დარდი გულზე ეკალივთ დამსობია ეს აპრილიც უღიმღამოდ გავიდა, სიყვარული უსასრულო რად გგონია, არც ცხოვრება არ იწყება თავიდან....

ის გამოჩდა როგორც ახდენილი ნატვრა, მწყურვალს უდაბნოში რომ მეპოვოს წყალი მხატვარს ერთი ნახვით დამავიწყა ხატვა, ქალღმერთი ხარ ვკითხე თუ ნეკნით შექმნილი ქალი..?...

მაინც დამსაჯა ამურმა ტრფობით, დაღად დამასვა ვნების ნიშანი, მაისის ვარდი გინახავს დილით? ზუსტად ისე თრთის - ვით შენი ტანი. mainc damsaja amurma trfobit leqsebi...

უფალმა ღმერთმა შექმნა ქალი... ქალმა სამყარო, ქალი დედაა... ამ სამოთხის მაცოცხლებელი უნდა შეკრიბო ყველა ქალი, უნდა შეჰყარო და დაუჩოქო, ბავშვია თუ უკვე ბებერი....

გული ჩუმად ზღაპარს ჰყვება... ბიჭს რომ გოგო ავიწყდება, გოგოს თვალებს ცრემლი სწყდება, ცრემლს ღიმილი ენატრება, ღიმილი კი ბიჭთან რჩება. guli chumat zgapars yveba...

მე ყველა ქალში შენს თვალებს ვხედავ მე ყველა ქალში შენს ტუჩებს ვკოცნი... მიყვარხარ ისე, რომ იქცე მზედაც შევისხამ ფრთებს და ზეციდან მოგხსნი. me yvela qalsih...

დედას მუდამდღე დარდისგან ვიცავ; მთელი მსოფლიოს სიმდიდრის წონა ვერ შეედრება, დედიკოს ვფიცავ, რაც მე მის გულში სიმდიდრე მომაქვს mari chikviladze leqsi dedaze...

მიყვარხარ, მეტი რა გითხრა? სიტყვებს სჭირდება ახსნა? მიყვარხარ, სულზე უტკბესო, ჩემო სინათლის ძალა. miyvarxar meti ra gitxra zanguri beso...

რომ დავბერდები, თუ დავბერდები, შვილიშვილებში რომ გავბევრდები, მოვყვები ზღაპარს ოდნავ სევდიანს, რომ პრინცესები პრინცებს ელიან. rom davberdebi sibere moxucebi...

დავიკარგები ფიქრებთან ერთად... მთვარეს ჩავიცვამ წითელ კაბაში... ცას შევიყვარებ თამამს და შენთან გულს მოვიჯერებ ქართან თამაშით... witel kabashi poezia leqsebi...