ვცხოვრობდი წარსულით, დღეს ვცხოვრობ ხვალით... დღისით თუ ღამით, წუთით თუ წამით, სათქმელი მინდა გითხრა მე ამით, დავწერე კალმით, რომ დავთვერი ქალით, bacho bugadze...

აქ სიბნელეა და მხოლოდ მკრთალად ფურცელს ანათებს შუქი სანთლისა, კვლავ ვიღებ კალამს, რათა განვაგრძო წერა გრძნობისა და სიმართლისა, ამ სიბნელეში შენზე ფიქრს მოაქვს...

კვლავ აირია ჩემში ფერები, ჩემი ლექსებით კვლავ გეფერები, კვლავ დამიბნელდა მზე და ჩანს მთვარე, კვლავ მიბრუნდება წუთები მწარე, bacho bugadze chamodi gicdi kvlav...

ცხელი ხარ, ცეცხლი ხარ - ხანდახან გველი ხარ, ხანდახან ცივი ხარ, ხანდახან სველი ხარ, ხან პატარა ხარ, ხანდახან დიდი ხარ, ხანდახან ჩემთან ხარ - ხან ჩემგან...

დღეს ჩემს მაცდურთან ვაზის ცრემლს დავლევ, ერთად ჩავახრჩობთ ჭიქაში დარდებს. ერთად ჩავივლით ქუჩას ღრიალით, ერთად მივუტანთ სატრფოებს ვარდებს. ჩემს მაცდურ ეშმაკს...

თეთრი ღრუბლები კვლავაც გაშავდა და კვლავ დაედო ცას შავი ბინდი, კვლავ ვარ ფიქრებში გადაკარგული, აღელვებული? არა, ჯერ მშვიდი! შვიდი სურვილი რომ მქონდეს ნეტა, რა...

მონატრებისაგან აღელვებული, კვლავ დავუბრუნდი მე ზღვის ნაპირებს, თავჩაქინდრული ვუსმენ ზღვის შრიალს და იქვე მდგომი გემის საყვირებს, ალბათ გაკვირვებს ჩემგან ეს...

აქ რა ხდება ზეციერო?! ან რა ცეცხლი ტრიალებს?! დაგვიფლითეს საქართველო, სულ მთლად გაატიალეს! ვინღა ჩივის ნიკოფსიას, ანდაც კიდევ დარუბანდს, ნაგლეჯ ნაგლეჯ...

სული მეყინება ვატყობ, თითქოს ლახვარს მცემენ ფერდში. მარტომ მე რა შევძლო, ღმერთო, თუ შენ არ მედექი გვერდში. თითქოს არაფერი მესმის, თითქოს სატყუარებს ვერ ვთმობ....

ცამ იტირა და ცრემლებს ჰყრის ცხარეს, თითქოს სამძიმარს უცხადებს თბილისს, ვხედავ ღრუბლებით დაძონძილ მთვარეს და უსიცოცხლოდ ანთებულ მზის სხივს. xatia facia wvimis...