უბრალოდ ჩამეხუტე ♥

არაფერი თქვა გთხოვ ! მე ვიცი ბევრჯერ გული გატკინე ზუსტად არ მახსოვს ალბათ "ჰო" მაგრამ მე იმაზე მეტი ვარ,ვიდრე ავტორი ლექსისმე ბევრი მეთქმის შენდამი სიყვარულის, ეხლა კი ჩამეხუტე არაფერი თქვა, უბრალოდ ჩამეხუტე,


იქნებ, ოდესღაც, მეც გავხდე ღირსი

ერთადერთი ნაპირი იყო, ციოდა, მგონი წვიმდა, არა არ წვიმდა, ეს ჩემი ფანტაზია იყო... ერთი ის მახსოვს რომ მაღლა უსასრულობაში ვხედავდი მთვარეს, არდა დღე იყო...
იყო ქარიც, არდა ცხელოდა... დაგეძებ და გიპოვი ალბათ, ვიპოვი შენ ხელებს და აღარ გავუშვებ, ის ხომ მეკუთვნის დღესაც. მართლა არ ვიცი ვინ ხარ, მაგრამ მე მაინც მიყვარხარ!


მივდივარ ... იმიტომ, რომ არავის უთხოვია დარჩი

მივდივარ, რადგან ვგრძნობ, რომ აღარ გჭირდები ... მივდივარ, რადგან ვხვდები, რომ აღარასდროს გადაიღებს წვიმა, რომელსაც უშენობა ჰქვია ... გტოვებ ადამიანებთან, რომლებსაც უყვარხარ ... მართალია ჩემზე მეტად არა, მაგრამ უყვარხარ ... ვიცი, ოდესღაც მოგაგონდები ... გვიან, მაგრამ მოგაგონდები ... შეიძლება ცუდად გამიხსენო, შეიძლება კარგად, მაგრამ მთავარი ისაა, რომ გამიხსენებ ... გიყურებ თვალებში და ვხედავ, რომ ის ნაპერწკლები ჩაქრა ... ნაპერწკლები, რომლებსაც ერთ დროს სიყვარული დავარქვი ... მივდივარ იმიტომ, რომ არ მაქვს დარჩენის მიზეზი ... იმიტომ, რომ არავის უთხოვია დარჩი ....


„მოგენატრები კი ოდესმე?...“ - ნესტან კვეიძე

ვიცი, ვიცი, რომ მოგენატრები, მაგრამ შორს იქნება სული ჩემი... შორს, სადღაც, ვარსკვლავებს შორის... იმდენად შორს, რომ იქნებ ვერც კი დაინახო ჩემი ვარსკვლავის ჩუმი ციალი.

და მაინც...


თქვენ რას გთავაზობთ სამყარო დღეს???

ერთხელ ცივ ზამთარში კაცი ერთერთი სახელგანთქმულ ფირმაში გასაუბრებაზე მიდიოდა. უცებ პირდაპირ მის წინ ხანში შესული მამაკაცი დაეცა. მან შეხედა დაცემულს, გაიფიქრა, რომ იგი, სავარაუდოდ, მთვრალია და ხელი არ გაუწოდა. გასაუბრებამ წარუმატებლად ჩაიარა: კაცი არ აიყვანეს სასურველ თანამდებობაზე.


დედაშვილობა

...დედა შვილობას რომ დიდი ძალა აქვს ეს ახალი არავისთვისაა, ბავშვობიდანვე გვესმის ეს და გვჯერა ყოველგვარი დასაბუთების გარეშე, გულის სიღრმეში ვიცით რომ ეს ასეა, თუმცა ბოლომდე ვერ ვაცნობიერებთ სანამ საკუთარ თავზე არ გამოვცდით "დედაშვილობის" მაგიურ ძალას.


chanaxatebi dedashviloba ჩანახატები დედაშვილობა


სიყვარული არასოდეს მთავრდება ♥ ♥ ♥

ასე ერთმანეთს ვუყურებდით და ვუყურებდით... არადა არც ერთს გვაკლდა არც ენა და არც გამბედაობა... ასე უსიტყვოდ შევციცინებდით ერთმანეთს ორი შტერი ბავშვი... და ხმა რო ამოვიღეთ უკვე ორივე შეცვლილები ვიყავით... აღარც შენ გქონდა უმანკო მზერა და აღარც მე მიცემდა გული...


სიყვარული siyvaruli chanaxatebi ჩანახატები


მადლობა რომ არსებობთ... და სულს მითბობთ... ♥ ♥ ♥

წერა არ ვიცი არც აზრების გადმოცემა... ვერც დიდი განათლებით და აღმაფრთოვანებელი ლექსიკით გავაოცებ ვინმეს... მაგრამ მაინც ვბედავ და ვწერ...


chanaxatebi megobrebi ჩანახატები მეგობრები


მიყვარხართ ადამიანებო ♥ ♥ ♥

დილით გავიღვიძე და მინდოდა წინადღის ბობოქარი საღამო გამეხსენებინა...


chanaxatebi ჩანახატები


მზის ჩასვლა

გაზაფხული იყო და ყვავილების სურნელით გაჯერებულიყო ჰაერი. საღამო იყო. ის დრო როცა მზე ღრუბლებს გააწითლებს ხოლმე და სამყაროს ოქროსფერი სხივებით მოჰფენს.
ზხვის სანაპიროზე ხეები აყვავებულიყვნენ და სუსტ ნიავს მათი სურნელი გაებნია ქუჩებში. ხის ძირას სკამი იდგა ... სკამზე გოგო იჯდა ... გოგოს თვალები იმ ლურჯი ზღვისფერი ჰქონდა, რომელიც ცოტა ხნის წინ ღელავდა. იის ფერი კაბა ეცვა და მის თვალებს უფრო მეტ სილურჯეს სძენდა. მის თეთრ სახეზე სისხლივით წითელი ტუჩები თრთოდნენ. ლოყები შეფაკლოდა და პატარა გოგოსავით მორცხვობდა. წაბლის ფერი ხვეული თმა მკერდზე ეყარა ... ხელში თეთრი ვარდების თაიგული ეკავა და მის წინ დაჩოქილ ბიჭს სიყვარულით სავსე თვალებით შეჰყურებდა.


სიზმარი

წვიმს ... შავი ღრუბლები დასჩერებიან სამგლოვიარო კაბებში გამოწყობილ ხალხს. წვიმს, და შავი ქოლგები უპრო მეტად აბნელებს ისედაც შავით მოსილ სასაფლაოს.
პატარა ბიჭს ახალგაზრდა, ლამაზი ყმაწვილის სურათი ჩაუბღუჯავს. მის გვერდით კი ახალგაზრდა, შავით მოსილ ქალს, თეტრი ვარდი უჭირავს ხელში. მისი ლოყებიდან ცვივა უმანკო გოგოს ტკივილიანი ცრემლები.


ფერადი მე

მიყვარს, როცა ვიფერადებ სამყაროს ჩემივე თითებით, რადგან მეზარება გრძნობებმოკლებული რეალობა.