვთმობდი.


დაკვირვებები და შემდგომ განხილვები

მაინც, რანი ვინ ვართ ჩვენ? ჰო ჩვენ! (საუბარია: ჩენზე, შენზე და მასზე . ანუ ხალხზე ) ადამიანი, დიდი ოკეანეა, რომლის შესწავლასაც, როგორც ვატყობ, ვერავინ მოახერხებს. იცით კიდევ ვის გავს ადამიანის ფენომენი? იმ მიწას რომელიც, შეუსწავლელია და ფეხი არავის დაუდგამს. რამდენიმე წელია, მეტად საინტერესო დაკვირვებას ვაწარმოებ. ვაკვირდები ხალხს. ჰო ეს ძალზედ საინტერესო რამ აღმოჩნდა, ყოველ ჯერზე ვწრმუნდებოდი, რომ ხალხი იყოფა ჯგუფებად. ამ დროის განმავლობაში, წავაწყდი ბევრნაირ ადამიანს. იყვნენ: ამბიციურები, ამაყები და თავის თავში დარწმუნებული იდიოტები, ვნახე კეთილებიც და ბრიყვებიც, ემოციურები და უგემოვნოები. (ბოლომდე ჩამოთვლა შორს წაგვიყვანს) მაგრამ აი, რჩეულთა კასტის წევრის ხილვა, ერთი დიდი სიამოვნება აღმოჩნდა.


კლუბი საუზმე - 2

კლუბი საუზმე

- ეს კაცი უბრალო ლაქიაა, - ხელი მიათითა ბ. ვერნონს ბენდერმა („კრიმინალმა“).
ყურადღება არავის მიუქცევია, ყველამ უკან გაიხედა „უიმედო შემთხვევისაკენ“ რომელიც გამალებული ბრჩხილებს იჭამდა.
- ხელს ახლა თუ შეჭამ, სადილი აღარ დაგჭირდება, - უთხრა „ზრდილობიანად“ ბენდერმა, - ადრეც გნახე.
- ჩემი აზრით ვინ ვარ? - დაიწყო ჯონსონმა („გენიოსმა“) და კალამი პირში ჩაიდო, - ვინ ხარ ? .. მე ვეშაპი ვარ, - გახედა ბენდერს.
ბენდერმა წითურს („პრინცესას“) ქაღალდი ესროლა. ყურადღება არავის მიუქცევია. მერე სიმღერა დაიწყო. ბოლოს ყურადღება ამით მიიქცია: - ჯანდაბა! ტუალეტში თუ მოგვინდება, რა უნდა ვქნათ?
მერხის ქვეშ მოფსმა დააპირა (რათქმაუნდა ხუმრობით).


მე - "მოხეტიალე"

- სალამი! - მე ადამიანი ვარ. ა დ ა მ ი ა ნ ი ... ო რამდენჯერ მიფიქრია მთელი ამ მეხუთედი საუკუნის მანძილზე იმის შესახებ, თუ რას წარმოადგენს ეს „არსება“. თუმცა რაა ამაზე მარტივი არა! აი მაგალითად, ადამიანი - სამყაროს შემოქმედი: ეს ის შემთხვევაა, როდესაც ყველა ასპექტი ადამიანისა თუ ნებისმიერი არსების ცხოვრებისა ამ სამყაროში დასაბამს იღებს ადამიანისგან, რაც აძლევს ამ უკანასკნელს იმის ლეგიტიმურ უფლებას, რომ იბატონოს ყველასა და ყველაფერზე.


კობა შათირიშვილი - "ის"

პირველ რიგში გეტყვით, რომ ის ნამდვილი, ხორცშესხმული არსებაა ისეთივე როგორიც მე და თქვენ, ოღონდ არა ისეთი, როგორიც შეიძლება ამ ჩანახატის კითხვისას წარმოიდგინოთ. არა, ის სულ სხვაა. ის სხა რომელიც მხოლოდ სიზმარში შეიძლება იხილოს ადამიანმა. სიზმარში, რადგან ხელშეუხებელია და მიუწვდომელი. ის ისაა, ვინც შეიძლება მთლიანად წაგართვას ცხოვრება, იმედები და დაგაკარგვინოს რწმენა. ხანდახან ვფიქრობ, ამას შეიძლება იმიტომ აკეთებდეს, რომ შენს ცხოვრებაში მარტო მისთვის დარჩეს ადგილი და მთლიანად დაეუფლოს შენს სამყაროს.


ნატა ლეონე - ჩანახატი

ცხოვრებაში ბევრი რამ მინახავს შვილო..
ამოიოხრა მოხუცმა ცრემლიანი თვალებით...
კარგი ცოტა, აი ცუდი კი ძალიან ბევრი...
მაგრამ არასდროს მინანია რაიმე...ალბათ იმიტომ რომ ჩემი იყო...საკუთრად ჩემი...


მინდა გავიგო: შესძლებ?

ამ სტრიქონებში ვერ იპოვით რითმას, მაგრამ, იმედი მაქვს, ეს სიტყვები შთააგონებს თითოეულ მანდილოსანს უფრო ძლიერად შეიყვაროს თავისი მამაკაცი <3


ეკრანს მიღმა

„ნაძირალა ყოველთვის ძალიან სანდომიანია“, ეს სიტყვები ხანშიშესული ოპერატორისგან მაქვს გაგონილი. აუცილებლად ასე იტყოდა, თუ ნაძირალას გადაღება უწევდა, თავის კინოაპარატსაც დიდი სიამოვნებით უმიზნებდა აბრანძულ - დაბრანძულ სამოსელში გახვეულ მსახიობს. მოგვიანებით, გადაღებული მასალის გარჩევისას, თუ ნაძირალა გაიჭაჭანებდა კადრებში, მაშინვე დააყოლებდა: „ყველაზე ნაღდი ნაძირალაა.“


მზის სხივი 4

აჰა დადგა ის ნანატრი წუთიც.. ავიღე ტელეფონი კართან რომ მივედი, მესმოდა ხმაური.. დავურეკე...
- ილო კართან ვარ გამიღებ?
- გაგიჯდი? ახლავე მოვალ.. გააღო ილომ კარგი.. ალექსი იჯდა მაგიდასთან და სვავდა, არც გამოეხედა სანამ ილომ არ უთხრა:
- ალექს გამოიხედე აქ შენი მოწყენილობის მიზეზი დგას!

mzis sxivi 4 aha dadga is nanatri wutic avige telefoni kartan rom mivedi