ოცდაათი წელი გადის თენდება თუ ღამდება და მას მერე, ჩვენს ედემში გაზაფხული მთავრდება, როს ცხრა აპრილს საქართველოს ცრემლი ღვარად ჩამოსდის, ქართველ გმირთა...

“სამყაროსა და სულის სიცოცხლე გრძელდება მხოლოდ იმ წინააღმდეგობის წყალობით, რასაც ძნელად საცნაური საგნები გვიწევენ. საკმარისია, ყველაფერი შევიცნოთ, რომ ყოველივე...

– ეს საქართველო – მე დღეს არ მინდა ეს დედამიწა, ასე მოწყენილს სულ რომ ვხედავდე, კვირტების ფეთქვას, "ვარდობის თვეში", მინდა სიზმრებში მუდამ ვეტრფოდე...

მე დღეს დუმილით შენზე ფიქრებს გულიდან ვლაგმავ და ვიკარგები სამუდამოდ შენ ცივ თვალებში, ჩემთვის დაკარგულს ჩემ სხეულში ვერაფრით გმალავ, გამოდი, ნუღარ იმალები...

საით გვიხმობს მთვარე . . ....

დათუ ის ქალი მოვიდა შენთან, ეკალს ნუ ესვრი გაგიბრაზდება, მიართვი ვარდი, მხოლოდ წითელი, შეგიყვარებს და შენთან დარჩება.....

გაცრეცილ ნისლში სინათლეს ველტვი, ეს არის ჩემი, – მომავლის ხედვა,...

ადამიანი თუ ბრბო.......

დღეს რა უნდა ვთქვა? ჩემმა ცრემლებმა სულზე ტალღებად გადიგრიალეს, ზღვის ნატუჩარი შემრჩა ედემად და ქვამარილი სცვივა იარებს.....

დღეს გადაღლილი მივყვები გამზირს, ფერხთ მეგებება ძირძველი მიწა! ქალაქში ჭადრებს მოჰყავთ აპრილი, და ამ სიცოცხლეს სიზმარი ჰქვია......