მე უკვე დავხურე ცხოვრების კარავი, არ შემიყვარდება შენსავით არავინ......

შენს სიყვარულსაც ტკივილი მოაქვს,მაგრამ ამ ტკივილს ვერაფრით დავთმობ......

იქნებ, შენა ხარ სიყვარულის უძირო სევდა, იქნებ, შენა ხარ ამ ცხოვრების ერთი იმედი, იქნებ, შენს გამო ამ ცხოვრებას ლამაზი ერქვა, და უშენობას ვერ აღვწერდი ძველი...

მერთო დააჩქარე გათენება, თორემ სასწაული მემართება, რაგაც ტკივილივით მახსენდება, არა უფრო სწორად მენატრება....

ცხოვრებაში ერთხელ მაინც დაუგდე ყური საკუთარ ხმას, სხვაზე უარესი რა უნდა გითხრას....

გამიღიმეთ და მერე გამჭორეთ შემიშურეთ და მიმატოვეთ. დამანახეთ ადამიანები! ფიტულები უკვე დავინახე.....

არ მაინტერესებს რას ლაპარაკობენ ჩემს ზურგს უკან, მთავარია მე რომ მივდივარ ყველა ჩუმდება......

შეიძლება იყიდო სახლი, მაგრამ არა კერა, საწოლი, მაგრამ არა სიზმარი, იყიდო საათი, მაგრამ არა დრო, იყიდო წიგნი, მაგრამ არა ცოდნა, იყიდო მდგომარეობა, მაგრამ არა...

მე მიყვარს ჩემი მარტოობის დღეცა და ღამეც, ორი მოხუცი ერთმანეთზე შეყვარებული......

ჩამისახლდი სულში... ახლა თუ გაგიშვებ, მე დავრჩები უსულკარო...