დრო ითვლის წამებს, ჩუმად და თავისთვის... დღეს ბოლო აკორდი მომიძღვნა წარსულმა... მომავალს, შეხვედრა დავუთქვი, zviad kechakmadze kechaymadze tavistvis poezia...

მაღლა მზე მიღიმის, ზღვა კოცნის ნაპირებს... მე თვალებს ვხუჭავ და ვუსმენ მელოდიას... me zgva da gitara zviad kechaymadze poezia...

არაფრად მჭირდება – ეგ თქვენი მცნებები... რა ვქნა, თუ არა ვარ თქვენსავით მართალი... მე ბოლოს მომიღებს, ლექსი და ვნებები... და მერე დაჯექით, ლექსები დათვალეთ......

-გამარჯობათ, მე თქვენ გიცნობთ? - მგონი არა! -კიბეს ავყვეთ, სადღაც ახლოს კარებია. -ხედავთ როგორ უცნაურად გაგვიავდრდა?! ცა ტილოა, გზა ფერმკრთალი აკვარელი....

სევდისფერ თვალებს არ ელის შვება, დარდები ათოვს დახრილ წამწამებს, ჩამომხვრჩალ ფიქრთა ურიცხვი წყება აკვდება სულის სარკეს ნაწამებს, tvalebis sevda leqsebi poezia...

მე ხელს ყოველთვის მიშლიდა რაღაც, რომ საკადრისი თაყვანი მეცა! არ მივარგოდა არც ერთი კაბა, არა ბრწყინავდა ხანდახან ზეცა. me xels yoveltvis mishlida ragac...

შემოდგომაზე გიხსენებ, როცა, ჭადარს ყვითელი ფოთლები სცვივა, ერთი ისეთი თილისმა მომცა, არ შეგვახვედრა ქუჩაში ცივად. shemodgomaze gixseneb leqsebi poezia...

ჩემს ქუჩაზე შემოსახლდა ზამთარი ლამპიონებს მიესალმა სიცივე, აღარ მინდა შემოდგომა,დამღალა აღარ მინდა სულ ერთი და იგივე....

წითელ ვარდებში გადაშლილი თეთრი ვარდი ხარ, მაგრამ, შენ მაინც მოწყენილი, რატომ დადიხარ? დარდი არ გშვენის ჩემო კარგო ქვეყნის თვალი ხარ, მზე იმალება რომ...

ქალი ბუნების სილამაზეა დარში, ავდარში დაუჩოქელი ის სიყვარულში გიჟი მარტია და ყველა კაცის გულის მპყრობელი ზოგჯერ წვიმაა,ზოგჯერ ქარია mshvenier qals bunebis...