აი, უკვე სამი შვიდეულია, რაც ეკლესიის თაღქვეშ გაისმის ცოდვით დაღალული ადმიანური გულის შეძახილი: „სინანულისა ბჭენი განმიხვენ, ცხოვრებისმომცემელო!..“ ხვალინდელი...

ზოგს რომ ჰკითხო თავი გენიოსი ჰგონია, თურმე ერთი-ორი წიგნი წაკითხული ჰქონია, დაჯდება და ურცხვად დაგიწყებს კამათს სწორი რომ არ არის ვერ აგებინებ ამას. შემდეგ...

" გული არ დაგთმობს, გული არ იტყვის, შენსკენ მოსული წარსულის ფიქრებს. რამ გაგანელა, რამ გაგაქვავა, ცხოვრების რიტმებს რატომ არ ჰყვები, იდუმალ ფიქრებს რატომ...

" ზამთრის სუსხმა გამტაცა სითბო, უკან ვითხოვ სითბოს, იმ დროს, იმ სნობს-რომ მართობს. მზის სხივები მწვავს, მათრობს, დღის ნათებას ზოგჯერ მე მანდობს-თრთოლვით...

მშვენიერი დღე ფანჯრის რაფაზე დიდხანს ვიჯექი, გარეთ მშვენიერი ამინდი იყო. და სმენას მიმშვენებს ჩემს კომპიუტერში აჟღერებული მუსიკაც, ჩიტების ჭიკჭიკი და...

მე შეუძლოდ ურითმობა მხდის ამოვწურავ ალბათ ლექსთა მარაგს გავურბივარ ან მეშინია რის თუ არავინ ლექსის თქმას არ კრძალავს ხოლო როცა გამოჩნდება რამე როცა უკვე მზად...

მაპატიე, თუ სათქმელი ვერ გითხარი გულში გრძნობა დავხუთე და დავატიე . თუმცა ევას მემკვიდრე ვარ მაგრამ მაინც ეს უთქმელი სიყვარული მაპატიე . . ....

ტირილი მინდა... მაგრამ ცრემლები არ მომდის... მინდა თვალები დავხუჭო და გავქრე... ან შენ გაგაქრო... არა, რა სისულელეს ვამბობ... შენ ხომ ცხოვრებას მილამაზებ......

მე მინდა შენგან რომ მყავდეს ბიჭი თან მამაჩემის ერქვას სახელი არ მოჰყვეს ჩემი "დალევის ნიჭი" არ შერცხვეს არსად ჩვენი გამხელის... მე მინდა შენგან...

რა უცნაურად შევიჩვიე სიტყვა “ სიმშვიდე”, ხელთათმანებად წამოვიცვი, კაშნედ მოვირგე, მასში დავიგე ქვეშაგები ეს ნიჭი არაა…ეს სიყვარულია,გულიდან გადმობეჭდილი…...